II SA/Kr 1021/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Joanna Tuszyńska Sędziowie: WSA Kazimierz Bandarzewski (spr.) WSA Mirosław Bator Protokolant: Katarzyna Paszko-Fajfer po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 listopada 2009 r. sprawy ze skargi J. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 9 marca 2009 r., nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy skargę oddala. Dnia 20 lutego 2007 r. J.W. złożył wniosek o ustalenie warunków zabudowy dla zamierzenia inwestycyjnego pod nazwą: rozbudowa budynku mieszkalnego, tj. dobudowa werandy na istniejącym tarasie nad pomieszczeniem gospodarczym oraz przebudowa zadaszenia i konstrukcji wiaty gospodarczej przylegającej do tarasu i istniejącego budynku gospodarczego wraz z połączeniem dachu z dachem projektowanej werandy, na działce nr 1 w miejscowości R. przy ul. [...] (akta administracyjne sprawy, karta nr [...]). Decyzją z dnia [...] września 2007 r. Burmistrz Miasta R. ustalił warunki zabudowy w zakresie rozbudowy budynku mieszkalnego jednorodzinnego (dobudowa werandy na istniejącym tarasie nad pomieszczeniem piwnic) oraz odmówił ustalenia warunków zabudowy na przebudowę istniejącej wiaty na działce nr 1 . Na tą decyzję wniesiono odwołanie i Samorządowe Kolegium Odwoławcze w N. decyzją z dnia [...] listopada 2007 r. uchyliło zaskarżoną decyzję oraz przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia. Po ponownie przeprowadzonym postępowaniu Burmistrz Miasta R. decyzją z dnia [...] lutego 2008 r. ustalił warunki zabudowy w zakresie rozbudowy budynku mieszkalnego jednorodzinnego (dobudowa werandy na istniejącym tarasie nad pomieszczeniem piwnic) oraz w zakresie przebudowy istniejącej wiaty na działce nr 1 . Od tej decyzji wniesiono odwołanie i Samorządowe Kolegium Odwoławcze kolejną decyzją z dnia [...] maja 2008 r. uchyliło zaskarżoną decyzję oraz przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia wskazując, że organ pierwszej instancji nie zbadał wszystkich okoliczności sprawy. Po ponownie sporządzonej analizie funkcji oraz cech zabudowy i zagospodarowania terenu oraz sporządzonym projekcie decyzji, Burmistrz Miasta R. decyzją z dnia [...] stycznia 2009 r. ustalił warunki zabudowy w zakresie rozbudowy budynku mieszkalnego jednorodzinnego (dobudowa werandy na istniejącym tarasie nad pomieszczeniem piwnic) oraz w zakresie przebudowy istniejącej wiaty. Ustalono tą decyzją warunki zabudowy, określono linię zabudowy, wielkość powierzchni zabudowy w stosunku do powierzchni działki, szerokość Sygn. akt II SA/Kr 1021/09 elewacji frontowej, górną krawędź elewacji frontowej, górną kalenicę dachu oraz geometrię dachu i kierunek głównej kalenicy. Od tej decyzji odwołanie wniosły H.G. i H.Z. . Samorządowe Kolegium Odwoławcze po rozpoznaniu ww. odwołań decyzją z dnia [...] marca 2009 r. uchyliło zaskarżoną decyzję i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia w pierwszej instancji. W uzasadnieniu tej decyzji podniesiono, że organ pierwszej instancji nie miał podstaw do merytorycznego prowadzenia postępowania w tej sprawie. Teren zamierzenia inwestycyjnego znajduje się w miejscowości posiadającej status uzdrowiska, na której obszarze nie obowiązuje miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego. Zgodnie z orzecznictwem sądowym oraz art. 38 ust. 2 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o lecznictwie uzdrowiskowym, uzdrowiskach i obszarach ochrony uzdrowiskowej oraz o gminach uzdrowiskowych (Dz. U. z 2005 r. Nr 167, poz. 1399 z późn. zm.) na obszarach uzdrowisk obligatoryjnie sporządza się miejscowe plany zagospodarowania przestrzennego. Obowiązek ten dotyczy również tych uzdrowisk, które taki status uzyskały przed dniem 2 października 2005 r. (czyli dniem wejścia w życie ustawy o lecznictwie uzdrowiskowym, uzdrowiskach i obszarach ochrony uzdrowiskowej oraz o gminach uzdrowiskowych). Dodatkowo organ odwoławczy podniósł, że zgodnie z art. 62 ust. 2 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2003 r. Nr 80, poz. 717 z późn. zm.) istnieje w tej sprawie obowiązek zawieszenia postępowania do czasu uchwalenia planu miejscowego, a to dlatego, że wniosek o ustalenie warunków zabudowy dotyczy obszaru, w odniesieniu do którego istnieje obowiązek sporządzenia planu miejscowego. Wskazano również, że wniosek w tej sprawie o ustalenie warunków zabudowy został wniesiono w chwili, w której obowiązywała już ustawa o lecznictwie uzdrowiskowym, uzdrowiskach i obszarach ochrony uzdrowiskowej oraz o gminach uzdrowiskowych. Decyzję tą doręczono skarżącemu w dniu 3 kwietnia 2009 r. i dnia 29 kwietnia 2009 r. skarżący wniósł na nią skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, domagając się uchylenia zaskarżonej decyzji i utrzymania w mocy decyzji organu pierwszej instancji. Skarżący podniósł, że organ odwoławczy dokonał błędnej interpretacji prawa. Nie jest skarżącemu znany stan prac nam miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego Miasta R. i stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji Sygn. akt II SA/Kr 1021/09 uniemożliwia ustalanie na tym obszarze jakichkolwiek warunków zabudowy i tym samym uniemożliwia budowę werandy. Zarzucono zaskarżonej decyzji, że organ odwoławczy nie odniósł się do treści merytorycznej decyzji Burmistrza Miasta R. i organ ten nie wskazał, jakie dalsze czynności powinien podjąć organ pierwszej instancji, co może skutkować tym, że Burmistrz Miasta R. w ogóle odmówi ustalenia jakichkolwiek warunków zabudowy. Skarżący wskazał, że w tej sprawie Sąd powinien pouczyć Burmistrza Miasta R. co do dalszych czynności, a brak ustalenia warunków zabudowy przyczynia się do narażania wnioskodawcę na dalsze straty. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o oddalenie skargi, podtrzymując w całości argumenty zawarte w zaskarżonej decyzji. Ustosunkowując się do zarzutu braku wykazania, jakie to dalsze czynności powinien podjąć Burmistrz Miasta R. wskazano, że dalszym tokiem postępowania winno być jego zawieszenie, co też miało miejsce w dniu 23.04.2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych określone w art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, póz. 1269 z późn. zm.) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), zwanej dalej w skrócie "P.p.s.a.", sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, to jest kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. W tej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie badając legalność zaskarżonej decyzji w granicach sprawy nie będąc związany, stosownie do art. 134 P.p.s.a., zarzutami i wnioskami skargi, uznał że zaskarżona decyzja organu odwoławczego (Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] marca 2009 r.) nie narusza prawa w stopniu powodującym konieczność jej uchylenia. Nie ulega w tej sprawie wątpliwości, że wniosek skarżącego w sprawie ustalenia warunków zabudowy został złożony 20 lutego 2007 r. W dniu 2 października 2005 r. weszła w życie ustawa z dnia 28 lipca 2005 r. o lecznictwie 3 Sygn. akt II SA/Kr 1021/09 uzdrowiskowym, uzdrowiskach i obszarach ochrony uzdrowiskowej oraz o gminach uzdrowiskowych (Dz. U. z 2005 r. Nr 167, póz. 1399 z późn. zm.), zwana dalej "ustawą o uzdrowiskach". Zgodnie z art. 38 ust. 1 i 2 ustawy o uzdrowiskach na obszarze uzdrowiska lub obszarze ochrony uzdrowiskowej wydziela się trzy rodzaje stref ochronnych, oznaczone literami: "A", "B" i "C". Nieruchomość obejmująca obszar planowanego zamierzenia inwestycyjnego zlokalizowana jest w strefie "B" ochrony uzdrowiskowej. Wprawdzie art. 38 ust. 1 pkt 2 ustawy uzdrowiskowej określa ogólne wskazania co do zagospodarowania terenu w strefie "B", to jednak są to tylko wskazania kierowane do organów uchwalających miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego. Powołany art. 38 ust. 2 ustawy uzdrowiskowej wprost wskazuje, że nałożono mocą tej ustawy obligatoryjny obowiązek sporządzenia planu miejscowego dla gmin uzdrowiskowych. Niewątpliwie Gmina R. taka gminą uzdrowiskową jest, co wynika również z tymczasowego statusu uzdrowiska zatwierdzonego uchwałą Rady Miasta R. jz dnia 7 września 2006 r. Nr [...] (Dz. Urzędowy Woj. [..]) obowiązującego tak w dacie złożenia przez skarżącego wniosku o ustalenie warunków zabudowy jak i w dacie orzekania w tej sprawie przez organy administracji. Tym samym w sytuacji, gdy wniosek o ustalenie warunków zabudowy dotyczy obszaru, w odniesieniu do którego istnieje obowiązek sporządzenia planu miejscowego, postępowanie administracyjne w sprawie ustalenia warunków zabudowy, stosownie do art. 62 ust. 2 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2003 r. Nr 80, póz. 717 z późn. zm.), zawiesza się do czasu uchwalenia planu. Oznacza to również brak możliwości kontynuowania merytorycznego postępowania w sprawie ustalania warunków zabudowy. Powołane przepisy obligują organy administracji do zawieszania postępowań w sprawie ustalania warunków zabudowy w sytuacji, w której taki wniosek złożono po wejściu w życie ustawy o uzdrowiskach, a obszar, na którym mają być ustalane warunki zabudowy objęty jest ustawowym obowiązkiem uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Stanowisko zajęte w tej sprawie przez Sąd znajduje potwierdzenie w dotychczasowym orzecznictwie sądowym (np. w wyrokach Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7.12.2007 r., sygn. akt IV SA/Wa 2010/06, opub. w LEX nr 314393, Sygn. akt II SA/Kr 1021/09 z dnia 6.11.2006 r., sygn. akt IV SA/Wa 1549/06, opub. w LEX nr 310871 oraz z dnia 30.08.2006 r., sygn. akt IV SA/Wa 857/06, opub. w LEX nr 281913). Tym samym w ocenie Sądu zaskarżona decyzja nie narusza prawa w stopniu uzasadniającym jej uchylenie. Również pozostałe zarzuty zawarte w skardze są niezasadne. Ta sprawa obejmuje skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] marca 2009 r. co oznacza, że Sąd nie może badać w tej sprawie zasadności bądź braku zasadności uchwalenia na terenie Gminy R. miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Sąd administracyjny rozpoznanie tylko konkretną sprawę administracyjną, której granice wyznacza zaskarżona decyzja. Mając powyższe na uwadze Sąd uznał skargę z nieuzasadnioną i orzekł jak w sentencji na podstawie art.151 P.p.s.a.