II SA/Kr 1079/16

Kraków, dnia 9 marca 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Mirosław Bator po rozpoznaniu w dniu 9 marca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Gminy Miejskiej Kraków o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi kasacyjnej od wyroku WSA w Krakowie z dnia 29 listopada 2016 r. sygn. akt II SA/Kr 1079/16 w sprawie ze skarg W. R. M. M., A.R., [...] Spółki Akcyjnej z siedzibą w K. oraz Towarzystwa [...] na uchwałę Rady Miasta Krakowa z dnia 28 sierpnia 2013 r. nr LXXXI/1219/13 w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru "Czyżyny – Łęg" postanawia: odmówić przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi kasacyjnej Wyrokiem z dnia 29 listopada 2016 r., sygn. akt II SA/Kr 1079/16 WSA w Krakowie po rozpoznaniu sprawy ze skarg W. R., M. M., A. R. , [...] Spółki Akcyjnej z siedzibą w K. oraz Towarzystwa [...] na uchwałę Rady Miasta Krakowa z dnia 28 sierpnia 2013 r., nr LXXXI/1219/13 w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru "Czyżyny-Łęg" w pkt 1 stwierdził nieważność zaskarżonej uchwały w części tekstowej i graficznej dla obszarów oznaczonych numerami działek 216/31, 216/32, 216/35, 216/156, 216/158, 216/178, 216/180, 216/9, 216/39, 216/37, 216/175, 217/25, 217/14, 217/26, 216/62, 216/63, 216/64, 216/65, 216/66, 216/67, 216/68, 216/69, 217/16, 216/70 obrębu 54 jedn. ewidencyjna Kraków - Nowa Huta, a w punkcie 2 w pozostałym zakresie skargi oddalił. Odpis powyższego wyroku wraz z jego uzasadnieniem został doręczony pełnomocnikowi Gminy Miejskiej Kraków – r.pr. S. P. w dniu 22 grudnia 2016 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru k-707 akt sądowych). Pismem z dnia 19 stycznia 2017 r. pełnomocnik Gminy Miejskiej Kraków wniósł skargę kasacyjną. Zarządzeniem z dnia 9 lutego 2017 r. Gmina Miejska Kraków została wezwana do uzupełnienia braków formalnych skargi kasacyjnej poprzez złożenie dwóch odpisów skargi kasacyjnej w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi kasacyjnej. Zarządzeniem z tego samego dnia wezwano pełnomocnika Gminy Miejskiej Kraków do uiszczenia wpisu sądowego od skargi kasacyjnej z dnia 19 stycznia 2017 r. w kwocie 150 zł stosowanie do § 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Jednocześnie pouczono, że wymieniona kwotę należy uiścić w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu pod rygorem odrzucenia skargi kasacyjnej. Odpisy powyższych wezwań zostały doręczone w dniu 15 lutego 2017 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru k- 753 akt sądowych). W dniu 22 lutego 2017 r. Gmina Miejska Kraków uiściła wpis od skargi kasacyjnej, jednak nie nadesłano wymaganych odpisów skargi kasacyjnej. Pismem z dnia 6 marca 2017 r. pełnomocnik Gminy Miejskiej Kraków wniósł o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi kasacyjnej, czyli o doręczenie dwóch egzemplarzy skargi kasacyjnej. W uzasadnieniu podał, że pismo wzywające do uzupełnienia braków formalnych skargi kasacyjnej znajdowało się w tej samej kopercie co wezwania do uiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej. Przez pomyłkę nie zauważył, że w tej samej kopercie znajdują się dwa wezwania. Ponadto Sąd nie doręczył pełnomocnikowi zarządzenia o wezwaniu do uzupełnienia braków formalnych, a jedynie pismo wzywające. Jednocześnie podniesiono, że Sąd niezasadnie wezwał o tak dużą liczbę odpisów. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm. – dalej powoływana jako P.p.s.a.), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. Stosownie natomiast do art. 87 § 1, 2 i 4 P.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w okresie siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie też z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. W powołanych wyżej przepisach zostały ustanowione przesłanki przywrócenia terminu, które muszą wystąpić łącznie, by wniosek mógł zostać uwzględniony. Odnosząc się do kwestii uprawdopodobnienia okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu należy wskazać, że zgodnie z poglądami wyrażonymi w orzecznictwie, jako kryterium przy ocenie winy w uchybieniu terminu procesowego należy przyjąć obiektywny miernik staranności, jakiej można się domagać od strony dbającej należycie o swoje interesy. Przywrócenie terminu nie jest możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Natomiast przywrócenie może mieć miejsce wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (por. wyrok NSA z 20 maja 1998r., I S.A./Ka 1718/96, niepubl.). Tak więc osoba zainteresowana przywróceniem terminu ma uprawdopodobnić brak swojej winy, czyli powinna uwiarygodnić odpowiednią argumentacją swoją staranność oraz fakt, że przeszkoda była od niej niezależna. Podkreślić należy, że zgodnie z utrwaloną linią orzeczniczą sądów administracyjnych, pojęcie winy strony w uchybieniu terminowi w postępowaniu sądowym obejmuje także swym zakresem winę osób trzecich, które strona upoważniła do dokonania określonej czynności. W przypadku występowania w procesie za pośrednictwem pełnomocnika, ryzyko negatywnych skutków zachowań pełnomocnika ponosi mocodawca (por. postanowienie NSA z dnia 29 czerwca 2011 r., sygn. akt II OZ 525/11, postanowienie NSA z dnia 26 listopada 2007 r., sygn. akt I FZ 509/07, postanowienie NSA z dnia 18 października 2007 r., sygn. akt I FZ 421/07). W sprawie należało więc dokonać oceny, czy skarżący uchybił terminowi bez własnej winy, przy uwzględnieniu obiektywnego miernika staranności, którego można wymagać od każdej należycie dbającej o swoje interesy osoby. W ocenie Sądu, skarżący nie wykazał, aby niezachowanie terminu, nastąpiło bez jego winy. Podkreślić trzeba, że pełnomocnik skarżącego otrzymał w dniu 15 lutego 2017 r. zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej oraz wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi kasacyjnej. Odnosząc się do argumentacji profesjonalnego pełnomocnika stwierdzić należy, że od profesjonalisty wymaga się przede wszystkim fachowej wiedzy prawnej, a w związku z powyższym powinien on wiedzieć, że pisma kierowane z Sądu podlegają bezwzględnemu wykonaniu we wskazanych terminach. Stosownie do treści art. 49 § 1 P.p.s.a. jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W treści przepisu jednoznacznie wskazane jest wezwanie Sądu, w związku z powyższym wbrew ocenie pełnomocnika Gminy Miejskiej Kraków Sąd nie ma obowiązku wysyłać odpisu zarządzenia o wezwaniu do uzupełnienia braków formalnych. Wystarczające jest doręczenie samego wezwania, a to zostało w niniejszej sprawie skutecznie dokonane. Przyznać należy rację pełnomocnikowi skarżącego, że w korespondencji pochodzącej z Sądu w jednej przesyłce znajdowały się dwa pisma, ale w żadnej mierze nie usprawiedliwia to niedbałości i braku staranności pełnomocnika, który tego nie zauważył. Już samo potwierdzenie odbioru wskazuje, że Sąd doręczył w jednej kopercie zarządzenie o wezwaniu do uiszczania wpisu i wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi kasacyjnej. Obie te przesyłki nie zostały ze sobą spięte, zostały doręczone na dwóch odrębnych kartkach. W ocenie Sądu powyższe oznacza, że przy zachowaniu minimum staranności można było się zorientować, że w jednej kopercie zostały doręczone dwa wezwania i od momentu doręczenia należało liczyć termin do uzupełnienia braków formalnych skargi kasacyjnej. Dalej oceniając wniosek w sprawie przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi kasacyjnej odnieść się należy do twierdzeń pełnomocnika dotyczących błędu Sądu polegającego na tym, że niepotrzebnie strona skarżąca została wezwana o doręczenie dwóch odpisów skargi kasacyjnej. Na początek stwierdzić należy, że do pierwotnie złożonej skargi kasacyjnej pełnomocnik Gminy Miejskiej Kraków dołączył jej trzy odpisy. Z wykazu uczestników niniejszego postępowania jednoznacznie wynika, że Sąd zaliczył do nich W. R., M. M., [...] Spółkę Akcyjną z siedzibą w K. reprezentowaną przez r.pr. J. L., Towarzystwo [...] reprezentowane przez r.pr. A. M., M. M. jako pełnomocnika A. R. oraz Gminę Miejską Kraków reprezentowaną przez r.pr. S. P.. Faktem jest, że na etapie wyrokowania przez Sąd M. M. przedstawiła pełnomocnictwo do reprezentowania W. R.. Nie zmienia to jednak tego, że skarżący wnosząc skargę kasacyjną nie dołączył do niej wymaganej liczby odpisów. W myśl art. 76 § 1 P.p.s.a. pełnomocnikowi kilku osób doręcza się jeden egzemplarz pisma i załączników. Dlatego też odpis skargi kasacyjnej należy doręczyć: M. M., M. M. jako pełnomocnikowi W. R. i A. R. , r.pr. J. L. oraz r.pr. A. M.. Z powyższego jednoznacznie wynika, że dla doręczenia odpisu skargi kasacyjnej uczestnikom postępowania wymagane są jej cztery odpisy. Pełnomocnik Gminy Miejskiej Kraków do wniesionej przez siebie skargi kasacyjnej dołączył jedynie trzy odpisy. Dlatego za zasadne należy uznać wezwanie Sądu do uzupełnienia braków formalnych skargi kasacyjnej. Wezwanie Sądu było jednoznaczne i zawierało jasne pouczenie o skutkach jego niewykonania. Reasumując, podnieść należy, nawiązując do wypracowanych i utrwalonych poglądów doktryny i judykatury, że przywrócenie uchybionego terminu ma charakter wyjątkowy, a jedyną możliwością jego przywrócenia jest uprawdopodobnienie przez wnioskodawcę, że dokonanie czynności procesowej w terminie, nie było możliwe z powodu obiektywnej przeszkody, której przy zachowaniu należytej staranności nie dało się ominąć. Oznacza to, że strona mimo starań nie mogła dokonać czynności w terminie. Strona zatem musi uwiarygodnić swą staranność, jak również fakt, że przeszkoda, która spowodowała niedotrzymanie terminu, była od niej niezależna (tak też WSA w Gliwicach w post. z dnia 20.10.2004r. sygn. akt IV SA/GL 647/04). W ocenie Sadu taka sytuacja w sprawie nie wystąpiła. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie orzekł jak w sentencji na podstawie art. 86 P.p.s.a.