II SA/Kr 1260/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Joanna Człowiekowska (spr.) Sędziowie: WSA Mirosław Bator WSA Jacek Bursa po rozpoznaniu w dniu 9 stycznia 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi A. C. na postanowienie Wojewody Małopolskiego z dnia 7 sierpnia 2023 r. znak: WI-VI.7821.1.10.2022.JB w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania skargę oddala Prezydent Miasta Krakowa decyzją z dnia 3 lutego 2022 r. nr 6/6740.4/2022 zatwierdził projekt budowlany i udzielił zezwolenia na realizację inwestycji drogowej pn. Rozbudowa ulicy [...] (drogi gminnej, lokalnej L) w km AB 0+005.00 – 0+2647.00 i budowa odcinka ulicy [...] bocznej (drogi gminnej, dojazdowej D) w km CD 0+008.00-0+067.00 z przebudową skrzyżowań z ulicami Nowosądecką i Łużycką oraz budową skrzyżowania z ulicą [...] boczną wraz z infrastrukturą techniczną w Krakowie. Postanowieniem z dnia 4 lutego 2022 r. Prezydent Miasta Krakowa, działając na podstawie art. 17 ust. 1 i 3 oraz art. 11 c ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych w związku z art. 108 § 2 K.p.a. postanowił nadać rygor natychmiastowej wykonalności decyzji z dnia 3 lutego 2022 r. O wydanej decyzji oraz o wydanym postanowieniu strony postępowania zostały zawiadomione zgodnie z przepisem art. 11f ust. 3 ww. ustawy poprzez obwieszczenie. Ponadto, zawiadomienie informujące o wydanej decyzji i postanowieniu zostało wysłane do dotychczasowych właścicieli lub użytkowników wieczystych nieruchomości na adres wskazany w katastrze nieruchomości. Od ww. decyzji, w dniu 30 czerwca 2022 r. A. C., działając przez profesjonalnego pełnomocnika wniósł odwołanie wraz z prośbą o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. W uzasadnieniu wniosku skarżący powołał się na art. 15zzzzzn2 ust. 1 pkt 1, 2 i 5 oraz ust. 2 i 3 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz.U.2021.2095), zwanej dalej specustawą COVID19, w związku z art. 58 § 1 k.p.a. Wskazał, że jako współwłaściciel objętej w/w Inwestycją drogową działki nr [...], obr. [...] P. , m. Kraków w 1/5 części udziału, nie został wzięty pod uwagę jako strona przedmiotowego postępowania, a w szczególności nie został skutecznie zawiadomiony o wszczęciu niniejszego postępowania o zezwolenie na realizację Inwestycji drogowej. Podał, że decyzja nie została mu doręczona, a w sprawie zastosowano przepis art. 49a kpa – zawiadomienie poprzez obwieszczenia. Wyjaśnił, że powzięcie informacji o okoliczności wydania decyzji oraz postanowienia, jak również zapoznanie się z ich treścią miało miejsce dopiero w dniu 22 czerwca 2022 r., podczas przeglądania akt sprawy przez jego pełnomocnika – dopiero w tym dniu realnie ustała przyczyna uchybienia terminowi do wniesienia przedmiotowego odwołania. Powyższe było skutkiem zauważenia w dniu 10 czerwca 2022 r. na nieruchomości prac budowlanych koparek, wycinki znajdujących się tam drzew. Postanowieniem z dnia 7 sierpnia 2023 r. znak: WI-VI.7821.1.10.2022.JB, działając na podstawie art. 59 §2 k.p.a. Wojewoda Małopolski odmówił przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Prezydenta Miasta Krakowa z dnia 3 lutego 2022 r. o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej. W uzasadnieniu postanowienia organ przedstawił przebieg postępowania oraz wyjaśnił, że zgodnie z art. 58 § 1 k.p.a. w razie uchybienia terminu należy przywrócić termin na prośbę zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy. Natomiast zgodnie z art. 58 § 2 k.p.a., prośbę o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. Jednocześnie z wniesieniem prośby należy dopełnić czynności, dla której określony był termin. Organ wyjaśnił, że doręczenie decyzji nastąpiło poprzez obwieszczenie zgodnie z wymogami art. 11f ust. 3 specustawy poprzez publiczne ogłoszenie. Zgodnie bowiem z art. 49 kpa jeżeli przepis szczególny tak stanowi, zawiadomienie stron o decyzjach i innych czynnościach organu administracji publicznej może nastąpić w formie publicznego obwieszczenia, w innej formie publicznego ogłoszenia zwyczajowo przyjętej w danej miejscowości lub przez udostępnienie pisma w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie podmiotowej właściwego organu administracji publicznej. Zawiadomienie uważa się za dokonane po upływie czternastu dni od dnia, w którym nastąpiło publiczne obwieszczenie, inne publiczne ogłoszenie lub udostępnienie pisma w Biuletynie Informacji Publicznej. Dla rozpoczęcia biegu terminu, o którym mowa w art. 49 k.p.a., zasadnicze znaczenie ma dzień, w którym obwieszczenie zostało udostępnione do wiedzy publicznej. Taki sposób doręczenia powoduje, że - inaczej niż w sytuacji, gdy doręczenie dokonywane jest bezpośrednio - przepisy określają najpóźniejszą datę, w której czynność uznaje że została dokonana. Jedynie w takim wypadku istnieje bowiem możliwość ustalenia daty, w której decyzja staje się ostateczna w rozumieniu art. 16 § 1 k.p.a. W sprawie wydania kwestionowanej decyzji, obwieszczenie o wydaniu decyzji Prezydenta Miasta Krakowa, zostało najpóźniej ogłoszone w dniu 10 lutego 2022 r., a więc przewidziany w przepisie art. 49 kpa 14-dniowy termin skutkujący doręczeniem decyzji Prezydenta Miasta Krakowa upłynął w dniu 24 lutego 2022 r. Odwołanie A. C. (pisma z 23 czerwca 2022 r. o tej samej treści) wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu zostało złożone: - na Elektroniczną Skrzynkę Podawczą Małopolskiego Urzędu Wojewódzkiego w Krakowie w dniu 29 czerwca 2022 r.. - osobiście w Punkcie Obsługi Mieszkańców Urzędu Miasta Krakowa w dniu 30 czerwca 2022 r., - osobiście na dzienniku podawczym Małopolskiego Urzędu Wojewódzkiego w Krakowie w dniu 5 lipca 2022 r., W ocenie organu odwoławczego skarżący nie uprawdopodobnił, iż uchybienie terminu nastąpiło bez jego winy. Skarżący nie wskazał bowiem na żadne obiektywne przesłanki, które w terminie przewidzianym do wniesienia odwołania od decyzji Prezydenta Miasta Krakowa uniemożliwiły mu dokonanie tej czynności. Prezydent Miasta Krakowa dopełnił obowiązku wynikającego z art. 11f ust. 3 specustawy i prawidłowo zawiadomił strony o wydanej decyzji zezwalającej na realizację inwestycji drogowej w drodze publicznego obwieszczenia. Zatem skarżący miał możliwość dowiedzenia się o ww. decyzji, a tym samym złożenia odwołania od tej decyzji w ustawowym terminie. W konsekwencji, twierdzenie o braku otrzymania pisemnego zawiadomienia o wydaniu decyzji, nie daje podstaw do uznania, że skarżący uprawdopodobnił brak winy w uchybieniu terminu do wniesienia odwołania. Organ zauważył nadto, że według skarżącego wiedzę o wydaniu kwestionowanej decyzji powziął on w momencie rozpoczęcia prac budowlanych na jego działce, tj. 10 czerwca 2022 r., co skłoniło go do zapoznania się z treścią decyzji Prezydenta Miasta Krakowa w siedzibie Zarządu Dróg Miasta Krakowa (22 czerwca 2022 r.). Po zapoznaniu się z ww. decyzją złożył odwołanie wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu o wniesienia odwołania. Dopiero więc w dniu 22 czerwca 2022 r. realnie ustała przyczyna uchybienia terminowi do wniesienia odwołania. Tymczasem już w dniu w dniu 10 czerwca 2022 r. do organu wpłynął o wniosek o wstrzymanie rygoru natychmiastowej wykonalności decyzji Prezydenta Miasta Krakowa, złożony przez skarżącego reprezentowanego przez profesjonalnego pełnomocnika. Z powyższego wynika, że działający w imieniu skarżącego postępowania pełnomocnik posiadał wiedzę o wydanej decyzji Prezydenta Miasta Krakowa już 10 czerwca 2022 r. Zdaniem organu II instancji wniosek o przywrócenie terminu został złożony po upływie 7 dnia od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. Jednocześnie organ wyjaśnił, że od wejścia w życie rozporządzenia Ministra Zdrowia w sprawie odwołania na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej stanu epidemii, tj. od 16 maja 2022 r. przepisy art. 15zzzzzn2 specustawy COVID-19 nie miały zastosowania i od tego momentu odwołujący mógł złożyć wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Prezydenta Miasta Krakowa jedynie na podstawie art. 58 § 1 i 2 k.p.a., tj. w szczególności w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. Na powyższe postanowienie skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie złożył A. C., zarzucając rozstrzygnięciu naruszenie przepisów: 1) art. 58 § 1 k.p.a. poprzez błędną odmowę przywrócenia terminu na złożenie odwołania od decyzji z dnia 3 lutego 2022 r. wskutek nieuprawnionego przyjęcia, iż skarżący nie uprawdopodobnił, aby do uchybienia terminowi do wniesienia odwołania doszło bez jego winy, podczas gdy: a) skarżący nie miał wiedzy o toczącym się postępowaniu, a w warunkach trwającego postępowania rewindykacyjnego nie miał podstaw do przypuszczenia, że Gmina Miejska Kraków mając wiedzę o interesie prawnym skarżącego, celowo zataja jakiekolwiek informacje tyczące się dalszego statusu właścicielskiego działki nr [...] w Krakowie i podejmuje działania niweczące perspektywę odzyskania własności tejże działki przez skarżącego oraz nie informuje Zarządu Dróg Miejskich Krakowa o tym, że skarżący może mieć prawo do udziału w przedmiotowym postępowaniu jak i nie informuje skarżącego o tym, że zostało wszczęte postępowanie dot. wydania rzeczonej decyzji ZRID; b) skarżący mając świadomość, że ulica [...] pozostaje jedynie drogą wewnętrzną, obiektywnie nie miał podstaw do przypuszczenia i podejmowania cyklicznej weryfikacji, czy rzeczona droga nie została objęta ekstraordynaryjnym trybem przewidzianym dla innej kategorii dróg włącznie z jego działką nr [...], na której nigdy nie było jakichkolwiek planów co do lokalizacji dróg ani faktycznie urządzonych dróg, dojść, dojazdów, zawrotek; c) skarżący aż do dnia 22 czerwca 2022 r. nie dysponował podstawowymi danymi identyfikującymi decyzję ZRID, umożliwiającymi kolejno złożenie skutecznego formalnie odwołania, nie znał akt postępowania, faktycznego jej zakresu, organu tj danych umożliwiających identyfikację zaskarżonego orzeczenia przez organ właściwy do rozpatrzenia odwołania celem nadania dalszego biegu; 2) art. 58 § 2 k.p.a. - poprzez błędną odmowę przywrócenia skarżącemu terminu na złożenie odwołania od decyzji wskutek nieuprawnionej odmowy przyjęcia, iż przyczyna uchybienia terminu do wniesienia odwołania ustała wobec skarżącego wcześniej niż w dniu 22 czerwca 2022 r., w sytuacji gdy: a) organ II instancji przyjmuje sprzeczne wewnętrznie ustalenia w przedmiocie kiedy dokładnie ustała w/w przyczyna uchybienia terminu do wniesienia odwołania; b) przyczyna uchybienia terminu do wniesienia odwołania ustała wobec skarżącego dopiero w dniu 22 czerwca 2022 r. podczas kwerendy akt postępowania zakończonego przedmiotową decyzją, kiedy to skarżący zapoznał się z jej treścią powziął wiedzę który organ wydał decyzję i jaki jest zakres w/w decyzji oraz jej podstawa prawna i faktyczna, co dopiero umożliwiło skarżącemu sformułowanie merytorycznych zarzutów; c) skarżący dopiero w dniu 22 czerwca 2022 r. zapoznał się z datą wydania decyzji, stąd dopiero w tym dniu uzyskał potwierdzenie, iż mógł wobec niego upłynąć ustawowy termin do złożenia odwołania od decyzji; 3) art. 79a § 1 k.p.a. poprzez zaniechanie przez organ II instancji w piśmie informującym o możliwości wypowiedzenia się co do zgromadzonego materiału dowodowego, wskazania przesłanek zależnych od strony, które na dzień wysłania informacji nie zostały spełnione lub wykazane, a rzutujące na wydanie decyzji niezgodnej z żądaniem strony, co tym samym uniemożliwiło skarżącemu ewentualnego uzupełnienia materiału dowodowego w sprawie; 4) art. 80 k.p.a. poprzez dokonanie dowolnej i nie wszechstronnej oceny materiału dowodowego, prowadzącego do przyjęcia, iż skarżący został prawidłowo zawiadomiony o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej najdalej z dniem 24 lutego 2022 r. oraz do bezpodstawnego domniemania, że skarżący zapoznał się z decyzją w dniu 10 czerwca 2022 r., w sytuacji gdy skarżący nie posiadał informacji pozwalających na jednoznaczne zidentyfikowanie rozstrzygnięcia ww. decyzji aż do dnia 22 czerwca 2022 r., kiedy to zapoznał się z podstawowymi danymi identyfikującymi w/w orzeczenie oraz treść i zakres rozstrzygnięcia wynikających z tegoż; 5) art. 7, 77 § 1 i 107 § 1 pkt 6 k.p.a. poprzez zaniechanie wszechstronnego zebrania materiału dowodowego w przedmiotowej sprawie, oraz rażąco dowolną ocenę pobieżnie zebranego materiału dowodowego, polegające na: a) dowolnym i niezgodnym ze stanowiskiem oraz ogółem podejmowanych przez skarżącego czynności ustaleniem, iż skarżący wskazał, że powziął wiedzę o decyzji w dniu 10 czerwca 2022 r., w sytuacji gdy w tej dacie skarżący powziął od robotników rozpoczynających prace budowlane informacje o wydaniu jakiejś decyzji z natychmiastową wykonalnością, nie uzyskując nawet numeru decyzji, dacie , dacie, wydającym ani jej zakresie. b) pominięcie okoliczności, iż skarżący na przestrzeni lat pozostawał aktywną stroną w prowadzonym przed organami obu instancji postępowaniem rewindykacyjnym, stąd niekonsekwentnym i nielogicznym obiektywnie byłoby zaniechanie podjęcia przez skarżącego działań na ścieżce odwoławczej, godzącej istotnie w prawo własności skarżącego; 6) art. 11 f ust. 3 ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych w zw. z art. 11 a ust. 1 specustawy drogowej w zw. z art. 1 ust. 1 specustawy drogowej w zw. z art. 49 ust. 1 i 2 k.p.a. - poprzez przyjęcie trybu doręczenia decyzji z dnia 3 lutego 2022 r. o zezwoleniu na realizację ww. inwestycji drogowej poprzez obwieszczenie, w sytuacji gdy powołane przepisy znajdują zastosowanie do doręczenia decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowych obejmujących drogi publiczne, a taką drogą nie pozostaje ulica [...] w Krakowie, ani działka nr [...] obr. [...], co w konsekwencji wpłynęło na błędne przyjęcie, iż nastąpiło skuteczne doręczenie decyzji oraz wobec skarżącego mógł w ogóle skutecznie rozpocząć bieg i upłynąć termin na złożenie odwołania od decyzji; 7) art. 28 k.p.a. w zw. z 11 f ust. 3 specustawy drogowej - poprzez zakwestionowanie statusu strony postępowania administracyjnego w postępowaniu odwoławczym od przedmiotowej decyzji, w sytuacji gdy wnioskodawca jako współwłaściciel działki nr [...] w Krakowie legitymował się znanym Organom obu instancji z urzędu (w związku z postępowaniem rewindykacyjnym dot. działki nr [...] w Krakowie) interesem prawnym oraz faktycznym. Mając na uwadze powyższe skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje 1. Przedmiotowa sprawa została rozpoznana w trybie uproszczonym na podstawie art. 119 pkt 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 1634, dalej: P.p.s.a.), który stanowi, że sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie. Zgodnie z art. 120 P.p.s.a. w trybie uproszczonym sąd rozpoznaje sprawy na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów. Zgodnie z art. 3 § 1 P.p.s.a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Stosownie do art. 145 § 1 pkt 1 lit. a - c P.p.s.a. kontrola ta sprawowana jest w zakresie oceny zgodności zaskarżonych do sądu aktów administracyjnych z obowiązującymi przepisami prawa materialnego jak i przepisów proceduralnych. W przypadku bezzasadności skargi, sąd skargę oddala na podstawie art. 151 P.p.s.a. Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie. 2. Przedmiotem skargi w rozpoznawanej sprawie jest postanowienie Wojewody Małopolskiego w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania, wydane na podstawie przepisów art. 58 k.p.a. Stanowią one, że w razie uchybienia terminu należy przywrócić termin na prośbę zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy (§ 1). Prośbę o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. Jednocześnie z wniesieniem prośby należy dopełnić czynności, dla której określony był termin (§ 2). W myśl art. 59 k.p.a. o przywróceniu terminu do wniesienia odwołania lub zażalenia postanawia ostatecznie organ właściwy do rozpatrzenia odwołania lub zażalenia. Zgodnie z art. 127 oraz art. 129 § 2 k.p.a. odwołanie od decyzji wydanej w pierwszej instancji wnosi się w terminie czternastu dni od dnia doręczenia decyzji stronie, a gdy decyzja została ogłoszona ustnie - od dnia jej ogłoszenia stronie. W przedmiotowej sprawie należało ponadto uwzględnić przepisy ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych (Dz. U. 2023 r. poz. 163, dalej: u.i.z.d.p.). Zgodnie z art. 11d ust. 5 u.i.z.d.p. wojewoda w odniesieniu do dróg krajowych i wojewódzkich albo starosta w odniesieniu do dróg powiatowych i gminnych wysyłają zawiadomienie o wszczęciu postępowania w sprawie wydania decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej wnioskodawcy, właścicielom lub użytkownikom wieczystym nieruchomości objętych wnioskiem o wydanie tej decyzji na adres wskazany w katastrze nieruchomości, a w przypadku, o którym mowa w art. 11a ust. 2, wojewodom albo starostom, na których obszarze właściwości znajdują się nieruchomości lub ich części objęte wnioskiem o wydanie decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej, oraz zawiadamiają pozostałe strony w drodze obwieszczeń, odpowiednio w urzędzie wojewódzkim lub starostwie powiatowym, a także w urzędach gmin właściwych ze względu na przebieg drogi, w urzędowych publikatorach teleinformatycznych - Biuletynie Informacji Publicznej tych urzędów i w prasie lokalnej. Doręczenie zawiadomienia na adres wskazany w katastrze nieruchomości jest skuteczne. Stosownie zaś do art. 11f ust. 3 u.i.z.d.p. wojewoda w odniesieniu do dróg krajowych i wojewódzkich albo starosta w odniesieniu do dróg powiatowych i gminnych doręczają decyzję o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej wnioskodawcy oraz zawiadamiają o jej wydaniu pozostałe strony w drodze obwieszczeń, odpowiednio w urzędzie wojewódzkim lub starostwie powiatowym oraz w urzędach gmin właściwych ze względu na przebieg drogi, w urzędowych publikatorach teleinformatycznych - Biuletynie Informacji Publicznej tych urzędów, a także w prasie lokalnej. Ponadto wysyłają zawiadomienie o wydaniu decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej dotychczasowemu właścicielowi lub użytkownikowi wieczystemu na adres wskazany w katastrze nieruchomości. W przypadku, o którym mowa w art. 11a ust. 2, zawiadomienie to wysyła się wojewodom albo starostom, na których obszarze właściwości znajdują się nieruchomości lub ich części objęte wnioskiem o wydanie tej decyzji. Doręczenie zawiadomienia na adres wskazany w katastrze nieruchomości jest skuteczne. Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale z dnia 27 lutego 2017 r., II OPS 2/16, "Stosownie do art. 11f ust. 3 ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych (...) doręczenie dotychczasowemu właścicielowi lub użytkownikowi wieczystemu zawiadomienia o wydaniu decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej na adres wskazany w katastrze nieruchomości nie wyłącza w stosunku do tych osób skutków zawiadomienia o wydaniu decyzji w drodze publicznego ogłoszenia, o którym mowa w art. 49 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (...)." Powyższe oznacza, że dla stron postępowania w sprawie wydania zezwolenia na realizację inwestycji drogowej niebędących wnioskodawcą, zastosowanie znajdują przepisy art. 49 k.p.a. Zgodnie z § 1, jeżeli przepis szczególny tak stanowi, zawiadomienie stron o decyzjach i innych czynnościach organu administracji publicznej może nastąpić w formie publicznego obwieszczenia, w innej formie publicznego ogłoszenia zwyczajowo przyjętej w danej miejscowości lub przez udostępnienie pisma w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie podmiotowej właściwego organu administracji publicznej. Zgodnie zaś z § 2 dzień, w którym nastąpiło publiczne obwieszczenie, inne publiczne ogłoszenie lub udostępnienie pisma w Biuletynie Informacji Publicznej wskazuje się w treści tego obwieszczenia, ogłoszenia lub w Biuletynie Informacji Publicznej. Zawiadomienie uważa się za dokonane po upływie czternastu dni od dnia, w którym nastąpiło publiczne obwieszczenie, inne publiczne ogłoszenie lub udostępnienie pisma w Biuletynie Informacji Publicznej. 3. Zaskarżonym postanowieniem Wojewoda Małopolski odmówił skarżącemu przywrócenia terminu do wniesienia odwołania z dwóch przyczyn. Po pierwsze, organ uznał, że skarżący nie dochował terminu do złożenia podania, jako że o kwestionowanej decyzji wiedział już co najmniej 10 czerwca 2022 r., i ten dzień stanowi datę, w której ustała przyczyna uchybienia terminu, natomiast podanie zostało złożone 29 czerwca 2022 r. (za pośrednictwem ePUAP). Skarżący nie zgadza się z tym stanowiskiem, twierdząc, że pełnomocnik skarżącego dopiero w dniu 22 czerwca 2022 r. zapoznał się z tą decyzją i wówczas realnie ustała przyczyna uchybienia terminowi do wniesienia odwołania; co za tym idzie, składając wniosek 29 czerwca 2022 r. dochował terminu, o którym stanowi art. 58 § 2 k.p.a. Po drugie, organ stwierdził, że wnioskodawca nie uprawdopodobnił, że uchybienie terminu nie nastąpiło z jego winy, jako że nie wskazał żadnych obiektywnych przesłanek, które w terminie przewidzianym do wniesienia odwołania uniemożliwiły mu dokonanie czynności (wniesienie odwołania), a przy tym Prezydent Miasta Krakowa dopełnił obowiązku wynikającego z art. 11f ust. 3 ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych (Dz. U. 2023 r. poz. 163, dalej: u.i.z.d.p.) i prawidłowo zawiadomił strony o wydanej decyzji. W ocenie Sądu, pomimo nie w pełni prawidłowego uzasadnienia, należy podzielić stanowisko organu, zgodnie z którym w przedmiotowej sprawie nie zachodziły przesłanki do przywrócenia skarżącemu terminu do wniesienia odwołania, stosownie do art. 58 § 1 i 2 k.p.a. 4. Wyjść należy od tego, że w przedmiotowej sprawie bezspornie organ pierwszej instancji odmówił skarżącemu przymiotu strony; nie skierowano do niego ani zawiadomienia o wszczęciu postępowania (vide: art. 11d ust. 5 u.i.z.d.p.), ani zawiadomienia o wydaniu decyzji (vide: art. 11f ust. 3 u.i.z.d.p.). Jak wynika z uzasadnienia zaskarżonego postanowienia i nie jest to okoliczność w sprawie sporna, decyzją z 19 stycznia 2021 r. znak: WS-VI.7534.3.84.2020.BK, Wojewoda Małopolski orzekł o zwrocie na rzecz A. C. udziału w 1/20 części nieruchomości (oznaczonej jako działka nr [...] w obrębie [...], jedn. ewidencyjna [...], m. Kraków w granicach wywłaszczonej działki nr [...]). Na ww. decyzję została złożona skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie. Następnie Wojewoda Małopolski wydał 23 lutego 2021 r. postanowienie o wstrzymaniu wykonania ww. decyzji. WSA w Krakowie wyrokiem z 14 czerwca 2021 r., II SA/Kr 338/21, oddalił skargę, a następnie NSA wyrokiem z 27 kwietnia 2022 r., I OSK 2289/21, oddalił skargę kasacyjną od wyroku sądu I instancji. Na tej podstawie przyjęto, że decyzja o zwrocie skarżącemu udziału w nieruchomości, pomimo, że była decyzją ostateczną, nie wywierała skutków prawnych do czasu wydania wyroku przez Naczelny Sad Administracyjny (27 lutego 2022 r.), a konsekwencji uznano, że skarżący A. C. nie był stroną postępowania w sprawie zezwolenia na realizację inwestycji drogowej m.in. na działce nr [...] obr. [...], które toczyło się na wniosek złożony 15 kwietnia 2021 r., i zakończyło – w pierwszej instancji – wydaniem przez Prezydenta Miasta Krakowa decyzji w dniu 3 lutego 2022 r. Podkreślić trzeba w tym miejscu, zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a., że sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a. Granice sprawy wyznacza przedmiot skargi – w tym przypadku zaskarżone postanowienie o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji. W konsekwencji Sąd nie badał w tym postępowaniu, czy skarżącemu przysługiwał przymiot strony. Niemniej jednak okoliczność, że skarżący nie brał udziału w postępowaniu, w charakterze strony, ma znaczenie dla oceny legalności zaskarżonego postanowienia. Jak stwierdził NSA w wyroku z 13 września 2017 r., II OSK 66/16, "Podmiot, który nie brał udziału w postępowaniu zakończonym decyzją, bądź któremu nie doręczono decyzji, i który nie wniósł odwołania w terminie otwartym dla strony, której doręczono decyzję, nie ma możliwości "usunięcia" skutków prawnych upływu terminu do wniesienia odwołania. W takiej sytuacji podmiot taki nie może skorzystać z wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania, gdyż możliwość skorzystania z wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania (art. 58 § 1 k.p.a.) służy jedynie stronie, której organ doręczył decyzję." Podobnie w wyroku z 8 lutego 2023 r., I OSK 2545/19, NSA stwierdził, że możliwość skorzystania z wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania służy jedynie stronie, której organ doręczył decyzję. Podmiot, który nie brał udziału w postępowaniu przed organem I instancji, bądź któremu nie doręczono decyzji, może wnieść odwołanie, jeśli otwarty jest termin do wniesienia odwołania dla strony, której doręczono decyzję, a w przypadku wielości stron postępowania, jeśli otwarty jest termin do wniesienia odwołania chociażby dla jednej ze stron, którym doręczono decyzję. Powyższe należy odnieść odpowiednio do postępowania, w którym doręczenie decyzji odbywa się przez obwieszczenie. 5. W okolicznościach rozpatrywanej sprawy nie budzą wątpliwości ustalenia organu odwoławczego co do daty zawiadomienia o decyzji przez obwieszczenie. Wskazał on, że Prezydent Miasta Krakowa doręczył decyzję Nr 6/6740.4/2022 z 3 lutego 2022 r., znak: AU-01-6.6740.4.17.2021.IRE o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej wnioskodawcy oraz zawiadomił o jej wydaniu pozostałe strony postępowania w drodze obwieszczenia zamieszczonego: – na tablicy ogłoszeń Urzędu Miasta Krakowa w dniach od 10 lutego 2022 r. do 25 lutego 2022 r. oraz w urzędowym publikatorze teleinformatycznym – Biuletynie Informacji Publicznej tego urzędu od dnia 10 lutego 2022 r. – w prasie lokalnej – wydaniu "Gazety Krakowskiej" z dnia 10 lutego 2022 r. Natomiast zawiadomieniem z 4 lutego 2022 r., znak: AU-01-6.6740.4.17.2021.IRE Prezydent Miasta Krakowa poinformował o wydaniu decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej dotychczasowych właścicieli lub użytkowników wieczystych. Obwieszczenie o wydaniu decyzji Prezydenta Miasta Krakowa, zostało najpóźniej ogłoszone w dniu 10 lutego 2022 r., a więc 14-dniowy termin określony w art. 49 k.p.a. upłynął w dniu 24 lutego 2022 r. Wobec tego termin na wniesienie odwołania od decyzji Prezydenta Miasta Krakowa dla strony niebędącej wnioskodawcą, ale też dla skarżącego, który twierdzi, że powinien być stroną, upłynął w dniu 10 marca 2022 r. 6. Nawet jeśli by przyjąć, że skarżący mógł złożyć wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania w sytuacji, gdy nie zapadła w sprawie decyzja ostateczna, w szczególności odwołanie wniosły inne strony, w okolicznościach sprawy istniała jeszcze inna przeszkoda uniemożliwiająca rozpatrzenie i uwzględnienie wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. Jak wskazano powyżej, zgodnie z art. 58 § 2 k.p.a. wniosek o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. Moment ustania przyczyny uchybienia oznacza moment, w którym przestaje istnieć przeszkoda niemożliwa do przezwyciężenia przez zainteresowanego, który dołożył należytej staranności (zob. A. Golęba, komentarz do art. 58, w: "Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz", red. H. Knysiak-Sudyka, WKP 2023). W złożonym 29 czerwca 2022 r. wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania skarżący podnosił, że uniemożliwiono mu udział w postępowaniu w sprawie zezwolenia na realizację inwestycji drogowej, nie doręczono mu decyzji Prezydenta Miasta Krakowa nr 6/6740.4/2022 z 3 lutego 2022 r., ani też nie zawiadomiono o wszczęciu postępowania. Twierdził przy tym, że przeszkoda do wniesienia odwołania ustąpiła w dniu 22 czerwca 2022 r., w którym pełnomocnik odwołującego się zapoznał się z aktami sprawy, w tym z wydaną decyzją Prezydenta Miasta Krakowa. Zdaniem Sądu, słusznie jednak organ odwoławczy dostrzegł, że w dniu 10 czerwca 2022 r. skarżący, działając przez profesjonalnego pełnomocnika, złożył pismo pt. "Wniosek o wstrzymanie rygoru natychmiastowej wykonalności decyzji Prezydenta Miasta Krakowa nr nr 6/6740.4.2022". Z treści tego pisma wynika jednoznacznie, że skarżący w dniu 10 czerwca 2022 r. miał wiedzę o kwestionowanej decyzji, jak i o tym, że zezwala na realizację inwestycji drogowej na działce nr [...] obr. [...]. W ocenie Sądu informacje te były wystarczające do wniesienia odwołania od decyzji z 3 lutego 2022 r. Tym samym zasadne było stanowisko organu, że w dniu 10 czerwca 2022 r. ustąpiła przeszkoda do wniesienia odwołania przez skarżącego, a co za tym idzie, wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania należało wnieść w termie 7 dni od tego dnia, a więc do 17 czerwca 2022 r. Skoro zatem wniosek został złożony w dniu 29 czerwca 2022 r. należało uznać go za wniesiony po terminie. Jak wskazał NSA w wyroku z 29 grudnia 2022 r., I OSK 2440/19, jeśli wniosek wniesiony został z uchybieniem terminu o którym mowa w art. 58 § 2 k.p.a., organ nie jest uprawniony do badania, czy uchybienie terminu do wniesienia odwołania nastąpiło z przyczyn niezawinionych przez skarżącego. Podobnie, w wyroku z dnia 4 października 2022 r., II OSK 1607/21, NSA podkreślił, że w sytuacji, gdy strona złoży wniosek o przywrócenie terminu po upływie 7 dni od dnia ustania przyczyny, o której mowa w art. 58 §1 k.p.a. organ ma obowiązek odmówić przywrócenia terminu, bez względu na to czy strona uprawdopodobniła brak winy czy nie. 7. Wobec powyższego Sąd stwierdził, że zaskarżone postanowienie o odmowie przywrócenia terminu, pomimo częściowo wadliwego uzasadnienia, nie zasługuje na uchylenie. Nietrafione okazały się też zarzuty skargi, które tylko w części dotyczyły przedmiotu zaskarżenia. Z tych przyczyn, na podstawie art. 151 P.p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji.