II SA/Kr 1274/15
WyrokWSA w Krakowie2015-12-09
Skład orzekający: Aldona Gąsecka-Duda, Krystyna Daniel, Paweł Darmoń
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy organy administracji publicznej prawidłowo oceniły, czy doszło do szkodliwej zmiany stanu wody na gruncie w rozumieniu art. 29 Prawa wodnego, co uzasadniałoby nakazanie wykonania urządzeń zapobiegających szkodom?Ratio decidendi
Sąd uznał, że organy administracji nie zbadały należycie przesłanek zastosowania art. 29 ust. 3 Prawa wodnego. Brak wystarczających dowodów i błędna ocena zebranego materiału dowodowego, w tym opinii biegłego, doprowadziły do przedwczesnego wydania decyzji odmawiającej nakazania wykonania urządzeń zapobiegających szkodom. Konieczne jest ponowne, dokładne zbadanie stanu faktycznego, w tym przeprowadzenie dodatkowych badań i analiz.Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła wniosku J. D. o nakazanie wykonania urządzeń zapobiegających szkodom na działce J. R. i W. R., spowodowanym rzekomo przez wykonany na ich działce staw. Organ I instancji odmówił nakazania wykonania urządzeń, uznając brak podstaw prawnych. Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało tę decyzję w mocy. Skarżąca zarzucała organom nierzetelne rozpoznanie sprawy, błędną ocenę dowodów i nieuwzględnienie jej wniosków dowodowych.Rozstrzygnięcie
Wojewódzki Sąd Administracyjny uchylił zaskarżoną decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji i zasądził od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz skarżącej zwrot kosztów postępowania.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Aldona Gąsecka-Duda Sędziowie: WSA Krystyna Daniel WSA Paweł Darmoń (spr.) Protokolant: sekr. sądowy Katarzyna Zbylut po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 grudnia 2015 r. sprawy ze skargi J. D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 17 sierpnia 2015 r., znak: [...] w przedmiocie odmowy nakazania wykonania urządzeń zapobiegającym szkodom I. uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję organu I instancji; II. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] na rzecz skarżącej J. D. kwotę 300,00 zł (trzysta złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania.
Decyzją z dnia 23.06.2015 roku, znak: [...] Burmistrz Gminy i Miasta [...] orzekł o odmowie nakazania J. R. i W. R. wykonania urządzeń zapobiegających szkodom na działce o numerze ewidencyjnym [...] w miejscowości S., gmina [...].
W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ wskazał, iż postępowanie wszczęto na wniosek J. D. z dnia 19.08.2010 roku, w którym wskazano, że na części działki nr [...] (obecnie działki o numerze [...] i [...]), stanowiącej własność W. R., został wykonany staw o powierzchni 0,69 ha, w którym to "utrzymanie wysokiego poziomu wody od dnia 16.05.2010 r. - rzędna lustra wody 247,70 m n.p.m., spowodowało infiltrację wody poprzez groblę i podłoże z działki nr [...]", czego skutkiem - zdaniem J. D. - jest negatywny wpływ na istniejący na działce nr [...] budynek mieszkalny, stanowiący własność wnioskującej. Następnie, organ I instancji wskazał, że w dniu 18.05.2015 roku, przy udziale J. D., pełnomocnika J. D. oraz pracowników urzędu dokonano oględzin w terenie na działce o numerze ewidencyjnym [...] w miejscowości S.. W wyniku przeprowadzonych oględzin, zebranego materiału dowodowego w sprawie oraz oświadczeń stron postępowania ustalono, że na działce nr [...] znajduje się staw rybny o powierzchni ok. 0.69 ha, który został odtworzony na podstawie istniejących tam grobli. Ustalono, że w stawie znajdującym się na działce o numerze ewidencyjnym [...] w miejscowości S. brak jest zgromadzonej wody. Woda w piezometrze znajdującym się w zachodniej części działki numer [...] znajdowała się na poziomie 42 cm p.p.t, natomiast woda w piezometrze znajdującym się w odległości około 12 m od budynku mieszkalnego jest na poziomie 78 cm p.p.t. Woda w piezometrze znajdującym się w odległości około 10 m od budynku mieszkalnego znajduje się na poziomie 100 cm p.p.t. Ustalono też, że na działce o numerze ewidencyjnym [...] w miejscowości S., zlikwidowano istniejący tam staw rybny. Organ I instancji wskazał, że w sporządzonej przez biegłego mgr inż. J. W. K. opinii geologicznej stwierdzono, że nie można wykluczyć, że w części zachodniej działek [...] i [...] osady madowe są niewielkiej miąższości, a pod nimi występują gliniasto kamieniste deluwia, podobnie jak na wschodnim brzegu potoku [...]. Lokalne warunki hydrogeologiczne, zgodnie z opinią, występujące w rejonie działek objętych opracowaniem charakteryzują się sączeniem wody podziemnej w gruntach antropogenicznych oraz w gruntach organicznych. Zwierciadło wody ulega dużym wahaniom w zależności od opadów. W wyniku przeprowadzonego postępowania wyjaśniającego i dowodowego Burmistrz Miasta i Gminy uznał, że działania J. R. i W. R. na działce o numerze ewidencyjnym [...] w miejscowości S. nie doprowadziły do naruszenie stanu wody na gruncie. Tym samym zasadne było orzeczenie o odmowie nakazania J. R. i W. R. wykonania urządzeń zapobiegających szkodom na działce o numerze ewidencyjnym [...] w miejscowości S., gmina [...], bowiem nie zachodzą przesłanki do zastosowania art.29 ustawy prawo wodne.
W odwołaniu od przedmiotowego rozstrzygnięcia J. D. podniosła, że decyzja została wydana bez rzetelnego rozpoznania sprawy, bowiem, jak wskazano w treści odwołania zmienny poziom wód gruntowych ulegnie radykalnej zmianie po wykonaniu niwelacji części działki Nr [...] w wyniku zamulania oraz zmiany stanu wody na gruncie działki Nr [...].
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] decyzją z dnia 17 sierpnia 2015 r., znak [...] - działając na podstawie art. 29 ust. 3 ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. Prawo wodne (Dz.U.2015.469) oraz art. 138 § 1 pkt 1 Kodeksu postępowania administracyjnego (Dz.U.2013.267) utrzymało rozstrzygnięcie organu I instancji w całości w mocy.
Kolegium podkreśliło, że organy orzekające w sprawie były związane prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 19 lutego 2013 r. sygn. akt II SA/Kr 1655/12. W wyroku tym sąd wyraził pogląd, że materialnoprawny zakres niniejszej sprawy wyznacza art. 29 prawa wodnego. Podstawą prawną zaskarżonej decyzji jest art. 29 ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. Prawo wodne.
Wedle art. 29 ust. 1 ustawy właściciel gruntu, o ile przepisy ustawy nie stanowią inaczej, nie może: 1) zmieniać stanu wody na gruncie, a zwłaszcza kierunku odpływu znajdującej się na jego gruncie wody ani kierunku odpływu ze źródeł - ze szkodą dla gruntów sąsiednich; 2) odprowadzać wód oraz ścieków na grunty sąsiednie. Na właścicielu gruntu ciąży obowiązek usunięcia przeszkód oraz zmiany w odpływie wody, powstałych na jego gruncie wskutek przypadku lub działania osób trzecich, ze szkodą dla gruntów sąsiednich (ust. 2 art. 29 ustawy). Jeżeli spowodowane przez właściciela gruntu zmiany stanu wód na gruncie szkodliwie wpływają na grunty sąsiednie, wójt, burmistrz lub prezydent miasta, może w decyzji, nakazać właścicielowi gruntu przywrócenie stanu poprzedniego lub wykonanie urządzeń zapobiegających szkodom. Powołany przepis art. 29 ust. 3 ustawy należy rozumieć w ten sposób, że sam fakt dokonania określonej zmiany na gruncie nie jest wystarczający dla jego zastosowania. Konieczne jest nadto ustalenie, że zmiana zmodyfikowała stan wody na gruncie powodując pogorszenie stosunków wodnych ze szkodą dla gruntów sąsiednich. Dla przypisania odpowiedzialności za szkodliwą zmianę stosunków wodnych niezbędne jest ustalenie związku przyczynowego między działaniem, a szkodą - wyrok WSA w Białymstoku z 3 grudnia 2009 r. sygn. akt II SA/Bk 609/08 . W orzecznictwie podkreśla się też, że zmiany dokonane przez właściciela na jego gruncie mogą być różnego rodzaju. Może ona polegać między innymi na zmianie naturalnego ukształtowania terenu np. poprzez nawiezienie ziemi w celu podwyższenia terenu, usunięciu ziemi w celu obniżenia terenu, wykopanie rowu, wykonanie robót budowlanych polegających na wykonaniu z kostki brukowej podjazdów i chodników, wzniesienie betonowego ogrodzenia, a także wykonanie innego rodzaju prac, powodujących określone zmiany na gruncie właściciela nieruchomości - tak wyrok WSA w Lublinie z 19 lutego 2008 r. sygn. akt II SA/Lu 880/07.
Zdaniem Kolegium w sprawie nie zachodzi takie przesłanki. Bowiem, po przeprowadzeniu postępowania dowodowego, w tym w szczególności na podstawie oględzin w terenie w dniu 18.05.2015 roku przeprowadzonych w obecności pełnomocnika J. D., J. D. stwierdzono, że w stawie znajdującym się na działce o numerze ewidencyjnym [...] w miejscowości S. brak jest zgromadzonej wody. Ponadto ustalono, że woda w piezometrze znajdującym się w zachodniej części działki numer [...] znajdowała się na poziomie 42 cm p.p.t, natomiast woda w piezometrze znajdującym się w odległości około 12 m od budynku mieszkalnego jest na poziomie 78 cm p.p.t. Woda w piezometrze znajdującym się w odległości około 10 m od budynku mieszkalnego znajduje się na poziomie 100 cm p.p.t.. Stwierdzono także że na działce o numerze ewidencyjnym [...] w miejscowości S., zlikwidowano istniejący tam staw rybny. Że względu na obniżony poziom wód gruntowych brak infiltracji wody poprzez groblę, zniszczoną w wyniku działania systemów korzeniowych drzew. W piwnicach budynku mieszkalnego numer [...] w miejscowości S. nie zaobserwowano zawilgocenia posadzki, ani zalegania wody w rząpiu. Ponadto, zgodnie z oświadczeniem J. D. staw usytuowany na działce o numerze [...] opróżniono w dniach 8 -10.04.2012 roku. Ponadto, w sporządzonej przez biegłego, mgr inż. J. W. K. opinii geologicznej stwierdzono, że nie można wykluczyć, że w części zachodniej działek [...] i [...] osady madowe są niewielkiej miąższości, a pod nimi występują gliniasto kamieniste deluwia, podobnie jak na wschodnim brzegu potoku [...]. Lokalne warunki hydrogeologiczne, zgodnie z opinią, występujące w rejonie działek objętych opracowaniem charakteryzują się sączeniem wody podziemnej w gruntach antropogenicznych oraz w gruntach organicznych. Zdaniem biegłego, zwierciadło wody na tym obszarze ulega dużym wahaniom w zależności od opadów.
Wobec czego zdaniem Kolegium zasadnie organ I instancji ustalił, że opróżnienie niecki stawu na działce o numerze ewidencyjnym [...] zlikwidowało problem przesiąkania wody przez groblę, wpłynęło na brak obecności wody w piwnicy budynku mieszkalnym o numerze [...] w miejscowości S.. Ponadto działka, na której usytuowany jest niniejszy budynek charakteryzuje się wysokim zwierciadłem wody, uzależnionym od ilości opadów atmosferycznych. Ze względu na fakt nie stwierdzenia szkód na działce o numerze ewidencyjnym [...] w miejscowości S., stanowiącej własność J. D. niemożliwym jest zastosowanie art. 29 ust. 3 wymienionej ustawy. Zdaniem Kolegium organ I instancji wyjaśnił dokładnie stan faktycznego sprawy.
Powyższą decyzję zaskarżyła do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Krakowie J. D.. Skarżąca wskazała na następujące okoliczności:
W całości podtrzymuje uzasadnienie wniesionej skargi z dnia 12 lipca 2015r. do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...]
Załączone mapy sytuacyjno-wysokościowe i zdjęcia przedstawiają stany wody i uzasadniają szkody na gruncie działki nr [...] i zabudowy budynku Nr [...] w S..
Organ prowadzący postępowanie jest zobowiązany do zebrania i rozpatrzenia w sposób wyczerpujący i sumienny całego materiału dowodowego.
Ciężar dowodu spoczywa na organie administracji i nie może być przerzucany na stronę. Złożone przez skarżącą w trakcie trwania postępowania wnioski dowodowe nie zostały uwzględnione.
Dopiero po pięciu latach w dniu 2013.12.03 Burmistrz Gminy i Miasta [...] zwraca się do biegłego W. J. K. o wykonanie "opinii hydrogeologicznej dotyczące stanu wody na gruncie działki [...] i [...] położonej w miejscowości w S. Gmina [...].
Skarżąca podtrzymuje dotychczas złożone "zeznania" w sprawie zawarte w aktach. W protokole oględzin z dnia 16.12.2013 r stwierdzono, że w stawie na działce Nr [...] ([...]) znajduje się nieznaczna ilość wody, tafla nie pokrywa całkowicie dna stawu. Woda zgromadzona w stawie pochodzi z opadów deszczu, bądź podsiączu z gruntu.
Wykonane zdjęcia przez przedstawiciela Urzędu Gminy i Miasta [...] – M. D.-Jeż złożone w załączeniu przedstawiają jak wygląda bardzo niski poziom wody w dniu wizji. To nie do podważenia dowód, że była woda na stawie bo zlikwidowano rów odwadniający wodę z działki [...] ([...]). Dlaczego woda nie odpływa, gdy na dnie stawu jest rura ( 250 mm odprowadzająca wodę do potoku [...], a która była w całości zakryta. W dniu 18.05.2015r. pełnomocnik skarżącej chciał dokonać pomiaru wody, jaki był w dniu 16.12.2015r. M. D.-Jeż zwróciła mu uwagę, że nie wolno wchodzić na działkę Nr [...].
Po zapoznaniu się z protokołem oględzin w terenie z dnia 18.05.2015r. skarżąca zaprzecza jego treści: że w " trakcie oględzin nie stwierdzono jakichkolwiek szkód na działce [...] w S., które byłyby wynikiem działań związanych z napełnieniem stawu wodą na działce [...]. W związku z tym pełnomocnik skarżącej wniósł "zapis" do protokołu: J. D. twierdzi, że uszkodzenia ścian i fundamentów wykazanych w poprzednich protokołach powstały po napełnieniu stawu na działce [...] w S..
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] - dwukrotnie powołuje się na poziomy wód gruntowych bez ich analizy. Zgodnie z Protokołem z dnia 18.05.2015r. poziom wody wynosi 42cm p.p.t (i znajduje się w Z. części działki Nr [...] przy granicy z zasypanym stawem Nr [...] przy którym znajduje się "zalewisko" wodne) w odległości od budynku około 12m poziom wody wynosi 78cm p.p.t. woda znajdująca się w odległości 10 m od budynku znajduje się na poziomie 100 cm p.p.t. W odległości kolejnej przepływa Potok [...] którego poziom lustra wody wynosi 150cm p.p.t. a w odległości 23mb - działki nr [...].
Dlaczego Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] i biegły nie odnieśli się do protokołów z oględzin z dnia 11.07.2013r. i 18.05.2015r. Poziom wód gruntowych na działce Nr [...] jest zasadniczo różny przy nawet bardzo niskim poziomie wody na stawie działki Nr [...] ([...])
Powołując się na poprzednie Wyroki: Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie oraz wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 8 lutego 2012r. sygn. akt. IVS A/PO 1002/11 i wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 10 czerwca 2010r. sygn. akt. IISA/Bkl37/10 w którym wskazano: " dlatego ustalenie będące podstawą wydania zaskarżonej decyzji a powzięte bez uprzedniego zasięgnięcia opinii biegłego, w sytuacji wyraźnej sprzeczności zgromadzonych dowodów ( i niemożliwości ich wyeliminowania z braku wiadomości specjalnych) są przedwczesne i dyskwalifikują wydane rozstrzygnięcia jako naruszające przepisy procesowe w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy" skarżąca wniosła o
1) uchylenie Decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...]
2) oraz o przywrócenie stanu poprzedniego na działce nr [...] położonej w S. –to jest odpływu wody ze stawu działki nr [...] ([...]) rowem a nie rurą spustową średnicy 250 mm, która nie odprowadza do Potoku [...] zgromadzonej wody, co jest dowodem na wysokie poziomy wód gruntowych na działce nr [...] w S..
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło ojej oddalenie i w całości podtrzymało stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Rozpoznając sprawę Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Przepis art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269) stanowi, iż sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.
W świetle powołanego przepisu ustawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżoną decyzję administracyjną lub postanowienie z punktu widzenia ich zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania tej decyzji. Zgodnie z treścią art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie, nie będąc przy tym związanym granicami skargi (art. 134 ustawy).
Dokonując kontroli zaskarżonej decyzji według tych kryteriów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie doszedł do wniosku, że skarga jest zasadna i w konsekwencji prowadzi do uchylenia zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji.
Stosownie do art. 29 ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. prawo wodne właściciel gruntu, o ile przepisy ustawy nie stanowią inaczej, nie może:
1) zmieniać stanu wody na gruncie, a zwłaszcza kierunku odpływu znajdującej się na jego gruncie wody opadowej ani kierunku odpływu ze źródeł - ze szkodą dla gruntów sąsiednich;
2) odprowadzać wód, oraz ścieków na grunty sąsiednie. ( ust 1)
Na właścicielu gruntu ciąży obowiązek usunięcia przeszkód, oraz zmian w odpływie wody, powstałych na jego gruncie wskutek przypadku lub działania osób trzecich, ze szkodą dla gruntów sąsiednich ( ust 2 ). Jeżeli spowodowane przez właściciela gruntu zmiany stanu wody na gruncie szkodliwie wpływają na grunty sąsiednie , wójt, burmistrz lub prezydent miasta może, w drodze decyzji , nakazać właścicielowi gruntu przywrócenie stanu poprzedniego lub wykonanie urządzeń zapobiegających szkodom. ( ust 3 )
Takie naruszenia zakazu ustawowego wynikającego z art. 29 ust 1 ustawy może spowodować wszczęcie postępowania administracyjnego w wyniku, którego możliwe jest wydanie decyzji nakazującej właścicielowi gruntu przywrócenie stanu poprzedniego lub wykonanie urządzeń zapobiegających szkodom (alternatywny sposób załatwienia sprawy). Prowadzone postępowanie administracyjne powinno, zatem zmierzać do wyjaśnienia i ustalenia czy istnieją podstawy do nałożenia na właściciela obowiązków określonych w art. 29 ust 3 prawa wodnego o charakterze restytucyjnym bądź prewencyjnym. Należy mieć na względzie, że mowa o każdej zmianie stanu wód, która pociąga za sobą szkodliwe skutki dla sąsiednich nieruchomości. Ustawa prawo wodne dotyczy szeroko rozumianych "stosunków wodnych " a z wymienionymi w art. 29 ustawy nagannymi działaniami właściciela wobec gruntów sąsiednich wiąże określoną odpowiedzialność. Organ administracji ma, zatem obowiązek zastosować art. 29 ust 3 w przypadku stwierdzenia zaistnienia okoliczności, o których mowa w art. 29 ust 1 pkt 1 i 2 a następnie nałożyć w drodze decyzji administracyjnej sankcję za spowodowanie zmiany stosunków wodnych. Podobne stanowisko zaprezentował Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w uzasadnieniu wyroku z dnia 8 lutego 2007 r , sygn. akt II SA/KR 3049/03 , w którym wyjaśnił, że : zastosowanie sankcji przewidzianej w art. 29 ust. 3 ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. - Prawo wodne (Dz.U. Nr 115, poz. 1229 ze zm.), może mieć miejsce w przypadku stwierdzenia, iż zachodzi którakolwiek z okoliczności wymienionych w ust. 1 tej normy. Sankcja przewidziana w ust. 3 nie dotyczy natomiast sytuacji unormowanej w ust. 2, ponieważ unormowano tam obowiązki właściciela gruntu usunięcia przeszkód oraz zmian w odpływie wody powstałych na skutek działań osób trzecich lub wskutek przypadku, niezależnie od woli właściciela gruntu. Nałożenie obowiązku wynikającego z ust. 3 ustawy musi być zatem poprzedzone ustaleniem, że właściciel gruntu zmienił stan wody na gruncie, zwłaszcza kierunek odpływu wody opadowej, lub kierunek odpływu wody ze źródeł, bądź też, że odprowadza wody lub ścieki na grunty sąsiednie.
Oceniając dotychczasowy przebieg postępowania administracyjnego w niniejszej sprawie stwierdzić należy, że organy nie zbadały należycie czy spełnione zostały przesłanki art. 29 ust 3 ustawy z dnia 18 lipca 2001 r prawo wodne do wydania decyzji, nakazującej właścicielowi gruntu przywrócenie stanu poprzedniego lub wykonanie urządzeń zapobiegających szkodom
Organy administracyjne nie przeprowadziły prawidłowo postępowania dowodowego a dotychczas zebrane dowody oceniły błędnie, bowiem nie mogły doprowadzić do wysnucia wniosków jak w zaskarżonej decyzji. W tym względzie naruszono przepisy art. 7 , art. 77 § 1 i art. 80 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r kodeks postepowania administracyjnego ( t.j. Dz. U. z 2013 r , poz. 267) Okoliczności jakie organ ustalił w czasie oględzin w dniu 18 maja 2015 r – brak widocznej wody w stawie - jego zdaniem daje całkowitą podstawę do odmowy nakazania wykonania urządzeń zapobiegających szkodom ( brak szkody) a to jest sprzeczne z dotychczas zebranym materiałem dowodowym (biegły W. K. w opinii z grudnia 2013 r przyznał że naruszenie stosunków wodnych w latach ubiegłych miało miejsce w wyniku zasypania rowu odwadniającego działkę [...] oraz napełnienia stawu wodą , ustalił że "zaobserwowano zawilgocenie ściany od strony południowej " ) Jednocześnie zdaniem biegłego koniecznym jest określenie stanu zagęszczenia grobli na całym jej odcinku metodą sondowań dynamicznych oraz wykonanie otworów obserwacyjnych ( piezometrów ) w grobli stawu i po stronie odwodnej i odpowietrzonej. Umorzenie postępowania przez organ wynika z powierzchownego potraktowaniu problemu.
Szkody na działce skarżącej występują i choć może dotyczyły wcześniejszych podtopień ( co zresztą wynika z opinii biegłego z grudnia 2013 r ) to wskazuje na nie sama skarżąca w piśmie z dnia 30 listopada 2015 r i stanowisku wyrażonym na rozprawie w dniu 9 grudnia 2015 r ( k - 107). W opinii biegłego hydrogeologa mgr inż. W. K. z grudnia 2013 r - na stronie 8 stwierdzono że :" ... Zwierciadło wody ulega dużym wahaniom w zależności od opadów. W trakcie gdy wspomniany, pogłębiony staw był napełniony wodą, wg przedstawionych dokumentów poziom wody znacznie się podniósł i woda pojawiła się w piwnicy [...], skąd wypompowywana była pompą ze znajdującego się tam rząpia" - na stronie 11 stwierdzono że naruszenie stosunków wodnych " miało miejsce w latach ubiegłych w wyniku zasypania rowu odwadniającego działkę [...] oraz napełnienia stawu wodą , do czasu opróżnienia niecki stawu "
Te szkody należy ściśle określić a następnie ustalić, kiedy powstały a także czy pozostają w związku przyczynowym ze zmianą stanu wody na gruncie.
Dalej w opinii biegły W. K. wyjaśnił że konieczne jest określenie stanu zagęszczenia grobli na całym jej odcinku metodą sondowań dynamicznych oraz wykonanie otworów obserwacyjnych ( piezometrów ) w grobli stawu jak i po stronie odwodnej i odpowietrznej. Biegły przypomniał o konieczności realizacji przez inwestorów J. i W. R. zaleceń zawartych w operacie wodnoprawnym i pozwoleniu wodnoprawnym Starosty [...], które nie zostały wykonane. ( uszczelnienie grobli stawu od strony południowej na działce [...], graniczącej z działką [...] poprzez wykonanie grobli od strony południowej, jej uszczelnienie poprzez wykonanie ekranu z folii PCV o grubości 2 mm, dociążonej kratkami betonowymi lekkimi na podsypce piaskowej, wykonanie drenażu w grobli stawu w formie przegrody pionowej sięgającej poniżej stopy grobli oraz odprowadzenie wody przez położenie na dnie przegrody rury drenażowej).
W dalszym ciągu nie zostały wykonane przez organy administracyjne rozpoznające sprawę wskazania z wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 19 lutego 2013 r II SA/Kr 1655/12, wbrew dyspozycji art. 153 p.p.s.a. Nie ustalono szczegółowego zakres wykonanych prac związanych z przebudową stawu , nie wyjaśniono podnoszonej w skardze kwestii odbudowy wału w miejscu byłego rowu odwadniającego ,nie porównano stanu wód na gruncie przed rozpoczęciem prac i obecnie. Następnie, jeżeli stan ten różni się należało ustalić czy wykonane w związku z jego przebudową prace doprowadziły do zmiany stanu wód na gruncie powodując infiltrację wody przez wał stawu rybnego lub w inny sposób naruszyły stosunki wodne szkodliwie wpływając na grunty sąsiednie w szczególności na działkę [...]. Te czynności i opinie wykonać musi biegły hydrolog. Konieczny jest monitoring terenu, w dłuższym okresie czasu uwzgledniający zmiany pór roku. Należy sporządzić dokumentację pomiarów wilgotności i dokumentację zdjęciową. Oględziny nieruchomości należy przeprowadzić z udziałem stron postępowania. Biegły powinien ocenić, co jest powodem utrzymywania się wody w stawie, czy zmienia się jej stan na skutek zmian pór roku i jakie konkretne skutki to wywołuje na działce skarżącej.
Jak wskazał Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w wyroku z dnia 19 lutego 2013 r bezsporna jest okoliczność że właściciele działki [...] wykonali prace związane z przebudową istniejącego na tej działce od kilkudziesięciu lat stawu. PINB w M. ustalił, że prace te rozpoczęte zostały przez inwestora w 2007 r a twierdzenia J. i J. D. co do faktu zalewania ich budynku mieszkalnego i gospodarczego znalazły potwierdzenie w protokole oględzin z dnia 29 kwietnia 2011r oraz w załączonej dokumentacji fotograficznej.
Ten zakres wskazywanych i stwierdzonych szkód winien podlegać szczegółowemu zbadaniu przez organy administracyjne w kontekście przesłanek wynikających z art. 29 prawa wodnego a następnie należy odpowiedzieć na pytanie czy wykonane prace doprowadziły do zmiany stanu wody na gruncie działek [...] i [...], który szkodliwie wpływa bądź wpływał na należącą do skarżącej działkę nr [...] (np. zamakające ściany i fundamenty budynku, zalewanie wodą drogi, zamulenie gruntu na działce [...]).
Po 14 października 2014 r ( dacie wydania wyroku przez WSA w Krakowie) organ przeprowadził jedynie oględziny w dniu 18 maja 2015 r , bez interpretacji wyników badania piezometrycznego , skupiając się na stwierdzeniu że nie dostrzeżono wody w stawie, co zdaniem organu kończy problem. Tymczasem jak wyżej wskazano oględziny i badania powinny zostać wykonane w różnych warunkach atmosferycznych i w różnych porach roku, z udziałem biegłego hydrologa, przy wykorzystaniu odpowiedniej aparatury pomiarowej. Protokoły i opinia powinny zawierać szczegółowy opis badań, mapę spływu wód i analizę wyników. Zgłaszane przez skarżących i stwierdzone negatywne skutki zmiany stosunków wodnych powinny zostać dokładnie opisane i zbadane w kontekście ewentualnego związku z wykonanymi pracami ziemnymi i stanem stosunków wodnych przed i po zmianie.
Wszystkie naprowadzone motywy sprawiły, że orzeczono jak w sentencji wyroku na zasadzie art. 145 § 1 pkt 1a i 1 c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 poz. 270). O kosztach postępowania orzeczono na zasadzie art. 203 p.p.s.a.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 18.07.2026. · Źródło