II SA/Kr 1193/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Krystyna Daniel (spr.) Sędziowie : WSA Mirosław Bator WSA Aldona Gąsecka-Duda Protokolant : starszy sekretarz sądowy Małgorzata Piwowar po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 listopada 2016 r. sprawy ze skargi [...] Sp. j. B. K., B. R. na decyzję Wojewody z dnia 8 stycznia 2016 r. nr [...] w przedmiocie wznowienia postępowania w sprawie zakończonej decyzją w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę skargę oddala II SA/Kr 1193/16 U Z A S A D N I E N I E Starosta T. postanowieniem z 14 stycznia 2015r. znak: [....] działając na podstawie art. 148 w zw. z art. 149 § 3 ustawy Kodeks postępowania administracyjnego (dalej k.p.a.), odmówił wznowienia postępowania administracyjnego w sprawie zakończonej ostateczną decyzją nr [....] z 21 marca 2014 r., znak: [....] - zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą pozwolenia na budowę dla [....] spółka jawna - inwestycji polegającej na budowie budynku usługowo - handlowego na działkach nr ewid. nr nr [....] [....] obręb [....] , zjazdu z drogi publicznej na działce nr ewid. [....] obręb [....] , stacji trafo z przyłączem energetycznym na działkach nr ewid. [....] [....] obręb [....] i [....] obręb [....] , przyłącza kanalizacji sanitarnej na działce nr ewid. [....] obręb [....] , przyłącza wodociągowego na działce nr ewid. [....] obręb [....] ; przekładki sieci wodociągowej na działkach nr ewid. [....] [....] obręb [....] , przyłącza kanalizacji deszczowej na działce nr ewid. [....] obręb [....] , w miejscowości Z. W uzasadnieniu swojego stanowiska organ I instancji wskazał, że w dniu 16 grudnia 2014r. i w dniu 18 grudnia 2014r. A.B. występujący w imieniu swoim i siostry L.K. , złożył wnioski o wznowienie postępowania z art. 145 § 1 k.p.a. podająć, że domaga się unieważnienia ww. decyzji ponieważ nie brał udziału w postępowaniu zakończonym jej wydaniem, jakkolwiek wraz z siostrą są prawnymi spadkobiercami ziemi o nr dz. [....] - [....] oraz [....] -[....] i [....] obr [....] w Z. Dodał również, że o decyzji nr [....] dowiedział się dopiero w dniu 21 listopada 2014 r. gdyż miał udar mózgu i paraliż nóg. Pismem datowanym na dzień 12 listopada 2014 r. (data doręczenia - 13 listopada 2014 r.) organ poinformował A.B. o decyzji nr [....] wydanej w dniu 21 marca 2014r. Natomiast w dniu 21 listopada 2014 r. A.B. odebrał osobiście, w siedzibie urzędu, kserokopię ww. decyzji. Pismem z dnia 5 stycznia 2015 r. organ zwrócił się do wnioskującego z prośbą o przedłożenie oryginału bądź potwierdzonego za zgodność z oryginałem, dokumentu potwierdzającego wystąpienie udaru mózgu i paraliżu nóg w dniach od 13 listopada 2014 r. do 21 listopada 2014 r. Dodatkowo poinformowano wnioskującego, że w przypadku niedostarczenia żądanego dokumentu w terminie 7-miu dni roboczych od dnia jego otrzymania, nie będzie możliwe wznowienia postępowania w przedmiotowej sprawie z uwagi na upływ ustawowego terminu. W dniu 8 stycznia 2015 r. A.B. złożył pisemne wyjaśnienia do wniosku z dnia 16 grudnia 2014 r. Do wyjaśnień załączył m.in. kserokopię karty informacyjnej leczenia szpitalnego z 8 marca 2013 r., kserokopię zaświadczenia lekarskiego z dnia 4 czerwca 2014 r., kserokopię zlecenia zaopatrzenie w wyroby medyczne z dnia 28 maja 2013 r., kserokopie wywiadu pielęgniarskiego z dnia 26 lutego 2012 r. i zaświadczenia lekarskiego z dnia 23 stycznia 2013 r. Dodatkowo A.B. wskazał, że o decyzji nr [....] dowiedział się dopiero od Wydziału Infrastruktury Urzędu Wojewody [....] w K. w dniu 3 listopada 2014 r. Organ powołując się na art. 145 § 1 pkt. 4 i art. 148 k.p.a. podał, że z zebranego materiału dowodowego wynika, że termin do wniesienia przez A.B. wniosku o wznowienie postępowania upłynął w dniu 4 grudnia 2014 r. oraz, że poinformował wnioskującego o decyzji w dniu 13 listopada 2014 r., jednakże A.B. w swoich wyjaśnieniach złożonych 8 stycznia 2014 r. podał, że o decyzji dowiedział się w dniu 3 listopada 2014 r. Z uwagi na powyższe, Starosta T. wskazał, że wobec powzięcia przez wnioskującego w dniu 3 listopada 2014 r. informacji o decyzji nr [....] z dnia 21 marca 2014r. orzekł o odmowie wznowienia postępowania zakończonego ostateczną decyzji o pozwoleniu na budowę. Na skutek zażalenia A.B. na ww. postanowienie Starosty [....] – Wojewoda [....] postanowieniem z 17 kwietnia 2015 r. uchylił w całości postanowienie z Starosty [....] z 14 stycznia i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. Wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z 8 września 2015 r., sygn. akt II SA/Kr 650/15) uchylone zostało postanowienie Wojewoda [....] z 17 kwietnia 2015 r. jako wydane z naruszeniem przepisu art. 138 § 2 k.p.a. Wojewoda [....] postanowieniem z 8 stycznia 2016r. znak: [....] w oparciu o art. 81 ust. 1 i art. 82 ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz.U.2013.1409 - ze zmianami) i art. 138 § 1 pkt 2 w zw. z art. 144 k.p.a. po ponownym rozpatrzeniu zażalenia A.B. na postanowienie Starosty [....] z 14 stycznia 2015 r. znak: [....] o odmowie wznowienia postępowania administracyjnego w sprawie zakończonej ostateczną decyzją nr [....] z 21 marca 2014 r., znak: [....] , zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą pozwolenia na budowę dla [....] Spółka Jawna [....] , inwestycji polegającej na budowie budynku usługowo-handlowego na działkach nr ewid. nr nr [....] obrąb [....] ; zjazdu z drogi publicznej na działce nr ewid. [....] l obręb [....] : stacji trafo z przyłączem energetycznym na dziatkach nr ewid. [....] [....] obręb [....] i [....] obręb [....] : przyłącza kanalizacji sanitarnej na działce nr ewid. [....] obręb [....] ; przyłącza wodociągowego na działce nr ewid. [....] obręb [....] : przekładki sieci wodociągowej na działkach nr ewid. [....] [....] obręb [....] ; przyłącza kanalizacji deszczowej na działce nr ewid. [....] obręb [....] ; w miejscowości Z. – uchylił zaskarżone postanowienie w całości i w tym zakresie orzekł na podstawie art. 149 § 1, w zw. z art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a., o wznowieniu na wniosek A.B. i L.K. postępowania zakończonego ww. decyzją ostateczną Starosty [....] nr [....] z 21 marca 2014 r. W uzasadnieniu organ II instancji podał, że organ l instancji nieprawidłowo ustalił, iż skarżący nie dochował miesięcznego terminu do wniesienia wniosku o wznowienie postępowania. Z tych przyczyn działając na podstawie art. 138 par. 2 k.p.a. uchylił zaskarżone postanowienie Starosty T. z 14 stycznia 2015 r. o odmowie wznowienia postępowania. Powołując się na brzmienie art. 148 § 2 k.p.a. i art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. podał, że wnioski o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej decyzją Starosty T. nr [....] , złożone zostały przez A.B. do organu I instancji w dniach 16 i 18 grudnia 2014 r. Z ich treści wynika, że przesłanką do złożenia wniosku o wznowienie postępowania, stanowi art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. przez niezapewnienie jemu i jego siostrze, udziału w postępowaniu poprzedzającym wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę, ale organ I instancji nieprawidłowo ustalił, ze termin wniesienia podania o wznowienie z art. 145 § 1 pkt. 4 k.p.a. dla A.B. , upłynął z dniem 4 grudnia 2014 r. gdyż A.B. pismem datowanym na 12 listopada 2014 r. (doręczonym mu 13 listopada 2014 r.), został jedynie powiadomiony o wydaniu decyzji nr [....] z 21 marca 2014 r. Z pisma tego nie wynikało jednak jakie jest konkretnie rozstrzygniecie i treść decyzji. Odpis decyzji, z którego miał możliwość dowiedzieć się o jej treści, został mu wydany w dniu 21 listopada 2014 r., i to od tej daty winien być prawidłowo liczny termin do wniesienia przez niego wniosku o wznowienie postępowania. Organ odwoławczy, po zapoznaniu się z całością materiału dowodowego, stwierdził, że dla rozstrzygnięcia sprawy wniesionego zażalenia, wymagane jest jednoznaczne zidentyfikowanie pism, o których mowa w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia i zapoznanie się z ich treścią. W związku z tym, wystąpiono do skarżącego, pismem z 26 lutego 2015 r., o złożenie wyjaśnień. W wyniku przeprowadzonego postępowania ustalono jednoznacznie, że pisma, na które powołuje się w swym rozstrzygnięciu organ I instancji, to pismo [....] Urzędu Wojewódzkiego z 29 października 2014 r., znak: [....] podpisane przez Dyrektora Wydziału oraz pismo Starostwa Powiatowego w Z. z 12 listopada 2014 r. znak: [....] . podpisane przez Naczelnika Wydziału Budownictwa i Architektury które, zostały przesłane przez skarżącego przy odpowiedzi na pismo organu odwoławczego i włączone do akt II instancji. Ponadto, poświadczona za zgodność z oryginałem kopia pisma organu I instancji znajduje się w aktach organu I instancji, a wydruk treści pisma z 29 października 2014 r. wraz potwierdzeniem zgodności kopii wydruku z dokumentem elektronicznym został pozyskany do prowadzonego postępowania i włączony do akt organu II instancji. W aktach sprawy odpowiednio, organu I i II instancji, znajdują się też dowody potwierdzające, iż ww. pismo organu stopnia powiatowego doręczone zostało skarżącemu – 13 listopada 2014 r., a w.w. pismo organu stopnia wojewódzkiego - 3 listopada 2014 r. Organ podkreślił, że data doręczenia pism nie ma jednak znaczenia, gdyż z treści obu przedmiotowych pism nie wynika bowiem jakie jest rozstrzygniecie i treść decyzji. Oba informują skarżącego wyłącznie o fakcie zakończenia przez organ postępowania i wydania decyzji w przedmiocie pozwolenia na budowę. Organ II instancji powołując się na orzecznictwo sądowe wskazał, że przez ,,dowiedzenie się" o decyzji należy rozumieć nie tylko powzięcie wiadomości o wydaniu decyzji, a nawet poznanie danych identyfikujących decyzję, takich jak data jej wydania i znak, ale też przedmiot zawartego w niej rozstrzygnięcia. Powzięcie wiadomości o wydaniu decyzji nie jest pojęciem tożsamym z zawiadomieniem o pełnej treści decyzji, co mogłoby nastąpić dopiero po doręczeniu decyzji. W przedmiotowych okolicznościach, termin do wniesienia wniosku o wznowienie upływał dla skarżącego 22 grudnia 2014 r. Zatem, wnioski o wznowienie z dnia 16 grudnia 2014 r. i 18 grudnia 2014 r. wniesione zostały w terminie. Organ II instancji uznał również, że A.B. był prawidłowo umocowany do reprezentowania L.K. w nin. sprawie. Skargę od powyższej decyzji Wojewody [....] złożył [....] spółka jawna [....] - wnosząc o jej uchylenie w całości. Powyższej decyzji zarzucili: 1/ naruszenie art. 28 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowalne w zw. z art. 138 par. 2 k.p.a. w zw. z art. 107 k.p.a. i 77 k.p.a. poprzez przekazanie sprawy do rozpoznania organowi I instancji w sytuacji, gdy jest możliwa do ustalenia przez organ II instancji kwestia czy A.B. lub L.K. przysługuje przymiot strony w postępowaniu przed Starostą Powiatowym w Z. w sprawie pozwolenia na budowę, bez konieczności prowadzenia postępowania dowodowego, bowiem wszelkie dokumenty własnościowe zostały organowi I i II instancji przedłożone. Zdaniem skarżących, organ II instancji błędnie nie podjął decyzji merytorycznej na podstawie zgromadzonego materiału dowodowego. Nie przesłuchał również stron postępowania. Podał, że fakt iż A.B. i jego siostra L.K. nie są stronami postepowania wynika wprost z treści ksiąg wieczystych i wypisów z rejestrów gruntów. Obecnie działanie organu II instancji przedłuża jedynie postępowanie narażając inwestora na ciągłą niepewność. A.B. ani L.K. nie przedstawili żadnych dokumentów własnościowych uprawdopodobniających chociażby, iż są właścicielami, użytkownikami wieczystymi lub zarządcami nieruchomości znajdujących się w obszarze oddziaływania obiektu. Odnosząc się do treści przedłożonych przez A.B. dokumentów oznaczonych sygnaturą [....] skarżący wskazali, że nie stanowią one żadnej podstawy do stwierdzenia własności kogokolwiek w tym postępowaniu. Uprawnionym do złożenia skargi o wznowienie jest wyłącznie strona niezależnie czy dochowała terminu do jej złożenia, czy nie. Organ II instancji całkowicie pominął kwestię ustalenia czy A.B. i jego siostra są stronami postępowania, pomimo iż nie wymagało to skomplikowanych czasochłonnych zabiegów. Zdaniem skarżącego takie działanie narusza przepisy 7 k.p.a., 77 k.p.a. i 107 k.p.a. i zmierza wyłącznie do przewłoki postępowania. Organ II Instancji był władny do podjęcia rozstrzygnięcia co do istoty sprawy, przeprowadził postępowania wyjaśniające, a mimo to wbrew treści art. 138 par. 2 k.p.a. przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia, co w znaczny sposób wydłuży postępowanie w całej sprawie. Samo naruszenie przepisów postępowania przez organ pierwszej instancji, chociaż jest konieczną przesłanką uchylenia decyzji, nie jest przesłanką wystarczającą. Zakończenie postępowania odwoławczego w sposób kasacyjny wymaga bowiem dodatkowo stwierdzenia, że zachodzi konieczność przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego co do okoliczności istotnych. Skarżący stanowczo podkreślili, że nie ma żadnego tytułu prawnego uzasadniającego przyjęcie, że A.K. lub L.K. są osobami wymienionymi w art. 28 ust 2 ustawy Prawo Budowlane. W odpowiedzi na skargę, Wojewoda [....] wniósł o jej oddaleniu, wskazując jak w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje: Stosownie do art. 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz.270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie p.p.s.a., sądy administracyjne powołane są do kontroli działalność administracji publicznej, w tym w zakresie legalności decyzji administracyjnych i stosują środki określone w ustawie (art. 1 i art. 3 p.p.s.a). W ramach swej kognicji sąd bada czy przy wydawaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia prawa materialnego i przepisów postępowania administracyjnego, nie będąc przy tym związanym granicami skargi, stosownie do art. 134 § 1 p.p.s.a. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Podstawowa i zasadnicza kwestia mająca w niniejszej sprawie znaczenie dla jej końcowego rozstrzygnięcia jest związana z regułą wyrażoną w dyspozycji art. 153 p.p.s.a., który stanowi, że ocena prawna i wskazania co dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie lub bezczynność było przedmiotem zaskarżenia. Należy podkreślić, że unormowanie z art. 153 p.p.s.a. stanowi "gwarant spójności działania systemu władzy państwowej, zapewniając realność konstytucyjnej zasady sądowej kontroli działalności administracji publicznej" (wyrok NSA z 8. 01. 2010 r. sygn. akt II FSK 1365/08, Lex 558897). W konsekwencji dyspozycja z art. 153 p.p.s.a wyznacza obowiązek podporządkowania się ocenie prawnej wyrażonej w wyroku sądu administracyjnego, ciążący na organie administracji publicznej i sądzie. Naruszenie przez organ administracji publicznej normy z art. 153 p.p.s.a. w razie złożenia skargi do sądu administracyjnego powoduje konieczność uchylenia zaskarżonego aktu (czynności). Obowiązek, o którym mowa w art. 153 p.p.s.a może być wyłączony tylko w wypadku zmiany stanu prawnego lub istotnej zmiany okoliczności faktycznych, a także po wzruszeniu wyroku zawierającego ocenę prawną, w przewidzianym do tego trybie (wyrok WSA w Kielcach z 14. 01. 2010 r. sygn. akt I SA/Ke 524/09, Lex 559454). |Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy przede wszystkim trzeba wskazać, że w prawomocnym wyroku Wojewódzkiego Sądu | |Administracyjnego 8 września 2015 r. , sygn. akt II SA/Kr 650/15, którym uchylone zostało postanowienie kasacyjne Wojewody [....] z 17| |kwietnia 2015 r., którym uchylił postanowienie Starosty [....] z 14 stycznia 2015 r. o odmowie wznowienia postępowania w sprawie | |zakończonej ostateczną decyzja nr [....] z 21 marca 2014 zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą pozwolenia na budowę | |przedmiotowej inwestycji – Sąd nie wskazał na naruszenie przepisu art. 138 § 2 k.p.a. I tak Sąd uznał, że Wojewoda [....] - jak sam | |stwierdził - dysponował wystarczającym materiałem dowodowym dla ustalenia daty w jakiej A.B. dowiedział o treści ostatecznej decyzji| |nr [....] Starosty [....] z 21 marca 2014 r., a zatem powinien wydawać postanowienie w przedmiocie wszczęcia postępowania | |wznowieniowego. W związku z powyższym należy wskazać, że Wojewoda [....] rozpoznając ponownie sprawę prawidłowo wznowił wnioskowane | |postępowanie wskazując, iż podanie zostało wniesione przez wnioskodawców w terminie – co zresztą nie było przedmiotem sporu - a | |wskazana przesłanka wznowieniowa z art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. tj. gdy strona bez własnej winy nie brała udziału w postepowaniu stanowi| |przesłankę ustawową. Nadto trzeba wskazać, że we wskazanym wyżej wyroku z 8 września 2015 r. sygn. II SA/Kr650/15 Sąd uznał, że nie | |jest zasadne stanowisko, zgodnie z którym już na etapie przed wznowieniem postępowania i wydaniem postanowienia o wznowieniu | |postępowania lub o odmowie jego wznowienia, a więc we wstępnym etapie postępowania należało ocenić czy A.B. i L.K. przysługuje | |status strony w postępowaniu wznowieniowym. W ww. wskazanym wyroku WSA wyraził bowiem jednoznacznie stanowisko, przeważające w | |orzecznictwie sądowo-administracyjnym i w piśmiennictwie, zgodnie z którym badanie, czy wnioskodawcy powołującemu się na swój interes | |prawny rzeczywiście przysługuje przymiot strony winno następować już po wydaniu postanowienia o wszczęciu postępowania wznowieniowego, | |a nie przed jego wszczęciem ( por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z 5 marca 2014 r., sygn. akt II SA/Gd 882/13; | |wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z 9 lipca 2013 r., sygn. akt II SA/Łd 414/13; B. Adamiak, (w: B. Adamiak, J. | |Borkowski, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, Warszawa 2011, s. 576). Należy podkreślić, że we wstępnym etapie | |zainicjowanym złożeniem podania o wznowienie postępowania, poprzedzającym wydanie postanowienia w trybie art. 149 § 1 lub 3 k.p.a. | |organ podejmuje jedynie czynności proceduralne mające na celu rozpoznanie złożonego podania o wznowienie, przy czym są to czynności | |wstępne, mające na celu zbadanie, czy zachodzą przesłanki przedmiotowe (np. czy zachowano ustawowy termin do wniesienia wniosku lub | |czy została wskazana ustawowa przyczyna wznowienia), jak i przesłanki podmiotowe (np. czy wnioskodawca posiada zdolność procesową), | |uzasadniające wznowienie wznowienia postępowania. W czasie tego etapu nie dokonuje się oceny czy dany wnioskodawca ma rzeczywiście | |przymiot strony w postępowaniu wznowieniowym, obejmujące badanie w pośredni sposób prawidłowości ustalania kręgu stron, a więc i | |obszaru oddziaływania danej inwestycji (art. 28 § 2 ustawy z 7. 07. 1994 – Prawo budowlane w przypadku postępowania w sprawie | |pozwolenia na budowę), ewentualnie następstwa prawnego lub posiadania tytułu prawnego przez wnioskodawcę uzasadniającego przyznanie mu | |takiego statusu. Należy podkreślić, że WSA w Krakowie wyroku z 8 września 2015 r. przesądził, że ww. okoliczności powinny być ustalane| |już po wszczęciu postępowania wznowieniowego. | |Mając powyższe na wadze, jak również niewyjaśniony stan prawny wskazanych w podaniu A.B. i L.K. nieruchomości trzeba twierdzić, że| |zawarte w skardze zarzuty naruszenie art. 28 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowalne w zw. z art. 138 par. 2 k.p.a. w zw. z| |art. 107 k.p.a. i 77 k.p.a. poprzez przekazanie sprawy do rozpoznania organowi I instancji w sytuacji, gdy jest możliwa do ustalenia | |przez organ II instancji kwestia czy A.B. lub L.K. przysługuje przymiot strony w postępowaniu przed Starostą Powiatowym w Z. w | |sprawie pozwolenia na budowę, bez konieczności prowadzenia postępowania dowodowego nie podlegają uwzględnieniu jako niezasadne. | |Zgodnie z powyższym o tym czy wnioskodawcom przysługuje przymiot strony organy będą zobowiązane ustalić po wszczęciu postępowania | |wznowieniowego. Nie jest także zasadny zarzut naruszenia przepisów art. 7, 77 § i 107 § 3 k.p.a. gdyż organ odwoławczy nie uchybił ww.| |przepisom, wyjaśniając motywy swojej decyzji. Wobec powyższego pozostałe zarzuty skargi nie podlegają uwzględnieniu jako przedwczesne. | | | |Z powyższych względów, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, | |Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji wyroku. | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | |