II SA/Kr 1320/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mariusz Kotulski Sędziowie WSA Agnieszka Nawara-Dubiel / spr. / Kazimierz Bandarzewski Protokolant Dorota Solarz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 listopada 2012 r. sprawy ze skargi A. Spółka z o.o. z siedzibą w K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia 6 lipca 2012r. nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary za usunięcie drzew bez zezwolenia skargę oddala Prezydent Miasta K. decyzją z dnia [...] maja 2012 r., znak [...] wymierzył spółce z o.o. A. w K. administracyjną karę pieniężną w wysokości 875 968,43 zł za usunięcie 5 szt. drzew, gatunek lipa bez wymaganego zezwolenia na działce nr [...] obr.[...] przy ul [...]. Organ I instancji określił również sposób i termin uiszczenia wskazanej wyżej kwoty. Jako podstawę prawną rozstrzygnięcia Prezydent Miasta K. wskazał art. 88 ust. 1 pkt 2, art. 89 ust. 1 i 2, w zw. z art. 88 ust. 8 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody (Dz. U. z 2009 r. Nr 151 poz. 1220 ze zm., zwanej dalej "ustawą"), § 2 rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 13 października 2004 r. w sprawie stawek opłat dla poszczególnych rodzajów i gatunków drzew (Dz. U. Nr 228 poz. 2306) w związku z obwieszczeniem Ministra Środowiska z 15 października 2010 r. w sprawie stawek opłat za usunięcie drzew i krzewów oraz stawek kar za zniszczenie zielem na rok 2011 (Monitor Polski nr 76 poz. 954) i art. 104 k.p.a. W uzasadnieniu powyższej decyzji organ I instancji wskazał, że na podstawie zgromadzonego materiału dowodowego ustalono, iż w dnia 21-24 czerwca 2011 r., w K. z dz. nr [...] obr. [...], przy ul. [...], zostało usunięte 5 sztuk drzew ozdobnych, gatunek lipa, w wieku przekraczającym 10 lat. Drzewa te zostały usunięte na zlecenie A sp. z o. o. Prezydent Miasta K. szczegółowo omówił przebieg postępowania oraz przeprowadzone w sprawie dowody, a w szczególności wyniki kontroli w dniu 24 czerwca 2011 r., oględziny w dniu w dniu 26 lipca 2011 r., dokumentację fotograficzną zgromadzoną w aktach sprawy oraz opinię dendrologiczną biegłego, zleconą celem ustalenia wieku usuniętych drzew, ich gatunku oraz obwodów na wysokości 130 cm. Wskazano również na stanowisko spółki A. , której pełnomocnik wyjaśnił, iż uzyskanie decyzji pozwalającej na wycinkę drzew oraz samą wycinkę objętych zezwoleniem drzew zlecono firmie zewnętrznej i w związku z tym wniósł o skontaktowanie się z przedstawicielami tej firmy celem wyjaśnienia wszelkich wątpliwości w sprawie. Prezydent Miasta K. uznał, iż wniosek ten był całkowicie nieuzasadniony i wobec zebranych w sprawie jednoznacznych dowodów wskazujących na usunięcie drzew bez zezwolenia, miał na celu jedynie opóźnienie postępowania. W oparciu o opinię biegłego ustalono zarówno gatunek (lipa), jak i wiek usuniętych bez zezwolenia drzew (od 41 do 62 lat). Właścicielem przedmiotowej nieruchomości w dniu usunięcia drzewa był A. Sp. z o. o. i to właśnie ten podmiot był uprawniony do uzyskania zezwolenia na usunięcie drzew. Wprawdzie spółka A. uzyskała pozwolenie na usunięcie 4 lip rosnących na terenie nieruchomości (decyzja Prezydenta Miasta K. z dnia [...] maja 2011 r.), jednakże nie ulega wątpliwości, że chodziło o inne drzewa niż objęte niniejszym postępowaniem. Dwa drzewa objęte wymienionym pozwoleniem rosły od strony ul.[...], a dwa od strony ul. [...]. Wykazywały one oznaki zamierania i stwarzały zagrożenie dla samochodów poruszających się po przyległych ulicach. W trakcie ich usuwania doszło do usunięcia również 5 innych sztuk drzew, na co nie zostało wydane zezwolenie. Ich stan był dobry i nie było jakichkolwiek podstaw do ich usunięcia. Jedno z drzew rozwidlało się na wysokości poniżej 130 cm na dwie odnogi, a zgodnie z art. 85 ust. 3 ustawy o ochronie przyrody jeżeli drzewo rozwidla się na wysokości poniżej 130 cm, każdy pień traktuje się jak odrębne drzewo. Na tej podstawie przyjęto, że doszło do usunięcia 5 drzew. W oparciu o przeprowadzone dowody (kontrola w dniu 24 czerwca 2011 r., oględziny 26 lipca 2011 r., opinia biegłego oraz dokumentacja fotograficzna dostarczona między innymi przez H.W. i M.S. , a wykonywana w trakcie usuwania drzew) Prezydent Miasta K. szczegółowo opisał usunięte drzewa oraz ich usytuowanie na nieruchomości i podkreślił, że usunięte drzewa rosły w znacznej odległości od siebie. Wyjaśnienia strony, iż wyłamane korony sąsiednich drzew były zawieszone na drzewie na które uzyskano zezwolenie są więc sprzeczne z zasadami logiki i całkowicie nieprawdziwe. Także równie nieprawdziwe jest wyjaśnienie strony, iż były to pnie różnej wysokości pozbawione koron, gdyż na zdjęciach widoczne są nie tylko kłody tych drzew, ale także ich korony. Zgodnie z art. 4 ustawy to posiadacz nieruchomości zobowiązany jest do dbania o stan drzew i podjęcia wszelkich działań celem ich ochrony. Również posiadacz nieruchomości (a nie osoby które fizycznie usuwały drzewa) odpowiada za usunięcie drzew bez wymaganego zezwolenia. Strona zleciła zewnętrznej firmie usunięcie drzew na tej nieruchomości, nie dopilnowała jednak prawidłowego wykonania zleconych prac, a dodatkowo pełnomocnik strony przyznał także, że telefonicznie zaakceptował konieczność usunięcia pni tych drzew (a więc odbyło się to za jego wiedzą i zgodą). W tej sytuacji podmiotem odpowiedzialnym za usunięcie drzew bez pozwolenia na jest spółka A. . Przedstawione dowody ocenione na podstawie logiki i zasad doświadczenia życiowego wskazują jednoznacznie na to, iż poszło do usunięcia przedmiotowych drzew bez wymaganego zezwolenia. Z uwagi na sprzeczności wyjaśnień pełnomocnika strony, brak jakichkolwiek wyjaśnień w tym zakresie przez cały okres postępowania oraz bardzo obszerny materiał dowodowy, sprzeczny z tymi tłumaczeniami (złożonymi dopiero po zapoznaniu się z dowodami w sprawie), wyjaśnienia strony uznano za całkowicie niewiarygodne. Zebrane dowody świadczą jednoznacznie, iż przedmiotowe drzewa były w dobrym stanie, i nie były nawet uszkodzone przez wiatr, gdyż wszystkie inne drzewa pozostały w stanie nienaruszonym. Przedmiotowe drzewa były duże, rosły na ogrodzonej nieruchomości, przy bardzo ruchliwej drodze, więc niewiarygodne jest także, aby mogło dojść do ich uszkodzenia przez inne osoby, a firma usunęła tylko pnie pozbawione koron (usunięcie całych dużych koron wymaga specjalistycznego sprzętu). Gdyby nawet doszło do niewielkiego uszkodzenia drzew przez osoby trzecie, posiadacz nieruchomości był obowiązany do podjęcia właściwych działań celem ustalenia i ukarania sprawcy, a nie zacierania dowodów w tej sprawie. Sposób działania w tej sprawie, a więc usuwanie najpierw drzew, na które nie uzyskano zezwolenia (a pozostawienie tych na które było wydane zezwolenie), szybkość usuwania tych drzew, wyfrezowanie ich pniaków, oraz zmienność wyjaśnień dowodzi, iż doszło do usunięcia przedmiotowych drzew nie tylko za wiedzą ale i na zlecenie strony. Decyzją z dnia [...] grudnia 2009 r. wydano także zezwolenie dla A. sp. z o.o. na usunięcie 12 szt. drzew i 43 m2 krzewów kolidujących z planowanym zamierzeniem - rozbiórką budynku na tej nieruchomości. Usytuowanie tych drzew widoczne jest na mapie (dowód karta nr [...]), nie mogły to więc być także drzewa usuwane na podstawie tej decyzji. W oparciu o orzecznictwo sądów administracyjnych organ I instancji przyjął, że bez znaczenia są przyczyny, dla których właściciel nieruchomości dopuścił się nieprawidłowości przy usuwaniu drzew, bowiem ustawa nie wprowadza możliwości nie karania osób fizycznych, osób prawnych lub innych jednostek organizacyjnych, dopuszczających się usunięcia drzew lub krzewów bez wymaganego zezwolenia. Na podstawie art. 88 ust. 1 pkt 2 ustawy nakłada na organ administracji obowiązek wymierzenia administracyjnej kary pieniężnej, w przypadku zaistnienia faktu usunięcia drzew lub krzewów bez wymaganego zezwolenia. Decyzje w przedmiocie kary pieniężnej za usunięcie drzew bez zezwolenia mają charakter decyzji związanych, tzn. uznanie organu ogranicza się jedynie do etapu wyprowadzania wniosków z określonego stanu faktycznego sprawy. W przypadku wystąpienia przesłanek do wymierzenia kary, wydanie przez organ decyzji staje się obligatoryjne. Organ I instancji wyjaśnił również sposób obliczenia wysokości nałożonej kary pieniężnej. Skoro do usunięcia przedmiotowych drzew doszło w dniach 21-24 czerwca 2011 r., to zastosowano stawki kar za usunięcie drzew za rok 2011 r. Od decyzji tej odwołała się spółka z o.o. A. w K. , zarzucając jej naruszenie art. 7, art. 8, art. 75 § 1, art. 77 § 1, art. 78 § 1, art. 80 oraz art. 107 § 3 k.p.a. poprzez brak wyczerpującego zebrania materiału dowodowego, w szczególności poprzez odmowę przeprowadzenia dowodu z zeznań wykonawców plac zieleniarskich, oparcie rozstrzygnięcia o nierzetelną dokumentację fotograficzną oraz uznanie za wyczerpującą opinię sporządzoną przez biegłego - co doprowadziło do nienależytego ustalenia stanu faktycznego. Decyzji Prezydenta Miasta K. zarzucono również naruszenie art. 83 ust. 1 w zw. z art. 88 ust. 1 pkt 2 ustawy o ochronie przyrody poprzez uznanie, że strona dokonała usunięcia drzew bez wymaganego prawem zezwolenia. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. decyzją z dnia [...] lipca 2012 r., sygn. [...] na podstawie art. 88 ust. 1 pkt 2, art. 89 ust. 1 i 2, w zw. z art. 88 ust. 8 ustawy o ochronie przyrody, § 2 rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 13 października 2004 r. w sprawie stawek opłat dla poszczególnych rodzajów i gatunków drzew oraz art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję W uzasadnieniu tego rozstrzygnięcia Kolegium opisało dotychczasowy przebieg postępowania uznając, że zaskarżona decyzja jest prawidłowa, postępowanie wyjaśniające przeprowadzono w sposób pozwalający na wydanie rozstrzygnięcia, zaś wyliczenie kary administracyjnej również dokonane zostało prawidłowo. Ponadto uzasadnienie zaskarżonej decyzji jest wyczerpujące, dokładnie przedstawia wszystkie okoliczności sprawy oraz wyjaśnia jej podstawę prawną oraz sposób obliczenia kary, co skutkuje utrzymaniem w mocy decyzji organu I instancji. Organ odwoławczy powołał się na art. 83 ust. 1 ustawy o ochronie przyrody, zgodnie z którym usunięcie drzew lub krzewów z terenu nieruchomości może nastąpić, z zastrzeżeniem ust. 2 i 2a, po uzyskaniu zezwolenia wydanego przez wójta, burmistrza albo prezydenta miasta na wniosek posiadacza nieruchomości - za zgodą właściciela tej nieruchomości. Z kolei art. 88 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 89 ust. 1 ustawy stanowi, iż wójt, burmistrz albo prezydent miasta wymierza administracyjną karę pieniężną za usuwanie drzew lub krzewów bez wymaganego zezwolenia w wysokości trzykrotnej opłaty za usuniecie drzew lub krzewów ustalonej na podstawie stawek, o których mowa w art. 85 ust. 4 pkt 1, ust. 5 i 6 tej ustawy. Zgodnie z art. 89 ust. 3 ustawy, jeżeli ustalenie obwodu zniszczonego lub usuniętego bez zezwolenia drzewa jest niemożliwe, z powodu braku kłody, obwód do wyliczenia administracyjnej kary pieniężnej ustala się, przyjmując najmniejszy promień pnia i pomniejszając wyliczony obwód o 10%. SKO podkreśliło, że bezspornym jest, iż z terenu nieruchomości położonej przy ul. [...] , usunięte zostały drzewa bez uzyskania wymaganego zezwolenia. W toku postępowania sporządzona została w dniu 9 grudnia 2011 r. opinia dendrologiczna. W ocenie Kolegium opinia ta została sporządzona w sposób rzetelny i kompetentny. W związku z brakiem, na powierzchni przedmiotowej nieruchomości pozostałości po usuniętych drzewach, dla dokonaniu pomiaru cech drzew posłużono się metodą analizy dokumentacji fotograficznej. W celu określenia wieku usuniętych drzew, dokonano dordzeniowych wiertów, które poddane zostały następnie analizie dendrochronologicznej 33 lip drobnolistnych, rosnących na terenie zurbanizowanym miasta K. Zmierzono szerokość słojów rocznych w poszczególnych latach przyrostowych i dokładnie określono wiek drzew. Następnie określono zależność obwodu pierśnicowego referencyjnych drzew, od ich wieku i wykreślono funkcję obrazującą taką zależność. Obwód został ustalony na podstawie analizy fotografii, a także pomiarze rzeczywistych wymiarów obiektów do dzisiaj znajdujących się w terenie, utrwalonych na zdjęciach przed wycinką drzew oraz po jej wykonaniu. Obiektami tymi były drewniane słupki stanowiące ogrodzenie przedmiotowej nieruchomości, których wymiary zostały opisane w tabeli znajdującej się na stronie 6 opinii. Znając wymiary tych obiektów, dokonano przeskalowania obrazu i ustalono średnice wyciętych w 2011 roku drzew a następnie ustalono ich obwody. Wszystko to zostało uzupełnione o dokładną dokumentację fotograficzną z dokonywanych pomiarów. Wskazano również, iż z miejsc usunięcia drzew oraz wyfrezowania pniaka pojawiły się liczne odrosty pniowe lipy drobnolistnej. Uzyskane dzięki analizie dokumentacji fotograficznej wartości obwodu pni na wysokości pierśnicy, podstawiono do równania obrazujące zależność obwodu drzew referencyjnych od ich wieku i ustalono przybliżony wiek drzew w chwili ich usunięcia. Sposób ustalenia wieku usuniętych drzew był zgodny z obowiązującymi przepisami. Ustalenie wieku usuniętego drzewa jest jedną z najistotniejszych okoliczności podlegających ocenie w toku postępowania w trybie art. 88 ustawy o ochronie przyrody. W tabeli na stronie 19 zawarto dane dotyczące wieku usuniętych drzew oraz ich obwodu na wysokości pierśnicy. Wskazano również, iż błąd pomiarowy mieścił się w granicy 4 %. W opinii wskazano, iż usuniętych zostało pięć drzew - Lip drobnolistnych o obwodach od 100,48 cm do 197,82 cm, w wieku od 40 do 52 lat. Dlatego też opierając się na zgromadzonej dokumentacji, dowodach w postaci materiału zdjęciowego oraz załączonej opinii dendrologicznej organ I instancji zdecydował się na wymierzenie spółce A. sp. z o.o. kary za usunięcie bez wymaganego prawem pozwolenia 5 sztuk drzew z terenu działki nr [...] obr. [...] , położonej przy ul. [...] w K. . Organ I instancji w sposób merytoryczny i precyzyjny uzasadnił swoją decyzje, wskazując na jakich dowodach oparte zostało rozstrzygnięcie. W sposób prawidłowy, tj. zgodny z postanowieniami Rozporządzenie Ministra Środowiska z dnia 13 października 2004 r. w sprawie stawek opłat dla poszczególnych rodzajów i gatunków drzew ustalone zostały kary pieniężne za usunięcie przedmiotowych drzew. Odnosząc się zarzutów strony Kolegium uznało, iż z punktu widzenia stosowania przepisów prawa bardzo ważnym zagadnieniem jest precyzyjne ustalenie, co jest przedmiotem ochrony. Jako że drzewa i krzewy na gruncie obowiązujących przepisów prawa nie są nigdzie definiowane, w związku z tym ustalając ich znaczenie zgodnie z ogólnymi regułami interpretacyjnymi należy sięgnąć do języka potocznego oraz nauk przyrodniczych. W dendrologii przyjmuje się, że aby można było mówić o występowaniu drzewa powinno ono posiadać pień, koronę, bryłę korzeniową oraz być rośliną wieloletnią. Z punktu widzenia obowiązujących przepisów charakteru tego nie tracą jednak obiekty przyrodnicze, które na skutek zjawisk naturalnych (np. wichura) lub celowej działalności człowieka utraciły pień lub koronę. Istotne jest bowiem tylko to, czy konkretny obiekt posiadał kiedykolwiek niezbędne składniki drzewa, a nie czy ma je w chwili usuwania. Ocena w tym zakresie powinna być bowiem dokonywana przez organ administracji. W przeciwnym razie oceny, z jakim drzewem (i czy drzewem) mamy do czynienia dokonywałby podmiot zainteresowany jego usunięciem. Ponadto przyjmowanie, że w obrocie prawnym występuje drzewo tylko wówczas, gdy posiada ono równocześnie wszystkie elementy składowe mogłoby doprowadzić do nasilenia patologicznych zjawisk, powodujących utratę przez konkretny obiekt przyrodniczy statusu drzewa, co pozwalałoby usunąć pozostałość już bez obowiązku uzyskania zezwolenia. Dlatego też, nawet w przypadku gdyby usunięte drzewa istotnie utraciły, na skutek zjawisk naturalnych swoje korony, to nadal byłby one drzewami w rozumieniu przepisów ustawy o ochronie przyrody, a dla ich usunięcia wciąż należałoby uzyskać zezwolenie. Nie jest również zasadne twierdzenie zawarte w odwołaniu, iż od czasu kiedy zrobione zostały zdjęcia, na których widnieją wszystkie drzewa - tj. wiosny 2011 r., do czasu ich usunięcia, drzewa straciły żywotność i w związku z tym możliwe było ich usunięcie. W oparciu o orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego obumarcie drzewa może, co najwyżej stanowić uzasadnienie wniosku o wydanie zezwolenia na usunięcie takiego drzewa, lecz nie może usprawiedliwiać samowolnego działania osoby dokonującej wycięcia drzewa. Posiadacz nieruchomości nie ma uprawnień do samodzielnej oceny żywotności drzew lub krzewów i samowolnego usunięcia drzew lub krzewów, które według jego oceny są obumarłe i nie rokują szans na przeżycie. Nie znajdują zatem uzasadnienia zarzutu odwołania, iż doszło jedynie do usunięcia pni, a nie drzew, a zatem nie jest zasadne nałożenie kary administracyjnej za usunięcie drzew bez wymaganego zezwolenia. Organ odwoławczy zauważył również, iż inne zarzuty zawarte w złożonym odwołaniu są ze sobą niespójne. Odwołująca się spółka przyznała bowiem, iż w toku prac związanych z wycinką drzew, w stosunku do których organ wydał zezwolenie na usunięcie okazało się, że w ich sąsiedztwie znajdują się "pnie" z wyłamanymi koronami, w związku z tym doszło do ich usunięcia. Wynika to również z treści pisma z dnia 8 maja 2012 r., złożonego przez M.B. , pełnomocnika spółki A. sp. z o.o., w którym stwierdzono, iż zaakceptował on konieczność ich usunięcia w rozmowie telefonicznej z wykonawcą. Jednocześnie w swoim odwołaniu spółka wskazała, iż organ I instancji nie dokonał sprawdzenia, czy do usunięcia drzew doszło na skutek działania osób trzecich, w nocy z dnia 23/24 czerwca 2011 r. Fakt ich usunięcia przez firmę zajmującą się na zlecenie spółki A. pracami zieleniarskimi na terenie przedmiotowej nieruchomości został już wcześniej potwierdzony. Z art. 84 ust. 1 o ochronie przyrody wynika, że opłaty za usunięcie drzew lub krzewów ponosi posiadacz nieruchomości. Pomimo, że art. 88 nie posługuje się pojęciem posiadacza jako adresata decyzji, ale właśnie posiadacza wskazuje się jako uprawnionego do złożenia wniosku o zezwolenie na wycięcie drzewa. Kara za wycięcie drzewa bez zezwolenia może być więc wymierzona jedynie posiadaczowi. Posiadacz jednak tylko wówczas będzie ponosił odpowiedzialność za usunięcie drzew bez zezwolenia, jeśli faktycznie dokonał tej czynności, przy czym bez znaczenia jest, czy usunął drzewa osobiście, czy też wyraził na to zgodę lub zlecił dokonanie ich usunięcia osobom trzecim (tak Blankiewicz-Wóltańska B.M. artykuł w CASUS 2008/2/52, "Problematyka współwłasności nieruchomości w postępowaniu administracyjnym (na wybranych przykładach)"). Nie jest również zasadny zarzut stron, jakoby w sprawie niesłusznie uznano, że dokonano usunięcia pięciu drzew, a nie czterech. Zgodnie z przedstawioną opinią dendrologiczną, na podstawie analizy zgromadzonej dokumentacji fotograficznej oraz przeprowadzonych badań ustalono obwód dwóch odrębnych drzew tj. Dl/1 i Dl/2 na wysokości 130 cm. Co za tym idzie, sporządzający opinię specjalista uznał, bazując na zgromadzonych danych, iż drzewo to rozwidlało się na wysokości poniżej 130 cm. Dlatego też uznał zgodnie z treścią art. 85 ust. 3 ustawy o ochronie przyrody, że jeżeli drzewo rozwidla się na wysokości poniżej 130 cm, każdy pień traktuje się jako odrębne drzewo. Powyższą decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie spółka z o.o. A. w K. Zaskarżonej decyzji zarzuciła naruszenie: 1) art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. poprzez utrzymanie w mocy decyzji Prezydenta Miasta K. z dnia [...] maja 2012 roku ([...] ) pomimo istnienia przesłanek jej uchylenia na podstawie art. 138 § l pkt 2 K.P.A.; 2) art. 83 ust. 1 w zw. z art. 88 ust. 1 pkt 2) ustawy o ochronie przyrody poprzez błędną wykładnię rzeczonych przepisów polegającą na przyjęciu, że pod pojęciem "drzewo" należy rozumieć również pień pozbawiony korony, którego wycinka wymaga uzyskania zezwolenia właściwego organu; 3) art. 7 k.p.a. w zw. z art. 77 § 1 k.p.a. poprzez brak realizacji zasady prawdy obiektywnej w postępowaniu poprzez oparcie decyzji na błędnym ustaleniu, że w przedmiotowej sprawie doszło do usunięcia drzew tj. razem z koroną, a nie pni; 4) art. 7 k.p.a. w zw. z art. 77 § 1 k.p.a. poprzez brak realizacji zasady prawdy obiektywnej w postępowaniu poprzez oparcie decyzji na błędnym ustaleniu, że rzekomo wycięto pięć drzew, podczas gdy faktycznie wycięto wyłącznie cztery pnie, w tym jeden rozwidlający się na wysokości powyżej 130 cm; 5) art. 7 k.p.a. w zw. z art. 77 § 1 k.p.a. poprzez brak realizacji zasady prawdy obiektywnej w postępowaniu, poprzez przyjęcie, że opinia biegłego z zakresu dendrologii prawidłowo wskazuje wysokość rozwidlenia jednego z pni; 6) art. 8 k.p.a. poprzez niewłaściwą realizację zasady pogłębiania zaufania obywateli do organów Państwa poprzez wydawanie przez ten sam organ administracji publicznej decyzji o odmiennej treści przy analogicznym stanie faktycznym; 7) art. 11 k.p.a. poprzez niewłaściwą realizację zasady przekonywania poprzez brak odniesienia się przez Organ do wszystkich zarzutów podniesionych w odwołaniu m.in. do błędów obliczeniowych popełnionych przez biegłego; 8) art.78 § 1 k.p.a. poprzez niedopuszczenie dowodów wnioskowanych przez Skarżącego na okoliczności mające znaczenie dla sprawy; 9) art. 80 k.p.a. poprzez wydanie decyzji pomimo braku oceny całokształtu okoliczności faktycznych; Na podstawie tych zarzutów skarżąca spółka wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji jak i poprzedzającej ją decyzji Prezydenta Miasta K. z dnia [...] maja 2012 roku, w całości oraz o orzeczenie o kosztach postępowania według norm przepisanych z uwzględnieniem kosztów zastępstwa procesowego. Ponadto w skardze wniesiono o przeprowadzenie - w trybie art. 106 § 3 p.p.s.a. - dowodu uzupełniającego z dokumentów w postaci: a) wydruku z portalu zumi.pl oraz odręcznej mapy prezentującej rozmieszczenie drzew i pni na przedmiotowej nieruchomości b) pomiaru sytuacyjnego wykonanego przez mgr. Inż. H.K. c) kosztorysu ofertowego, kosztorysu powykonawczego, protokołu odbioru, faktury VAT W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. wniosło o jej oddalenie i w całości podtrzymało stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje. Stosownie do art. 1 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie "p.p.s.a.", sądy administracyjne powołane są do kontroli zgodności z prawem działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Stosownie do treści art. 145 § 1 pkt 1 ustawy uwzględnienie przez sąd administracyjny skargi i uchylenie zaskarżonej decyzji bądź postanowienia w całości lub w części następuje wtedy gdy sąd stwierdzi: a) naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, b) naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, c) inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Badając legalność zaskarżonej decyzji w oparciu o wyżej powołane przepisy i w granicach sprawy, Sąd doszedł do przekonania, iż nie narusza ona prawa. Przedmiotem rozpoznania w niniejszej sprawie była decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] lipca 2012r. utrzymująca w mocy decyzję Prezydenta Miasta K. z dnia [...] maja 2012r. wymierzającą skarżącej, na podstawie art. 88 ust. 1 pkt 2 oraz art. 89 ust. 1 i ust. 2 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody (tekst jednolity Dz.U. z 2009 nr 151 poz.1220 ze zm.) karę pieniężną w wysokości 875 968,43 zł za usunięcie drzew bez wymaganego prawem zezwolenia (lipy drobnolistne) rosnących na terenie nieruchomości położonej w K. przy ul. [...] Stosownie do treści art. 83 ust. 1 tej ustawy usunięcie drzewa lub krzewów z terenu nieruchomości może nastąpić, z zastrzeżeniem ust. 2 i 2a po uzyskaniu zezwolenia wydanego przez wójta, burmistrza albo prezydenta miasta na wniosek posiadacza nieruchomości - za zgodą właściciela tej nieruchomości. Stosownie do treści art. 83 ust. 6 przepisów ust. 1 i 2 nie stosuje się do drzew lub krzewów: 1) w lasach, 2) owocowych, z wyłączeniem rosnących na terenie nieruchomości wpisanej do rejestru zabytków oraz w granicach parku narodowego lub rezerwatu przyrody, na obszarach nieobjętych ochroną krajobrazową; 3) na plantacjach drzew i krzewów; 4) których wiek nie przekracza 10 lat; 5) usuwanych w związku z funkcjonowaniem ogrodów botanicznych lub zoologicznych; 6) usuwanych na podstawie decyzji właściwego organu z obszarów położonych między linią brzegu a wałem przeciwpowodziowym lub naturalnym wysokim brzegiem, w który wbudowano trasę wału przeciwpowodziowego, z wałów przeciwpowodziowych i terenów w odległości mniejszej niż 3 m od stopy wału; 7) które utrudniają widoczność sygnalizatorów i pociągów, a także utrudniają eksploatację urządzeń kolejowych albo powodują tworzenie na torowiskach zasp śnieżnych, usuwanych na podstawie decyzji właściwego organu; 8) stanowiących przeszkody lotnicze, usuwanych na podstawie decyzji właściwego organu; 9) usuwanych na podstawie decyzji właściwego organu ze względu na potrzeby związane z utrzymaniem urządzeń melioracji wodnych szczegółowych. W katalogu tym nie zostały wymienione drzewa, które obumarły lub nie rokują szans na przeżycie. Tym samym nawet usunięcie drzew obumarłych wymaga uzyskania zezwolenia, o którym mowa w art. 83 ust. 1 ustawy. Z kolei za usuwanie drzew lub krzewów bez wymaganego zezwolenia właściwy organ (wójt, burmistrz albo prezydent miasta) wymierza administracyjną karę pieniężną (art. 88 ust. 1 pkt 2 ustawy o ochronie przyrody). Kara ta wymierzana jest posiadaczowi nieruchomości obligatoryjnie, o ile stwierdzone zostanie usunięcie drzew lub krzewów bez zezwolenia określonego w art. 88 ust. 1 cytowanej ustawy. Zgodnie z art. 89 cytowanej ustawy administracyjną karę pieniężną, o której mowa w art. 88 ust. 1, ustala się w wysokości trzykrotnej opłaty za usunięcie drzew lub krzewów ustalonej na podstawie stawek, o których mowa w art. 85 ust. 4-6. Jeżeli ustalenie obwodu lub gatunku zniszczonego lub usuniętego bez zezwolenia drzewa jest niemożliwe, z powodu wykarczowania pnia i braku kłody, dane do wyliczenia administracyjnej kary pieniężnej ustala się na podstawie informacji zebranych w toku postępowania administracyjnego, powiększając ją o 50 %. Fakt dokonanej wycinki został potwierdzony przez pełnomocnika skarżącej M.B. w piśmie z dnia 8 maja 2012r. (k. [...] akt administracyjnych). W niniejszej sprawie bezspornym jest zatem, że doszło do usunięcia drzew, z tym tylko, ze Skarżący twierdzi, że nie były to drzewa ale pnie drzew, których korony były wyłamane i zawieszone w koronach drzew sąsiednich, podczas gdy organy administracyjne twierdzą, że były to drzewa. Na założeniu, że nie wycięto drzew tylko pnie opiera się główny zarzut skargi tj. zarzut naruszenia art. 83 ust. 1 w zw. z art. 88 ust. 1 pkt. 2 ustawy o ochronie przyrody. Jest to zdaniem Sądu zarzut niezasadny. W okolicznościach niniejszej sprawy istotne jest, że Skarżąca na podstawie decyzji Prezydenta Miasta K. z dnia [...] maja 2011r. uzyskała zezwolenie na nieodpłatne usunięcie z terenu przedmiotowej nieruchomości czterech lip. Na potrzeby wydania tej decyzji w dniu [...] kwietnia 2011r. przeprowadzona została wizja w terenie, podczas której nie stwierdzono występowania na nieruchomości żadnych innych uszkodzonych drzew (w szczególności pni z wyłamanymi koronami, które wiszą w koronach drzew sąsiednich). Stwierdzono natomiast, że od strony ul [...] w pobliżu drzew wnioskowanych do wycięcia rosły inne lipy o obwodach zbliżonych do wnioskowanych, drzewa rosły w rzędzie. W dniu 24 czerwca 2011r. (po zawiadomieniu Wydziału Kształtowania Środowiska Urzędu Miasta K. przez H.W. i M.S. o dokonywanej wycince drzew) przeprowadzono wizję w terenie, gdzie stwierdzono 5 wyciętych pniaków po usuniętych lipach. Wizję ponowiono w dniu 29 czerwca 2011r. i stwierdzono usunięcie drzew ale tylko jedno z wyciętych drzew objęte było decyzją pozytywną. Kolejne oględziny miały miejsce w dniu 26 lipca 2011r. i wówczas nie odnaleziono już pniaków usuniętych drzew stwierdzonych podczas kontroli w dniu 24 czerwca 2011r. Skarżący twierdzi, że "wycięcie pni przez firmę zieleniarską stanowiło bowiem w istocie element robót przygotowawczych, umożliwiających pracownikom tej firmy wykonanie zlecenia właściwego. W przeciwnym wypadku należy przypuszczać, że firma zajmująca się wycinką drzew uwzględniłaby prace dodatkowe w postaci wycięcia dodatkowych drzew w fakturze VAT." Na tą okoliczność Skarżąca wniosła o przeprowadzenie dowodu z kosztorysu ofertowego, kosztorysu powykonawczego, protokołu odbioru, faktury VAT. Tym samym z twierdzeń skarżącej wynika, że firma której zlecono usunięcie drzew oraz uprzednio uzyskanie na tę wycinkę stosownej decyzji, wycięła 4 drzewa na które miała zezwolenie, a także 4 pnie drzew o zbliżonych gabarytach (w tym jedno o dwóch pniach) oraz usunęła wyłamane korony, na wycinkę których zezwolenie nie zostało wydane. Jest to twierdzenie nie znajdujące pokrycia w przedstawionych dokumentach. Zgodnie z kosztorysem powykonawczym oraz kosztorysem ofertowym dołączonym do skargi, skarżąca zamówiła i zapłaciła za wycinkę czterech lip o obwodach: 256, 154, 205, 155 cm; wyfrezowanie ich pni oraz wywiezienie pozostałości z terenu posesji. Nie jest wiarygodny i zgodny z doświadczeniem życiowym oraz z zasadami prowadzenia działalności gospodarczej argument, że 5 kolejnych pni drzew o podobnych wymiarach oraz tyleż samo koron usunięto i wywieziono bez wynagrodzenia z tego tytułu a jedynie w ramach prac porządkowych czy też przygotowawczych. Nakład pracy przy wycince pni z wyłamanymi koronami jest co najmniej taki sam jak nakład pracy przy wycince drzewa bez wyłamanej korony, zwłaszcza, że wymiary drzew były zbliżone. Skarżąca złożyła również wniosek o przeprowadzenie dowodu z decyzji administracyjnych wydanych przez Prezydenta Miasta K. , umarzających postępowanie w sprawie wydania zezwolenia na wycinkę drzewa w przypadku gdy organ administracyjny stwierdził, że skoro drzewo jest pozbawione korony to przestaje być drzewem i jako takie nie wymaga zezwolenia na jego usunięcie. Wszystkie przedłożone decyzje wydane zostały na wniosek M.S prowadzącego firmę pod nazwą [..] " czyli tej samej osoby, której firma wykonywała na zlecenie skarżącej wycinkę drzew. Decyzje pochodzą z 2009, 2011 oraz 2012 roku. Decyzje te zdaniem Sądu świadczą jedynie o tym, że Zakład "[...]", jak można się domyślać prowadzi profesjonalną działalność gospodarczą polegającą między innymi na wykonywaniu wycinki drzew, poprzedzonej uzyskiwaniem stosownych decyzji – na zlecenie klientów. Jako profesjonalista w tej dziedzinie, mając świadomość konsekwencji finansowych w postaci kar za usunięcie drzew bez zezwolenia, występuje z wnioskiem o wydanie stosownych zezwoleń, nawet gdy mają one dotyczyć pnia bez korony i wnioski te składa konsekwentnie od 2009r. właśnie po to, aby nie narażać swoich klientów na zarzut usunięci drzewa bez zezwolenia. Należy też wskazać, że zgodnie z utrwalonym orzecznictwem sadów administracyjnych, usunięcie drzew obumarłych wymaga uzyskania zezwolenia, o którym mowa w art. 83 ust. 1 ustawy o ochronie przyrody. Posiadacz nieruchomości nie posiada uprawnień do samodzielnej oceny rodzaju i wielkości drzew lub krzewów i samowolnego usunięcia drzew lub krzewów, które według jego oceny z jakiś powodów powinny zostać usunięte. To właściwy organ, kompetentny w zakresie ochrony przyrody, jest władny dokonać oceny, czy drzewo jest obumarłe lub czy zagraża bezpieczeństwu. Posiadacz nieruchomości nie jest podmiotem uprawnionym do dokonywania tego typu ocen i decydowania o tym, czy i które drzewo należy usunąć.(tak NSA w wyroku z dnia 18 października 2011 r. sygn. II OSK 1471/10, z dnia 25 stycznia 2011 r. sygn. II OSK 100/10, WSA w Łodzi w wyroku z dnia z dnia 10 grudnia 2010 r. sygn. II SA/Łd 1069/10). Nawet zatem gdyby przyjąć stanowisko skarżącej (którego jednak Sąd nie podziela), że usunięto pnie drzew których korony były wyłamane i zawieszone w koronach drzew sąsiednich, to należy stwierdzić, że drzewa, które utraciły koronę niewątpliwie stały się obumarłe. W szczególności wobec tych okoliczności faktycznych niniejszej sprawy, że obumarcie to musiałoby nastąpić pomiędzy 21 kwietnia 2011r. a 24 czerwca 2011r. czyli w krótkim okresie dwumiesięcznym. Ponadto do kary administracyjnej za usunięcie drzew bez wymaganego zezwolenia nie znajduje zastosowania przepis art. 86 ust. 1 ustawy, enumeratywnie wyliczający w punktach 1-13 sytuacje, w których nie pobiera się opłat za usunięcie drzew. W szczególności w przypadku samowolnego usunięcia drzew nie znajduje zastosowania przepis art. 86 ust. 1 pkt 9 ustawy. Przepis ten wyraźnie stanowi, iż nie pobiera się opłat za usunięcie drzew, które obumarły lub nie rokują szansy na przeżycie, z przyczyn niezależnych od posiadacza nieruchomości. Żaden zaś przepis ustawy nie przewiduje, a tym bardziej nie nakazuje stosowania przepisu art. 86 ust. 1 ustawy do kary administracyjnej wymierzanej w przypadku samowolnego usunięcia drzew. Przepisy art. 86 ust. 1 ustawy zwalniają od obowiązku uiszczenia opłaty a nie z obowiązku poniesienia kary za samowolne działanie. Przepisy art. 86 ust. 1 pkt 9 ustawy zwalnia zatem od opłat za usunięcie drzew, które obumarły lub nie rokują szansy na przeżycie i to z przyczyn niezależnych od posiadacza nieruchomości, lecz nie zwalnia z konieczności uzyskania zezwolenia na ich usunięcie. Podkreślić należy, że wystarczającą przesłanką nałożenia kary jest brak zezwolenia czyli zgody właściwego organu. Skarżąca chcąc uporządkować teren swojej nieruchomości poprzez dokonanie wycięcia innych jeszcze drzew niż te na które otrzymała zezwolenie, zobowiązana była do uprzedniego uzyskania decyzji o zezwoleniu na usunięcie drzew, które jest wymagane niezależnie od stanu żywotności drzew i ich oddziaływania na otoczenie (vide: wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 lipca 2006 r. w sprawie o sygn. akt IV SA/Wa 542/06). W tym kontekście organ nie miał obowiązku prowadzić dowodu z przesłuchania pracowników firmy "[...]", gdyż zgodnie z art. 78 § 1 KPA żądanie strony dotyczące przeprowadzenia dowodu należy uwzględnić, jeżeli przedmiotem dowodu jest okoliczność mająca znaczenie dla sprawy. Nawet bowiem gdyby przyjąć (co jest zdaniem Sądu niewiarygodne), że usunięto obumarłe drzewa to nie jest rzeczą posiadacza nieruchomości ustalanie żywotności drzewa lub jej braku. Bez znaczenia jest zatem okoliczność czy zleceniobiorca skarżącej dokonał wycięcia drzewa obumarłego (z wyłamaną koroną) czy też drzewa zdrowego, gdyż bez wątpienia wycięto te drzewa bez zezwolenia. Dowód ten zatem nie ma znaczenia w sprawie. Dlatego Sąd w składzie rozpoznającym niniejszą sprawę uważa, że ustalenie organów, że w przedmiotowej sprawie doszło do wycięcia drzew jest prawidłowe oraz, że ustalenie to nie narusza art. 7 k.p.a. w zw. z art. 77 § 1 k.p.a. Nie jest zrozumiały zarzut naruszenia art. 8 k.p.a. poprzez niewłaściwą realizację zasady pogłębiania zaufania obywateli do organów Państwa poprzez wydawanie przez ten sam organ administracji publicznej decyzji o odmiennej treści przy analogicznym stanie faktycznym. Każda sprawa administracyjna jest sprawa indywidualną i nie jest obowiązkiem Sądu badanie i rozstrzyganie czy w niniejszej sprawie istniał stan faktyczny analogiczny do tego który ustalony został w kserokopiach decyzji załączonych do skargi. Odnosząc się do zarzutów skargi dotyczących naruszenia art. 7, 77 § 1 oraz 11 KPA, związanych z wartością dowodową opinii biegłego dendrologa należy stwierdzić co następuje. Zgodnie z art. 89 ust. 2 i 3 ustawy o ochronie przyrody, jeżeli ustalenie obwodu lub gatunku zniszczonego lub usuniętego bez zezwolenia drzewa jest niemożliwe, z powodu wykarczowania pnia i braku kłody, dane do wyliczenia administracyjnej kary pieniężnej ustala się na podstawie informacji zebranych w toku postępowania administracyjnego, powiększając ją o 50 %. W niniejszej sprawie podczas oględzin nie znaleziono kłód i pni usuniętych drzew, zatem do obliczenia kary – zgodnie z wymaganiami ww. przepisu, posłużono się informacjami zebranymi w toku postępowania, w tym również zlecono sporządzenie opinii dendrologicznej dotyczącej ustalenia gatunku, wieku oraz obwodów na wysokości 130 cm drzew ozdobnych, usuniętych z nieruchomości skarżącej. Biegły w celu sporządzenia opinii posłużył się 61 kolorowymi fotografiami udostępnionymi przez organ. Fotografie te zostały wykonane tuż po wycince drzew przez pracowników organu oraz przed ich wycinką przez prywatne osoby zgłaszające fakt wycinania drzew. Po sporządzeniu opinii (opinia z 9 grudnia 2011r.) w dniu 9 marca 2012r. skierowano do pełnomocnika Skarżącej pismo zwierające zawiadomienie o możliwości zapoznania się z aktami sprawy. Ponieważ powróciło ono z adnotacją poczty "nie podjęto w terminie", zawiadomienie ponowiono pismem z dnia 12 kwietnia 2012r. Do dnia wydania decyzji przez organ I Instancji tj. do dnia 22 maja 2012r. opinia biegłego nie została przez Skarżącą w żaden sposób zakwestionowana a nastąpiło to dopiero w odwołaniu od decyzji a następnie w skardze. Zarzuty dotyczące opinii sprowadzają się do kwestionowania metody przyjętej przez biegłego zmierzającej do wyliczenia zleconych wartości, która to metoda polegała na analizie dokumentacji fotograficznej oraz pomiarze rzeczywistych wartości wysokości, średnicy i obwodu obiektów, które do chwili sporządzania opinii znajdują się w terenie. Należy podkreślić, że przepis art. 89 ust. 2 ustawy o ochronie przyrody daje organom możliwość wyliczenia kary pieniężnej na podstawie wszelkich informacji, jeżeli ustalenie obwodu lub gatunku usuniętego drzewa jest niemożliwe z powodu wykarczowania pnia i braku kłód. Konstrukcja tego przepisu jest konsekwencją przewidywania przez ustawodawcę sytuacji, w której pozostałości po nielegalnie wyciętym drzewie zostaną z terenu nieruchomości usunięte. Gdyby zasady tej do ustawy nie wprowadzono, to praktycznie ochrona zadrzewień, którą przewiduje ustawa również poprzez nakładanie kar administracyjnych za nielegalne wycięcie drzew - stałaby się fikcją. Dokonywanie ustaleń na podstawie wszelkich dostępnych informacji zebranych w sprawie a nie na podstawie zastanych w terenie pozostałości po wyciętym drzewie jest konsekwencja tego, że nakładana kara jest kara za delikt administracyjny. Zatem siłą rzeczy w sprawach takich jak niniejsza, materiał dowodowy musi być inny niż w pozostałych sprawach administracyjnych, bo w pewnym zakresie zawsze będzie hipotetyczny. Takie zasady ustaliła ustawa o ochronie przyrody. Niemniej w niniejszej sprawie materiał dowodowy w postaci licznych zdjęć oraz zleconej przez organ opinii biegłego był na tyle bogaty, że określenie podstawowych parametrów niezbędnych do wyliczenia kary było możliwe stosunkowo precyzyjnie. Zdaniem Sądu podejmowane przez organ czynności były zgodne z obowiązującymi przepisami prawa i nie można postawić im zarzutu dowolności, gdyż zaskarżone rozstrzygnięcie zostało oparte na rzetelnie zebranym materiale dowodowym, obiektywnie ocenionym, a wysnute wnioski organu znajdują odzwierciedlenie w tym materiale. Organ zrekonstruował przebieg wydarzeń i zweryfikował wszystkie przesłanki wydanej przez siebie decyzji. Dodatkowo dla zapewnienia ustalenia parametrów wyciętych nielegalnie drzew możliwie w najbardziej precyzyjny sposób powołał biegłego. W przedstawionej opinii, którą Sąd ocenia jako rzetelną, wyważoną i wyczerpującą, biegły posłużył się takimi informacjami jakie były mu dostępne tj. stanem faktycznym na gruncie po jego uprzątnięciu oraz fotografiami. W swojej opinii wyliczył wysokość rozwidlenia jednego z pni przy zastosowaniu porównania i przeskalowania na fotografii usuniętego drzewa w stosunku do istniejących w dniu sporządzania opinii punktów takich jak słupki ogrodzeniowe. Oceniając ich wysokość uwzględnił lekkie nachylenie ternu, gdyż dla każdego drzewa dokonywał osobnego skalowania obrazu względem punktu referencyjnego (słupka ogrodzeniowego). Wynika to także z karty 14 opinii gdzie na zdjęciu zaznaczone zostały punkty pomiaru dla wysokości 1,30 m oraz 1,72 m. Zatem zdaniem Sądu materiał dowodowy i informacje zebrane w niniejszej sprawie zostały rozpatrzone wyczerpująco; oceniony został całokształt okoliczności faktycznych, co dało organom podstawy do wydania rozstrzygnięcia, w szczególności podstawy te co do wysokości kary dała opinia biegłego. Opinii tej zdaniem Sądu nie podważa dokument prywatny - odręczny rysunek geodety uprawnionego złożony jako załącznik do skargi. Również przedstawiona w postępowaniu sądowoadministracyjnym notatka z dnia 21 sierpnia 2012r. pozyskana przez Skarżącą od Straży Miejskiej w K. nie może stanowić dowodu uzasadniającego uchylenie decyzji. Po pierwsze jej stopień ogólności jest znaczny. Straż Miejska nie stwierdziła czy i w jaki sposób weryfikowała czy wycinane są drzewa oznaczone w decyzji jako przeznaczone do usunięcia czy też może inne. Obie wycinki odbywały się bowiem w tych samych terminach o czym Straż Miejska w oczywisty sposób nie mogła mieć wiedzy. W porównaniu do zakresu postępowania dowodowego prowadzonego w niniejszej sprawie jedno zdanie Straży Miejskiej nie jest na tyle wiarygodne, aby mogło pozbawić wiarygodności cały zgromadzony w tej sprawie materiał dowodowy. Z wszystkich wyżej wymienionych względów organ II Instancji nie naruszył również art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. poprzez utrzymanie w mocy decyzji Prezydenta Miasta K. z dnia [...] maja 2012r. Z wszystkich wyżej wymienionych względów, skarga na zasadzie art. 151 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi musiała ulec oddaleniu.