II SA/Kr 1401/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Magda Froncisz (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Agnieszka Nawara-Dubiel Sędzia WSA Małgorzata Łoboz Protokolant: sekretarz sądowy Anna Bubula po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 marca 2026 r. sprawy ze skargi P. S. na decyzję Małopolskiego Centrum Nauki "[...] w K. z dnia 14 października 2025 r. znak: MCN.1.0133.9.2025 w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej I. uchyla zaskarżoną decyzję; II. zasądza od Małopolskiego Centrum Nauki "[...] w K. na rzecz skarżącego P. S. kwotę 200 zł (dwieście złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania. P. S. złożył 15 września 2025 r. do Małopolskiego Centrum Nauki C. (dalej: "organ", "MCN C. przez portal e-Doręczenia wniosek o udostępnienie informacji publicznej o: "liczbie zgłoszeń mobbingu (w tym zawiadomień/skarg itd.) dokonanych przez pracowników MCN C. w okresie od dn. 24.07.2024 r. do 15.09.2025 r. Ponadto proszę o podanie liczby spraw, w których Komisje ds. przeciwdziałania mobbingowi powoływane w związku z ww. zgłoszeniami w trybie określonym w Zarządzeniu Dyrektora MCN C. nr [...] (lub w innym obowiązującym wewn. akcie prawnym regulującym procedurę przeciwdziałania mobbingowi w MCN [...] potwierdziły zasadność zgłoszenia (mobbingu)." Wnioskodawca zwrócił się o przekazanie żądanych informacji (wyłącznie liczbowych, bez podawania żadnych danych osobowych) drogą elektroniczną zwrotnie przez system ePUAP lub e-Doręczenia. Organ wezwaniem z 29 września 2025 r. wezwał wnioskodawcę do wykazania, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, że udostępnienie informacji publicznej zgodnie z wnioskiem z 15 września 2025 r. jest szczególnie istotne dla interesu publicznego, pod rygorem wydania decyzji o odmowie udostępnienia informacji publicznej w trybie art. 16 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. z 2022 r. poz. 902), dalej: "u.d.i.p.". W wezwaniu organ poinformował wnioskodawcę, że informacja, której udostępnienia żąda, jest informacją przetworzoną. W odpowiedzi na wezwanie skarżący w piśmie z 29 września 2025 r. poinformował, że informacja, której udostępnienia żąda, nie jest informacją przetworzoną, gdyż informacje te są na bieżąco przekazywane do dyspozycji dyrektora Instytucji i ich udzielenie nie wymaga przeprowadzenia dodatkowej analizy. Wskazał jednocześnie, iż żądanymi informacjami dysponuje Dyrektor MCN C. jako pracodawca, w związku z obowiązującym w organie Zarządzeniem nr 49/2024 Dyrektora MCN C. z 23 lipca 2024 r. dot. procedury przeciwdziałania mobbingowi w MCN C. Zgodnie bowiem z § 6 ust. 5 ww. zarządzenia, procedura ta stanowi, że o każdym złożonym zgłoszeniu zachowania noszącego znamiona mobbingu Komisja niezwłocznie zawiadamia Pracodawcę, tj. Dyrektora MCN [...]. Ponadto Komisja po zakończonym postępowaniu wyjaśniającym, w ciągu 5 dni roboczych zobowiązana jest do przekazania pracodawcy stanowiska Komisji w postaci protokołu końcowego, w którym stwierdza się rozstrzygnięcie o zasadności zgłoszenia lub jego bezzasadności. W dalszej części wnioskodawca zaznaczył, że jeżeli w organie miała miejsce zmiana procedury antymobbingowej w odniesieniu do opisanej wyżej, to przedmiotowym pismem wnosi o przekazania takiej informacji, jak również o przesłanie kopii obowiązującej procedury antymobbingowej. Zaskarżoną w niniejszej sprawie decyzją z 14 października 2025 r. znak: MCN.1.0133.9.2025 organ odmówił skarżącemu udostępnienia informacji publicznej w zakresie określonym w ww. wniosku, jako podstawę prawną decyzji wskazując m.in. art. 16 ust. 1 w zw. z art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. W uzasadnieniu decyzji organ wskazał przywołał treść art. 16 ust. 1 i art. 3 ust. 1 u.d.i.p. oraz orzecznictwo sądów administracyjnych wskazując, że "informacją przetworzoną jest taka informacja, którą podmiot zobowiązany do jej udzielenia nie dysponuje w formie gotowej na dzień złożenia wniosku. Jest ona wynikiem działań wykraczających poza zakres działań mieszczących się w ramach podstawowych kompetencji organu: "przy rozstrzyganiu tego typu spraw należy mieć na uwadze, iż ograniczenie wprowadzone przepisem art. 3 ust. 1 u.d.i.p w zakresie udzielenia informacji publicznej przetworzonej ma zapobiegać sytuacjom, w których działania organu skupiać się będą nie na funkcjonowaniu w ramach przypisanych kompetencji, lecz na czynnościach związanych z udzieleniem informacji publicznej". W dalszej części podkreślono, że fakt zawiadomienia Dyrektora MCN C. o poszczególnym zgłoszeniu nie jest równoznaczny z ustawowym lub wewnętrznym obowiązkiem pracodawcy do prowadzenia szczegółowego, gotowego do natychmiastowego udostępnienia rejestru takich zgłoszeń, który stanowiłby wówczas źródło informacji publicznej nieprzetworzonej. Zgodnie z procedurą to Komisja, jako organ prowadzący te postępowania i przechowujący wszelkie akta z nimi związane, jest pierwotnym dysponentem informacji w zakresie dokładnej liczby złożonych zgłoszeń i liczby spraw, w których potwierdzono zasadność zarzutów. Ponadto przedmiotowy wniosek skarżącego dotyczył liczby zgłoszeń skierowanych do Komisji, a nie tylko liczby informacji o zgłoszeniach, które Komisja przekazała Dyrektorowi. Aby udzielić informacji w pełni zgodnej ze stanem faktycznym i precyzyjnie odpowiadającej na tak sformułowane pytanie, zdaniem organu niezbędna jest weryfikacja i szczegółowa analiza dokumentacji będącej w posiadaniu Komisji Antymobbingowej, biorąc pod uwagę długi okres, z którego pochodzą wnioskowane informacje. Zatem udzielenie tak zakreślonej informacji, z uwagi na treść wniosku w niniejszej sprawie, stanowi udzielenie informacji przetworzonej, a to z kolei obliguje wnioskodawcę do wykazania ich szczególnej istotności dla interesu publicznego. Końcowo organ zaakcentował, że w piśmie z 25 września 2025 r. skarżący nie tylko nie wykazał przesłanki szczególnie ważnego interesu społecznego, ale nawet nie próbował jej wykazać, dlatego należało wydać decyzję odmowną. Wnioskodawca P. S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie pismem z 15 października 2025 r. skargę na ww. decyzję z 14 października 2025 r., wnosząc o jej uchylenie bądź stwierdzenie jej nieważności, zobowiązanie organu do załatwienia wniosku z dnia 15 września 2025 r. oraz zasądzenie kosztów postępowania. Zarzucił naruszenie: 1) art. 61 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. w zakresie, w jakim przepis ten stanowi podstawę prawa do uzyskiwania informacji publicznej poprzez błędne zastosowanie, polegające na nieudostępnieniu informacji publicznej na wniosek; 2) art. 10 ust. 1 w zw. z art. 13 ust. 1 u.d.i.p w zakresie, w jakim z przepisów tych wynika, że informacja nieudostępniona w Biuletynie Informacji Publicznej jest udostępniana na wniosek bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w ciągu 14 dni od dnia złożenia wniosku poprzez brak zastosowania, polegający na niezrealizowaniu wniosku o udostępnienie informacji publicznej. W uzasadnieniu skargi wskazano, że wbrew twierdzeniom organu, według których nie jest prowadzony żaden rejestr spraw, zgodnie z § 14 procedury przeciwdziałania mobbingowi w Małopolskim Centrum Nauki [...], stanowiącej załącznik do Zarządzenia nr 49/2024 "Komórka właściwa ds. kadr prowadzi rejestr zgłoszeń mobbingu. Rejestr powinien zawierać co najmniej imię i nazwisko osoby składającej zgłoszenie, datę jego wniesienia oraz datę zakończenia postępowania." W konsekwencji, zdaniem skarżącego, liczba zgłoszeń mobbingu, o którą wnioskuje, wynika wprost z rejestru prowadzonego przez Komórkę ds. organizacji i kadr, zarządzaną, zgodnie z regulaminem, przez dyrektora instytucji. Skarżący zaznaczył również, że nieuprawnione są twierdzenia organu zawarte w decyzji, według których adresatem wniosku skarżącego powinna być Komisja Antymobbingowa, skoro nie jest ona organem administracji publicznej ani podmiotem pełniącym funkcje publiczne, zobowiązanym do udzielenia informacji publicznej. Dodatkowo, z § 10 ust. 22 procedury, zdaniem skarżącego, wprost wynika, że organ pomocniczy, jakim jest Komisja Antymobbingowa, złożona wyłącznie z pracowników C. , nie gromadzi ani nie archiwizuje żadnych dokumentów, w tym protokołów z prac Komisji, ponieważ stanowisko Komisji wraz z protokołem z przebiegu postępowania, nie później niż w ciągu 5 dni roboczych od dnia zakończenia postępowania wyjaśniającego, Przewodniczący Komisji przekazuje Dyrektorowi MCN. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie jako bezzasadnej oraz zasądzenie kosztów postępowania. W uzasadnieniu podtrzymano dotychczas wyrażone stanowisko w sprawie. Zaakcentowano przy tym, że fakt zawiadomienia Dyrektora MCN [...] o każdym zgłoszeniu nie jest równoznaczny z ustawowym lub wewnętrznym obowiązkiem pracodawcy do prowadzenia szczegółowego, gotowego do natychmiastowego udostępnienia rejestru takich zgłoszeń, który stanowiłby źródło informacji publicznej nieprzetworzonej. To bowiem Komisja, jako organ prowadzący te postępowania i przechowujący wszelkie akta z nimi związane, jest pierwotnym dysponentem informacji w zakresie dokładnej liczby złożonych zgłoszeń i liczby spraw, w których potwierdzono zasadność zarzutów. Zdaniem organu, dane obejmujące okres 14 miesięcy (od 24 lipca 2024 r. do 15 września 2025 r.), wymagałyby zatem pobrania całości dokumentacji od Komisji Antymobbingowej i dokonania szczegółowej analizy akt postępowań pod kątem spełnienia kryteriów wskazanych we wniosku, a końcowo tworzenia nowej, syntetycznej informacji nieistniejącej w gotowej formie na dzień złożenia wniosku. Podkreślono ponownie, że czym innym jest informacja o liczbie zgłoszeń skierowanych do Komisji, a czym innym liczba zgłoszeń przekazanych przez Komisję. Organ wskazał też, że nie dysponuje żądanym przez skarżącego wykazem spraw, a jego ingerencja w postępowania Komisji Antymobbingowej jest całkowicie wyłączona, jako niezależnego organu wewnętrznego. Na rozprawie 5 marca 2026 r. skarżący podniósł, że przez [...] lat był [...] MCN [...], stąd bezpośrednio zna procedury, także antymobbingowe. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje. Stosownie do art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2024 r. poz. 1267) w zw. z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2026 r., poz. 143), dalej "P.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, stosując środki określone w ustawie. Kontrola sądu polega na zbadaniu, czy przy wydawaniu zaskarżonego aktu nie doszło do rażącego naruszenia prawa dającego podstawę do stwierdzenia jego nieważności, naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania, naruszenia prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy oraz naruszenia przepisów postępowania administracyjnego w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Sąd nie jest przy tym związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, zgodnie z dyspozycją art. 134 § 1 P.p.s.a. Sąd nie rozstrzyga sprawy administracyjnej merytorycznie, lecz ocenia zgodność aktu z przepisami prawa. Kontrolując zaskarżoną decyzję na podstawie wskazanych wyżej kryteriów, Sąd stwierdził, że nie odpowiada ona prawu, co skutkuje jej uchyleniem. Na wstępie Sąd ubocznie zauważa, że Wojewódzki Sąd Administracyjny wyrokiem z 22 stycznia 2026 r., sygn. II SAB/Kr 228/25, po rozpoznaniu skargi wnioskodawcy P. S. na bezczynność Małopolskiego Centrum Nauki "[...] w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej na wniosek z dnia 15 września 2025 r.: umorzył postępowanie w zakresie zobowiązania organu do wydania aktu lub podjęcia czynności i stwierdził, że organ dopuścił się bezczynności, która nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa. W uzasadnieniu ww. wyroku WSA wskazał m.in., że organ na skutek złożenia przez skarżącego wniosku z 15 września 2025 r. nie podjął odpowiednich czynności, tj. nie udostępnił przedmiotowej informacji w formie czynności materialno-technicznej, nie wydał decyzji o odmowie jej udzielenia czy o umorzeniu postępowania. Dopiero po wniesieniu skargi 14 października 2025 r. wydał decyzję, w której odmówił udostępnienia wnioskowanej informacji publicznej. Wskazał też, że przepisy ustawy o dostępie do informacji publicznej nie uprawniają organu do przedłużania terminu udzielenia informacji tylko dlatego, że informacja zostanie przez organ uznana za przetworzoną. Zgodnie z art. 4 ust. 1 u.d.i.p. obowiązane do udostępniania informacji publicznej są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne, w szczególności: 1) organy władzy publicznej; 2) organy samorządów gospodarczych i zawodowych; 3) podmioty reprezentujące zgodnie z odrębnymi przepisami Skarb Państwa; 4) podmioty reprezentujące państwowe osoby prawne albo osoby prawne samorządu terytorialnego oraz podmioty reprezentujące inne państwowe jednostki organizacyjne albo jednostki organizacyjne samorządu terytorialnego; 5) podmioty reprezentujące inne osoby lub jednostki organizacyjne, które wykonują zadania publiczne lub dysponują majątkiem publicznym, oraz osoby prawne, w których Skarb Państwa, jednostki samorządu terytorialnego lub samorządu gospodarczego albo zawodowego mają pozycję dominującą w rozumieniu przepisów o ochronie konkurencji i konsumentów. W rozpoznawanej sprawie bezsporne jest, że Małopolskie Centrum Nauki [...] jest podmiotem obowiązanym do udostępniania informacji publicznej, a żądane przez skarżącego informacje stanowią informację publiczną. MCN [...] jest samorządową instytucją kultury, której organizatorem jest Województwo Małopolskie. Posiada osobowość prawną. Zostało utworzone uchwałą Sejmiku Województwa Małopolskiego nr XLIII/648/17 z dnia 20 listopada 2017 r. w sprawie utworzenia instytucji kultury pn. Małopolskie Centrum Nauki w K. (obecnie, po zmianach, Dz.Urz.Woj.Mał. z 2022 r. poz. 5656), na podstawie art. 18 pkt 1 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie województwa (Dz.U. z 2022 r. poz. 547 ze zm.) i art. 13 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 25 października 1991 r. o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej (Dz.U. z 2024 r. poz. 87) Dyrektor MCN [...] na mocy art. 17 ww. ustawy z dnia 25 października 1991 r., zarządza instytucją kultury i reprezentuje ją na zewnątrz, tym samym reprezentuje podmiot zobowiązany do udostępnienia informacji publicznej, zaś informacje objęte wnioskiem skarżącego złożonym stanowiły informację publiczną i mieściły się w zakresie przedmiotowo-podmiotowym u.d.i.p. Organ jednak zakwalifikował żądaną przez skarżącego informację jako informację publiczną przetworzoną, a następnie uznał, że wnioskodawca nie wykazał, by jej uzyskanie było szczególnie istotne dla interesu publicznego. Zdaniem Sądu taka kwalifikacja wnioskowanej informacji publicznej nie jest uprawniona, co musiało prowadzić do uchylenia zaskarżonej decyzji. Stanowi bowiem skutek braku należytego rozważenia wszystkich okoliczności sprawy, z naruszeniem art. 7, art. 77 § 1 i art. 107 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 1691). Stosownie do art. 1 ust. 1 u.d.i.p. informacją publiczną jest każda informacja o sprawach publicznych. W orzecznictwie sądów administracyjnych przez "informację publiczną" rozumie się każdą wiadomość wytworzoną przez władze publiczne oraz osoby pełniące funkcje publiczne, a także inne podmioty, które realizują zadania publiczne bądź gospodarują mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa w zakresie swoich kompetencji. Informacją publiczną jest więc informacja o aktywności podmiotów wymienionych w art. 4 ust. 1 u.d.i.p. ukierunkowana na wypełnianie określonych zadań publicznych i realizowanie celów publicznych (por. wyroki NSA: z 22 czerwca 2018 r. sygn. akt I OSK 218/18, z 30 września 2015 r. sygn. akt I OSK 2093/14 - powołane w uzasadnieniu orzeczenia dostępne są w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych na stronie www.orzeczenia.nsa.gov.pl). W realiach niniejszej sprawy, wniosek o udostępnienie informacji publicznej obejmuje żądanie udostępnienia informacji o: - liczbie zgłoszeń mobbingu (w tym zawiadomień/skarg itd.) dokonanych przez pracowników MCN [...] w okresie od dn. 24.07.2024 r. do 15.09.2025 r.; - liczbie spraw, w których Komisje ds. przeciwdziałania mobbingowi powoływane w związku z ww. zgłoszeniami w trybie określonym w Zarządzeniu Dyrektora MCN [...] nr 49/2024 (lub w innym obowiązującym wewn. akcie prawnym regulującym procedurę przeciwdziałania mobbingowi w MCN [...]) potwierdziły zasadność zgłoszenia (mobbingu). Sąd orzekający w niniejszej sprawie nie ma wątpliwości i podziela poglądy przedstawione w judykaturze, że skargi pracowników i załączniki składane przez nich do akt postępowania antymobbingowego oraz uzasadnienie rozstrzygnięcia komisji antymobbingowej stanowią informację publiczną. W świetle ustawowej definicji informacji publicznej oraz przykładowego wyliczenia rodzajów tych informacji (art. 6 ust. 1 u.d.i.p.), każda wiadomość wytworzona lub odnoszona do władz publicznych, a także wytworzona lub odnoszona do innych podmiotów wykonujących funkcje publiczne w zakresie wykonywania przez nie zadań władzy publicznej i gospodarowania mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa, stanowi informację publiczną (por. wyroki WSA: w Łodzi z 17 listopada 2015 r., sygn. II SA/Łd 801/15 i z 1 czerwca 2016 r., sygn. II SA/Łd 218/16). W związku z powyższym żądane przez skarżącego we wniosku z 15 września 2025 r. informacje (sprowadzające się do podania dwóch liczb), jako związanych z postępowaniem dotyczącym stosowania mobbingu, nie sposób uznać za dokumenty wewnętrzne, ponieważ świadczyć one mogą o nieprawidłowym funkcjonowaniu podmiotu, który wykonuje zadania publiczne (por. prawomocny wyrok WSA w Olsztynie z 2 października 2025 r. sygn. II SAB/Ol 81/25). Odnosząc się do stanowiska organu, należy wyjaśnić, że zgodnie z art. 3 ust. 1 u.d.i.p. prawo do informacji publicznej obejmuje uprawnienie do uzyskania informacji publicznej, w tym uzyskania informacji przetworzonej w takim zakresie, w jakim jest to szczególnie istotne dla interesu publicznego. Informacją prostą jest informacja, której zasadnicza treść nie ulega zmianie przed jej udostępnieniem. Informacja przetworzona jest jakościowo nową informacją, nieistniejącą dotychczas w przyjętej ostatecznie treści i postaci. Przetworzeniem informacji jest zebranie lub zsumowanie, często na podstawie różnych kryteriów, pojedynczych wiadomości, znajdujących się w posiadaniu podmiotu zobowiązanego. Te pojedyncze wiadomości mogą być ze sobą w różny sposób powiązane i mogą występować w różnej formie. Przetworzenie jest równoznaczne z koniecznością odpowiedniego zestawienia informacji, samodzielnego ich zredagowania związanego z koniecznością przeprowadzenia przez zobowiązany podmiot czynności analitycznych, których końcowym efektem jest dokument pozwalający na dokonanie przez jednostkę samodzielnej interpretacji i oceny. Informacją przetworzoną jest również taka, która obejmuje wprawdzie informacje proste, ale rozmiar i zakres wnioskowanej informacji przesądza o tym, że jest to informacja przetworzona. To szeroki zakres wniosku, wymagający zgromadzenia, przekształcenia (zanonimizowania) i sporządzenia wielu kserokopii określonych dokumentów, może wymagać takich działań organizacyjnych i angażowania środków osobowych, które zakłócają normalny tok działania adresata wniosku i utrudniają wykonywanie przypisanych mu zadań. Informacja wytworzona w ten sposób, pomimo że składa się z wielu informacji prostych będących w posiadaniu organu, powinna być uznana za informację przetworzoną. Potrzebę przetworzenia informacji nie zawsze należy utożsamiać z wytworzeniem rodzajowo nowej informacji. Przetworzenie może również polegać na wydobyciu poszczególnych informacji z posiadanych przez organ zbiorów dokumentów i odpowiednim ich przygotowaniu na potrzeby wnioskodawcy. Tym samym również suma informacji prostych rzeczywiście może być traktowana, jako informacja przetworzona. Informacja wytworzona w ten sposób, pomimo iż składa się z wielu informacji prostych będących w posiadaniu organu, powinna być uznana za informację przetworzoną, bowiem powstały w wyniku wskazanych wyżej działań zbiór nie istniał w chwili wystąpienia z żądaniem o udostępnienie informacji publicznej (na konieczność analizowania pojęcia informacji przetworzonej w kontekście obu powyższych sytuacji wskazał np. WSA Krakowie w wyrokach z 17 marca 2017 r., sygn. II SA/Kr 1612/16 oraz z 9 lutego 2021 r., sygn. II SA/Kr 924/20). W orzecznictwie podkreśla się, że informacja publiczna przetworzona jest wynikiem ponadstandardowego nakładu pracy podmiotu zobowiązanego, wymagającej użycia dodatkowych sił i środków oraz zaangażowania intelektualnego w stosunku do posiadanych przez niego danych i wyodrębniana w związku z żądaniem wnioskodawcy oraz na podstawie kryteriów przez niego wskazanych; jest to zatem informacja przygotowywana "specjalnie" dla wnioskodawcy wedle wskazanych przez niego kryteriów, na podstawie pierwotnego zasobu danych (por. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego: z 5 kwietnia 2013 r., sygn. I OSK 89/13, z 3 października 2014 r., sygn. I OSK 747/14). Jak wskazał NSA w wyroku z 18 października 2022 r., sygn. III OSK 5521/21, użyte w art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. pojęcie "informacja przetworzona" nie zostało normatywnie zdefiniowane. Tak w doktrynie, jaki i w judykaturze przyjmuje się, że informacją prostą jest informacja, którą podmiot zobowiązany może udostępnić w takiej formie w jakiej ją posiada, a jej wyodrębnienie z posiadanych zbiorów nie wiąże się z koniecznością osobowego zaangażowania lub poniesieniem kosztów finansowych, trudnych do pogodzenia z bieżącymi działaniami podmiotu zobowiązanego do udzielenia informacji. Informacja prosta – co do zasady - nie zmienia się w informację przetworzoną poprzez proces anonimizacji, bo czynność ta polega jedynie na jej przekształceniu, a nie przetworzeniu. Z kolei informacja przetworzona, w zasadzie w chwili złożenia wniosku nie istnieje. Jej wytworzenie wymaga przeprowadzenia przez podmiot zobowiązany pewnych czynności analitycznych, organizacyjnych i intelektualnych w oparciu o informacje proste. W pewnych przypadkach suma informacji prostych posiadanych przez adresata wniosku może przekształcić się w informację przetworzoną, jeżeli uwzględnienie wniosku wymaga ich zgromadzenia poprzez przegląd materiałów źródłowych, w których są zawarte, a ilość informacji prostych konieczna dla sporządzenia wykazu wskazanego we wniosku jest znaczna i angażuje po stronie wnioskodawcy środki i zasoby konieczne dla jego prawidłowego funkcjonowania (por. wyroki NSA z 6 października 2011 r., sygn. I OSK 1199/11, z 17 maja 2012 r., sygn. I OSK 416/12). Także suma informacji prostych, w zależności od wiążącej się z ich pozyskaniem wysokości nakładów jakie musi ponieść organ, czasochłonności, liczby zaangażowanych pracowników, szerokiego zakresu wniosku powodującego konieczność przekształcenia (zanonimizowania) wielu dokumentów, co może zakłócić normalny tok działania podmiotu zobowiązanego i utrudnić wykonywanie przypisanych mu zadań, może być uznane za przetworzenie informacji prostych w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. (por. wyroki NSA: z 9 sierpnia 2011 r., sygn. I OSK 792/11; z 14 kwietnia 2017 r., sygn. I OSK 2791/16; z 26 marca 2018 r., sygn. I OSK 2349/17). Sąd rozpoznający przedmiotową skargę w pełni podziela wyżej przedstawione poglądy prawne. Należy przy tym podkreślić, że ocena, czy żądana informacja publiczna ma postać przetworzoną, musi być dokonana w sposób zindywidualizowany w tym sensie, że powinna uwzględniać uwarunkowania konkretnej sprawy zainicjowanej wnioskiem o udzielenie informacji. Udostępnienie pierwotnie żądanej informacji w postaci: 1) liczby zgłoszeń mobbingu (w tym zawiadomień/skarg itd.) dokonanych przez pracowników MCN [...] w okresie od 24 lipca 2024 r. do 15 września 2025 r.; 2) liczby spraw, w których Komisje ds. przeciwdziałania mobbingowi powoływane w związku z ww. zgłoszeniami w trybie określonym w Zarządzeniu Dyrektora MCN [...] nr [...] (lub w innym obowiązującym wewn. akcie prawnym regulującym procedurę przeciwdziałania mobbingowi w MCN [...]) potwierdziły zasadność zgłoszenia (mobbingu), wymaga wykonania prostych czynności, które w żadnym wypadku nie dają podstaw do zakwalifikowania żądanych informacji jako przetworzonych. Również warunkowe rozszerzenie żądania udostępnienia w piśmie z 29 września 2025 r., jeżeli w organie miała miejsce zmiana procedury antymobbingowej, skutkująca pozbawieniem p.o. dyrektora MCN [...] dostępu do pełnej informacji o funkcjonowaniu jednostki, o przekazania takiej informacji i przesłanie kopii obowiązującej procedury antymobbingowej, z pewnością nie może być zakwalifikowane jako żądanie informacji przetworzonej. Nie można wobec tego pytania o dwie liczby wynikające z prostego zestawienia wszystkich spraw antymobbingowych w danym okresie i ich wyników, ewentualnie kopii procedury antymobbingowej, zakwalifikować jako informacji przetworzonej. Organ nie wykazał w swojej decyzji w odniesieniu do żądań wniosku takich przeszkód organizacyjnych w ich uzyskaniu, które mogłyby usprawiedliwić kwalifikację informacji jako przetworzonej. Taki sposób uzasadnienia zaskarżonej decyzji uniemożliwia uznanie ją za poprawną. Wbrew argumentacji organu nie sposób uznać, w świetle art. 17 ustawy o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej, że to nie dyrektor instytucji kultury jest dysponentem informacji w zakresie dokładnej liczby złożonych zgłoszeń i liczby spraw, w których potwierdzono zasadność zarzutów. Dodatkowo, zgodnie z § 4 ust. 1 Regulaminu Organizacyjnego Małopolskiego Centrum Nauki [...] w brzmieniu ustalonym zarządzeniem nr [...] Dyrektora MCN [...] z 25 lutego 2025 r. w sprawie: zmiany i ogłoszenia tekstu jednolitego zarządzenia nr 9/2024 r. z 22 lutego 2024 r., Dyrektor zarządza całokształtem działalności C. , czuwa nad mieniem i jest za nie odpowiedzialny. Dyrektor odpowiada za merytoryczną i finansową działalność, zapewniając prawidłowe i terminowe wykonywanie zadań zgodnie z przepisami prawa. W myśl zaś § 4 ust. 6 pkt 5, 6 i 13 ww. Regulaminu, do zakresu działania Dyrektora należy w szczególności koordynacja i nadzór nad polityką kadrową, nadzór nad właściwą organizacją i dyscypliną pracy oraz czuwanie nad przestrzeganiem norm i zasad etycznych w C. Z kolei zgodnie z § 9 ust. 1 i 2 Regulaminu wszystkie komórki organizacyjne C. zobowiązane są ściśle ze sobą współpracować w celu zapewnienia należytej koordynacji pracy w instytucji i sprawnego wykonywania zadań, natomiast zasady podpisywania pism i dokumentów oraz zasady ich obiegu określa Dyrektor w drodze zarządzenia. Niczym nie poparte jest zatem twierdzenie organu, że odpowiedź na wniosek wymagałaby pobrania całości dokumentacji od Komisji Antymobbingowej i dokonania szczegółowej analizy akt postępowań pod kątem spełnienia kryteriów wskazanych we wniosku, a końcowo tworzenia nowej, syntetycznej informacji nieistniejącej w gotowej formie na dzień złożenia wniosku. Aby sporządzić odpowiedź na zadane zapytania, wbrew twierdzeniom organu, nie była też konieczna żadna ingerencja w postępowania Komisji Antymobbingowej, czy też naruszenie poufności tej procedury. Nie ma też potrzeby podejmowania szczególnie skomplikowanych czynności, zestawień, analiz ani zabiegów przekraczających możliwości organu w sekwencji normalnych codziennych czynności. Z kolei zrealizowanie alternatywnego żądania sprowadza się do prostego skopiowania żądanej dokumentacji. Wyżej opisane informacje z całą pewnością mają charakter zwykłych informacji prostych, a nie przetworzonych. Nie wykazano faktu konieczności przetworzenia informacji celem zadośćuczynienia wnioskowi. Brak jest jakichkolwiek danych, które mogłyby stanowić realną i wiarygodną podstawę twierdzenia, że konieczne jest zaangażowanie znacznych sił i środków celem przygotowania informacji. Skoro zasadą jest udostępnienie informacji, wyjątkiem zaś odmowa, to uzasadnienie odmowy winno być wyczerpujące i nie dające się podważyć. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy organ uwzględni wskazane w niniejszym uzasadnieniu poglądy prawne, w tym to, że wniosek skarżącego dotyczy informacji publicznej prostej, i organ rozpozna ponownie wniosek skarżącego, udostępniając mu żądaną informację publiczną. Mając powyższe na uwadze Sąd orzekł jak w pkt I sentencji wyroku, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a oraz lit. c P.p.s.a. O kosztach postępowania Sąd orzekł w punkcie II sentencji wyroku, na podstawie art. 200 i art. 205 § 1 P.p.s.a., zasądzając od organu na rzecz skarżącego kwotę 200 zł uiszczoną przez skarżącego tytułem wpisu od skargi.