II SA/Kr 1003/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Renata Czeluśniak Sędziowie WSA Małgorzata Brachel- Ziaja WSA Mariusz Kotulski ( spr.) Protokolant Beata Stefańczyk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 września 2009 r. wniosku M.D. o dopuszczenie do udziału w postępowaniu sądowoadministracyjnym w charakterze uczestnika w sprawie ze skargi Wojewody Małopolskiego na uchwałę Rady Miasta Krakowa z dnia 6 lipca 2005 r., znak: LXXXIV/833/05, przy udziale Prokuratora Okręgowego w Krakowie w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego postanawia: odmówić dopuszczenia do udziału w postępowaniu. [pic] M. D. działający przez pełnomocnika adw. M. H. złożył w dniu [...].03.2009r. wniosek o dopuszczenie go do udziału, w charakterze uczestnika, w postępowaniu sądowoadministracyjnym w sprawie ze skargi Wojewody [...] na uchwałę Rady Miasta Krakowa z dnia 6 lipca 2005r., nr LXXXIV/833/05 w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru "Wzgórze Św. Bronisławy" w Krakowie podnosząc, iż wynik postępowania przed sądem administracyjnym dotyczy jego interesu prawnego. Dla oceny tego wniosku należy wziąć pod uwagę zarówno przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm. - cyt. dalej jako p.p.s.a.), jak i przepisy ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 z późn. zm. - cyt. dalej jako u.s.g.). Zgodnie z art. 33 § 2 p.p.s.a. udział w charakterze uczestnika może m. in. zgłosić osoba, która nie brała udziału w postępowaniu administracyjnym, jeżeli wynik tego postępowania dotyczy jej interesu prawnego. Brzmienie cyt. przepisu jest jednoznaczne i jego dyspozycja odnosi się do takich przypadków w postępowaniu sądowoadministracyjnym, które było poprzedzone postępowaniem administracyjnym, a więc postępowaniem o charakterze jurysdykcyjnym uregulowanym przez normy prawa procesowego (np. k.p.a., ordynację podatkową). Redakcja przepisu wskazuje na to, że użyte w nim określenie "tego postępowania" dotyczy postępowania sądowoadministracyjnego, w którym ma być skontrolowany wydany uprzednio akt, czynność lub bezczynność. Uczestnikiem postępowania administracyjnego na podstawie art. 33 § 2 może zatem stać się podmiot, któremu przysługiwała legitymacja materialnoprawna w postępowaniu zakończonym wydaniem zaskarżonego aktu, ale który w tym postępowaniu nie brał udziału, bo tylko wtedy wynik postępowania sądowoadministracyjnego może dotyczyć jego interesu prawnego. W wyroku z 17.06.2004r., sygn. akt OSK 215/04 NSA przyjął, że tryb postępowania w sprawie projektowania i uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego nie jest określony przepisami kodeksu postępowania administracyjnego, lecz ustawa normująca materią należąca do planowania i zagospodarowania przestrzennego. "Wniesienie przez wojewodę jako organ nadzoru nad samorządem terytorialnym skargi na uchwałę nie jest poprzedzone żadnym wcześniejszym postępowaniem. Nie jest nawet uzależnione od wcześniejszego wezwania do usunięcia naruszenia prawa, nie jest też ograniczone terminem. Wynika z tego, że osoba trzecia, która powołuje się na swój interes prawny, (...) nie może zostać - ani na płaszczyźnie samorządowych przepisów ustrojowych, ani na gruncie przepisów Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - uczestnikiem postępowania na prawach strony. (...)Sądownictwo administracyjne nie zna instytucji interwenienta ubocznego." – por wyrok NSA z 10.05.2006r., sygn. akt I OSK 298/06, Takim właśnie postępowaniem jest postępowanie w przedmiotowej sprawie. Przystępowanie osoby trzeciej do postępowania sądowego, wszczętego przez wojewodę w ramach przysługujących mu środków nadzorczych, tylko dlatego, że osoba ta uważa, iż wynik tego postępowania może dotyczyć jej interesu prawnego nie znajduje uzasadnienia w brzmieniu art. 33 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Dla osób, których interes prawny lub uprawnienie zostało naruszone uchwałą (zarządzeniem, aktem prawa miejscowego) organu samorządu z zakresu administracji publicznej, przewidziana jest inna droga ochrony: bezpośrednie zaskarżenie takiej uchwały. Jeżeli ktoś, tak jak wnioskodawczyni, powołuje się w postępowaniu sądowoadministracyjnym na swój interes prawny, to winien skorzystać z przewidzianej w art. 101 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.) drogi ochrony interesu prawnego naruszonego uchwałą z zakresu administracji publicznej. Drugi człon art. 33 § 2 p.p.s.a. (związek z interesem prawnym) nie może mieć zastosowania tam, gdzie sama legitymacja skargowa jest oparta na innych przesłankach niż te, które wyznacza art. 50 p.p.s.a. Otóż art. 101 ust. 1 u.s.g. przewiduje, że skargę na uchwałę organu gminy może wnieść każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały przez tą uchwałę naruszone. Podstawą tej legitymacji nie jest zatem samo tylko istnienie interesu prawnego po stronie podmiotu skarżącego, ale jednocześnie fakt jego naruszenia. Skoro u.s.g. przewiduje inny (węższy) wymiar legitymacji skargowej przy skargach na uchwały organów gmin, nie można wobec osób składających wniosek o dopuszczenie do udziału w postępowaniu wszczętym taka skargą stosować innej miary niż wobec skarżącego i uznawać, że dla uczestnictwa w postępowaniu sądowym wystarczy samo wylegitymowanie się interesem prawnym bez wskazania na jego naruszenie. Przyjęcie tej różnej miary mogłoby doprowadzić do omijania rygorów art. 101 ust. 1 u.s.g. przez osoby, które nie mogąc złożyć skargi ze względu na brak przesłanki naruszenia ich interesu prawnego, uchybienia terminu do wniesienia skargi itp. domagałyby się dopuszczenia do udziału w postępowaniu, gdyż wystarczałoby im tylko samo istnienie po ich stronie interesu prawnego powiązanego z wynikiem postępowania sądowoadministracyjnego. Tymczasem status wszystkich uczestników postępowania powinien być równy. Zaskarżona uchwała zapadła nie wskutek przeprowadzenia postępowania administracyjnego, lecz podjęto ja w trybie przewidzianym dla stanowienia prawa. "Uchwalenie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego następuje bowiem w wyniku przeprowadzenia postępowania legislacyjnego (...) Zasadnie zatem przyjął Sąd pierwszej instancji w zaskarżonym postanowieniu, że art.33 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie daje podstaw do dopuszczenia (...) jako uczestnika postępowania w przedmiotowym postępowaniu sądowym za skargi (...) wniesionej w trybie art.101 ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym (Dz.U. z 2001r., nr 142, poz.1591 ze zm. na akt prawa miejscowego." – por. postanowienie NSA z 22.01.2008r., sygn. akt II OZ 1361/07 Na koniec wreszcie podnieść należy argument natury fiskalnej. "Wbrew regulacji art.214 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi osoby powołujące się na własny interes prawny, poprzez składanie wniosków o dopuszczenie do udziału w postępowaniu sądowoadministracyjnym uzyskiwałyby prawo do bezpłatnej kontroli sądowej na takich samych zasadach jak skarżący ponoszący te koszty, a to naruszałoby zasadę równości wobec prawa podmiotów korzystających z prawa do sądu." - por. postanowienie NSA z 22.01.2008r., sygn. akt II OZ 1361/07 W związku z powyższym zaistniały podstawy do odmowy dopuszczenia M. D. do udziału w charakterze uczestnika w sprawie ze skargi Wojewody Małopolskiego na uchwałę Rady Miasta Krakowa z dnia 6 lipca 2005r., nr LXXXIV/833/05 w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru "Wzgórze Św. Bronisławy" w Krakowie, na podstawie art. 33 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., nr 153, poz.1270). sygn. akt: II SA/Kr 1003/09 U Z A S A D N I E N I E Wojewoda Małopolski złożył do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Krakowie skargę na uchwałę nr LXXXIV/833/05 Rady Miasta Krakowa z dnia 6.07.2005r.w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru "Wzgórze św. Bronisławy" w Krakowie. Skarżący domaga się stwierdzenia nieważności zaskarżonej uchwały w części określonej §18, § 5 ust.2 i 3, § 6 ust.1 pkt 4 lit. a i ust.2 pkt 5, § 10 ust.1 pkt 8, §12 ust.1 pkt 1, §15 ust.2 pkt 6 w części odnoszącej się do terenów otwartych oznaczonych symbolami ZO1, ZO2, ZO3, ZO4 oraz w zakresie rysunku planu dotyczącym terenów oznaczonych symbolami ZO1, ZO2, ZO3, ZO4. Wyrokiem z dnia 18 kwietnia 2008r., sygn. akt II SA/Kr 757/06 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie stwierdził nieważność tej samej uchwały nr LXXXIV/833/05 Rady Miasta Krakowa z dnia 6 lipca 2005r. Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 10 czerwca 2009 r., sygn. akt II OSK 1854/08 oddalił skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 18 kwietnia 2008 r. sygn. akt II SA/Kr 757/06. Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekając w sprawie zważył co następuje: Postępowanie sądowoadministracyjne reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.). Z przepisu art. 161 § 1 pkt 3 tego aktu wynika, że Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych niż wskazane w punkcie 1 i 2 przyczyn stało się bezprzedmiotowe. W przepisie art. 161 § 1 pkt 1 i 2 ustawodawca jako przesłanki obligatoryjnego umorzenia postępowania uwzględnił skuteczne cofnięcie skargi przez skarżącego /pkt 1/ oraz śmierć strony, jeżeli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego, chyba, że udział w sprawie zgłasza osoba, której interesu prawnego dotyczy wynik tego postępowania. Natomiast wskazane w punkcie 3 omawianego przepisu inne przyczyny bezprzedmiotowości, skutkujące umorzeniem postępowania sądowo-administracyjnego, obejmują takie przypadki, kiedy w toku postępowania, a przed wydaniem wyroku przestanie istnieć przedmiot postępowania. Może to wynikać w szczególności z pozbawienia bytu prawnego zaskarżonego aktu poprzez skuteczne przeprowadzenie nadzwyczajnego postępowania weryfikacyjnego czy kontrolnego przez właściwy organ lub sąd. (np. T. Woś, H. Krzysiak-Molczyk, M. Romańska: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Warszawa 2005; postanowienie WSA w Bydgoszczy z dnia 8 lipca 2004r. sygn. akt II SA/Bd 249/04, nie publ.; postanowienie SN z 3 września 1998r.; sygn. akt I CKN 820/97, OSNC 1999, Nr 2, poz. 40). Prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 18 kwietnia 2008r., (wydanym w sprawie o sygn. II SA/Kr 757/06) stwierdzona została nieważność zaskarżonej uchwały, co oznacza, że została ona w całości wyeliminowana z obrotu prawnego. Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny - uznając, że nie istnieje przedmiot zaskarżenia, a postępowanie w sprawie stało się bezprzedmiotowe - zgodnie z przepisem art. 161 § 1 pkt 3 powołanej wcześniej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji postanowienia.