II SA/Kr 1111/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Joanna Tuszyńska Sędziowie : WSA Paweł Darmoń WSA Mirosław Bator (spr.) Protokolant : Małgorzata Piwowar po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 grudnia 2014 r. sprawy ze skarg E. G., W. G. i M. T. na postanowienie nr [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 13 maja 2014 r. znak: [...] w przedmiocie ustalenia kosztów postępowania skargi oddala Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. postanowieniem z dnia 28 sierpnia 2007 r. nr [...] działając na podstawie art. 264 § 1 w związku z art. 263 § 1 i art. 262 § 1 pkt 1 K.p.a., art. 81 c ust. 4, art. 80 ust. 2 pkt 1 i art. 83 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane w związku z wydaniem decyzji nr [...] z dnia 27 sierpnia 2007 r. w sprawie nieprawidłowego stanu technicznego budynku mieszkalno – usługowego położonego przy ul. S. w K. w zakresie nieprawidłowego stanu technicznego instalacji centralnego ogrzewania: 1/ ustalił koszty postępowania w sprawie nieprawidłowego stanu technicznego budynku w kwocie 6 100, 00 zł; 2/ orzekł, że ustalone wyżej koszty postępowania obejmują poniesione koszty sporządzonej za stronę zobowiązaną oceny technicznej dotyczącej stanu technicznego instalacji centralnego ogrzewania w budynku zawierającej inwentaryzację istniejących instalacji grzewczych w budynku mieszkalnym oraz ocenę, czy powyższe instalacje grzewcze zastępcze spełniają wymagania zawarte w warunkach technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie w zakresie określonych normami parametrów temperatury w pomieszczeniach oraz ochrony cieplnej całego budynku, zawierającej jednoznaczną ocenę, czy stan techniczny budynku w zakresie funkcjonowania instalacji grzewczych jest prawidłowy oraz wskazanie rozwiązań technicznych, których zastosowanie zapewni ogrzewanie lokali mieszkalnych, usługowych oraz pomieszczeń wspólnych budynku nieposiadających ogrzewania zastępczego z uwzględnieniem stanu istniejącego oraz woli właścicieli mieszkań, w których wykonano ogrzewanie zastępcze; 3/ zobowiązał do uiszczenia określonych w pkt 1 kosztów postępowania w wysokości 6100, 00 zł współwłaścicieli budynku mieszkalnego przy ul. S. w K.: M. T., J. K., H. S., Z. J., S. J., G. W., P. W., G. W., Z. W. oraz Gminę [...]. W uzasadnieniu organ wskazał, że decyzją z dnia 27 sierpnia 2007 r. zobowiązano współwłaścicieli budynku mieszkalno – usługowego przy ul. M. w K. do usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości stanu technicznego budynku w zakresie nieprawidłowego stanu technicznego instalacji c.o. poprzez wykonanie określonych robót budowlanych. W toku postępowania organ nadzoru budowlanego I instancji na podstawie art. 81 c ust. 2 ustawy Prawo budowlane wydał postanowienie z dnia 26 listopada 2004 r., którym zażądał od współwłaścicieli budynku przedłożenia oceny stanu technicznego instalacji c.o., zawierającej inwentaryzację istniejących instalacji grzewczych oraz wskazanie rozwiązań technicznych zapewniających ogrzewanie lokali mieszkalnych, usługowych oraz pomieszczeń wspólnych, które zostały pozbawione ogrzewania. Do akt przedłożone zostały dwie opinie techniczne. W oparciu o zebrany materiał dowodowy organ nadzoru budowlanego I instancji wydał decyzję z dnia 23 czerwca 2005 r., która w rezultacie wniesienia odwołania została uchylona w całości przez Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. decyzją z dnia 24 października 2005 r. W uzasadnieniu tej decyzji WINB w K. stwierdził, że znajdujące się w aktach sprawy oceny techniczne nie spełniają wymogów, które określono nakładając obowiązek ich przedłożenia. Podczas rozprawy administracyjnej przeprowadzonej w dniu 13 września 2006 r. strony zadeklarowały, że we własnym zakresie zlecą w terminie do 15 listopada 2006 r. wykonanie przedmiotowej oceny technicznej przez uprawnioną osobę. Jednak zobowiązani nie dotrzymali terminu wykonania oceny technicznej. W związku z tym PINB w K. postanowieniem z dnia 23 listopada 2004 r. zlecił firmie "A" wykonanie oceny stanu technicznego instalacji c.o. budynku, na koszt zobowiązanych. Przedłożona w dniu 2 lipca 2007 r. ekspertyza spełniała warunki postanowienia PINB z dnia 26 listopada 2004 r. Po wykonaniu ekspertyzy firma "A" wystawiła fakturę na kwotę 6100, 00 zł, stanowiącą cenę za wykonanie przedmiotowej ekspertyzy. Na powyższe postanowienie zażalenie wniosła M. T. i G. W.. Postanowieniem z dnia 20 lutego 2013 r. WINB w K. stwierdził uchybienie terminu do wniesienia zażalenia przez M. T.. Po przeprowadzeniu postępowania odwoławczego Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. postanowieniem z dnia 21 lutego 2013 r. uchylił w całości zaskarżone postanowienie PINB w K. z dnia 28 sierpnia 2007 r. i orzekł zobowiązując do uiszczenia kosztów postępowania w wysokości 6100,00 zł współwłaścicieli budynku mieszkalnego przy ul. S. w K.: M. T., G. W., Z. W., Z. J., S. J., A. M. O., W. G., E. G. oraz gminę K. reprezentowaną przez Prezydenta Miasta działającego przez Wydział Mieszkalnictwa. Na to postanowienie M. T., W. G. oraz E. G. złożyli skargi do WSA w Krakowie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wyrokiem z dnia 8 października 2013 r., sygn. akt II SA/Kr 591/13 stwierdził nieważność postanowienia WINB w K. z dnia 21 lutego 2013 r. W uzasadnieniu Sąd stwierdził, że postanowienie zostało skierowane do S. J., który w dniu jego wydawania nie żył. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. postanowieniem z dnia 13 maja 2014 r. nr [...] uchylił zaskarżone postanowienie w całości i orzekł na podstawie art. 264 § 1, art. 263 § 1, art. 262 § 1 pkt 1 K.p.a.: 1/ ustalił koszty postępowania w sprawie nieprawidłowego stanu technicznego budynku w kwocie 6 100, 00 zł; 2/ orzekł, że ustalone wyżej koszty postępowania obejmują poniesione koszty sporządzonej w 2007 r. za strony zobowiązane oceny technicznej dotyczącej stanu technicznego instalacji centralnego ogrzewania w budynku zawierającej inwentaryzację istniejących instalacji grzewczych w budynku mieszkalnym przy ul. [...] w K. oraz ocenę, czy powyższe instalacje grzewcze zastępcze spełniają wymagania zawarte w warunkach technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie w zakresie określonych normami parametrów temperatury w pomieszczeniach oraz ochrony cieplnej całego budynku; 3/ zobowiązał do uiszczenia określonych w pkt 1 kosztów postępowania w wysokości 6100, 00 zł współwłaścicieli budynku mieszkalnego przy ul. [...] w K.: M. T., G. W., Z. W., A. J., A. M. O., W. G., E. G. oraz Gminę Miejską [...] reprezentowaną przez Prezydenta Miasta działającego przez Wydział Mieszkalnictwa. W uzasadnieniu organ stwierdził, że zgodnie ze wskazaniami zawartymi w wyroku WSA w Krakowie z dnia 8 października 2013 r. sygn. akt II SA/Kr 591/13 aktualnych właścicieli lokali położonych w budynku przy ul. [...] w K. ustalił na podstawie odpisów z ksiąg wieczystych. Zgodnie z art. 81 c ust. 2 Prawa budowlanego organy administracji architektoniczno – budowlanej nadzoru budowlanego, w razie powstania uzasadnionych wątpliwości co do jakości wyrobów budowlanych lub robót budowlanych, a także stanu technicznego obiektu budowlanego, mogą nałożyć, w drodze postanowienia, na osoby, o których mowa w ust. 1, obowiązek dostarczenia w określonym terminie odpowiednich ocen technicznych lub ekspertyz. Koszty ocen i ekspertyz ponosi osoba zobowiązana do ich dostarczenia. Z akt sprawy wynika, że postanowieniem z dnia 26 listopada 2004 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. zażądał od współwłaścicieli budynku oceny stanu technicznego instalacji c.o. Ponieważ przedłożone przez strony opinie niedostatecznie wyjaśniły sprawę, postanowieniem z dnia 23 listopada 2006 r. PINB w K. postanowił zlecić na koszt zobowiązanych – współwłaścicieli budynku, wykonanie dodatkowej oceny stanu technicznego instalacji c.o. Zgromadzony w aktach sprawy materiał dowodowy potwierdza, że organ nadzoru budowlanego podjął czynności mające na celu wyłonienie podmiotu, który wykonałby ekspertyzę. Zlecenie zostało wykonane, a sporządzone opracowanie stanowi część materiału dowodowego zgromadzonego w aktach sprawy. Za wykonane opracowanie w dniu 26 czerwca 2007 r. została wystawiona faktura na kwotę 6100,00 zł brutto. Organ wskazał, że od dnia wydania postanowienia PINB w K. z dnia 28 sierpnia 2007 r. uległ zmianie krąg stron postępowania. Orzekając w niniejszej sprawie niemożna zobowiązać do uiszczenia kosztów postępowania osób, które nie są już stronami postępowania. Na mocy art. 30 § 4 K.p.a. w sprawach dotyczących praw zbywalnych lub dziedzicznych w razie zbycia prawa lub śmierci strony w toku postępowania na miejsce dotychczasowej strony wstępują jej następcy prawni. Zmiany w składzie stron postępowania mogą być także skutkiem zmian w sytuacji prawnej strony postępowania, a w szczególności związanych z przejściem praw i obowiązków strony na inne osoby. W postępowaniu dotyczącym praw zbywalnych w razie zbycia prawa w toku postępowania na miejsce dotychczasowej strony wstępują jej następcy prawni. W niniejszej sprawie wystąpiły następstwa prawne będące skutkiem śmierci osoby fizycznej jak i następstwa prawne będące wynikiem czynności prawnej związanej ze zmianą właściciela nieruchomości. Następcą prawnym po G. i P. W. jest A. M. O., następcą prawnym po J. K. i H. S. są W. i E. G., natomiast następcą prawnym po zmarłym S. J. jest A. J.. W związku ze zmianą kręgu stron postępowania zaistniała konieczność uchylenia zaskarżonego postanowienia PINB w K. z dnia 28 sierpnia 2007 r. i ponownego orzeczenia w sprawie poprzez przeniesienie nałożonego zaskarżonym postanowieniem zobowiązania do uiszczenia kosztów postępowania na obecnych współwłaścicieli budynku przy ul. [...] w K.. Natomiast Wzajemne rozliczenia pomiędzy stronami postępowania w kwestii partycypowania kosztów postępowania nie podlegają regulacji w świetle przepisów prawa budowlanego i K.p.a. Na to postanowienie skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wniósł E. G., W. G. i M. T.. E. G. w swojej skardze domagał się stwierdzenia nieważności postanowienia Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 13 maja 2014 r. Podniósł, że w dniu 28 lutego 2011 r. nabył wraz z żoną od H. S. lokal mieszkalny nr [...] w budynku nr [...] przy ul. [...]. Przed zawarciem umowy ani po jej zawarciu sprzedający nie poinformował nowych właścicieli o żadnym postępowaniu prowadzonym przez organy nadzoru budowlanego. Skarżący stwierdził, że organ błędnie uznał, iż w przedmiotowej sprawie doszło do następstwa materialnego związanego z przeniesieniem własności nieruchomości. Obowiązek zapłaty nałożony postanowieniem organu nadzoru budowlanego oparty jest na wcześniejszej decyzji PINB z dnia 27 sierpnia 2007 r., a wtedy skarżący nie był stroną postępowania. W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. wniósł o jej oddalenie, podtrzymując przy tym argumenty zawarte w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. W. G. w swojej skardze również domagała się stwierdzenia nieważności zaskarżonego postanowienia, podnosząc przy tym argumenty tożsame jak w skardze E. G.. W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. wniósł o jej oddalenie, podtrzymując przy tym argumenty zawarte w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Na wskazane postanowienie skargę do WSA w Krakowie wniosła również M. T., domagając się jego uchylenia. Zaskarżonemu postanowieniu zarzuciła naruszenie: - art. 104 § 2 K.p.a. i art. 107 § 1 K.p.a. przez zaniechanie wydania jasnego rozstrzygnięcia w sprawie, w zakresie wskazania w jaki sposób kwota kosztów postępowania ma zostać pokryta przez współwłaścicieli budynku; - art. 13 ust. 1 ustawy o własności lokali przez jego niezastosowanie i nieuwzględnieni, że skarżąca jest zobowiązana ponosić wydatki związane z utrzymaniem swojego lokalu oraz utrzymaniem tzw. nieruchomości wspólnej, ale wyłącznie stosowanie do posiadanych w niej udziałów, ewentualnie proporcjonalnie do zakresu w jakim opinia techniczna instalacji c.o. w budynku w K. przy ul. [...] odnosi się do lokalu skarżącej; - art. 6, art. 7, art. 8, art. 10 § 1, art. 11 w związku z art. 75 § 1, art. 77 § 1, art. 80, art. 81 i art. 107 § 1 i § 3 K.p.a. poprzez zaniechanie ze strony organu podjęcia działań mających na celu wszechstronne wyjaśnienie stanu faktycznego, błędne i oczywiście nieprawidłowe ustalenie stanu faktycznego, zaniechanie sporządzenia prawidłowego uzasadnienia faktycznego i prawnego, zaniechanie wskazania w uzasadnieniu decyzji konkretnych faktów prawotwórczych, które organ uznał za udowodnione, zaniechanie ze strony organu realizacji obowiązku zapewnienia stronie czynnego udziału w postępowaniu; - art. 138 § 1 pkt 2 K.p.a. w związku z art. 264 § 1, art. 263 § 1, art. 262 § 1 pkt 1 K.p.a. poprzez błędne zastosowanie polegające na wydaniu orzeczenia reformatoryjnego o wskazanej treści mimo braku podstaw faktycznych i prawnych do takiego postąpienia; - art. 262 § 1 K.p.a. poprzez jego błędną interpretację polegającą na przyjęciu, że przepis ten dotyczy wyłącznie aktualnych stron postępowania. W uzasadnieniu skarżąca podała, że postanowienie organu nadzoru budowlanego nie zawiera wskazania w jaki sposób koszty postępowania mają zostać podzielone pomiędzy podmioty zobowiązane. Stosowny rachunek powinien zostać rozbity na części wspólne, lokale mieszkalne, lokal usługowy, projekty kotłowni itp. W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. wniósł o jej oddalenie, podtrzymując przy tym argumenty zawarte w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Skargi nie zasługują na uwzględnienie. Stosownie do art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 ze. zm.), sądy administracyjne powołane są m.in. do sprawowania kontroli nad działalnością administracji publicznej, pod względem jej zgodności z prawem. Oznacza to, że badaniu w postępowaniu sądowoadministracyjnym podlega prawidłowość zastosowania przepisów prawa w odniesieniu do istniejącego w sprawie stanu faktycznego oraz trafność wykładni tych przepisów. Sąd przy rozpatrywaniu sprawy nie bada zatem ani celowości, ani słuszności zaskarżonego rozstrzygnięcia, a ogranicza się do stwierdzenia, czy w świetle ustalonego stanu faktycznego oraz obowiązującego stanu prawnego dopuszczalne było wydanie zaskarżonego aktu. Ponadto zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. W przypadku uznania, że skarga nie ma uzasadnionych podstaw podlega ona oddaleniu, na podstawie art. 151 P.p.s.a. Przeprowadzona przez Sąd, według wskazanych zasad, kontrola legalności zaskarżonego postanowienia wykazała, że odpowiada ono przepisom prawa. W niniejszej sprawie ocenie Sądu podlegało postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. wydane na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 K.p.a. Przedmiotowym postanowieniem organ odwoławczy uchylił postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. i orzekł na podstawie art. 264 § 1, art. 263 § 1, art. 262 § 1 pkt 1 K.p.a. ustalając koszty postępowania w sprawie nieprawidłowego stanu technicznego budynku mieszkalno – usługowego położonego przy ul. [...] w K. na kwotę 6100, 00 zł oraz zobowiązując do uiszczenia tych kosztów aktualnych współwłaścicieli powyżej wskazanego budynku. Zauważyć przy tym należy, że okoliczności faktyczne sprawy ustalone przez organy znajdują odzwierciedlenie w zgromadzonym materiale dowodowymi. Materialnoprawną podstawą rozstrzygnięcia podjętego w niniejszej sprawie były przepisy ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane w szczególności jej art. 81c ust. 2 i ust. 4. Stosownie do wskazanego przepisu organy administracji architektoniczno-budowlanej i nadzoru budowlanego, w razie powstania uzasadnionych wątpliwości co do jakości wyrobów budowlanych lub robót budowlanych, a także stanu technicznego obiektu budowlanego, mogą nałożyć, w drodze postanowienia, na osoby, o których mowa w ust. 1, obowiązek dostarczenia w określonym terminie odpowiednich ocen technicznych lub ekspertyz. Koszty ocen i ekspertyz ponosi osoba zobowiązana do ich dostarczenia. Osoby wymienione w ust. 1, a więc te, do których powinien być skierowany nakaz na podstawie ww. przepisu to właściciel lub zarządca obiektu budowlanego. W myśl ust. 4 tego artykułu w razie niedostarczenia w wyznaczonym terminie żądanych ocen lub ekspertyz albo w razie dostarczenia ocen lub ekspertyz, które niedostatecznie wyjaśniają sprawę będącą ich przedmiotem, organ administracji architektoniczno-budowlanej lub nadzoru budowlanego może zlecić wykonanie tych ocen lub ekspertyz albo wykonanie dodatkowych ocen lub ekspertyz na koszt osoby zobowiązanej do ich dostarczenia. Taka sytuacja miała miejsce w przedmiotowej sprawie, gdyż to organ nadzoru budowlanego zlecił wykonanie opinii. W świetle art. 81 c Prawa budowlanego zachodzi taka sytuacja, w której chcąc doprowadzić do wykonania obowiązku o charakterze niepieniężnym, organ sam tymczasowo zobowiązany jest do wyłożenia ze środków budżetowych związanych z tym kwot pieniężnych. W przypadku niezrealizowania nałożonego na stronę obowiązku, czy też jak w tym przypadku niewłaściwego zrealizowania, organ administracji nie może uchylić się od prowadzenia postępowania. Powinien on zgodnie z zasadą prawdy obiektywnej zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy. Z akt sprawy wynika, że postanowieniem z dnia 26 listopada 2004 r. PINB w K. zażądał od współwłaścicieli budynku mieszkalnego przy ul. [...] w K. przedłożenia opinii stanu technicznego instalacji centralnego ogrzewania. Ponieważ przedłożone przez strony opinie niedostatecznie wyjaśniły sprawę organ postanowieniem z dnia 23 listopada 2006 r. zlecił na koszt zobowiązanych współwłaścicieli budynku wykonanie dodatkowej oceny stanu technicznego instalacji centralnego ogrzewania budynku. Wyjaśnić należy, że istota współwłasności polega na tym, że własność tej samej rzeczy (w niniejszej sprawie nieruchomości) przysługuje niepodzielnie kilku osobom, jest to zatem prawo niepodzielne przysługujące współwłaścicielom. Współwłasność to prawo własności składające się z zespołów udziałów. Żadnemu ze współwłaścicieli nie przysługuje odrębne, a zarazem wyłączne (skuteczne erga omnes i era partes) prawo podmiotowe do wydzielonej fizycznie części nieruchomości. Oznacza to zatem, że nałożone przez organ obowiązki obciążają wszystkich właścicieli nieruchomości. Nakładając obowiązek wynikający z art. 81 c Prawa budowlanego na współwłaścicieli organ nie może kierować się np. wielkością udziałów we współwłasności. Rozstrzygniecie to nie może być również uzależnione od ustalenia, który ze współwłaścicieli obiektu budowlanego przyczynił się w większym lub mniejszym stopniu do określonego stanu technicznego obiektu. Ustalenie tych okoliczności nie leży bowiem w kompetencji organów administracji publiczne, w związku z czym nie może mieć wpływu na orzeczenie wydane w trybie art. 81 c Prawa budowlanego. Ewentualne rozstrzyganie sporu co do stopnia zawinienia poszczególnych współwłaścicieli w kwestii niewypełnienia obowiązku nałożonego przez organ, czy rozdziału kosztów może być poddane ocenie właściwego sądu powszechnego (por. wyrok WSA w Szczecinie z dnia 21 października 2004 r., sygn. akt SA/Sz 1673/02). Zauważyć należy, że art. 81 c Prawa budowlanego nie rozstrzyga o tym, jak koszty ekspertyzy należy rozdzielić pomiędzy współwłaścicieli, bo kwestia ta nie leży w kompetencji organu nadzoru budowlanego. Organ ten ma jedynie obowiązek wydania takiego postanowienia i nałożenia obowiązku wykonania ekspertyzy na koszt osób zobowiązanych. Dodatkowo wskazać należy, że zarówno Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. rozpoznając ponownie niniejszą sprawę, a także Sąd w niniejszym postępowaniu na podstawie art. 153 P.p.s.a. pozostawały związane oceną prawną oraz wskazaniami co do dalszego postępowania, wyrażonymi w wyroku WSA w Krakowie z dnia 8 października 2013 r., sygn. akt II SA/Kr 591/13. Zgodnie z art. 153 P.p.s.a., ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia. Przez ocenę prawną należy rozumieć sąd o prawnej wartości sprawy. Ocena prawna może dotyczyć stanu faktycznego, wykładni przepisów prawa materialnego i procesowego, prawidłowości korzystania z uznania administracyjnego oraz kwestii zastosowania określonego przepisu prawa jako podstawy do wydania decyzji. Wskazania co do dalszego postępowania stanowią z reguły konsekwencję oceny prawnej. Dotyczą one sposobu działania w toku ponownego rozpoznania sprawy i mają na celu uniknięcie błędów już popełnionych i wskazanie kierunku, w którym winno zmierzać przyszłe postępowanie (J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2012 r., s. 397 uw. 1, 2; M. Jagielska, J. Jagielski, R. Stankiewicz, w: red. R. Hauser, M. Wierzbowski, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2011 r., s. 544, Nb 1-3). Artykuł 153 P.p.s.a. ma charakter bezwzględnie obowiązujący, co oznacza, że ani organ administracji publicznej, ani sąd, orzekając ponownie w tej samej sprawie, nie mogą nie uwzględnić oceny prawnej i wskazań wyrażonych wcześniej w orzeczeniu sądu, gdyż są nimi związane. Nieprzestrzeganie tego przepisu w istocie podważałoby obowiązującą w demokratycznym państwie prawnym zasadę sądowej kontroli nad aktami i czynnościami organów administracji i prowadziło do niespójności działania systemu władzy publicznej. Związanie oceną prawną wyrażoną w wyroku (uzasadnieniu orzeczenia) oraz wynikającymi z niej wskazaniami co do dalszego postępowania oznacza, że organ nie może formułować nowych ocen prawnych, sprzecznych z wyrażonym wcześniej poglądem, lecz obowiązany jest do podporządkowania się jemu w pełnym zakresie oraz konsekwentnego reagowania w razie stwierdzenia braku zastosowania się do wskazań w zakresie dalszego postępowania przed organem administracji publicznej (wyrok NSA z: 30.7.2009 r., II FSK 451/08, Lex nr 526493; 23.9.2009 r., I FSK 494/09, Lex nr 594010; 13.7.2010 r., I GSK 940/09, Lex nr 594756; wyrok WSA we Wrocławiu z 14.1.2010 r., I SA/Wr 1591/09, Lex nr 559604). Dlatego w razie wnoszenia kolejnych skarg z powodu niewłaściwego wykonania zapadłego wyroku uwzględniającego skargę, sąd administracyjny jedynie weryfikuje sposób wywiązania się organów ze skierowanych do nich wskazań, nie wnika on natomiast w materię objętą zakresem wcześniejszych ocen (wyrok NSA z dnia 21.4.2010 r., II FSK 2129/08, Lex nr 596261). Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy stwierdzić należy, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w wyroku z dnia 8 października 2013 r., sygn. akt II SA/Kr 591/13 stwierdził, że organ w ponownie prowadzonym postępowaniu winien ustalić aktualnych właścicieli lokali położonych w budynku przy ul. [...] w K. i w stosunku do nich wydać postanowienie o kosztach postępowania. Oceniając postanowienie organu z dnia 13 maja 2014 r. pod tym kątem stwierdzić należy, że organ całkowicie zastosował się do wskazań i oceny prawnej wyrażonej przez Sąd. Na podstawie odpisów z ksiąg wieczystych ustalił aktualnych właścicieli lokali w budynku przy ul. [...] w K. i zobowiązał ich do poniesienia kosztów wykonanej ekspertyzy. W związku z powyższym nie można czynić organowi zarzutu, jakoby niedokładnie określił strony zobowiązane do poniesienia kosztów, gdyż organ wykonał ciążące na nim zobowiązanie a poza tym zrobił to w zakresie jaki wynikał z przepisów Prawa budowlanego. Kontrolując tok postępowania, Sąd nie dopatrzył się uchybień w zakresie dopełnienia przez organ administracji obowiązków określonych w szczególności w art. 7 i 77 § 1 K.p.a. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. prawidłowo zebrał i rozpatrzył cały materiał dowodowy. Powyższe pozwala stwierdzić, że zaskarżone postanowienie zostało wydane przy uwzględnieniu całokształtu okoliczności sprawy przy chybionym zarzucie braku wyczerpującego przeprowadzenia postępowania dowodowego. Nadto, uzasadnienie kwestionowanego postanowienia odpowiada wymogom określonym w art. 107 § 3 K.p.a. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie działając na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł o oddaleniu wniesionych skarg.