II SA/Kr 1769/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Brachel-Ziaja / spr. / Sędziowie WSA Krystyna Daniel WSA Ewa Rynczak Protokolant Dorota Solarz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 lutego 2012 r. sprawy ze skargi A.S. i M.S. na decyzję Wojewody z dnia 7 października 2011 r. nr [...] w przedmiocie sprzeciwu w sprawie zgłoszenia robót budowlanych skargę oddala W dniu 18 lipca 2011 r. A. i M.S. złożyli u Starosty O. zgłoszenie zamiaru wykonania robót budowlanych polegających na budowie przydomowej oczyszczalni ścieków w miejscowości O. na działce nr 1 . Oczyszczalnia miała się składać z osadnika gnilnego o pojemności 2m3 oraz poletka rozsączającego 3 x 15 m. W dniu 2 sierpnia 2011 r. Starosta O. wydał decyzję znak [...], którą na podstawie art. 30 ust. 6 pkt 2 oraz ust. 7 pkt 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlanego (Dz. U. z 2010 r. Nr 243 poz. 1623) wniósł sprzeciw co do powyższego zgłoszenia. W uzasadnieniu decyzji organ I instancji wskazał, że zgłoszenie narusza ustalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, co w myśl art. 30 ust. 6 pkt 2 powoduje konieczność wniesienia sprzeciwu. Zgodnie z § 17 ust. 2 pkt 1 miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego zespołu działalności gospodarczej w rejonie wsi O. (Dziennik Urzędowy Województwa [...] do czasu realizacji sieci kanalizacji sanitarnej na terenach M1 oraz M2, a w szczególności na fragmencie terenu M1 położonym w południowo-wschodniej części obszaru objętego planem, jeśli nie da się go podłączyć grawitacyjnie do systemu miejskiego - utrzymuje się oraz dopuszcza rozwiązania dotychczasowe, z gromadzeniem ścieków w okresowo wybieralnych, szczelnych zbiornikach. Odwołanie od tej decyzji wnieśli A.S. . i M.S. , zarzucając jej naruszenie art. 107 § 3 w zw. z art. 11 k.p.a. oraz naruszenie art. 30 ust. 6 pkt 2 prawa budowlanego. Skarżący podkreślili, że ich zdaniem planowana inwestycja jest zgodna z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, a uzasadnienie tego poglądu dołączyli do zgłoszenia. Organ I instancji w żaden sposób nie odniósł się do ich argumentacji, a lakoniczne uzasadnienie zaskarżonej decyzji uniemożliwia skarżącym obronę ich interesów. W odwołaniu zarzucono ponadto, że dokonana przez organ I instancji wykładnia przepisów planu miejscowego jest nieprawidłowa. Zarówno bowiem w przypadku przydomowej oczyszczalni, jak i zbiorników bezodpływowych elementem instalacji jest czasowo wybieralny zbiornik, natomiast różnica polega na częstotliwości jego opróżniania. Nieuprawnione jest utożsamianie pojęć "szczelny zbiornik" i "bezodpływowy zbiornik", które są wyraźnie rozróżnione w § 35 i § 37 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Ponadto wskazano na obowiązek prounijnej wykładni obowiązującego prawa, ciążący na wszystkich organach państwa od dnia wstąpienia Polski do Unii Europejskiej. Powołano się na dyrektywę Rady z dnia 21 maja 1991 r. (91/271/EWG), która zdaniem skarżących umożliwia wykonanie przez nich oczyszczalni. Wojewoda decyzją z [...] października 2011 r., znak [...] utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. Uzasadniając to rozstrzygnięcie wskazał, że obowiązujący miejscowy plan stanowi element prawa miejscowego i musi być bezwzględnie respektowany - także w zakresie zgodności z planem zgłaszanego do realizacji zamierzenia inwestycyjnego. Zgodnie z zapisami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego zespołu działalności gospodarczej w rejonie wsi O. zatwierdzonego uchwałą nr [...] Rady Miejskiej w O. z dnia 28 maja 1998 r. działka, na której zgłoszono zamiar realizacji inwestycji, znajduje się na terenie oznaczonym symbolem "M1". § 17.2.1 planu stanowi: "Ścieki sanitarne z terenów, o których mowa w rozdz. II, w § 6, 7, 8, 10, i 11, powinny być odprowadzane grawitacyjnie do istniejących kolektorów systemu kanalizacji sanitarnej O. ; w szczególności ustala się: 1) do czasu realizacji sieci kanalizacji sanitarnej na terenach M1 oraz M2, a w szczególności na fragmencie terenu M1 położonym w południowo-wschodniej części obszaru objętego planem, jeśli nie da się go podłączyć grawitacyjnie do systemu miejskiego - utrzymuje się oraz dopuszcza rozwiązania dotychczasowe, z gromadzeniem ścieków w okresowo wybieralnych, szczelnych zbiornikach; koszt budowy tych zbiorników ponoszą poszczególni inwestorzy (...)". Z przepisu tego wynika, że na przedmiotowym terenie w czasie braku sieci kanalizacji sanitarnej dopuszcza się gromadzenie ścieków w okresowo wybieralnych, szczelnych zbiornikach. Z dokumentów załączonych do zgłoszenia przez państwa S. nie wynika, by planowana do realizacji przydomowa oczyszczalnia spełniała powyższe kryteria i posiadała szczelny, okresowo wybieralny zbiornik. Ze zgłoszenia wynika natomiast, że oczyszczalnia będzie posiadała poletko rozsączające o wymiarach 3 x 15 m. Należy zatem stwierdzić, iż zgłoszone do realizacji zamierzenie inwestycyjne nie może być zrealizowane na przedmiotowym terenie, ponieważ narusza ustalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, dlatego zgodnie z art. 30 ust. 6 pkt 2 ustawy Prawo budowlane należało wnieść sprzeciw wobec powyższego zgłoszenia. Dodatkowo organ II instancji wskazał na możliwość zaskarżenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego do sądu administracyjnego. Skargę na tę decyzję wnieśli A.S. i M.S. , wnosząc o jej uchylenie wraz z poprzedzającą ją decyzją organu I instancji i zarzucając jej naruszenie art. 107 § 3 w zw. z art. 140 i w zw. z art. 11 k.p.a., jak również naruszenie art. 30 ust. 6 pkt 2 prawa budowlanego. Uzasadnienie skargi stanowi powtórzenie zarzutów podniesionych wcześniej w odwołaniu. Dodatkowo wskazano, że bezpodstawne jest ustalenie organu odwoławczego, iż z dołączonej do zgłoszenia dokumentacji nie wynika, że przedmiotowa oczyszczalnia będzie posiadała szczelny, okresowo opróżniany zbiornik. Do zgłoszenia dołączono bowiem kopię aprobaty technicznej oraz kopię dokumentu Deklaracja zgodności, z których wynika zgodność osadnika gnilnego z obowiązującymi normami. Na poparcie swojego stanowiska skarżący powołali się również na orzecznictwo sądów administracyjnych, a także na fakt, iż już na gruncie obowiązującego planu miejscowego Starosta przyjął skutecznie jedno zgłoszenie budowy przydomowej oczyszczalni ścieków na obszarze miejscowości O. . W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie i w całości podtrzymał stanowisko przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Podkreślił, że zastosowanie poletka rozsączającego czyni planowaną inwestycję sprzeczną z planem miejscowym, bowiem nie jest przewidziany "szczelny zbiornik". Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zaskarżona decyzja jest prawidłowa, a zarzuty skargi nie zasługują na uwzględnienie. Organy obu instancji prawidłowo oceniły, że zastosowanie przydomowej oczyszczalni ścieków na terenie objętym zgłoszeniem jest sprzeczne z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego. Z cytowanego wyżej § 17 ust. 2 pkt 1 planu miejscowego wynika jednoznacznie, że do czasu realizacji sieci kanalizacji na tym terenie dopuszcza się jedynie gromadzenie ścieków w okresowo wybieralnych, szczelnych zbiornikach. Sąd w składzie rozpoznającym niniejszą sprawę nie podziela poglądu, iż zarówno w przypadku przydomowej oczyszczalni ścieków, jak i zbiornika bezodpływowego elementem instalacji jest "okresowo wybieralny szczelny zbiornik". W rozporządzeniu Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki oraz ich usytuowanie wyraźnie rozróżnia się "zbiorniki bezodpływowe na nieczystości ciekłe" (§ 35 rozporządzenia) oraz "przepływowe szczelne osadniki podziemne, stanowiące część przydomowej oczyszczalni ścieków" (§ 37). Prawidłowe było przyjęcie, iż zbiornik "szczelny" to zbiornik "bezodpływowy". Niewątpliwie w obu przypadkach mamy do czynienia ze zbiornikami "okresowo wybieralnymi", jednakże zastosowanie poletka rozsączającego w przypadku przydomowej oczyszczalni ścieków sprawia, że osadnik podziemny, stanowiący część przydomowej oczyszczalni ścieków nie może być uznany za zbiornik szczelny w rozumieniu powołanego wyżej przepisu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Tym samym Sąd nie podziela poglądu przeciwnego, wyrażonego w orzeczeniach powołanych w uzasadnieniu skargi. W szczególności w sprawie sygn. II OSK 1115/07 Naczelny Sąd Administracyjny wskazuje na zastosowanie "dynamicznej, funkcjonalnej" wykładni przepisów planu miejscowego, w sprawie sygn. II OSK 953/09 NSA powołuje się na wykładnię celowościową (teleologiczną), zaś w sprawie sygn. II SA/Gd 49/10 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku przytacza wykładnię systemową przepisów planu. Sąd w składzie rozpoznającym niniejszą sprawę przyjął, że w opisanej sytuacji pierwszeństwo powinna mieć wykładnia literalna, która jednoznacznie wyklucza możliwość budowy oczyszczalni objętej zgłoszeniem. Organ tworzący przepisy prawa miejscowego nie może oczywiście uchwalać przepisów sprzecznych z innymi przepisami powszechnie obowiązującego prawa, jednakże w niniejszej sytuacji o takiej sprzeczności nie może być mowy. Do czasu wyeliminowania omawianego przepisu planu miejscowego dla rejonu wsi O. ma on moc obowiązującą i stanowi wyraz woli lokalnego prawodawcy do uporządkowania kwestii objętych planem w określony, wybrany przez siebie sposób. Taka regulacja nie stoi w sprzeczności również z powołanym przez skarżących przepisem dyrektywy 91/271/EWG. Nie zasługuje na uwzględnienie także zarzut naruszenia art. 107 § 3 w zw. z art. 140 i w zw. z art. 11 k.p.a. Prawdą jest, że ani organ I instancji, ani też Wojewoda w swoich decyzjach nie odnieśli się do wszystkich podnoszonych przez stronę argumentów, niemniej uchybienie to nie wpłynęło w żaden sposób na treść rozstrzygnięcia. Należy podkreślić, że w myśl art. 145 § 1 pkt 1 lit "c" ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2002 r. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) stwierdzenie naruszenia przepisów postępowania skutkuje uchyleniem zaskarżonej decyzji przez sąd administracyjny tylko wówczas, gdy naruszenie to mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (chyba, że chodzi naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego). W niniejszej sprawie takiego wpływu nie da się stwierdzić, bowiem organy obu instancji prawidłowo zastosowały art. 30 ust. 6 pkt 2 prawa budowlanego wnosząc sprzeciw od dokonanego przez skarżących zgłoszenia. W skardze zwrócono uwagę, że Starosta O. w 2002 r. - a więc już pod rządami obowiązującego obecnie planu miejscowego - przyjął bez sprzeciwu zgłoszenie budowy przydomowej oczyszczalni ścieków. Trzeba jednak podkreślić, że w kolejnych latach wszystkie takie zgłoszenia skutkowały wniesieniem sprzeciwu. Nie można zgodzić się z zarzutem, że "organ administracji interpretuje ten sam przepis planu zagospodarowania w sposób całkowicie odmienny w identycznych stanach faktycznych". W opisanej sytuacji należy raczej upatrywać zmiany początkowo błędnej wykładni przepisu na prawidłową. Nie ma mowy o dowolności, skoro od 2002 r. wszystkie zgłoszenia były załatwiane w ten sam sposób. Biorąc powyższe pod uwagę skargę wniesioną w niniejszej sprawie należało oddalić na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.