II SA/Kr 1247/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Sebastian Pietrzyk Sędziowie: Sędzia WSA Joanna Człowiekowska Asesor WSA Anna Kopeć (spr.) Protokolant: sekretarz sądowy Anna Bubula po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 listopada 2025 r. sprawy ze skargi K. S. na uchwałę nr X/98/2025 Rady Miejskiej w Chrzanowie z dnia 18 marca 2025 roku w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru południowo-zachodniej części Kościelca w Chrzanowie oddala skargę. K. S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na uchwałę NR X/98/2025 Rady Miejskiej w Chrzanowie z dnia 18 marca 2025 roku w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru południowo-zachodniej części K. w Chrzanowie w części dotyczącej objęcia zapisem "16MN" terenu stanowiącego własność skarżącego tj. działki nr [...] obr. ewid. [...] jedn. ewid. [...] C. - miasto. Zaskarżonej uchwale skarżący zarzucił istotne naruszenie: - art. 9 i 20 ust 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym polegające na naruszeniu zasad sporządzania planu miejscowego w taki sposób, że plan ten niezgodny jest z ustaleniami uchwały nr XXXVI/374/2021 Rady Miejskiej w Chrzanowie, z dnia 26 października 2021 r., w sprawie uchwalenia Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego Gminy Chrzanów; - art. 6 ust 4 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym w zawiązku art. 6 ust 3 Konstytucji RP, poprzez przekroczenie przez Radę Miasta Chrzanowa przysługującego jej władztwa planistycznego i naruszenie prawa własności inwestora. W uzasadnieniu skargi wskazał, że 10.04.2025 r., decyzją Starosty Chrzanowskiego, nr 107/2025 znak: AGN.6740.88.2025 MJ5 skarżącemu udzielono pozwolenia na dokończenie budowy wraz z nadbudową, przebudową, zmianą funkcji istniejącego nieużytkowanego budynku z przystosowaniem do funkcji mieszkalnej wielorodzinnej wraz z częściową rozbiórką i budową garażu podziemnego na 12 stanowisk, zewnętrzną infrastrukturą techniczną oraz drogową na działce nr [...] położonej w obr. ewid. [...] jedn. ewid[...] C. - miasto". Rozstrzygnięcie to wydane zostało na podstawie prawomocnej decyzji Burmistrza Miasta Chrzanowa z dnia 6 listopada 2018r., znak: AU.6730.79.2018, ustalającej warunki zabudowy dla działki inwestycyjnej. W wyniku wniesionego odwołania stron postępowania ww. rozstrzygnięcie Starosty Chrzanowskiego zostało uchylone przez Wojewodę Małopolskiego, w związku z uchwaleniem (już po wydaniu ww. decyzji organu I instancji) miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru południowo-zachodniej części K. w Chrzanowie (zaskarżona uchwała), który w sposób całkowicie odmienny, niż wcześniej obowiązująca decyzja Burmistrza Miasta Chrzanowa ustalająca warunki zabudowy (WZ), ukształtował zasady zagospodarowania terenu na działce inwestycyjnej. Decyzja WZ dopuszczała na działce nr [...] budowę budynku wielorodzinnego, podczas gdy nowo uchwalony miejscowy planu zagospodarowania przestrzennego plan dopuszcza jedynie zabudowę jednorodzinną. Zaznaczyć należy, że na działce nr [...] znajduje się niedokończona budowa budynku - rozpoczęta na postawie pozwolenia na budowę nr UR-ARCH-CH-7351/84/93, z dnia 10 sierpnia 1993 roku. Burmistrz Miasta Chrzanowa przy ustalaniu warunków zabudowy przeprowadził analizę urbanistyczną, w wyniku której ustalił, obiekt ten spełnia wymagania analizy urbanistycznej dla obiektu wielorodzinnego oraz dopuścił możliwość dokończenia budowy budynku jako budynku wielorodzinnego. Dodać tutaj trzeba, że ww. pozwolenie na budowę z dnia 10 sierpnia 1993 r., zostało wygaszone odpowiednim rozstrzygnięciem, tak by inwestor mógł dokończyć budowę w oparciu o nową decyzję pozwolenia na budowę. W konsekwencji, na podstawie wydanej ww. decyzji o Warunkach Zabudowy inwestor uzyskał decyzję pozwolenia na budowę właśnie budynku wielorodzinnego. Należąca do skarżącego działka nr [...], zgodnie z uchwałą nr XXXVI/374/2021 Rady Miejskiej w Chrzanowie z dnia 26 października 2021 r., w sprawie uchwalenia Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego Gminy Chrzanów jest zlokalizowana w jednostce planistycznej "WMN". Zgodnie z zapisami ww. Studium w ramach tego wydzielenia możliwe jest wskazywanie w planach zagospodarowania zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej oraz zabudowy mieszkaniowej wielorodzinnej (istniejącej). Zatem skoro Studium dopuszcza na tym terenie wskazywanie w planach zabudowy mieszkaniowej wielorodzinnej (istniejącej), to uchwalony Plan Miejscowy stoi w sprzeczności z istniejącym budynkiem, dla którego wymagane jest dokończenie budowy, a parametry wyznaczone w MPZP dla działki [...] w zasadzie uniemożliwiają kontynuację i zakończenie budowy, gdyż zarówno funkcją jak i gabarytami obiekt ten przekracza parametry wskazane w planie miejscowym. Działanie Rady Miasta Chrzanowa polegające na uchwaleniu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego nosi znamiona istotnego naruszenia zasad sporządzania planu miejscowego, gdyż plan ten przyjmuje ustalenia niezgodne z treścią studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy (art. 20 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym u.p.z.p). Dodatkowo powyższe działanie stanowi ingerencję w prawo własności, narusza zasadę proporcjonalności i podstawowe prawo do zabudowy działki, poprzez całkowite wyłączenie możliwość zabudowy działki [...]. Do skargi - w celu szerszego wyjaśnienia i zobrazowania przedmiotowej sprawy, a także naruszeń prawa dokonanych przez Radę Gminy Miejskiej w Chrzanowie, w załączeniu – skarżący dołączył Opinię urbanistyczną sporządzoną dla działki nr [...] obr. ewid. [...] jedn. ewid. [...]_4 C. - miasto", z której jednoznacznie wynika, że w przypadku tej działki plan miejscowy powinien dopuścić kontynuację funkcji zabudowy wielorodzinnej, co najwyżej ograniczając jej zasięg do obecnie zrealizowanego obiektu, nie zaś wykluczać możliwość dokończenia budynku zgodnie z wydanymi decyzjami. Obecnie (po wejściu w życie MPZP) jedyna możliwość zagospodarowania działki sprowadza się do całkowitego wyburzenia istniejącej zabudowy, gdyż obecnie zrealizowany obiekt swoimi parametrami nawet nie mógłby być dokończony, a to narusza interes faktyczny właściciela działki. W odpowiedzi na skargę Burmistrz Miasta Chrzanowa wniósł o jej oddalenie. Organ wskazał, że zapis w studium "Część II Kierunki i polityka przestrzenna" na str. 12, cytuję: "Tereny wielofunkcyjne z dominacją zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej (WMN). Dominującą funkcją tych terenów jest zabudowa mieszkaniowa jednorodzinna. Funkcją uzupełniającą są usługi zapewniające obsługę mieszkańców oraz inne usługi, a także istniejące składy i istniejąca drobna produkcja nie kolidujące z funkcją podstawową. Na obszarze tym nie dopuszcza się funkcjonowania przedsięwzięć mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowisko lub mogących potencjalnie, znacząco oddziaływać na środowisko, dla których ocena oddziaływania® przedsięwzięcia na środowisko jest wymagana lub może być wymagana, za wyjątkiem inwestycji infrastrukturalnych. W ramach tego wydzielenia możliwe jest wskazywanie w planach zagospodarowania następujących terenów funkcjonalnych: a. zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej, b. zabudowy mieszkaniowej wielorodzinnej (istniejącej), c. zabudowy mieszkaniowo-usługowej, d. usług publicznych, e. pozostałych usług, f. istniejących nieuciążliwych składów i produkcji, g. zieleni publicznej, h. pozostałych terenów zieleni, i. terenów sportu i rekreacji, j. terenów urządzeń infrastruktury technicznej - niezbędnych do prawidłowego funkcjonowania tych terenów, k. komunikacji publicznej i prywatnej." W miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego obszaru południowo- zachodniej części K. w Chrzanowie, uchwalonym Uchwałą Nr X/98/2025 Rady Miejskiej w Chrzanowie z dnia 18 marca 2025 r., ze zmianą uchwaloną Uchwałą Nr XIII/134/2025 Rady Miejskiej w Chrzanowie z dnia 24 czerwca 2025 r., na terenie, na którym znajduje się działka Skarżącego ustalony został teren zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej 16MN. Zapis w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego obszaru południowo-zachodniej części K. w Chrzanowie, na str. 6, w §6.1. brzmi: "wyznacza się tereny oznaczone symbolami 1MN-41MN, których przeznaczeniem są tereny zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej...". Na decyzje o przeznaczeniu ww. obszaru na teren zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej miały wpływ: ustalenia w Studium, uzyskane pozwolenia na budowę oraz wnioski mieszkańców składne na wstępie prac nad planem miejscowym. W trakcie sporządzenia planu, korzystając z dopuszczenia zabudowy mieszkaniowej wielorodzinnej wynikającego ze Studium, zachodziły przypadki, kiedy wprowadzane były w planie miejscowym tereny zabudowy oznaczone symbolem MW jako zabudowy istniejącej, tzn. takiej, dla której uzyskano decyzję o pozwoleniu na budowę (jest to w terenie zabudowy mieszkaniowej wielorodzinnej ozn. symbolem 9MW). Na działce ozn. nr [...] obręb K., stanowiącej własność skarżącego, nie znajduje się budynek mieszkaniowy wielorodzinny i nie uzyskano dla tego terenu prawomocnego pozwolenia na budowę. Zatem dla ww. działki nie zachodzi sytuacja, że zgodnie ze Studium możliwe jest dopuszczenie w planie innej funkcji niż mieszkaniowa jednorodzinna. Wprowadzenie takiego dopuszczenia czyniłoby akt planistyczny wadliwym. Zdaniem Gminy Chrzanów Skarżący dla uzasadnienia skargi przedstawia nieprecyzyjny i niezgodny ze stanem faktycznym opis swojej sprawy. Z posiadanych przez Gminę informacji wynika, że istniejące zainwestowanie działki ozn. nr [...] stanowi niedokończona budowa nieużytkowanego budynku, rozpoczęta na postawie pozwolenia na budowę z dnia 10 sierpnia 1993 r. Pozwolenie obejmowało budowę budynku mieszkalnego wraz z cukiernią, a nie budynku mieszkalnego wielorodzinnego. Ponadto budowa nigdy nie została dokończona, a wręcz została przerwana, i budynek nigdy nie został oddany do użytkowania - nie posiada, obecnie żadnej nadanej funkcji. Zdaniem organu zaskarżona uchwała nie zmieniła sytuacji prawnej skarżącego i w konsekwencji nie naruszyła jego interesu prawnego. Rozpoznając sprawę Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm., dalej "p.p.s.a."), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Stosownie do art. 3 § 2 pkt 5 p.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje między innymi orzekanie w sprawach skarg na akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego. Sąd uwzględniając skargę na akt, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 5, stwierdza nieważność aktu w całości lub w części albo stwierdza, że zostały wydane z naruszeniem prawa, jeżeli przepis szczególny wyłącza stwierdzenie ich nieważności (art. 147 § 1 p.p.s.a.). Przepisy te korespondują z art. 91 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t.j. Dz. U. z 2021 r. poz. 1372 z późn. Zm., dalej "u.s.g."), który przewiduje, że uchwała lub zarządzenie organu gminy sprzeczne z prawem są nieważne. Skarga złożona została w trybie art. 101 u.s.g. Stosownie do tego przepisu, każdy czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego. Skarga złożona na podstawie art. 101 ust. 1 u.s.g. nie ma charakteru actio popularis, a więc do jej wniesienia nie legitymuje interes faktyczny, ani sprzeczność z prawem zaskarżonej uchwały, ani też zagrożenie w przyszłości naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia. Naruszenie interesu prawnego lub uprawnienia musi mieć miejsce, musi być realne i wynikać z aktu, na który w trybie art.101 ustawy o samorządzie gminnym wnoszona jest skarga. (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 1 marca 2005 r., sygn. akt OSK 1437/04, Baza Orzeczeń Lex nr 151236; wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 września 2004 r., sygn. akt OSK 476/04, ONSA/2005/1/2). W orzecznictwie przyjmuje się powszechnie, iż każdy właściciel nieruchomości znajdującej się w obszarze planu ma legitymację do jego skarżenia przy czym, na uwzględnienie zasługuje jedynie taka skarga w której skarżący wykaże, że uchwała wpływa na przysługujące mu prawo własności w aspekcie naruszenia interesu prawnego a nie faktycznego. Skarżący jest właścicielem działki nr [...] obr. ewid[...] jednostka ewidencyjna [...] C., która jest objęta zakresem zaskarżonej uchwały i tym samym posiada on interes prawny do wniesienia niniejszej skargi. Oceniając zasadność skargi w pierwszej kolejności trzeba przypomnieć chronologię zdarzeń istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy. Decyzją Kierownika Urzędu Rejonowego w Chrzanowie z 10 sierpnia 1993 r. udzielono pozwolenia na budowę "budynku mieszkalnego wraz ze sklepem cukierniczym" na działce nr [...] położonej w C. przy ul. [...] (k. 14). Budowa prowadzona na podstawie tego pozwolenia nie została zakończona, a budynek nie został oddany do użytkowania. Po wygaszeniu wskazanego pozwolenia na budowę skarżący uzyskał dla tej samej działki decyzję Burmistrza Miasta Chrzanowa z 6 listopada 2018 r. ustalającą warunki zabudowy dla zamierzenia inwestycyjnego obejmującego "nadbudowę, przebudowę, zmianę sposobu użytkowania istniejącego nieużytkowanego budynku usytuowanego na działce nr [...] przy północno-wschodniej granicy z przyleganiem do istniejącego budynku zlokalizowanego na działce nr [...]. Inwestycja ma na celu dostosowanie istniejącego budynku do funkcji mieszkalnej wielorodzinnej oraz budowę podziemnego garażu na 12 stanowisk wraz z infrastrukturą techniczną" (k. 10 – fragmenty decyzji WZ). Jak wynika z odpowiedzi na skargę, 28 lutego 2025 r. na podstawie decyzji ustalającej warunki zabudowy skarżący złożył wniosek o pozwolenie na budowę. W dniu 18 marca 2025 r. podjęto zaskarżoną uchwałę, która weszła w życie 11 kwietnia 2025 r. Pozwolenie na budowę Starosta Chrzanowski wydał dzień przed wejściem w życie planu miejscowego tj. 10 kwietnia 2025 r. (k. 11). Pozwolenie to obejmowało "dokończenie budowy wraz z nadbudową, przebudową, zmianą funkcji istniejącego nieużytkowanego budynku z przystosowaniem do funkcji mieszkalnej wielorodzinnej wraz z częściową rozbiórką i budową garażu podziemnego na 12 stanowisk, zewnętrzną infrastrukturą techniczną oraz drogową na działce nr [...] położonej w obr. ewid[...] K. jedn. ewid. [...] – miasto". Jak twierdzi skarżący, po wniesieniu odwołania przez jedną ze stron postępowania o pozwolenie na budowę, wyżej wskazana decyzja Starosty Chrzanowskiego została przez Wojewodę Małopolskiego uchylona, a postępowanie umorzono z uwagi na niezgodność z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego czyli zaskarżoną obecnie uchwałą. W tym miejscu warto przytoczyć treść art. 65 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1130 z późn. zm.): "1. Organ, który wydał decyzję o warunkach zabudowy albo decyzję o ustaleniu lokalizacji celu publicznego, stwierdza jej wygaśnięcie, jeżeli: 1) inny wnioskodawca uzyskał pozwolenie na budowę; 1a) nie wniesiono sprzeciwu wobec zgłoszenia budowy dokonanego przez innego wnioskodawcę; 1b) inny wnioskodawca zgłosił budowę, o której mowa w art. 29 ust. 1 pkt 1a ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane; 2) dla tego terenu uchwalono plan miejscowy, którego ustalenia są inne niż w wydanej decyzji. 2. Przepisu ust. 1 pkt 2 nie stosuje się, jeżeli została wydana ostateczna decyzja o pozwoleniu na budowę, upłynął termin na wniesienie sprzeciwu wobec zgłoszenia budowy lub wnioskodawca zgłosił budowę, o której mowa w art. 29 ust. 1 pkt 1a ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane. 3. Stwierdzenie wygaśnięcia decyzji, o których mowa w ust. 1, następuje w trybie art. 162 § 1 pkt 1 Kodeksu postępowania administracyjnego." Z przepisu tego wprost wynika, że przy uchwalaniu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego wydane wcześniej decyzje o warunkach zabudowy nie są wiążące. Jedynie w przypadku, gdy przed wejściem w życie planu miejscowego zostanie wydana ostateczna decyzja o pozwoleniu na budowę ma ona swego rodzaju "pierwszeństwo" przed ustaleniami tego planu. Również w orzecznictwie sądów administracyjnych wielokrotnie stwierdzano, że organ planistyczny nie ma obowiązku uwzględniania w treści planu wydanych wcześniej decyzji o warunkach zabudowy czy nawet pozwoleń na budowę. I tak na przykład w wyroku z dnia 28 sierpnia 2023 r., sygn. II OSK 2815/20 (dostępnym w centralnej bazie orzeczeń sądów administracyjnych) NSA stwierdził: "(...) wbrew twierdzeniom skargi kasacyjnej, żaden przepis prawa nie przewiduje konieczności dostosowania treści planu do postanowień zawartych w wydanych przed jego uchwaleniem ostatecznych decyzjach o pozwoleniu na budowę (por. np. wyrok NSA z 14 grudnia 2021 r., sygn. akt II OSK 618/21 oraz wyrok NSA z 30 sierpnia 2019 r., sygn. akt II OSK 2378/17, CBOSA). Plan miejscowy ze swej istoty działa na przyszłość, tzn. określa zasady zagospodarowania terenu w ramach procesów inwestycyjnych rozpoczynanych już po wejściu w życie tego planu. Potwierdzeniem tej zasady jest art. 35 u.p.z.p., zgodnie z którym tereny, których przeznaczenie plan miejscowy zmienia, mogą być wykorzystywane w sposób dotychczasowy do czasu ich zagospodarowania zgodnie z tym planem, chyba że w planie ustalono inny sposób ich tymczasowego zagospodarowania. Akcentowany w skardze kasacyjnej problem relacji miedzy planem a uzyskaniem ostatecznego pozwolenia na budowę rozstrzyga wprost art. 65 ust. 2 u.p.z.p. W świetle tego przepisu, ostateczna decyzja o pozwoleniu na budowę nie wygasa z tego powodu, że po jej wydaniu uchwalono plan miejscowy, którego ustalenia są inne niż w wydanej decyzji (por. np. wyrok NSA z 1 grudnia 2022 r., sygn. akt II OSK 3769/19, CBOSA). Można zatem przyjąć, że art. 65 ust. 2 w zw. z art. 35 u.p.z.p. stanowią przejaw realizacji zasady ochrony praw nabytych (art. 2 Konstytucji RP w zw. z art. 16 k.p.a.). Inwestor, który dysponuje ostateczną decyzją o pozwoleniu na budowę może więc niezależnie od ustaleń nowego planu zrealizować planowaną przez siebie inwestycję". Skarżący uzyskał decyzję o warunkach zabudowy w roku 2018, zaś wniosek o pozwolenie na budowę złożył dopiero w lutym 2025 r. Mógłby uzyskać oczekiwaną przez siebie ochronę, gdyby przed wejściem w życie planu miejscowego dysponował ostateczną decyzją o pozwoleniu na budowę. Skoro jednak decyzja taka została wydana zaledwie dzień przed wejściem w życie planu, to nie była ostateczna i nie dawała skarżącemu uprawnień wynikających z art. 65 ust. 2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym tj. uprawnienia do realizacji inwestycji niezależnie od ustaleń planu miejscowego. Obecnie skarżący zarzuca uchwale w sprawie planu miejscowego niezgodność z zapisami studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego oraz nadużycie władztwa planistycznego i nadmierne ograniczenie prawa własności przysługującego skarżącemu. Jego zdaniem, skoro w zasobach Gminy Chrzanów w trakcie prac nad przygotowaniem i uchwaleniem miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego znajdowały się dokumenty z których jasno wynikało, iż - na działce nr [...] znajduje się bardzo duży, nieukończony budynek wielorodzinny; - w decyzji WZ z dnia 6 listopada 2018r., znak: AU.6730.79.2018 w sposób nie pozostawiający żadnych wątpliwości wskazano, że planowana do realizacji inwestycja nie polega na budowie zupełnie nowego budynku, jedynie a na przebudowie, nadbudowie oraz zmianie sposobu użytkowania istniejącego (niedokończonego) budynku wielorodzinnego; - zgodnie z zapisami ww. Studium możliwe jest wskazywanie w planach zagospodarowania zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej oraz zabudowy mieszkaniowej wielorodzinnej (istniejącej), - parametry wyznaczone w MPZP dla działki [...] w zasadzie uniemożliwiają ww. kontynuację i zakończenie budowy, gdyż zarówno funkcją jak i gabarytami obiekt ten przekracza parametry wskazane w planie miejscowym; to oczywistym jest, że działanie Rady Miasta Chrzanowa polegające na uchwaleniu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, w sposób całkowicie zmieniający zagospodarowanie terenu na którym znajduje się niedokończona inwestycja oraz z całkowitym z całkowitym pominięciem zapisów zawartych w ww. dokumentacji, stanowi rażące naruszenie prawa. Zarzuty te nie zasługują na uwzględnienie. Organ słusznie zwraca uwagę na dotyczący tego terenu zapis zawarty w studium, który w ramach planów miejscowych dopuszcza tereny "zabudowy mieszkaniowej wielorodzinnej (istniejącej)". Tymczasem tego rodzaju zabudowa na działce skarżącego nie istnieje. Istnieje niedokończony, nigdy nie oddany do użytku obiekt wzniesiony na podstawie pozwolenia z 1993 r. Tylko na marginesie można zauważyć, że z kopii tego pozwolenia na k. 14 akt sądowych nie wynika jednoznacznie, czy "budynek mieszkalny wraz ze sklepem cukierniczym" miał być budynkiem wielorodzinnym, czy też jednorodzinnym. Nie ma to jednak znaczenia, skoro budowa nie została zakończona. W sensie prawnym jest to działka niezabudowana, zatem ustalenie w zaskarżonej uchwale zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej nie tylko nie jest sprzeczne, lecz dokładnie realizuje zapisy studium. Taka sprzeczność zaistniałaby natomiast w razie wprowadzenia w granicach działki skarżącego przeznaczenia pod zabudowę wielorodzinną. Sformułowanie zapisów studium w sposób jednoznaczny nie zezwala na powiększenie funkcji wielorodzinnej na tym obszarze, a jedynie na zachowanie tej, która już tam jest. Nie można zgodzić się ze skarżącym, że zaskarżona uchwała całkowicie zmienia zagospodarowanie terenu jego nieruchomości i w związku z tym rażąco narusza prawo. Nie sposób też podzielić zarzutu, że działanie Rady Miejskiej w Chrzanowie "stanowi ingerencję w prawo własności, narusza zasadę proporcjonalności i podstawowe prawo do zabudowy działki, poprzez całkowite wyłączenie możliwość zabudowy działki [...]". W § 6 zaskarżonej uchwały określono parametry dopuszczalnej na tym terenie zabudowy, niezrozumiały jest więc zarzut, że lokalny prawodawca całkowicie wyłączył taką możliwość. W odpowiedzi na skargę organ słusznie zwraca uwagę, że skarżący może na podstawie ustaleń planu miejscowego przebudować, rozbudować budynek znajdujący się na jego działce. Jeżeli zaś określone w § 6 uchwały parametry przyszłej zabudowy odbiegają od wymiarów już wzniesionego, choć niedokończonego obiektu (którego parametrów w skardze nie wskazano), to również nie można się w tym dopatrywać naruszenia prawa. Nie sposób bowiem mówić w tym przypadku o ochronie jakichkolwiek "praw nabytych". Rada gminy nie ma obowiązku dopasowywania parametrów przyszłej, dopuszczalnej planem zabudowy do parametrów wynikających z decyzji o pozwoleniu na budowę wydanej 32 lata wcześniej, czy też nawet do decyzji WZ wydanej 7 lat przed uchwaleniem planu miejscowego. Ta kwestia została już szczegółowo wyjaśniona we wcześniejszej części uzasadnienia. Dołączona do skargi "opinia urbanistyczna" odwołuje się do zapisów decyzji ustalającej warunki zabudowy. Tymczasem decyzja ta jako sprzeczna z zaskarżoną uchwałą winna zostać wygaszona na podstawie powołanego wyżej art. 65 ust. 1 pkt 2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. W opinii stwierdza się (k. 12): "(...) uchwalony Plan Miejscowy stoi w sprzeczności z istniejącym budynkiem, dla którego wymagane jest dokończenie budowy, a parametry wyznaczone w MPZP dla działki [...] w zasadzie uniemożliwiają kontynuację i zakończenie budowy, gdyż zarówno funkcją jak i gabarytami obiekt ten przekracza parametry wskazane w Planie Miejscowym". Dlaczego i przez kogo "jest wymagane dokończenie budowy budynku", który dotychczas nie został dokończony – tego już autor analizy nie wyjaśnia. Nie wiadomo również dlaczego autor analizy przyjął (k. 13), że "plan (...) całkowicie wyłącza możliwość zabudowy nieruchomości". Autor analizy myli się twierdząc, że dopuszczenie funkcji zabudowy wielorodzinnej dla zabudowy istniejącej jest zgodne ze studium. Jak już stwierdzono, tudium dopuszcza jedynie zabudowę wielorodzinną istniejącą, a taka na działce skarżącego nie występuje. Jak wynika z powyższego, zarzuty skargi nie znalazły potwierdzenia. Zapisy zaskarżonej uchwały są zgodne ze studium i nie przekraczają granic władztwa planistycznego. Sąd nie stwierdził również jakichkolwiek innych podstaw do stwierdzenia nieważności zaskarżonej uchwały. Z powyższych względów Sąd oddalił skargę na podstawie art. 151 p.p.s.a.