II SA/Kr 1250/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Joanna Człowiekowska Sędziowie: Sędzia WSA Jacek Bursa Sędzia WSA Piotr Fronc (spr.) Protokolant: starszy referent sądowy Katarzyna Opiłka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 grudnia 2024 r. sprawy ze skargi M. M. na decyzję T. S.A. z siedzibą w Krakowie z dnia 14 stycznia 2022 r. w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej oddala skargę. Zaskarżoną decyzją T. S.A. z dnia 14 stycznia 2022 r. odmówiono M. M. (dalej: skarżąca) udostępnienia informacji publicznej. Powyższa decyzja zapadła w następujących okolicznościach: Skarżąca zwróciła się z wnioskiem do T. S.A. o udostępnienie danych, dotyczących realizowanych przez spółkę, w okresie od 1 stycznia 2017 r. do 15 grudnia 2021 r. na podstawie przepisów art. 7 Prawa energetycznego przyłączeniach do sieci dystrybucyjnej dla obszaru stacji B., źródeł współpracujących z siecią, w tym instalacji odnawialnych źródeł energii o mocy powyżej 50 kW, poprzez: I. udostępnienie dokumentów w postaci: 1. wszystkich złożonych wniosków o określenie warunków przyłączenia wraz z załącznikami, które to wnioski: a) są w trakcie procedowania, b) co do których wydano warunki przyłączenia, c) na podstawie których została zawarta umowa o przyłączenie do sieci; 2. wszystkich wydanych warunków o przyłączenie, które nie utraciły ważności do dnia 15 grudnia 2021 r.; 3. wszystkich wydanych warunków o przyłączenie, które utraciły ważność (na skutek upływu określonego przepisami okresu lub na skutek ich uchylenia lub rozwiązania) wraz z informacją, czy zaliczka uiszczona na poczet opłaty za przyłączenie została zwrócona wnioskodawcy; 4. zawartych umów o przyłączenie do sieci; II. udzielenie informacji o wnioskach o określenie warunków przyłączenia (w tym w szczególności dane wnioskodawcy, lokalizacja nieruchomości, data złożenia wniosku oraz określona we wniosku moc przyłączeniowa), które zostały cofnięte lub co do których odmówiono wydania warunków przyłączenia wraz z informacją, czy zaliczka uiszczona na poczet opłaty za przyłączenie została zwrócona wnioskodawcy, z zastrzeżeniem, iż odmowa nie dotyczy informacji o: a) podmiotach ubiegających się o przyłączenie źródeł do sieci elektroenergetycznej o napięciu znamionowym wyższym niż 1 kV, lokalizacji przyłączeń, mocy przyłączeniowej, rodzaju instalacji, dat wydania warunków przyłączenia, zawarcia umów o przyłączenie do sieci i rozpoczęcia dostarczania energii elektrycznej, b) wartości łącznej dostępnej mocy przyłączeniowej dla źródeł, a także planowanych zmian tych wartości w okresie kolejnych 5 lat od dnia ich publikacji, dla całej sieci przedsiębiorstwa o napięciu znamionowym powyżej 1 kV z podziałem na stacje elektroenergetyczne lub ich grupy wchodzące w skład sieci o napięciu znamionowym 110 kV i wyższym; wartość łącznej mocy przyłączeniowej jest pomniejszana o moc wynikającą z wydanych i ważnych warunków przyłączenia źródeł do sieci elektroenergetycznej oraz o wielkość niezbędną do zapewnienia wytwarzania energii elektrycznej z morskich farm wiatrowych odpowiadającą mocy, o której mowa w art. 14 ust. 1 i art. 29 ust. 3 ustawy z dnia 17 grudnia 2020 r. o promowaniu wytwarzania energii elektrycznej w morskich farmach wiatrowych, udostępnionych już publicznie, na stronie internetowej spółki, na mocy art. 7 ust. 81 Prawa energetycznego. W odpowiedzi na wezwanie do wykazania, że żądane informacje są szczególnie istotne dla interesu publicznego, skarżąca stwierdziła, że jej wniosek dotyczy wyłącznie udostępnienia informacji prostych, a nie przetworzonych, wobec czego skarżąca nie ma obowiązku wykazywania, że żądane informacje są szczególnie istotne dla interesu publicznego. Na podstawie art. 3 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 5 ust. 2 i art. 16 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (tj. Dz.U. z 2022 r., poz. 908 ze zm., dalej u.d.i.p.), spółka odmówiła udostępnienia wnioskowanych informacji publicznych. Uzasadniła to brakiem wykazania przez wnioskodawcę szczególnej istotności wnioskowanej informacji dla interesu publicznego, stanowiącego zgodnie z przepisem art. 3 ust. 1 pkt 1) u.d.i.p. warunek konieczny udostępnienia informacji przetworzonej oraz objęciem żądanych informacji tajemnicą przedsiębiorstwa, wynikającą z przepisu art. 11 ust. 2 ustawy z dnia 16 kwietnia 1993 r. o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji (tj. Dz.U. z 2020 r., poz. 1913 ze zm.). O kwalifikacji żądanych danych jako informacji przetworzonej, zdaniem spółki świadczy fakt, że realizacja wniosku wymagałaby znacznych sił i środków, gdyż polegałaby na przejrzeniu wszystkich wniosków złożonych od 1 stycznia 2017 r. do 15 grudnia 2021 r. i podzielenie ich na wnioski, które są w trakcie procedowania, co do których wydano warunki przyłączenia oraz na podstawie których została zawarta umowa o przyłączenie do sieci. Podobnie przedstawia się kwestia wydanych warunków przyłączenia, z uwzględnieniem tych które utraciły ważność, i tych dla których zwrócono wpłacone zaliczki. Spółka zakłada osobne teczki dla każdego wniosku i nie dzieli tych teczek według sposobu załatwienia sprawy, terminu ważności wydanych warunków przyłączenia, zwróconych zaliczek, cofnięcia wniosków. Spółka przyjęła także, że z uwagi na ochronę prywatności osób fizycznych składających wnioski o przyłączenie do sieci lub ochronę tajemnicy przedsiębiorców występujących z takimi wnioskami udostępnienie tych wniosków i wydanych warunków przyłączenia wymagałoby ich anonimizacji w szerokim zakresie (np. adresy zamieszkania, numer PESEL numer dowodu osobistego wnioskodawcy, jego numer telefonu i adres mailowy, adres nieruchomości, na której znajduje się obiekt przyłączany). Dodatkowo spółka realizując Program Zgodności - tj. program zapewnienia niedyskryminacyjnego traktowania użytkowników systemu dystrybucyjnego, zatwierdzony decyzją Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki znak DRR.WRD.748.4.5.2019. chroni informacje dotyczące między innymi świadczenia usług przyłączania, w tym informacje o wydawanych warunkach przyłączenia, zawieranych i realizowanych umowach o przyłączenie do sieci. Informacje te zgodnie z definicją zawartą w art. 11 ust. 2 ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji stanowią tajemnicę przedsiębiorstwa. Żądane we wniosku dane jako całość lub w szczególnym zestawieniu nie są powszechnie znane osobom trzecim i są udostępniane tylko na żądanie uprawnionych organów, w tym Prezesa URE. Pozyskanie informacji jak wyżej opisane, stwarzałoby nieuprawniona przewagę w planowaniu inwestycji w potencjalnych sporach sądowych ze spółką. Osoby te mogą bowiem określać trafnie swoje roszczenia wobec spółki. Od powyższej decyzji M. M. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę, zarzucając naruszenie: 1) art. 16 ust. 2 w zw. z art. 17 ust. 1 u.d.i.p. w zw. z art. 64 § 2 k.p.a., polegające na ich niezastosowaniu poprzez wydanie decyzji w sprawie bez dokonania wezwania do uzupełnienia braków formalnych wniosku o udostępnienie informacji publicznej; w sytuacji gdy w sprawie stało się konieczne jej załatwienie w drodze decyzji administracyjnej, do której na gruncie odesłania zawartego w u.d.i.p. stosuje się przepisy k.p.a. w całości - co prowadzi do konieczności stwierdzenia nieważności tej decyzji na podstawie art. 156 § 1 pkt. 2 k.p.a.; 2) art. 4 ust. 1 pkt 5 w zw. z art. 5 ust. 2 u.d.i.p. w zw. z art. 11 ust. 4 ustawy z dnia 16 kwietnia 1993 r. o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji w zw. z art. 107 § 3 k.p.a. polegające na błędnym uznaniu, że żądane przez skarżącą informacje stanowią tajemnicą przedsiębiorstwa, a w konsekwencji nie stanowią informacji publicznej, którą spółka ma obowiązek udostępniać, podczas gdy nie zostało wykazane, aby żądane przez skarżącą informacje miały mieć wpływ na sytuację ekonomiczną przedsiębiorstwa, a ich ujawnienie mogło wpłynąć na sytuację danego przedsiębiorcy na rynku, co mogłoby uzasadniać stanowisko spółki w tym zakresie, 3) art. 16 ust. 1 w zw. z art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. poprzez jego błędne zastosowanie i uznanie, że informacja, o której udostępnienie wniesiono, stanowi informację posiadającą walor przetworzonej, a jednocześnie w sprawie nie stwierdzono, że jej uzyskanie jest szczególnie istotne dla interesu publicznego, podczas gdy w niniejszej sprawie nie mamy w ogóle do czynienia z informacją przetworzoną. Wobec powyższego wniesiono o stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji, ewentualnie o jej uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania, a także o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania według norm przepisanych. Organ wniósł w odpowiedzi o oddalenie skargi, podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tj.: Dz. U. z 2024 r., poz. 1267) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Stosownie natomiast do art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2024 r. poz. 935) – powoływanej dalej jako: "p.p.s.a." – sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Stwierdzenie, że zaskarżona decyzja lub postanowienie zostały wydane z naruszeniem prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszeniem prawa dającym podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, innym naruszeniem przepisów postępowania, jeżeli mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, obliguje sąd do uchylenia zaskarżonego aktu administracji (art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a.). Stosownie zaś do art. 134 § 1 p.p.s.a. rozstrzygając daną sprawę sąd, co do zasady, nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi, a ponadto może zastosować przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach danej sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia (art. 135 p.p.s.a.). Natomiast w razie nieuwzględnienia skargi, sąd skargę oddala odpowiednio w całości albo w części (art. 151 p.p.s.a.). Zgodnie z art. 61 ust. 1 Konstytucji RP obywatel ma prawo do uzyskania informacji o działalności organów władzy publicznej oraz osób pełniących funkcje publiczne. Prawo to obejmuje również uzyskiwanie informacji o działalności organów samorządu gospodarczego i zawodowego, a także innych osób oraz jednostek organizacyjnych w zakresie, w jakim wykonują one zadania władzy publicznej i gospodarują mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa. Konkretyzację powyższego prawa realizuje ustawa o dostępie do informacji publicznej. Stosownie do treści art. 1 ust. 1 tej ustawy każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną w rozumieniu ustawy i podlega udostępnieniu na zasadach i w trybie w niej określonym, przy czym prawo dostępu do informacji publicznej przysługuje każdemu obywatelowi (art. 2 ust. 1 u.d.i.p.). Do udostępnienia informacji publicznej obowiązane są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne (art. 4 ust. 1 u.d.i.p.). Art. 6 u.d.i.p. wymienia kategorie informacji publicznej, które na mocy ustawy podlegają udostępnieniu, przy czym z uwagi na treść art. 1 ust. 1 ustawy nie jest to katalog zamknięty. Informacją publiczną w rozumieniu ustawy jest każda wiadomość wytworzona lub odnoszona do władz publicznych, a także wytworzona lub odnoszona do innych podmiotów wykonujących funkcje publiczne w zakresie wykonywania przez nie zadań władzy publicznej i gospodarowania mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa. Zatem jest nią treść wszelkiego rodzaju dokumentów (wystąpień, opinii i ocen), odnoszących się do organu władzy publicznej lub podmiotu niebędącego organem administracji publicznej związanych z nimi, bądź w jakikolwiek sposób dotyczących ich i są nimi zarówno dokumenty bezpośrednio przez nie wytworzone, jak i te, których używają przy realizacji przewidzianych prawem zadań, nawet jeżeli nie pochodzą wprost od nich. Niezależnie od powyższego, aby konkretna informacja posiadała walor informacji publicznej, to musi się odnosić do sfery faktów. Należy ponadto zwrócić uwagę na treść art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p., zgodnie z którym prawo do informacji publicznej obejmuje uprawnienia do uzyskania informacji publicznej, w tym uzyskania informacji przetworzonej w takim zakresie, w jakim jest to szczególnie istotne dla interesu publicznego. Powyższy przepis uzależnia zatem prawo do uzyskania informacji przetworzonej od wykazania szczególnie istotnego interesu publicznego. Pojęcie "informacji publicznej przetworzonej" jest pojęciem nieostrym i nie zostało przez ustawodawcę zdefiniowane. Analiza dotychczasowego orzecznictwa sądów administracyjnych daje jednak podstawę do stwierdzenia, że informacją publiczną przetworzoną jest taka informacja, która w chwili złożenia wniosku w zasadzie nie istnieje w kształcie objętym wnioskiem, a niezbędnym, podstawowym warunkiem jej wytworzenia jest przeprowadzenie przez podmiot zobowiązany pewnych czynności analitycznych, organizacyjnych i intelektualnych w oparciu o posiadane informacje proste (por. wyrok NSA I OSK 1746/14). Przyjmuje się jednak również, że informacja publiczna przetworzona nie musi być wyłącznie wytworzoną rodzajowo nową informacją. Może ona bowiem obejmować dane publiczne, które co do zasady wymagają dokonania stosownych analiz, obliczeń, zestawień statystycznych, ekspertyz, połączonych z zaangażowaniem w ich pozyskanie określonych środków osobowych i finansowych organu, innych niż te, wykorzystywane w bieżącej działalności. Uzyskanie żądanych przez wnioskodawcę informacji wiązać się musi zatem z potrzebą ich odpowiedniego przetworzenia, co nie zawsze jest wytworzeniem rodzajowo nowej informacji. Przetworzenie może bowiem polegać np. na wydobyciu poszczególnych informacji cząstkowych z posiadanych przez organ zbiorów dokumentów (które to zbiory mogą być prowadzone w sposób uniemożliwiający proste udostępnienie gromadzonych w nich danych) i odpowiednim ich przygotowaniu na potrzeby wnioskodawcy. Tym samym również suma informacji prostych, ze względu na ilość i wysokość nakładów, wiążących się z ich pozyskaniem, jakie musi ponieść organ, czasochłonność, liczbę zaangażowanych pracowników - może być traktowana jako informacja przetworzona (por. wyroki NSA I OSK 863/14; I OSK 1645/14; I OSK 977/11). O informacji przetworzonej można mówić także wtedy, gdy wniosek o udostępnienie informacji obejmuje wprawdzie informacje proste, będące w posiadaniu podmiotu zobowiązanego, ale rozmiar i zakres żądanej informacji, wymagający zgromadzenia i przekształcenia (zanonimizowania i usunięcia danych objętych tajemnica prawnie chronioną) przesądza o tym, że w istocie mamy do czynienia z żądaniem informacji przetworzonej. Dotyczy to zwłaszcza takiej sytuacji, gdy utworzenie zbioru informacji prostych wymaga takiego nakładu środków i zaangażowania pracowników, które negatywnie wpływa na tok realizacji ustawowych zadań nałożonych na podmiot zobowiązany, a w szczególności wymaga analizowania całego zespołu posiadanych dokumentów w celu wybrania tylko tych, których oczekuje wnioskodawca (por. wyroki NSA I OSK 977/11, I OSK 1199/11, I OSK 140/14). W sprawie niniejszej nie budzi wątpliwości, że T. S.A. jako podmiot realizujący zadania publiczne, do których należą zadania postawione przed przedsiębiorstwami energetycznymi w ustawie Prawo energetyczne, jest podmiotem zobowiązanym do udostępnienia informacji publicznej na gruncie art. 4 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. Brak jest również wątpliwości, a także poza sporem pozostaje, że wniosek złożony przez skarżącą za swój przedmiot miał informację publiczną, gdyż dotyczy działalności przedsiębiorstwa energetycznego w zakresie realizacji nałożonych na niego mocą ustawy prawo energetyczne zadań publicznych - wykonywania obowiązków publicznych względem jednostki, których istotą jest zapewnienie przyłącza do sieci dystrybuującej energię elektryczną. Obowiązek ten ma rangę ustawową i wynika z przepisu art. 7 ust. 1 ustawy Prawo energetyczne, zgodnie z którym przedsiębiorstwo energetyczne zajmujące się przesyłaniem lub dystrybucją paliw gazowych lub energii jest obowiązane do zawarcia umowy o przyłączenie do sieci z podmiotami ubiegającymi się o przyłączenie do sieci, na zasadzie równoprawnego traktowania i przyłączania, w pierwszej kolejności, instalacji odnawialnego źródła energii, jeżeli istnieją techniczne i ekonomiczne warunki przyłączenia do sieci i dostarczania tych paliw lub energii, a żądający zawarcia umowy spełnia warunki przyłączenia do sieci i odbioru. Istota sporu sprowadza się do ustalenia, czy organ zasadnie uznał, że wnioskowana informacja stanowi informację przetworzoną oraz czy podlega ochronie z uwagi na tajemnicę przedsiębiorstwa. W opinii Sądu spółka wykazała, że żądane informacje mają charakter przetworzony. Skarżąca żądała danych dotyczących wniosków o określenie warunków przyłączenia, wydanych warunków oraz zawartych umów od 1 stycznia 2017 r. do 15 grudnia 2021 r., a zatem w okresie 5 lat. Udostępnienie żądanych przez skarżącą informacji wymagałoby dodatkowo pogrupowania wniosków w zależności od tego, czy są w trakcie procedowania, czy wydano warunki przyłączenia oraz czy została zawarta umowa o przyłączenie do sieci. Wydane warunki wymagałyby z kolei pogrupowania na te, które nie utraciły ważności do 15 grudnia 2021 r. i te które tą ważność utraciły z uwzględnieniem tego, czy zwrócono zaliczkę uiszczoną na poczet opłaty za przyłączenie. Udostępnienie żądanych wniosków, warunków i umów wymagałoby dodatkowo dokładnej anonimizacji z uwagi na ochronę prywatności osób fizycznych i ochronę tajemnicy przedsiębiorców. W tym aspekcie, Sąd za wiarygodne uznał twierdzenie spółki, że udostępnienie powyższych danych wymagałoby dużego nakładu pracy i zaangażowania pracowników, a dodatkowo wymagałaby żmudnych czynności analitycznych. Jak wyjaśniła spółka, dla każdego wniosku o przyłączenie zakładana jest osobna teczka, a dokumenty te nie są dzielone wg interesujących skarżącą kryteriów. Stąd wniosek, że spółka nie dysponuje z góry żądną przez skarżącą informacją, która musiałaby być przez nią dopiero wytworzona i wymagałaby przeglądnięcia oraz pogrupowania dokumentów z 5-cio letniego okresu działalności spółki. Jeżeli chodzi o anonimizację dokumentów, to w orzecznictwie wskazuje się, że w wyniku usunięcia pewnych elementów z informacji publicznej nie dochodzi do powstania jakościowo nowej informacji publicznej. Można co najwyżej stwierdzić, że zanonimizowana informacja publiczna jest nowa w stosunku do informacji publicznej w jej pierwotnym kształcie, jednak nie sposób uznać, że jest ona czymś, co wcześniej nie istniało lub czymś, czego dotąd nie znano. Informacja prosta nie zmienia się w informację przetworzoną poprzez proces anonimizacji, bo czynność ta polega jedynie na jej przekształceniu, a nie przetworzeniu. Należy jednak zwrócić uwagę, że choć sam fakt anonimizacji nie świadczy o przetworzeniu informacji publicznej, może o tym świadczyć ilość materiału źródłowego (por. wyrok WSA w Poznaniu z dnia 8 listopada 2023 r. sygn. akt II SA/Po 363/23). To stanowisko potwierdził także Naczelny Sąd Administracyjny wskazując, że także suma informacji prostych, w zależności od wiążącej się z ich pozyskaniem wysokości nakładów, jakie musi ponieść organ, czasochłonności, liczby zaangażowanych pracowników, szerokiego zakresu wniosku powodującego konieczność przekształcenia (zanonimizowania) wielu dokumentów, co może zakłócić normalny tok działania podmiotu zobowiązanego i utrudnić wykonywanie przypisanych mu zadań, może być uznane za przetworzenie informacji prostych w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. (por. wyrok NSA z dnia 19 kwietnia 2023 r., sygn. akt III OSK 7629/21). Wobec powyższego trudno nie zgodzić się ze stanowiskiem spółki, że obszerność interesującego skarżącą materiału, a także konieczność jego analizy i pogrupowania wg wskazanych we wniosku kryteriów sprawia, że żądane informacje mają charakter przetworzony. W konsekwencji, udostępnienie informacji w stanie faktycznym sprawy mogłoby mieć miejsce tylko, gdyby skarżąca wykazała interes publiczny w uzyskaniu powyższych informacji. Jednakże pomimo wezwania, skarżąca nawet nie starała się tego interesu wykazać, tłumacząc krótko, że jej zdaniem żądane informacje mają charakter prosty. Reasumując w niniejszej sprawie nie budzi wątpliwości Sądu, że wnioskodawca – mimo wezwania – nie wykazał istnienia szczególnie istotnego interesu publicznego do otrzymania żądanej informacji, a skoro tak to podmiot zobowiązany miał podstawy oparciu o art. 3 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 5 ust 2 i art. 16 ust. 1 u.d.i.p. do wydania decyzji odmawiającej udzielenia żądanych informacji, co też nastąpiło w przedmiotowej sprawie. Przechodząc do kwestii ochrony tajemnicy przedsiębiorstwa należy wyjść od tego, że art. 7 ust. 8l ustawy Prawo energetyczne nałożył na przedsiębiorstwo zajmujące się przesyłaniem lub dystrybucją energii elektrycznej obowiązek sporządzania i publikowania na stronie internetowej, a także udostępniania w siedzibie określonych informacji. Przepis ten stanowi, że przedsiębiorstwo energetyczne zajmujące się przesyłaniem lub dystrybucją energii elektrycznej jest obowiązane sporządzać informacje dotyczące: 1) podmiotów ubiegających się o przyłączenie źródeł do sieci elektroenergetycznej o napięciu znamionowym wyższym niż 1 kV, lokalizacji przyłączeń, mocy przyłączeniowej, rodzaju instalacji, dat wydania warunków przyłączenia, zawarcia umów o przyłączenie do sieci i rozpoczęcia dostarczania energii elektrycznej, 2) wartości łącznej dostępnej mocy przyłączeniowej dla źródeł, a także planowanych zmian tych wartości w okresie kolejnych 5 lat od dnia ich publikacji, dla całej sieci przedsiębiorstwa o napięciu znamionowym powyżej 1 kV z podziałem na stacje elektroenergetyczne lub ich grupy wchodzące w skład sieci o napięciu znamionowym 110 kV i wyższym; wartość łącznej mocy przyłączeniowej jest pomniejszana o moc wynikającą z wydanych i ważnych warunków przyłączenia źródeł do sieci elektroenergetycznej oraz o wielkość niezbędną do zapewnienia wytwarzania energii elektrycznej z morskich farm wiatrowych odpowiadającą mocy, o której mowa w art. 14 ust. 1 i art. 29 ust. 3 ustawy z dnia 17 grudnia 2020 r. o promowaniu wytwarzania energii elektrycznej w morskich farmach wiatrowych - z zachowaniem przepisów o ochronie informacji niejawnych lub innych informacji prawnie chronionych. Informacje te przedsiębiorstwo aktualizuje co najmniej raz na kwartał, uwzględniając dokonaną rozbudowę i modernizację sieci oraz realizowane i będące w trakcie realizacji przyłączenia oraz zamieszcza na swojej stronie internetowej. Cyt. ustawa ogranicza możliwość sporządzania i publikowania informacji, o których mowa w art. 7 ust. 8l tej ustawy, z uwagi na ochronę informacji niejawnych lub innych informacji prawnie chronionych, w tym przepisy ustawy z dnia 16 kwietnia 1993 r. o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji. W art. 11 ust. 4 ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji. zawarta została definicja legalna tajemnicy przedsiębiorstwa. Przepis ten stanowi, że przez tajemnicę przedsiębiorstwa rozumie się nieujawnione do wiadomości publicznej informacje techniczne, technologiczne, organizacyjne przedsiębiorstwa lub inne informacje posiadające wartość gospodarczą, co do których przedsiębiorca podjął niezbędne działania w celu zachowania ich poufności. Spółka działa na rynku energetycznym wykonując strategiczne zadania państwa w zakresie zapewnienia bezpieczeństwa energetycznego. Ujawnienie wiadomości dotyczących technicznych aspektów realizacji zadań publicznych może spowodować ściągnięcie niebezpieczeństwa dla podmiotu wykonujące zadania publiczne. Istnienie tajemnicy przedsiębiorcy jest obiektywne, o czym przesądził szczególnie Prezes Urzędu Regulacji Energetyki, a nie spółka. Spółka wyjaśniła szczególną wrażliwość danych, jakimi dysponuje i że są to dane, które określiła mianem "sensytywnych". Sąd zwraca uwagę na Wytyczne do treści Programów Zgodności opracowanych przez operatorów systemów dystrybucyjnych i operatora systemu magazynowania, które zostały wydane przez Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki w 2019 r. Dokument ten został wydany na podstawie przepisów zarówno krajowych (Prawo energetyczne), jak i unijnych – dyrektywa 2009/72/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 13 lipca 2009 r. dotycząca wspólnych zasad rynku wewnętrznego energii elektrycznej i uchylająca dyrektywę 2003/54/WE. W punkcie 5.6. Wytycznych Prezes Urzędu Regulacji Energetyki wskazał obowiązek zachowania poufności informacji sensytywnych. Do tych informacji należą dane o warunkach finansowych oraz warunkach umów w związku z indywidualnymi danymi technicznymi i finansowymi warunków przyłączenia do sieci oraz indywidualne warunki umowne. Wszystkie te dane mają być objęte szczególną ochroną. Chociaż wspomniane wytyczne nie są aktem prawa powszechnie obowiązującego, to jednak ich charakter pozwala na sformułowanie wniosku o zaistnieniu ograniczenia udostępnienia informacji publicznej w związku z tajemnicą przedsiębiorstwa. Dane, których udostępnienia oczekuje skarżąca, mają charakter poufny. Ustawodawca wprowadzając obowiązek publikacji części danych dotyczących postępowania w sprawie warunków przyłączenia do sieci zapewnił prawo dostępu do szeregu danych istotnych z punktu widzenia dostępu do informacji publicznej. W pozostałym zakresie dane dotyczące tego postępowania mogą podlegać ochronie, bez naruszenia prawa w postaci dostępu do informacji publicznej i konstytucyjnej hierarchii wartości. Żądane dane są danymi, które mają szczególne znaczenie dla działalności spółki, również na polu wykonywania zadań publicznych. Co przy tym istotne, wartość gospodarczą posiadają dla przedsiębiorcy te dane, które odnoszą się do szeroko rozumianego gospodarowania przez firmę jej mieniem, jak i szczegółów organizacyjnych, technicznych czy technologicznych dotyczących prowadzonej działalności gospodarczej w tym inwestycji. Warunki przyłączenia, wnioski o ich wydanie i załączniki do tych wniosków, jak również umowy o przyłączenie do sieci zawierają informacje o takim charakterze. Ujawnienie żądanych informacji spowodowałaby utratę ich poufnego charakteru, a podmiot, który wszedłby w ich posiadanie, mógłby wykorzystać te informacje do prowadzenia własnej konkurencyjnej działalności gospodarczej. Organ zasadnie zatem uznał, że żądane dane nie podlegają ujawnieniu również z tego powodu, że stanowią tajemnicę przedsiębiorstwa. W podobny sposób wypowiadały się sądy administracyjne, których poglądy Sąd w składzie orzekającym w pełni podziela (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z 2 czerwca 2022 r., III SA/Gd 390/22, wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 8 listopada 2023 r., II SA/Po 363/23, z dnia 21 września 2023 r., II SA/Po 360/23). Mając powyższe na względzie Sąd, na podstawie art. 151 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji wyroku.