II SA/Kr 1148/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Rynczak (spr.) Sędziowie: WSA Jacek Bursa WSA Wojciech Jakimowicz Protokolant: Maciej Żelazny po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 października 2012 r. sprawy ze skargi A.K. na decyzję Wojewody z dnia 27 kwietnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie sprzeciwu wobec zgłoszenia zamiaru budowy I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji; II. określa, że zaskarżona decyzja nie może być wykonywana; III. zasądza od Wojewody na rzecz skarżącego A.K. kwotę 757 zł (siedemset pięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania. Starosta O. i decyzją z [...]lutego 2010 r. , na podstawie art. 30 ust. 2 oraz ust. 6 pkt. 1 i 2 - ustawy z 7. 07.1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2006 r. Nr 156, póz. 1118 ze zm.) w związku z art. 77 § 4 kpa po rozpatrzeniu wniosku A.K. z dnia 26.08.2009 r., wniósł sprzeciw w sprawie zgłoszenia zamiaru budowy 6 budynków gospodarczych o pow. do 25 m na działce [...] zlokalizowanej w B. przy ul. [...] ze względu na to, że budowa przedmiotowych budynków gospodarczych wymaga uzyskania pozwolenia na budowę oraz narusza przepis art. 82 ust.2 ustawy z 18 lipca 2001 r. Prawo wodne. ( Dz. U. z 2005 r. Nr 239 póz. 2019 ze zm.). W uzasadnieniu wskazał, że 26.08.2009 r. A.K. złożył wniosek obejmujący zamiar zgłoszenia budowy wolnostojących obiektów budowlanych do 25 m na działce ewidencyjnej nr [...] . W zgłoszeniu inwestor podał,- iż zgłaszane obiekty w ilości 6 szt. przeznaczone będą na cele socjalno - gospodarcze. W dniu 2 września 20Q9r. postanowieniem został nałożony na A.K. obowiązek uzupełnienia złożonego zgłoszenia. Decyzją z [...].09.2009 r. Starosta O. orzekł o wniesieniu sprzeciwu do zgłoszenia. Decyzją z [...].11.2009 r. Wojewoda orzekł o uchyleniu decyzji Starosty O. z [...] .09.2009 i o przekazaniu sprawy do ponownego rozpatrzenia przez organ l instancji. Postanowieniem z 7 stycznia 2010 r. organ nałożył na inwestora obowiązek uzupełnienia zgłoszenia w terminie do 21 stycznia 2010 r. poprzez : - wykazanie, że zgłoszenie zamiaru budowy 6 budynków gospodarczych służyć będzie mieszkańcom: budynku mieszkalnego, budynku zamieszkania zbiorowego, budynku rekreacji indywidualnej zgodnie z § 3 pkt. 8 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z 12.04.2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. z 2002 r. Nr 75 póz. 690 ze zm.), - przedłożenie aktualnej mapy ewidencji gruntów obrazującej usytuowanie działki objętej inwestycją i jej otoczenie, - przedłożenie aktualnej ostatecznej decyzji regionalnego zarządu gospodarki wodnej zwalniającej od zakazów określonych w art, 82 ust. 2 ustawy Prawo wodne w przedmiocie planowanej inwestycji, - przedłożenie odpowiednich rysunków zgłaszanych budynków gospodarczych oraz określenie ich lokalizacji tak, aby wyeliminować sprzeczności dotyczące zamiaru budowy wolnostojących budynków gospodarczych - z treści zgłoszenia i załączonych rysunków wynika, że budynki te będą oddalone od siebie o 10 cm, co nie spełnia kryteriów określonych w przepisie art. 29 ust. 1 pkt. 2 Prawa budowlanego, ponieważ uniemożliwia swobodny dostęp do wszystkich ścian budynku w celu ich konserwacji i ewentualnych remontów. - przedłożenie rysunków, które pozwolą na prawidłową ocenę zamierzenia inwestycyjnego, na przedłożonych rysunkach zobrazowane zostały kontenery, na rysunku sytuacyjnym naniesiono szkic lokalizacji 6 budynków, na innym egzemplarzu rysunku lokalizacyjnego naniesiono lokalizację 2 budynków. W dniu 21 stycznia 2010 r. do organu wpłynęło pismo A.K. zawierające wyjaśnienia wraz z 3 załącznikami: kopią z mapy ewidencyjnej (oznaczonej nr 1), "uwierzytelnioną kopią mapy zasadniczej (oznaczona nr 1), kserokopia decyzji z 12.12.2002 r. Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w K. ( oznaczona nr 2 ), kopią z mapy ewidencyjnej z naniesionym odręcznie rysunkiem wskazującym orientacyjną lokalizację 6 budynków gospodarczych na działce [...] (oznaczona nr [...] ). Organ podał, że przesłanki określone w art. 30 ust. 2 oraz art. 30 ust. 6 pkt 1 ustawy Prawo budowlane zostały spełnione. Natomiast przedłożone przez inwestora dokumenty nie stanowią pełnego uzupełnienia braków zgłoszenia z 26.08.2009 r., a ponadto przedmiotowa inwestycja wymaga uzyskania pozwolenia na budowę. Przedmiotem zgłoszenia nie są bowiem objęte budynki gospodarcze zwolnione na podstawie art. 29 ust. 1 pkt. 2 ustawy Prawo budowlane z obowiązku uzyskania pozwolenia na budowę (a wymagające zgłoszenia - art. 30 ust. 1). Organ odwołał się do definicji budynku gospodarczego zawartej w § 3 pkt 8 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki oraz ich usytuowanie. Wskazał, że z treści zgłoszenia, jak również z późniejszych wyjaśnień wynika, iż pierwotnie inwestor wskazał jako rodzaj przeznaczenia obiektu funkcję socjalno - gospodarczą, a w piśmie z 18.09.2009 r. zawarł ogólny zapis: budynek gospodarczy. W piśmie datowanym na dzień 19.01.2010 r. inwestor zawarł natomiast informację, iż budynki gospodarcze służyć będą w szczególności przechowywaniu materiałów, narzędzi, sprzętu, jak również służyć będą także mieszkańcom budynku mieszkalnego oraz informację, że będą wykonane w "technice kontenerowej" Z wyjaśnień inwestora nie wynika, więc aby zgłaszany zamiar budowy 6 budynków gospodarczych dotyczył budynków gospodarczych, których realizacja została zwolniona z uzyskania pozwolenia na budowę. Bowiem, w ocenie organu, aby można było mówić o budynku gospodarczym przeznaczonym do przechowywania materiałów, narzędzi, sprzętu i służącym mieszkańcom budynku mieszkalnego to funkcja ta musi służyć już istniejącej zabudowie o funkcji mieszkaniowej. Z taką sytuacją nie mamy do czynienia w przedmiotowej sprawie. Tymczasem na działce [...] inwestor nie wskazał istniejącej zabudowy mieszkaniowej, nie została ona też uwidoczniona na mapach załączonych do wniosku. » Wyjaśnienia inwestora zawarte w piśmie z 19.01.2010r. dotyczące braku związku rozporządzenia Ministra Infrastruktury z 12.04.2002 r. z ustawą Prawo budowlane są w ocenie organu bezzasadne i chybione. Ponadto Inwestor dokonując uzupełnienia zgłoszenia nie. uzupełnił go we wskazanym, w postanowieniu z 7.01.2010 r. zakresie tj. nie dołączył szkiców budynków gospodarczych, a przedłożone przez niego rysunki dotyczące planowanego zamierzenia budowlanego opatrzone są tytułem: "kontenery". Załącznik oznaczony przez inwestora nr 3 to kopia z mapy ewidencyjnej z naniesionym odręcznie rysunkiem wskazującym orientacyjną lokalizację 6 budynków gospodarczych na działce [...]. Nie wyjaśniono również wiarygodnie kwestii odnośnie zamiaru budowy "wolnostojących" budynków gospodarczych. Z przedłożonych dokumentów wynika, że obiekty-zaplanowane przez inwestora będą realizowane w technice kontenerowej i oddalone będą od siebie tylko o 10 cm. Brak jest rysunków lub szkiców inwestora na podstawie, których można by było wyeliminować wątpliwości w tym zakresie. Inwestor nie przedłożył także oryginału ani też poświadczonej urzędowo za zgodność z oryginałem decyzji regionalnego zarządu gospodarki wodnej zezwalającej na lokalizację przedmiotowej inwestycji na działce [...] położonej w międzywalu rzeki W. Wypełniając zalecenia organu odwoławczego organ zwrócił się również do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w O. o wyjaśnienie kwestii ewentualnego związku przedmiotowej inwestycji z nielegalną żwirownią na terenie [...] objętą decyzją Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z [...].02.2009r. o symbolu [...] o nakazie rozbiórki muru oporowego o konstrukcji z pali [...] i [...] , stanowiącego zabezpieczenie brzegu basenu usytuowanego w prawym międzywalu rzeki [...]. W dniu 01.02.2010 r. otrzymana odpowiedź z PINB w O. nie wyjaśniła tych kwestii, co spowodowało zwrócenie się przez organ o wyjaśnienie powyższego do Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. . Do dnia wydania niniejszej decyzji do organu nie wpłynęło pismo w tej sprawie, jednakże zważając na powyższe stanowisko, które przedstawione by zostało przez Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. a także rozstrzygnięcia zawarte w treści decyzji z [...].02.2009 r. o symbolu [...] nie wpłynęłyby zasadniczo na treść rozstrzygnięcia zawartego w niniejszej decyzji zwłaszcza w świetle orzeczenia podjętego przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie z 27.11.2008 r. o sygn. akt. II SA/Kr 933/08, w którym wykazano, iż nie ma możliwości zastosowania w drodze analogii art. 35 ust. 5 Prawa budowlanego do procedury zgłoszeń. Odwołanie od ww. decyzji wniósł A.K. , domagając się uchylenia decyzji i umorzenia postępowania w l instancji. Wskazał, że przeprowadzone postępowanie dowodowe nie miało związku ze sprawą. Bez znaczenia było ustalenia czy na działce znajduje się budynek mieszkalny, gdyż żaden przepis nie kreuje takiego warunku. Okolicznością nieistotną jest również dokonywanie ustaleń w zakresie rzekomej nielegalnej żwirowni. Podkreślił, że w sytuacji gdy organ zobowiąże inwestora do uzupełnia zgłoszenia o dokumenty, które nie są wymagane przepisami to takie postanowienie nie ma wpływu na bieg terminu z art. 30 ust. 5 prawa budowlanego. Podkreślił, że decyzja została wydana z uchybieniem 30 -dniowego terminu, gdyż zgłoszenie zostało wniesione w dniu 26 sierpnia 2009 r., podczas gdy pierwszy sprzeciw został przez organ zgłoszony decyzją z dnia 28 września 2009 r. i został uchylony decyzją ostateczną z dnia 30 listopada 2009r., co oznacza iż został przekroczony 30- dniowy termin do wniesienia sprzeciwu. Wojewoda decyzją z [...] kwietnia 2010 r. znak: [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. W uzasadnieniu podał, że obowiązki nałożone na inwestora w postanowieniu z dnia [...] stycznia 2010 r. miały swoje umocowanie prawne w art. 30 ust. 2 Prawa budowlanego, albowiem były konieczne do uzupełnienia dla wszechstronnego wyjaśnienia sprawy i oceny złożonego zgłoszenia. Zakres merytoryczny tych obowiązków wynikał natomiast z treści ostatecznej decyzji kasacyjnej Wojewody z dnia 30.11.2009 r., w której uzasadniono przyczyny konieczności uzupełnienia zgłoszenia. Inwestor nie uzupełnił zgłoszenia i nie dostarczył m.in.: aktualnej ostatecznej decyzji regionalnego zarządu gospodarki wodnej w przedmiocie planowanej inwestycji, nie wykazał że realizacja 6 budynków gospodarczych służyć będzie- mieszkańcom budynku mieszkalnego, nie przedstawił odpowiednich rysunków zgłaszanych budynków gospodarczych, itp. Skoro zatem inwestor nie uzupełnił zgłoszenia to słusznie organ l instancji orzekł zaskarżoną decyzją d sprzeciwie na wykonanie zgłoszonych robót budowlanych. Nadto organ odwoławczy wskazał, że jakkolwiek w podstawie prawnej zaskarżonej decyzji organ l instancji wskazał art. 30 ust. 2 oraz ust. 6 pkt 1 i 2 Prawa budowlanego, to orzeczenie uzasadnił naruszeniem art. 30 ust. 6 pkt 1 i 2 Prawa budowlanego, zamiast prawidłowo: art. 30 ust. 2 Prawa budowlanego, który stanowi, że w przypadku nieuzupełnienia zgłoszenia - organ wnosi sprzeciw, w drodze decyzji. Skoro jednak prawidłowy przepis został powołany w podstawie prawnej zaskarżonej decyzji, to wystarczające jest sprostowanie błędu przez organ II instancji, a nie miał on istotnego znaczenia dla podjętego słusznego rozstrzygnięcia. Wreszcie wskazał, że zarzuty strony odwołującej się nie są słuszne i nie mają znaczenia dla bytu prawnego zaskarżonej decyzji. W orzecznictwie sądowo-administracyjnym ukształtował się pogląd, że 30 -dniowy termin, o którym mowa w art. 30 ust. 5 Prawa budowlanego, nie ma zastosowania w sytuacji, gdy sprawa jest badana ponownie przez organ l instancji, po decyzji kasacyjnej organu odwoławczego. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na decyzję Wojewody wniósł A.K. , domagając się uchylenia zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu l instancji oraz zasądzenia kosztów postępowania. W uzasadnieniu skarżący odwołując się do poglądu wyrażonego przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w wyroku z dnia 21.10.2009 r. sygn. akt II SA/Gd 276/09 wskazał, że skutkiem wydania decyzji kasacyjnej jest wyeliminowanie z obiegu prawnego decyzji o sprzeciwie i uznanie wniesionego w terminie sprzeciwu za niebyły. Wobec uzupełnienia zgłoszenia 18 września 2009 r. (na skutek wezwania zawartego w postanowieniu z 2 września 2009 r.) termin zgłoszenia przez organ sprzeciwu upłynął bezskutecznie 18 października 2009 r. Nadto podniósł, iż dołączył do akt postępowania kopię ostatecznej decyzji Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej z 12 grudnia 2002 roku, znak: [...] udzielającą mu zwolnienia z zakazu m.in. wznoszenia obiektów budowlanych w obrębie prawego międzywala rzeki W. , na działkach nr [...],[...] ,[...] ,[...] ,[...] ,[...] , obręb [...] oraz nr [...] ,[...] [...] w miejscowości B. , gm. O, woj. [...]. W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie i podtrzymał swoje stanowisko przedstawione w zaskarżonej decyzji. Wyrokiem z dnia 3 listopada 2010r. sygn. akt II SA/Kr 836/10 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, uznał, że skarga nie jest zasadna, skargę oddalił. W uzasadnieniu wyroku Sąd l instancji podkreślił, iż za nietrafny uznaje zarzut skargi, zgodnie z którym organ Iinstancji naruszył 30 - dniowy termin do zgłoszenia sprzeciwu, który w ocenie skarżącego minął 18 października 2009 r. w sytuacji, gdy po zgłoszeniu przez skarżącego w dniu 26 sierpnia 2009 r. organowi l instancji zamiaru budowy, Starosta postanowieniem z [...] września 2009 r. nałożył na niego obowiązek uzupełnienia złożonego zgłoszenia w terminie do 18 września 2009 r. Zgodnie z dyspozycją z art. 30 ust. 2 Prawa budowlanego - organ postanowieniem nałoży na zgłaszającego zamiar podjęcia robót budowlanych obowiązek uzupełnienia brakujących dokumentów w wyznaczonym terminie, to termin do zgłoszenia sprzeciwu z art. 30 ust. 5 rozpoczyna bieg na nowo od dnia złożenia tych dokumentów, a w wypadku ich niezłożenia, od końcowego dnia wyznaczonego na złożenie dokumentów. Oznacza to, że wydanie postanowienia w przedmiocie obowiązku uzupełnienia zgłoszenia przerywa 30 - dniowy termin do wniesienia sprzeciwu i po uzupełnieniu dokumentów w wyznaczonym przez organ terminie, organ ma trzydzieści dni na wniesienie ewentualnego sprzeciwu. Sąd l instancji nie podzielił zaprezentowanego w skardze poglądu, iż skutkiem wydania przez Wojewodę decyzji kasacyjnej z [...] sierpnia 2009 r. jest wyeliminowanie decyzji Starosty O. z [...] września 2009 r. o wniesieniu sprzeciwu i uznanie wniesionego sprzeciwu za niebyły. Wyrok ten został następnie uchylony przez NSA, który w wyroku z dnia 29 maja 2012r. sygn. akt U OSK 422/11, uwzględniając skargę kasacyjna A.K. , uznał, iż art. art. 30 ust. 5 ustawy - Prawo budowlane przewiduje uprawnienie do wydania decyzji o sprzeciwie od zgłoszenia budowy przez właściwy organ architektoniczno-budowlany, przy czym termin kompetencji organu do wydania takiej decyzji wynosi 30 dni od dokonania skutecznego zgłoszenia. Wprowadzenie przez ustawodawcę tak krótkiego terminu podyktowane było umożliwieniem realizacji określonych inwestycji w sposób uproszczony, zwłaszcza w zakresie odstąpienia od konieczności uzyskania pozwolenia na budowę. Wydanie decyzji o sprzeciwie w terminie określonym w art. 30 ust. 5 Prawa budowlanego powoduje, iż inwestor nie może realizować zamierzenia objętego zgłoszeniem. Inwestorowi natomiast służy prawo wniesienia odwołania od decyzji w sprawie sprzeciwu do organu II instancji. Ten organ, stosownie do art. 138 kpa, może utrzymać w mocy zaskarżoną decyzję, uchylić ją i jednocześnie zmodyfikować /orzec reformacyjnie/, a także uchylić i przekazać sprawę sprzeciwu do ponownego rozpoznania organowi pierwszej instancji, który jednak ma prawo wydać nową decyzję o sprzeciwie tylko wtedy, gdy jeszcze nie upłynął 30-dniowy termin od dokonania zgłoszenia, a więc jeszcze w ramach kompetencji określonej w art. 30 ust. 5 Prawa budowlanego. Uchylenie przez organ odwoławczy decyzji o sprzeciwie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez organ odwoławczy nie powoduje przedłużenia materialno-prawnego terminu kompetencji organu do wniesienia sprzeciwu, określonego w art. 30 ust. 5 Prawa budowlanego-. Sąd dokonując kontroli legalności zaskarżonej decyzji, jak i decyzji organu l instancji uznał, że decyzje te naruszają prawo przepis prawa materialnego art. 30 ust. 5 ustawy z dnia 7.07.1994 r. Prawo budowlanego Sądu Administracyjnego w Warszawie, który wyrokiem z dnia 29.05.2012 r. syg. II OSK 422/11 uwzględnił skargę kasacyjną A.K. i uchylił wyrok WSA w Krakowie z dnia 3.11.2010 r. syg. II SA/ Kr 836/10 oddalający skargę. NSA w uzasadnieniu wyroku wskazał, że 30-dniowy termin do wniesienia sprzeciwu przez organ jest terminem materialnoprawnym i kompetencyjnym, a więc aby termin ten był skuteczny organ bezwzględnie musi wnieść sprzeciw w terminie 30 dni od dokonania skutecznego zgłoszenia. Jest to termin, który nie może zostać przedłużony. Skoro zatem organy obu instancji orzekały w chwili kiedy 30-dniowy termin do wniesienia sprzeciwu upłynął, to nie mogły już wydać decyzji o sprzeciwie. Stosownie do art. 190 p.p.s..a. Sąd, któremu sprawa została przekazana, związany jest wykładnią prawa dokonaną w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny. Nie można oprzeć skargi kasacyjnej od orzeczenia wydanego po ponownym rozpoznaniu sprawy na podstawach sprzecznych z wykładnią prawa ustaloną w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny W związku z tym, Sąd obecnie rozstrzygający skargę związany jest tym wyrokiem. Sąd ponownie rozstrzygając sprawę ustalił, że podstawą materialno prawną do wydania zaskarżonej decyzji stanowi przepis art. 30 ust. 5 ustawy z dnia 7.07.1994 r. Prawo budowlane. Stosownie do tego przepisu zgłoszenia, o którym mowa w ust. 1, należy dokonać przed terminem zamierzonego rozpoczęcia robót budowlanych. Do wykonywania robót budowlanych można przystąpić, jeżeli w terminie 30 dni od dnia doręczenia zgłoszenia właściwy organ nie wniesie, w drodze decyzji, sprzeciwu i nie później niż po upływie dwóch lat od określonego w zgłoszeniu terminu ich rozpoczęcia. Z akt administracyjnych wynika, że A.K. i 26.08.2009 r. dokonał zamiaru zgłoszenia przedmiotowej budowy. Organ l instancji Starosta O. wydał decyzję o sprzeciwie w dniu 19.02.2010 r., a organ odwoławczy Wojewoda w dniu 27.04.2010 r. utrzymując decyzję organu l instancji. A zatem organy obie decyzje wydały po upływie 30 dni od dnia zgłoszenia zamiaru budowy. W związku z tym, w tych okolicznościach sprawy organ nie mógł już wnieść skutecznie sprzeciwu. Naruszenie przepisu prawa materialnego art. 30 ust. 5 ustawy 7.07.1994 r. Prawo budowlane miało wpływ na wynik sprawy, albowiem zdeterminowało wydanie wadliwej decyzji. Organ przy ponownym rozpatrzeniu sprawy winien wziąć pod uwagę naprowadzone wyżej okoliczności sprawy. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w pkt. l sentencji wyroku na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit.c p.p.s.a. Orzeczenie w pkt. II wyroku wydano na podstawie art. 152 p.p.s.a. O kosztach orzeczono jak w pkt III wyroku na zasadzie art. 200 p.p.s.a