II SA/Kr 195/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Paweł Darmoń Sędziowie: Sędzia WSA Magda Froncisz (spr.) Sędzia WSA Piotr Fronc po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 15 czerwca 2022 r. sprawy ze skargi M. K. na uchwałę Nr LXXI/1990/21 Rady Miasta Krakowa z dnia 3 listopada 2021 r. w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru "Lindego" oddala skargę. M. K. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na Uchwałę Rady Miasta Krakowa nr LXXI/1990/21 z dnia 3 listopada 2021 r. w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru "LINDEGO", zaskarżając ją w całości. Zaskarżonej uchwale zarzuciła naruszenie przepisów prawa administracyjnego materialnego oraz postępowania, a to: (1) art. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (zwanej dalej "u.p.z.p."), poprzez: a. nienależyte wyważenie interesu ogólnego i interesów indywidualnych, a także brak ustalenia faktycznego zagospodarowania terenów objętych procedurą planistyczną, poprzez brak merytorycznego rozpoznania przez organ planistyczny zgłoszonych uwag; (2) trybu sporządzania miejscowego planu poprzez niewłaściwe wykonanie czynności z art. 20 ust. 1 u.p.z.p. polegające na: a. braku podjęcia uchwał o sposobie rozpatrzenia zgłoszonych uwag do planu MPZP Lindego przez właściwy ustawowo organ, tj. Radę Miasta Krakowa; (3) art. 28 ust. 1 w zw. z art. 19 u.p.z.p. przez podjęcie zaskarżonej uchwały w brzmieniu, które nie odpowiada spełnieniu obowiązku ustawowemu rozpoznania każdej z uwag, w tym podjęcia merytorycznej uchwały w odniesieniu do każdej ze zgłoszonych uwag, tym samym zaniechaniu postępowania sporządzenia planu zgodnego z procedurą, a nadto uchwalenia projektu planu miejscowego bez ponowienia czynności, o których mowa w art. 17 ustawy w zakresie niezbędnym do dokonania zmian w projekcie planu miejscowego; (4) art. 1 ust. 2 pkt 7 w związku z pkt 9 u.p.z.p. poprzez niczym nieuzasadnione naruszenie zasady proporcjonalności pomiędzy interesem publicznym, a ingerencją w prawo własności poprzez: a. przedłożenie przez organy planistyczne dobra publicznego polegającego na możliwie szybkim uchwaleniu i wprowadzeniu w życie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego ponad uzasadnione dobro indywidualne mieszkańców zgłaszających licznie uwagi do planu; b. autorytarne, nie znajdujące podstaw ustawowych odrzucenie uwag do planu przez organ wykonawczy poprzez brak uzasadnienia merytorycznego, gdyż zgodność planu ze studium nie stanowi rozpoznania merytorycznego zgłoszonych uwag; (5) art. 17 pkt 12 i pkt 13 oraz art. 19 ust. 1 oraz art. 20 ust. 1 u.p.z.p. polegające na istotnym naruszeniu procedury planistycznej poprzez: a. brak merytorycznego rozpoznania uwag zgłoszonych przez skarżącą, na co wskazuje treść Uchwały nr LXX/1963/21 Rady Miasta Krakowa z dnia 20 października 2021 r. w sprawie rozstrzygnięcia o sposobie rozpatrzenia nieuwzględnionych przez Prezydenta Miasta Krakowa uwag do projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru "Lindego" poprzez: i. ujęcie w jednej Uchwale jedynie treści wskazania Zarządzenia Prezydenta Miasta Krakowa Zarządzeniem Nr 2978/2020 z dnia 18 listopada 2020 r. oraz Zarządzeniem Nr 2629/2021 z dnia 20 września 2021 r. w miejsce obowiązku podjęcia uchwał co do każdej z uwag oraz omówienia merytorycznego każdej ze zgłoszonych uwag do planu; ii. nie uwzględnienie uwag złożonych do projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru "Lindego" w zakresie wynikającym z rozpatrzenia przez Prezydenta Miasta Krakowa Zarządzeniem Nr 2978/2020 z dnia 18 listopada 2020 r. oraz Zarządzeniem Nr 2629/2021 z dnia 20 września 2021 r. czyli organu wykonawczego, zamiast rozpoznania merytorycznie każdej z uwag i podjęcia uchwał co do każdej z zgłoszonych uwag; iii. odmowy uwzględnienia zgłoszonych uwag i zaniechania zmian projektu planu w odpowiednim zakresie zgłoszonych uwag, wyłącznie z powodu pośpiechu i niechęci organów planistycznych do powtórzenia czynności planistycznych, które byłyby konieczne w przypadku uwzględnienia uwag, a to podjęcia przez Radę Miasta Krakowa odpowiedniej uchwały i wyłożenia zmienionego rysunku projektu planu, tym samym przedłużenia czasu uchwalania planu; b. sposobu uzasadnienia odmowy uwzględnienia uwag skarżącej, które pomija całkowicie treść obowiązujących przepisów określających sposób zagospodarowania terenu, w tym fakt, iż zgłoszone uwagi były zgodne ze studium; c. brak merytorycznego rozpoznania zgłoszonych uwag do planu przez organy planistyczne poprzez nieprzedstawienie przez organy planistyczne argumentów w przedmiocie odrzucenia uwag, gdyż uzasadnienie, iż plan jest zgodny ze studium, nie stanowi uzasadnienia o odrzuceniu uwag do planu; (6) art. 6 ust. 1 u.p.z.p. poprzez przekroczenie władztwa planistycznego i brak wyważenia interesów indywidualnych z interesem publicznym oraz ponadustawowego i nieuzasadnionego racjami społecznymi ograniczenia indywidualnych interesów właścicieli nieruchomości objętych planem, poprzez: a. brak rozpoznania merytorycznego zgłoszonych uwag do planu, gdyż przedstawione uzasadnienia opierające się jedynie na wskazaniu zgodności planu ze studium nie stanowi rozpoznania merytorycznego uwag; b. przekroczenie granic ustawowych kompetencji organu wykonawczego Prezydenta Miasta Krakowa, jako niewłaściwego do decydowania w przedmiocie zgłoszonych uwag, w miejsce ustawowego zakresu obowiązków organu Rady Miasta Krakowa poprzez podłożenie zarządzeń organu wykonawczego w uchwale, w tym w jej treści jako podstawę oddalenia uwag zgłoszonych do planu; c. braku podjęcia uchwał o sposobie rozpatrzenia zgłoszonych każdej z uwag do planu MPZP Lindego przez właściwy ustawowo organ tj. Radę Miasta Krakowa; (7) art. 6 ust. 2 w zw. z art. 3 ust. 1 oraz art. 4 ust. 1 u.p.z.p. poprzez przekroczenie granic przysługującego gminie władztwa planistycznego i nadmierne ograniczenie uprawnień skarżącej związanych z prawem własności nieruchomości położonych na terenie objętym planem; (8) art. 20 ust. 1 u.p.z.p. poprzez brak rozpatrzenia przez Radę Gminy uwag do projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, a złożonych przez skarżącą; (9) art. 31 ust. 1 oraz art. 32 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej poprzez nieposzanowanie uprawnień skarżącej i innych mieszkańców zgłaszających uwagi do planu oraz dyskryminację przez organ publiczny Rady Miasta Krakowa poprzez brak rozpoznania zgłoszonych uwag merytorycznie przez organ planistyczny, a następnie rozpoznania ich przez właściwy ustawowo organ Radę Miasta Krakowa poprzez podjęcie stosownych uchwał w przedmiocie każdej z uwag do planu; (10) art. 21 ust. 1 i art. 64 ust. 1; 2; 3 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, gdyż zaskarżona uchwała pozbawiając władztwa właścicieli nieruchomości położonych w obrębie MPZP Lindego jest zaprzeczeniem fundamentalnego prawa równej ochrony prawa własności dla wszystkich; (11) przepisów postępowania, a w szczególności art. 6, 7,8, 9 i 11 k.p.a. Mając na uwadze powyższe skarżąca wniosła o stwierdzenie nieważności Uchwały Rady Miasta Krakowa nr LXXI/1990/21 z dnia 3 listopada 2021 r. w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego w całości; ewentualnie o stwierdzenie nieważności zaskarżonej Uchwały w części - w zakresie ustaleń dotyczących zgłoszonych uwag; ewentualnie stwierdzenia jej niezgodności z prawem; o zwolnienie od kosztów sądowych w zakresie wpisu od skargi; o zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. W uzasadnieniu skarżąca podała między innymi, że jest właścicielką nieruchomości położonej w obrębie uchwalonego MPZP Lindego, tj. lokalu mieszkalnego przy ulicy [...] w Krakowie. Pismem z dnia 20 września 2020 r. skarżąca złożyła uwagi do MPZP Lindego. Do projektu planu wpłynęły też inne identyczne uwagi oraz wiele innych. Uwagi nie zostały uwzględnione przez Prezydenta Miasta Krakowa Zarządzeniem Nr 2978/2020 z dnia 18 listopada 2020 r. oraz Zarządzeniem Nr 2629/2021 z dnia 20 września 2021 r. Uchwałą nr LXX/1963/21 Rady Miasta Krakowa z dnia 20 października 2021 r. w sprawie rozstrzygnięcia o sposobie rozpatrzenia nieuwzględnionych przez Prezydenta Miasta Krakowa uwag do projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru "Lindego" Rada Miasta Krakowa: - ujęła w jednej Uchwale jedynie treści wskazania Zarządzenia Prezydenta Miasta Krakowa Zarządzeniem Nr 2978/2020 z dnia 18 listopada 2020 r. oraz Zarządzeniem Nr 2629/2021 z dnia 20 września 2021 r. w miejsce obowiązku podjęcia uwag co każdej z uwag oraz omówienia merytorycznego każdej ze zgłoszonych uwag do planu, które to uwagi oddaliła. W dniu 3 listopada 2021 r. Rada Miasta Krakowa podjęła uchwałę Nr LXXI/1990/21 w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru "LINDEGO" – uchwała ogłoszona w Dzienniku Urzędowym Województwa Małopolskiego z dnia 15 listopada 2021 r., poz. 6374, weszła w życie w dniu 30 listopada 2021 r. Interes prawny do wniesienia skargi na MPZP skarżąca wywiodła z faktu, że jest właścicielem nieruchomości - lokalu mieszkalnego przy ulicy [...] w Krakowie, która to nieruchomość znajduje się na terenie objętym MPZP Lindego i jego zapisy mają bezpośredni wpływ na nieruchomość skarżącej, jej okolicę oraz życie codzienne skarżącej i jej rodziny. Dalej skarżąca przedstawiła obszerne (ponad 20 stron) uzasadnienie sformułowanych w skardze zarzutów. Wskazała między innymi, że pismem z dnia 20 września 2020 r. jako skarżąca, wraz z sąsiadami, złożyła uwagi w ramach procedury uchwalania miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego LINDEGO. Uwagi nie zostały uwzględnione przez Prezydenta Miasta Krakowa. Do projektu planu MPZP Lindego wpłynęły uwagi o identycznej treści również od wielu sąsiadów, które w znacznej większości, oprócz jednej krytycznej nowej drogi, nie zostały uwzględnione w uzasadnieniu organu planistycznego. Skarżąca szczegółowo przedstawiła też treść uwag do planu i sposobu ich rozstrzygnięcia jedną wspólną uchwałą. W kolejnych pismach procesowych skarżąca podtrzymała i rozwinęła postawione zarzuty. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Przedstawił tok formalnoprawny podjęcia uchwały oraz obszernie (ponad 20 stron) ustosunkował się do zarzutów skarżącej. Sąd wyznaczył rozprawę na dzień 14 czerwca 2022 r., jednak skarżąca nie wskazała adresu poczty E-PUAP, na który powinno być skierowane zawiadomienie, pomimo wezwania z dnia 4 maja 2022 r., zobowiązującego do wskazania adresu elektronicznego przypisanego do systemu E-PUAP, na który miał być skierowany link w systemie WEBEX. Podała jedynie adres mailowy w piśmie z dnia 26.05.2022 r., a na rozprawę się nie zgłosiła. Dlatego też na rozprawie Przewodniczący zarządził skierowanie sprawy na posiedzenie niejawne w trybie COVID i Sąd w dniu 15 czerwca 2022 r. wydał wyrok na posiedzeniu niejawnym. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z dyspozycją art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325), zwanej dalej w skrócie P.p.s.a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie, przy czym na podstawie art. 3 § 2 pkt 5 P.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej. Sąd dokonuje zatem kontroli legalności aktów prawa miejscowego pod względem ich zgodności z prawem, jak i zachowania przez organy planistyczne przepisów postępowania. Przedmiotem rozpoznania Sądu w niniejszej sprawie jest ocena zgodności z prawem uchwały Rady Miasta Krakowa nr LXXI/1990/21 z dnia 3 listopada 2021 r. w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru "LINDEGO". W niniejszej sprawie na wstępie należy stwierdzić, że skarga została wniesiona w terminie. W pierwszej kolejności koniecznym stało się zbadanie legitymacji skarżącej do zaskarżenia przedmiotowej uchwały, w kontekście przesłanek określonych w art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t.j. Dz. U. z 2020, poz. 713, dalej u.s.g.), zgodnie z którym każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem, podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może zaskarżyć uchwałę lub zarządzenie do sądu administracyjnego. Przepis ten determinuje legitymację skargową, a także - zwłaszcza w przypadku kontroli aktów prawa miejscowego takich jak uchwała w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego - zakres rozpoznania i orzekania sądu administracyjnego. Kontrola zaskarżonego aktu dokonywana jest w granicach wyznaczonych prawną ochroną przysługującą skarżącemu mającemu tytuł prawny do oznaczonej nieruchomości objętej planem; w konsekwencji ewentualne uwzględnienie skargi powinno nastąpić wyłącznie w części wyznaczonej indywidualnym interesem skarżącego. Także potencjalne naruszenia procedury planistycznej mogą być brane pod uwagę tylko wtedy, gdy pozostają w związku z interesem prawnym skarżącego (por. wyrok WSA w Krakowie z dnia 5 grudnia 2017r., II SA/Kr 1037/17, CBOSA oraz powołane tam orzecznictwo). W myśl art. 101 ust. 1 u.s.g. skarżącej przysługuje legitymacja skargowa. W niniejszej sprawie bezsporne jest bowiem, że skarżąca jest właścicielką lokalu mieszkalnego położonego przy ul. [...] w Krakowie ([...]), który znajduje się na działce ewidencyjnej o nr A obręb 1 jednostka ewidencyjna Krowodrza w Krakowie. Działka, na której znajduje się ww. budynek wielomieszkaniowy, leży na terenie objętym kwestionowanym planem miejscowym. Wobec uznania istnienia legitymacji skargowej należało przystąpić do badania zarzutów skargi, która – zdaniem Sądu - nie zasługuje jednak na uwzględnienie. W pierwszej kolejności należy zaznaczyć, że myśl poglądów prezentowanych w orzecznictwie, aby stwierdzić nieważność uchwały w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego konieczne jest ustalenie, że uchwała obarczona jest wadami kwalifikowanymi, tj. istotnymi. Wady nieistotne nie stanowią przesłanki do stwierdzenia nieważności uchwały rady gminy. W ocenie Sądu rozpoznającego sprawę - w zakresie zaskarżonym niniejszą skargą - przedmiotowa uchwała nie jest obarczona takimi kwalifikowanymi wadami. Zaskarżony miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego został sporządzony i uchwalony w trybie przepisów ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 503, dalej u.p.z.p.). Procedura planistyczna przebiegała następująco: 1. Ogłoszenie/obwieszczenie Prezydenta Miasta Krakowa o przystąpieniu do sporządzenia planu – 17 maja 2019 r. 2. Termin składania wniosków do planu - do 5 lipca 2019 r. 3. Rozpatrzenie wniosków złożonych do planu - Zarządzenie Nr 941/2020 Prezydenta Miasta Krakowa z dnia 20 kwietnia 2020 r. 4. Przekazanie projektu planu do opiniowania i uzgodnień ustawowych - 27 kwietnia 2020 r. i 4 sierpnia 2020 r. oraz 14 sierpnia 2020 r. 5. Ogłoszenie/obwieszczenie Prezydenta Miasta Krakowa o wyłożeniu do publicznego wglądu projektu planu wraz z prognozą oddziaływania na środowisko - 4 września 2020 r. 6. Wyłożenie do publicznego wglądu projektu planu wraz z prognozą oddziaływania na środowisko - od 16 września do 14 października 2020 r. 7. Dyskusja publiczna nad rozwiązaniami przyjętymi w wyłożonym projekcie planu - 22 września 2020 r. 8. Termin składania uwag do wyłożonego projektu planu - do 28 października 2020 r. 9. Rozpatrzenie uwag złożonych do wyłożonego projektu planu - Zarządzenie Nr 2978/2020 Prezydenta Miasta Krakowa z dnia 18 listopada 2020 r. 10. Przekazanie projektu planu do ponownego opiniowania i uzgodnień ustawowych - 12 stycznia 2021 r. i 8 marca 2021 r. oraz 14 czerwca 2021 r. 11. Ogłoszenie/obwieszczenie Krakowa o ponownym wyłożeniu do publicznego wglądu części projektu planu wraz z prognozą oddziaływania na środowisko - 9 lipca 2021 r. 12. Ponowne wyłożenie do publicznego wglądu części projektu planu wraz z prognozą oddziaływania na środowisko - od 20 lipca do 17 sierpnia 2021 r. 13. Dyskusja publiczna nad rozwiązaniami przyjętymi w wyłożonej części projektu planu - 5 sierpnia 2021 r. 14. Termin składania uwag do ponownie wyłożonej części projektu planu - do 31 sierpnia 2021 r. 15. Rozpatrzenie uwag złożonych do ponownie wyłożonej części projektu planu - Zarządzenie Nr 2629/2021 Prezydenta Miasta Krakowa z dnia 20 września 2021 r. 16. Przekazanie pod obrady Rady Miasta Krakowa projektu uchwały w sprawie uchwalenia planu - Zarządzenie Nr 2767/2021 Prezydenta Miasta Krakowa z dnia 5 października 2021 r. 17. Przekazanie pod obrady Rady Miasta Krakowa projektu uchwały w sprawie rozstrzygnięcia o sposobie rozpatrzenia nieuwzględnionych przez Prezydenta Miasta Krakowa uwag złożonych do projektu planu - Zarządzenie Nr 2768/2021 Prezydenta Miasta Krakowa z dnia 5 października 2021 r. 18. Uchwalanie planu - Sesja Rady Miasta Krakowa – 20 października 2021 r. - pierwsze czytanie projektu uchwały w sprawie uchwalenia planu oraz czytanie i głosowanie nad projektem uchwały w sprawie rozstrzygnięcia o sposobie rozpatrzenia nieuwzględnionych przez Prezydenta Miasta Krakowa uwag złożonych do projektu planu - Rada podjęła uchwałę Nr LXX/1963/21. 19. Uchwalanie planu - Sesja Rady Miasta Krakowa – 3 listopada 2021 r. - drugie czytanie i głosowanie nad projektem uchwały w sprawie uchwalenia planu - Rada podjęła uchwałę Nr LXXI/1990/21. 20. Ogłoszenie w Dzienniku Urzędowym Województwa Małopolskiego z dnia 15 listopada 2021 r., poz. 6374. Procedura ta przebiegła, zdaniem Sądu, prawidłowo. Zgodnie z art. 20 ust. 1 u.p.z.p. (w brzmieniu obowiązującym w niniejszej sprawie) plan miejscowy uchwala rada gminy, po stwierdzeniu, że nie narusza on ustaleń studium, rozstrzygając jednocześnie o sposobie rozpatrzenia uwag do projektu planu oraz sposobie realizacji, zapisanych w planie, inwestycji z zakresu infrastruktury technicznej, które należą do zadań własnych gminy oraz zasadach ich finansowania, zgodnie z przepisami o finansach publicznych. Część tekstowa planu stanowi treść uchwały, część graficzna oraz wymagane rozstrzygnięcia stanowią załączniki do uchwały. Badanie kwestii, czy plan nie narusza ustaleń studium, powinno być oceniane przez pryzmat dokumentu Studium obowiązującego w dacie uchwalenia zaskarżonego planu. Studium jest aktem o charakterze ogólnym, gdyż wyznacza podstawowy zarys, czy kierunki zagospodarowania gminy, natomiast uszczegółowienie zasad zagospodarowania terenów następuje w miejscowych planach zagospodarowania przestrzennego. Stopień związania planów ustaleniami studium zależy w dużym stopniu od brzmienia ustaleń studium. Ustalenia studium nie muszą być przeniesione wprost do postanowień miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, ale nie mogą również być ze sobą sprzeczne. Studium jest formą realizacji obowiązku prowadzenia polityki przestrzennej przez samorządowe władze lokalne i jest nie tylko aktem określającym założenia lokalnej polityki przestrzennej, lecz zawiera ustalenia wiążące przy sporządzeniu miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego. Studium z założenia ma być aktem elastycznym, który jednak zawiera nieprzekraczalne ramy dla swobody planowania przestrzennego (por. Ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Komentarz, pod red. prof. Z. Niewiadomskiego, Wydawnictwo C.H. Beck, Warszawa 2008, s. 78 i nast.). W myśl art. 9 ust. 4 u.p.z.p. ustalenia studium są wiążące dla organów gminy przy sporządzaniu planów miejscowych. Ustawodawca pozostawił uznaniu organu planistycznego przyjęcie kryteriów i zakresu wymaganej zgodności planu z ustaleniami studium. Rada, jako twórca polityki przestrzennej gminy, może zatem dokonać autointerpretacji uchwalonego przez siebie studium w zakresie oceny projektu planu miejscowego. Oczywiście stopień związania planu ustaleniami studium zależy przede wszystkim od brzmienia konkretnych postanowień studium, przy czym punktem wyjścia dla dokonania takiej oceny jest zawsze określenie przedmiotu i sposobu ujęcia ustaleń studium. Zgodność ta nie może być rozumiana ogólnie i nie może oznaczać wyłącznie spójności ze studium, lecz jest to stopień związania znacznie silniejszy niż spójność, bądź niesprzeczność (por. wyrok NSA z dnia 23 czerwca 2014 r. sygn. akt II OSK 3154/13 LEX nr 151937). Stan taki będzie miał miejsce, gdy plan miejscowy dokona sprecyzowania ustaleń dokonanych w studium lub na podstawie przyznanego gminie władztwa planistycznego unormuje stany nieujęte w studium, nie powodując przy tym uszczerbku dla realizacji na terenie objętym planem funkcji przewidzianej w studium (por. wyrok NSA z dnia 17 czerwca 2015 r. sygn. akt II OSK 2769/13, LEX nr 2089962). W toku procedury planistycznej skarżąca nie składała wniosków do planu. Natomiast podczas I wyłożenia do publicznego wglądu projektu zaskarżonego planu, wpłynęły 23 uwagi o tożsamej treści (odpowiednio uwaga nr: 1, 2, 3, 4, 5, 11, 12, 19, 20, 21, 22, 23, 28, 31, 32, 33, 24, 35, 36, 37, 48, 49, 50), z czego dwie uwagi (o tożsamej treści), wniosła skarżąca (uwaga nr 1 i 20). Szczegółowy zakres sposobu rozpatrzenia uwag zawiera Załącznik do zarządzenia Nr 2978/2020 Prezydenta Miasta Krakowa z dnia 18 listopada 2020 r. Wbrew twierdzeniem skarżącej, część uwagi skarżącej została uwzględniona przez Prezydenta Miasta Krakowa, co w konsekwencji skutkowało zmianą projektu planu miejscowego. W toku dalszej procedury planistycznej związanej ze sporządzeniem zaskarżonej uchwały, projekt planu miejscowego był częściowo wyłożony do publicznego wglądu, wówczas nie zostały złożone uwagi skarżącej lub innych osób w zakresie dotyczącym postulatów zmiany projektu planu przedstawionych podczas pierwszego wyłożenia zaskarżonego planu miejscowego. Zgodnie z dokumentem Studium nieruchomość skarżącej znajduję się w obszarze, dla którego w Studium został wyznaczony kierunek zagospodarowania pod tereny zabudowy mieszkaniowej wielorodzinnej (MW). Dla ww. terenu określono następujące funkcje: Funkcja podstawowa - Zabudowa mieszkaniowa wielorodzinna wysokiej intensywności realizowana jako budynki mieszkaniowe wielorodzinne (m.in. kamienice w zwartej zabudowie o charakterze śródmiejskim, zabudowa osiedli mieszkaniowych, budynki wielorodzinne realizowane jako uzupełnienie tkanki miejskiej) wraz z niezbędnymi towarzyszącymi obiektami budowlanymi (m.in. parkingi, garaże) oraz z zielenią towarzyszącą zabudowie, zieleń urządzona i nieurządzona). Funkcja dopuszczalna - Usługi inwestycji celu publicznego z zakresu infrastruktury społecznej, pozostałe usługi inwestycji celu publicznego, usługi kultury, nauki, oświaty i wychowania, usługi sportu i rekreacji, usługi handlu detalicznego, usługi pozostałe, zieleń urządzona i nieurządzona m. in. w formie parków, skwerów, zieleńców, parków rzecznych, lasów, zieleni izolacyjnej. Dodatkowo dokument Studium dla tego terenu określa wskaźniki zagospodarowania cyt.: Powierzchnia biologicznie czynna dla zabudowy mieszkaniowej w terenach zabudowy mieszkaniowej wielorodzinnej (MW) (w tym położonych w strefie kształtowania systemu przyrodniczego) min. 50%; Powierzchnia biologicznie czynna dla zabudowy usługowej w terenach zabudowy mieszkaniowej wielorodzinnej (MW), (w tym położonych w strefie kształtowania systemu przyrodniczego) min. 40%, a dla działek lub ich części położonych w pasie o szerokości 50 m wzdłuż ul. Balickiej min. 20%; Wysokość zabudowy mieszkaniowej w terenach zabudowy mieszkaniowej wielorodzinnej (MW) do 25 m; Wysokość zabudowy usługowej w terenach zabudowy mieszkaniowej wielorodzinnej (MW) do 13 m; Udział zabudowy usługowej w terenach zabudowy mieszkaniowej wielorodzinnej (MW) do 30%, a dla działek lub ich części położonych w pasie o szerokości 50 m wzdłuż ul. Balickiej do 100%." W zgodzie z ustaleniami Studium w treści zaskarżonej uchwały wyznaczono na nieruchomości skarżącej Teren zabudowy mieszkaniowej wielorodzinnej o podstawowym przeznaczeniu pod zabudowę budynkami mieszkalnymi wielorodzinnymi, który na rysunku planu został oznaczony symbolem MW.1. Zgodnie z treścią § 16 zaskarżonej uchwały cyt.: 1. Wyznacza się Tereny zabudowy mieszkaniowej wielorodzinnej, oznaczone symbolami MW.1, MW.2, o podstawowym przeznaczeniu pod zabudowę budynkami mieszkalnymi wielorodzinnymi. 2. Jako przeznaczenie uzupełniające ustala się możliwość lokalizacji funkcji usługowej w parterach budynków mieszkalnych. 3. W zakresie kształtowania zabudowy i zagospodarowania terenów ustala się: 1) minimalny wskaźnik terenu biologicznie czynnego: 50%, z zastrzeżeniem § 8 ust. 6 pkt 2; 2) wskaźnik intensywności zabudowy: 0,1 - 1,8; 3) maksymalną wysokość zabudowy: 20 m. 4. W terenie MW.2 nakaz realizacji budynków w układzie równoleżnikowym. 5. W terenach znajduje się wyznaczona strefa zieleni, dla której obowiązują ustalenia zawarte w § 8 ust. 6 pkt 4. Co do interesu prawnego skarżącej, wynikającego z prawa własności lokalu mieszkalnego znajdującym się pod adresem ul. [...] w Krakowie, który znajduje się na działce ewidencyjnej o nr A obręb 1 jednostka ewidencyjna Krowodrza w Krakowie, a która to nieruchomość jest objęta ustaleniami zaskarżonego planu miejscowego, to zgodnie z art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym - dalej u.s.g., każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem, podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może zaskarżyć uchwałę lub zarządzenie do sądu administracyjnego. Z przepisu tego wynika, że uprawnienie do wniesienia skargi na jego podstawie przysługuje wyłącznie temu podmiotowi, którego interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone. Zaskarżając uchwałę w trybie tej regulacji należy zatem dowieść, że kwestionowany akt, naruszając prawo, jednocześnie negatywnie wpływa na sferę prawnomaterialną skarżącej, czyli np. pozbawia ją pewnych, prawem gwarantowanych uprawnień albo uniemożliwia ich realizację. Skarga taka nie ma zatem charakteru actio popularis, a sąd zobowiązany jest do zbadania legitymacji procesowej skarżącej poprzez ustalenie, czy będąca przedmiotem skargi uchwała narusza jej prawem chroniony interes lub uprawnienie (por. wyrok NSA z dnia 14 września 2012 r., sygn. II OSK 1541/12, orzeczenia.nsa.gov.pl). W postępowaniu toczącym się na podstawie art. 101 ust. 1 u.s.g. orzeka się jedynie w "granicach" interesu prawnego skarżącej. Oznacza to, że przedmiotem badania pod względem zgodności z prawem jest cała uchwała w sprawie planu, jednakże w przypadku stwierdzenia naruszenia zasad sporządzania planu lub istotnego trybu sporządzania planu, sąd może orzec o stwierdzeniu nieważności uchwały, ale tylko w części wyznaczonej granicami interesu prawnego skarżącej (por. wyrok NSA z dnia 25 listopada 2008 r., sygn. akt II OSK 978/08). Co do zarzutu nr 1, to wskazać należy, że art. 1 u.p.z.p. stanowi cyt.: 1. Ustawa określa: 1) zasady kształtowania polityki przestrzennej przez jednostki samorządu terytorialnego i organy administracji rządowej, 2) zakres i sposoby postępowania w sprawach przeznaczania terenów na określone cele oraz ustalania zasad ich zagospodarowania i zabudowy - przyjmując ład przestrzenny i zrównoważony rozwój za podstawę tych działań. Wobec powyższego niezrozumiałym jest zarzut naruszenia art. 1 u.p.z.p. poprzez cyt.: nienależyte wyważenie interesu ogólnego i interesów indywidualnych, (...) poprzez brak merytorycznego rozpoznania przez organ planistyczny zgłoszonych uwag. Procedura sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego została szczegółowo określona w ustawie z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. W związku z tym Prezydent Miasta Krakowa kolejno wykonywał czynności planistyczne, określone w art. 17 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, co znalazło odzwierciedlenie w zgromadzonej dokumentacji planistycznej. Poszczególne etapy sporządzenia planu miejscowego zostały przytoczone powyżej. W toku procedury planistycznej zgłoszone uwagi podczas I wyłożenia projektu planu miejscowego zostały rozpatrzone Zarządzeniem Nr 2978/2020 Prezydenta Miasta Krakowa z dnia 18 listopada 2020 r. w sprawie rozpatrzenia uwag i rozpoznania pism złożonych do wyłożonego do publicznego wglądu projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru "Lindego". Załącznik do ww. zarządzenia został opracowany w oparciu o wzór wg załącznika nr 9 do rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie wymaganego zakresu projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (Dz. U. nr 164 poz. 1587). Powyższy załącznik stanowi zestawienie w formie tabeli, gdzie wskazano m.in. nr uwagi, treść uwagi, oznaczenie nieruchomości której uwaga dotyczy, przeznaczenie nieruchomości w projekcie planu, rozstrzygnięcie Prezydenta Miasta Krakowa w sprawie rozpatrzenia uwagi do projektu planu. Uwagi (informacje i wyjaśnienia dotyczące rozpatrzenia uwag - w zakresie uwag nieuwzlędnionych lub uwzględnionych częściowo). Analiza załącznika do ww. zarządzenia wskazuje, iż organ sporządzający projekt planu miejscowego merytorycznie rozpatrzył złożone uwagi. W związku z powyższym podniesiony zarzut nie zasługuje na uwzględnienie. W przedmiocie zarzutu nr 2. Zgodnie z art. 20 ust. 1 u.p.z.p. cyt.: Plan miejscowy uchwala rada gminy po stwierdzeniu, że nie narusza on ustaleń studium, rozstrzygając jednocześnie o sposobie rozpatrzenia uwag do projektu planu oraz sposobie realizacji, zapisanych w planie inwestycji z zakresu infrastruktury technicznej, które należą do zadań własnych gminy oraz zasadach ich finansowania, zgodnie z przepisami o finansach publicznych. Część tekstowa planu stanowi treść uchwały, część graficzna oraz wymagane rozstrzygnięcia stanowią załączniki do uchwały. Natomiast zgodnie z treścią art. 1 ust. 1 zaskarżonej uchwały cyt.: Uchwala się miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego obszaru "Lindego", zwany dalej "planem", stwierdzając, że nie narusza on ustaleń Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego Miasta Krakowa. Zaskarżona uchwała składa się z: części tekstowej uchwały, załącznika nr 1 stanowiącego rysunek planu, załącznika nr 2 stanowiącego rozstrzygnięcie o sposobie rozpatrzenia dotyczących projektu planu, załącznika nr 3 stanowiącego rozstrzygnięcie o sposobie realizacji inwestycji z zakresu infrastruktury technicznej. W dniu 20 października 2021 r. Rada Miasta Krakowa podjęła uchwałę Nr LXX/1963/21 w sprawie rozstrzygnięcia o sposobie rozpatrzenia nieuwzględnionych przez Prezydenta Miasta Krakowa uwag złożonych do projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru "Lindego". W związku z powyższym podniesiony zarzut nie zasługuje na uwzględnienie. W przedmiocie zarzutu nr 3, zgodnie z art. 19 ust.1 u.p.z.p. cyt.: Jeżeli rada gminy stwierdzi konieczność dokonania zmian w przedstawionym do uchwalenia projekcie planu miejscowego, w tym także w wyniku uwzględnienia uwag do projektu planu - czynności, o których mowa w art. 17, ponawia się w zakresie niezbędnym do dokonania tych zmian. Rada Miasta Krakowa nie stwierdziła konieczności dokonania zmian w przedstawionym do uchwalenia projekcie zaskarżonej uchwały. Uwagi nieuwzględnione przez Prezydenta Miasta Krakowa zostały przekazane Radzie Miasta Krakowa, co zostało uczynione Zarządzeniem Nr 2768/2021 Prezydenta Miasta Krakowa z dnia 5 października 2021 r. w sprawie przyjęcia i przekazania pod obrady Rady Miasta Krakowa projektu uchwały Rady Miasta Krakowa w sprawie rozstrzygnięcia o sposobie rozpatrzenia nieuwzględnionych przez Prezydenta Miasta Krakowa uwag złożonych do projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru "Lindego". Natomiast Rada Miasta Krakowa rozpatrzyła przekazane jej nieuwzględnione uwagi w dniu 20 października 2021 r. poprzez podjęcie uchwały Nr LXX/1963/21 w sprawie rozstrzygnięcia o sposobie rozpatrzenia nieuwzględnionych przez Prezydenta Miasta Krakowa uwag złożonych do projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru "Lindego". Analiza powyższych dokumentów nie wskazała, aby w wyniku rozpatrzenia przez Radę Miasta Krakowa przekazanych jej nieuwzględnionych uwag, istniała konieczność ponowienia czynności proceduralnych. W związku z powyższym podniesiony zarzut nie zasługuje na uwzględnienie. W przedmiocie zarzutu nr 4, przysługujące gminie prawo władczego rozstrzygania o przeznaczeniu terenu pod określone funkcje może być skutecznie zrealizowane jedynie w planie miejscowym, który został uchwalony przy zachowaniu określonych przepisami u.p.z.p. zasad i trybu sporządzania planu. W zakres władztwa planistycznego wchodzi również, z mocy art. 6 ust. 1 u.p.z.p., ustalenie w m.p.z.p. sposobu wykonywania prawa własności nieruchomości. Koncepcja władztwa planistycznego oznacza, że w niektórych przypadkach ustalenia planu mogą ingerować w interesy prywatne podmiotów skarżących w sposób odbierany przez nich jako niekorzystny, natomiast nie musi z tym być powiązane przekroczenie granic władztwa planistycznego. Sam fakt wprowadzenia ograniczeń w zakresie wykonywania prawa własności postanowieniami planu nie świadczy jeszcze o jego wadliwości. Wadliwe byłoby natomiast ograniczenie tego prawa w ramach sytuacji opisywanej jako nadużycie przez gminę władztwa planistycznego, będącej skutkiem wprowadzenia ograniczeń nieproporcjonalnych lub niezasadnych, wynikających z niewłaściwego wyważenia proporcji pomiędzy interesem publicznym, a prywatnym. Ustalenia planistyczne zaskarżonej uchwały w zakresie nieruchomości skarżącej nie naruszają ustaleń Studium. Dla nieruchomości skarżącej nie przyjęto ustaleń planistycznych, które ,,nakazywały by" realizację celu publicznego. W dniu 8 maja 2019 r. Rada Miasta Krakowa podjęła uchwałę Nr XV/305/19 w sprawie przystąpienia do sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru ,,Lindego". Natomiast zaskarżona uchwała została podjęta w dniu 3 listopada 2021 r., wobec powyższego wskazać należy, iż od dnia podjęcia uchwały o przystąpieniu do sporządzenia projektu planu miejscowego do dnia uchwalenia zaskarżonej uchwały minęły ok. 2 lata i 6 miesięcy. W powyższym okresie wykonano w ramach procedury planistycznej wszystkie czynności przewidziane prawem. W świetle art. 15 ust. 1 u.p.z.p. projekt planu sporządza się zgodnie z zapisami studium, gdyż zgodnie z art. 9 ust. 4 u.p.z.p., ustalenia studium są wiążące dla organów gminy przy sporządzaniu planów miejscowych. Z kolei zgodnie z treścią art. 20 ust. 1 u.p.z.p., plan miejscowy uchwala rada gminy, po stwierdzeniu, że nie narusza on ustaleń studium. Tak więc podstawowym uwarunkowaniem prawnym przy sporządzaniu planu jest zachowanie jego zgodności ze studium. Dlatego ustalenia dokumentu Studium determinują treść miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, co zostało odzwierciedlone nie tylko w treści zaskarżonej uchwały, ale również w motywach rozpatrzenia uwag do projektu planu miejscowego. W związku z powyższym podniesiony zarzut nie zasługuje na uwzględnienie. W przedmiocie zarzutu nr 5, to w toku procedury planistycznej Prezydent Miasta Krakowa Ogłoszeniem z dnia 4 września 2020 r. o wyłożeniu do publicznego wglądu projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru "Lindego" wraz z prognozą oddziaływania na środowisko i niezbędną dokumentacją, zakreślił termin do składania uwag do dnia 28 października 2020 r. Wszystkie złożone uwagi zostały rozpatrzone Zarządzeniem Nr 2978/2020 Prezydenta Miasta Krakowa z dnia 18 listopada 2020 r. w sprawie rozpatrzenia uwag i rozpoznania pism złożonych do wyłożonego do publicznego wglądu projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru "Lindego". Zestawienie powyższych dat wskazuje, iż uwagi zostały rozpatrzone w terminie zakreślonym przez ustawodawcę. W wyniku rozpatrzenia uwag, projekt planu miejscowego został zmieniony, a następnie był ponownie opiniowany i uzgadniany i w niezbędnym zakresie wyłożony do publicznego wglądu (w dniach od 20 lipca do 17 sierpnia 2021 r.). Brak skorzystania przez Radę Miasta Krakowa z uprawnienia wynikającego z treści art. 19 ust. 1 u.p.z.p., nie stanowi podstawy do stwierdzenia nieważności zaskarżonej uchwały. W przedmiocie nieuwzględnionych uwag w dniu 18 października 2021 r. odbyło się posiedzenie Komisji Planowania Przestrzennego i Ochrony Środowiska Rady Miasta Krakowa, na którym została wydana opinia Nr 230/2021 dotycząca projektu uchwały w sprawie rozstrzygnięcia o sposobie rozpatrzenia nieuwzględnionych przez Prezydenta Miasta Krakowa uwag złożonych do projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru "Lindego" (Druk nr 2238). Nad projektem uchwały o sposobie rozpatrzenia nieuwzględnionych uwag przez Prezydenta Miasta Krakowa odbyła się w Radzie Miasta Krakowa dyskusja publiczna (cytat ze stenogramu LXX sesji Rady Miasta Krakowa VIII kadencji odbytej w dniu 20 października 2021 r. znajduje się w odpowiedzi na skargę). W związku z powyższym podniesiony zarzut nie zasługuje na uwzględnienie. W przedmiocie zarzutu nr 6 i 7, co do zarzutu przekroczenia władztwa planistycznego wskazać należy, iż ustalenia każdego planu miejscowego ingerują w uprawnienia właścicielskie, jednakże ingerencja ta jest prawnie dopuszczalna. Własność nie jest bowiem prawem absolutnym i doznaje szeregu ograniczeń, wynikających z przepisów ustaw. Do kategorii ustaw ograniczających prawo własności należą przepisy ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Przepis art. 3 ust. 1 tej ustawy stanowi, że gminie przysługuje prawo do władczego przeznaczania terenu pod określone funkcje i ustalania zasad zagospodarowania terenu w planie miejscowym. Jest to wyłączna kompetencja rady gminy i żaden inny podmiot nie może jej realizować. Z kolei przepis art. 6 ust. 1 u.p.z.p. stanowi, że ustalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego kształtują sposób wykonywania prawa własności nieruchomości, a ust. 2 tegoż artykułu, że każdy ma prawo do zagospodarowania terenu, do którego ma tytuł prawny, w granicach określonych przez ustawę, zgodnie z warunkami ustalonymi w planie miejscowym. Zestawienie powyższych norm prowadzi do wniosku, iż możliwe jest tylko takie zagospodarowanie terenu, jakie jest dopuszczone przez obowiązujące normy prawne, w tym ustalenia planu miejscowego. Ustalenia planu miejscowego stanowią zatem składową zbioru norm prawnych kształtujących treść prawa własności w odniesieniu do konkretnej nieruchomości. W konkretnej sytuacji przestrzennej określonego terenu nie można wykluczyć kolizji pomiędzy tymi wartościami i brak jest jakichkolwiek podstaw z góry przypisywać prymat jednej nad pozostałymi wartościami. Funkcja planowania przestrzennego polega właśnie na wyważaniu tychże wartości, jak również interesu publicznego i prywatnego, w oparciu o zapisy studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy, co zdaniem strony przeciwnej zostało w zaskarżonym planie uczynione. Obszar objęty planem wymaga wprowadzenia zasad zagospodarowania przestrzennego poprzez kompleksowe rozwiązania obejmujące kompozycję funkcjonalno-przestrzenną, uwzględniającą relacje z terenami otaczającymi, prawidłową obsługę komunikacyjną wewnątrz obszaru, jak również powiązania z układem komunikacyjnym miasta oraz systemowe rozwiązania w zakresie infrastruktury technicznej. Głównym założeniem sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru "Lindego" jest określenie zasad kształtowania przestrzeni objętej Planem Generalnym Lotniska Kraków-Balice na lata 2016-2036, poprzez kompleksowe rozwiązania obejmujące kompozycję funkcjonalno-przestrzenną, uwzględniając relacje z terenami położonymi w sąsiedztwie, prawidłową obsługę komunikacyjną wewnątrz obszaru oraz powiązania z układem komunikacyjnym miasta. Ustalenia planu miejscowego określą przyszłą strukturę funkcjonalno-przestrzenną obszaru z uwzględnieniem zasad zrównoważonego rozwoju i harmonijnego współistnienia zróżnicowanych funkcji na obszarze. Propozycje rozwiązań funkcjonalno-przestrzennych oparto na ustaleniach Studium, w którym określono m. in. maksymalną dopuszczalną wysokość zabudowy, minimalną powierzchnię biologicznie czynną oraz określono funkcję podstawową i dopuszczalną (uzupełniającą). Przyjęte w planie miejscowym rozwiązania uwzględniają wskazania zawarte w opracowaniu ekofizjograficznym podstawowym oraz analizy i opracowania wykonane przez Wydział Planowania Przestrzennego UMK na potrzeby sporządzanego planu, w tym syntezę uwarunkowań oraz podsumowania analiz wykonanych na potrzeby opracowania Oceny Aktualności Studium i Planów Miejscowych. Ustalenia planu uwzględniają zasady dotyczące polityki przestrzennej określonej w Studium. Jak wskazał organ, w projekcie planu przyjęto wskaźniki i parametry zabudowy na podstawie ustaleń Studium (strukturalna jednostka urbanistyczna nr 40) oraz istniejącego zainwestowania. Część obszaru jest zainwestowana - zabudowa usługowa: m.in. obiekty handlowe, wypożyczalnia samochodów, hostel robotniczy, hurtownia materiałów budowlanych, hurtownia słodyczy, serwis samochodowy, siedziby spółek świadczących różne usługi (projektowe, reklamowe, pośrednictwa), zabudowa magazynowa, mieszkaniowa jednorodzinna oraz wielorodzinna, gospodarcza. Zgodnie z dokumentem Studium nieruchomość skarżącej znajduje się w Terenie zabudowy mieszkaniowej wielorodzinnej (MW), w oparciu o powyższe ustalenia Studium oraz istniejący stan zabudowy, w treści zaskarżonej uchwały, wyznaczono na ww. nieruchomości, Tereny zabudowy mieszkaniowej wielorodzinnej o podstawowym przeznaczeniu pod zabudowę budynkami mieszkalnymi wielorodzinnymi, który na rysunku planu został oznaczony symbolem MW.1. W planie obszaru "Lindego" wyznaczone zostały tereny inwestycyjne i do zainwestowania, tereny zabudowy usługowej, tereny infrastruktury technicznej (elektroenergetyka, gazownictwo, wodociągi), teren obsługi i urządzeń komunikacyjnych, o podstawowym przeznaczeniu pod obiekty i urządzenia transportu publicznego - pętla autobusowa, teren obsługi i urządzeń komunikacyjnych, o podstawowym przeznaczeniu pod parking (terenowy, nadziemny jedno- lub wielopoziomowy) dla samochodów wraz z obiektami i urządzeniami związanymi z obsługą parkowania i utrzymaniem terenu, a także tereny nie inwestycyjne: tereny zieleni urządzonej, o podstawowym przeznaczeniu pod parki, skwery, zieleńce oraz tereny komunikacji z podziałem na drogi publiczne klasy zbiorczej, lokalnej i dojazdowej. W całym obszarze objętym planem dla istniejących obiektów i urządzeń budowlanych ustalono możliwość m. in. rozbudowy w zakresie termomodernizacji, wykonania zewnętrznych szybów windowych i zewnętrznych klatek schodowych oraz wykonania pochylni i ramp dla osób ze szczególnymi potrzebami. Dodatkowo, w terenach U.5, U.6, U.7, MW/U.1, dla istniejących obiektów i urządzeń budowlanych ustalono możliwość zmiany sposobu użytkowania poddaszy na cele mieszkalne. Zgodnie z art. 9 ust. 4 u.p.z.p. ustalenia Studium są wiążące dla organów gminy przy sporządzaniu planów miejscowych. W związku z tym ustalenia Studium, dotyczące kierunków zagospodarowania przestrzennego, zawarte w Tomie II i Tomie III wraz z rysunkiem - plansze K1-K6 są uwzględniane łącznie przy sporządzaniu planów miejscowych. Zgodność projektu planu z ustaleniami Studium została zapewniona poprzez zachowanie zgodności rozwiązań planistycznych z zasadami i kierunkami tych rozwiązań określonymi w dokumencie Studium. Obszar planu znajduje się w strukturalnych jednostkach urbanistycznych: nr 21 BRONOWICE WIELKIE - niewielki fragment we wsch. Części obszaru (skrzyżowanie ulic: Balicka, Na Błonie, Zielony Most); nr 40 MYDLNIKI. W ramach wytycznych do planów miejscowych zawartych w tomie III.2 Studium określone zostały następujące kierunki zmian w strukturze przestrzennej (jednostka nr 40): Istniejąca zabudowa wzdłuż ul. Balickiej do przekształceń i uzupełnień w kierunku zabudowy usługowej o charakterze ponadlokalnym, kształtowana jako nieciągła, przerywana ciągami zieleni urządzonej obudowa ulicy; Dopuszcza się uzupełnienie zabudowy mieszkaniowej wzdłuż głównych ciągów komunikacyjnych budynkami usługowymi, realizującymi potrzeby lokalne i ponadlokalne; Koncentracja zabudowy usługowej oraz zabudowy mieszkaniowej o zwiększonej intensywności w rejonach przystanków kolejowych; Tereny zabudowy magazynowo-składowej i produkcyjnej we wschodniej części jednostki do przekształceń w kierunku zabudowy mieszkaniowej wielorodzinnej z usługami lokalnymi i ponadlokalnymi; Obsługa komunikacyjna terenu jednostki powiązana z ul. Balicką i szybką koleją aglomeracyjną (SKA). Także w zakresie kategorii terenów (funkcji) występujących na obszarze objętym planem, standardów przestrzennych i w zakresie wskaźników zabudowy oraz zasad dotyczących środowiska kulturowego i przyrodniczego oraz zasad dotyczących układu komunikacyjnego i infrastruktury technicznej (opisanych szczegółowo w odpowiedzi na skargę) plan nie narusza ustaleń Studium. Analiza zgodności planu z polityką przestrzenną określoną w Studium wykazała, że ustalone w Studium kierunki rozwoju zostały zachowane w projekcie planu, z uwzględnieniem istniejącego zagospodarowania terenu, przepisów odrębnych, decyzji administracyjnych, a także opinii i uzgodnień uzyskanych w ramach procedury określonej w ustawie. W związku z powyższym podniesiony zarzut nie zasługuje na uwzględnienie. W przedmiocie zarzutu nr 8, wbrew twierdzeniem skarżącej, Rada Miasta Krakowa rozpatrzyła uwagi nieuwzględnione przez Prezydenta Miasta Krakowa, co zostało szczegółowo wyjaśnione powyżej. Brak aprobaty skarżącej dla sposobu rozpatrzenia nieuwzględnionych uwag nie stanowi podstawy do stwierdzenia nieważności zaskarżonej uchwały. W związku z powyższym podniesiony zarzut nie zasługuje na uwzględnienie. W przedmiocie zarzutu nr 9, uwagi złożone do projektu zaskarżonego planu miejscowego zostały przeanalizowane, a nieuwzględnione przez Prezydenta Miasta Krakowa uwagi zostały przekazane do Rady Miasta Krakowa. Organ uchwałodawczy dokonał analizy nieuwzględnionych przez Prezydenta Miasta Krakowa uwag. W wyniku przeprowadzonej analizy uwagi nieuwzględnione Przez Prezydenta Miasta Krakowa zostały ocenione przez Radę Miasta Krakowa, która zdecydowała o ich nieuwzględnieniu. Okoliczność, że organy gminy zajmowały się uwagami mieszkańców złożonymi w toku procedury planistycznej wskazuje, że zarzut skarżącej jest nieuzasadniony. W związku z uwagami składanymi w toku procedury planistycznej związanej z sporządzeniem zaskarżonej uchwały, zostały wydane: Zarządzenie Nr 2978/2020 Prezydenta Miasta Krakowa z dnia 18 listopada 2020 r. w sprawie rozpatrzenia uwag i rozpoznania pism złożonych do wyłożonego do publicznego wglądu projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru "Lindego"; Zarządzenie Nr 2629/2021 Prezydenta Miasta Krakowa z dnia 20 września 2021 r. w sprawie rozpatrzenia uwag i rozpoznania pism złożonych do ponownie wyłożonej do publicznego wglądu części projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru "Lindego", w tym uwag zgłoszonych w ramach strategicznej oceny oddziaływania na środowisko projektu tego planu; Zarządzenie Nr 2768/2021 Prezydenta Miasta Krakowa z dnia 5 października 2021 r. w sprawie przyjęcia i przekazania pod obrady Rady Miasta Krakowa projektu uchwały Rady Miasta Krakowa w sprawie rozstrzygnięcia o sposobie rozpatrzenia nieuwzględnionych przez Prezydenta Miasta Krakowa uwag złożonych do projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru "Lindego", które zostały opublikowane w Biuletynie Informacji Publicznej Miasta Krakowa pod adresem: https://www.bip.krakow.pl/?dokjd=109773#zarzadzenia; Opinia Nr 230/2021 Komisji Planowania Przestrzennego i Ochrony Środowiska Rady Miasta Krakowa z dnia 18 października 2021 r. dotycząca projektu uchwały w sprawie rozstrzygnięcia o sposobie rozpatrzenia nieuwzględnionych przez Prezydenta Miasta Krakowa uwag złożonych do projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru "Lindego" (Druk nr 2238); Uchwała Nr LXX/1963/21 Rady Miasta Krakowa z dnia 20 października 2021 r. w sprawie rozstrzygnięcia o sposobie rozpatrzenia nieuwzględnionych przez Prezydenta Miasta Krakowa uwag złożonych do projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru "Lindego". W związku z powyższym podniesiony zarzut nie zasługuje na uwzględnienie. W przedmiocie zarzutu nr 10, zaskarżona uchwała stanowi akt prawa miejscowego obejmujący obszar 47,2 ha Miasta Krakowa. W obszarze tym wskazano tereny publiczne np. Tereny dróg publicznych i Teren ciągu pieszego. Realizacja tych przeznaczeń w przypadku ich realizacji na terenach prywatnych wiąże się z wywłaszczeniem z prawa własności, jednak skarżąca nie ma nieruchomości, która miałaby zostać wywłaszczona w oparciu o ustalenia zaskarżonej uchwały. W przedmiocie zarzutu nr 11, przepisy ustawy Kodeks postępowania administracyjnego nie mają zastosowania w postępowaniu, w ramach którego jest sporządzany miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego. Sądy administracyjne rozstrzygnęły, że przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego nie mają zastosowania w postępowaniu planistycznym uregulowanym w sposób szczególny w ustawie o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (por. wyrok NSA z dnia 21 lutego 2007 r., sygn. akt: II OSK 1794/06). W związku z powyższym podniesiony zarzut nie zasługuje na uwzględnienie. Tak więc w niniejszym przypadku plan nie narusza ustaleń Studium i realizuje politykę przestrzenną określoną w ww. dokumencie oaz kontynuując ogólne wytyczne Studium w zakresie zasad zagospodarowania terenu, plan je doprecyzowuje. Odnosząc się do wskazanej w skardze kwestii władztwa planistycznego w zakresie prawa własności skarżącej trzeba wskazać, że Sąd nie stwierdził nadużycia w tej kwestii. Pamiętać trzeba, że na gruncie ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym dla realizacji celów tej ustawy ustawodawca nie wyróżnił znacząco interesu prywatnego, jak i interesu publicznego. Dlatego w każdym przypadku kolizji należy wyważyć, który z nich ma uzyskać przewagę. "Ograniczenia wykonywania prawa własności, wynikające z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, są prawnie dopuszczalne. Akt ten, ustalając możliwość lub zakazy prawa zabudowy danej nieruchomości, zawiera ograniczenia we władztwie nad gruntem, określa przez to granice interesu prawnego danej jednostki i wyznacza jej zakres możliwości korzystania z gruntu. Ingerencja ta musi pozostawać w racjonalnej i odpowiedniej proporcji do celów, dla osiągnięcia których ustanawia się określone ograniczenia w korzystaniu z nieruchomości. To właśnie zachowanie owej proporcjonalności ma kluczowe znaczenie dla oceny, czy określone rozstrzygnięcie nie wykracza poza granice władztwa planistycznego" (tak wyrok WSA w Białymstoku z dnia 9 kwietnia 2018 r., sygn. II SA/Bk 8/18, LEX nr 2494783). W szczególności podkreślenia wymaga, że jeżeli miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego ma być skutecznym instrumentem ochrony środowiska i ochrony przyrody, to właściciel nieruchomości powinien uznać konieczność wprowadzenia prewencyjnych ograniczeń będących konsekwencją obowiązywania zasady wynikającej z treści art. 15 ust. 2 pkt 9 u.p.z.p. (tak wyrok WSA w Warszawie z dnia 23 lutego 2021 r., sygn. IV SA/Wa 1794/20, LEX nr 3172793). To Gmina realizuje planistyczną wizję terenu, wyznaczając kolejne etapy procedury planistycznej (studium, a następnie miejscowe plany zagospodarowania przestrzennego) - a nie mieszkańcy, których udział jest doradczy, a nie wiodący. Jednak, jak to już wspomniano, na styku interesu publicznego i prywatnego musi się to odbywać z poszanowaniem zasady proporcjonalności oraz z poszanowaniem dedykowanych temu zagadnieniu przepisów prawnych. Argumentacja skarżącej koncentruje się w istocie na propagowaniu odmiennej wizji planistycznej terenu objętego planem. Tymczasem to gmina posiada kompetencję do ustalania przeznaczenia terenu i warunków jego zagospodarowania. Fakt, iż ustalenia planistyczne nie odpowiadają oczekiwaniom skarżącej nie decyduje jeszcze o naruszeniu jej prawa własności czy jakichkolwiek innych przepisów prawa. Z mocy przepisu art. 6 ust. 1 u.p.z.p. organy gminy zostały upoważnione do ingerencji w prawo własności innych podmiotów, zaś zaskarżona uchwała została podjęta po rozważeniu wszystkich interesów indywidualnych i publicznego, w wyniku czego przyjęto, że wprowadzenie ładu przestrzennego może być zrealizowane jedynie poprzez przyjęte ustalenia planistyczne. Zasadą polityki przestrzennej jest realizacja ochrony i uwzględnienia wartości wysoko cenionych, do których zalicza się, zgodnie z treścią przepisu art. 1 ust. 1 u.p.z.p., ład przestrzenny i powiązanie go z zasadą rozwoju zrównoważonego. Adresatem powyższej zasady są organy planistyczne, którym zakreślono kierunek podejmowanych rozstrzygnięć. Zarówno "ład przestrzenny" jak i "zrównoważony rozwój" to wartości nadrzędne, wymienione expressis verbis w ww. ustawie. Pojęcie ładu przestrzennego definiowane jest w ustawie jako "takie kształtowanie przestrzeni, które tworzy harmonijną całość oraz uwzględnia w uporządkowanych relacjach uwarunkowania i wymagania funkcjonalne, społeczno-gospodarcze, środowiskowe, kulturalne oraz kompozycyjno-estetyczne" (por. art. 2 u.p.z.p.), natomiast zrównoważony rozwój to taki rozwój społeczno-gospodarczy, w którym następuje proces integrowania działań politycznych, gospodarczych i społecznych, z zachowaniem równowagi przyrodniczej oraz trwałości podstawowych procesów przyrodniczych, w celu zagwarantowania możliwości zaspokajania podstawowych potrzeb poszczególnych społeczności lub obywateli zarówno współczesnego pokolenia, jak i przyszłych pokoleń. Zasada ładu przestrzennego to wartość nadrzędna, która oznacza, że przyjęte ustalenia planistyczne i odpowiadające im rozwiązania realizują zasady polityki przestrzennej a w zakresie kształtowania struktury funkcjonalno-przestrzennej z uwzględnieniem postulatu harmonizowania owych wartości. Organ nie naruszył też względem skarżącej zasady proporcjonalności. Sąd doszedł do przekonania, że zakres ingerencji gminy w prawo własności skarżącej nie nosi znamion dowolności i mieści się w granicach wyznaczonych prawem gminy do władczego rozstrzygania o zasadach kształtowania ładu przestrzennego w akcie prawa miejscowego, jakim jest miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego. Rada Miasta Krakowa wyważyła interesy prywatne z interesem publicznym. Wszystkie powyższe rozważania oraz precyzyjne, rzeczowe i zasadne stanowisko organu wyrażone w odpowiedzi na skargę uległy u podstaw stwierdzenia przez Sąd bezzasadności skargi wniesionej w niniejszej sprawie. Sąd doszedł do przekonania, że zakres ingerencji gminy w prawo własności skarżącej nie nosi znamion dowolności i mieści się w granicach wyznaczonych prawem gminy do władczego rozstrzygania o zasadach kształtowania ładu przestrzennego w akcie prawa miejscowego jakim jest miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego. Zaskarżona uchwała nie narusza przepisów w zakresie właściwości organów. Wprowadzony nią miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego został sporządzony i uchwalony bez istotnego naruszenia trybu sporządzania planu, a organ, działając w granicach przysługującego mu władztwa planistycznego, nie dopuścił się istotnego naruszenia zasad sporządzania planu. Dlatego też Sąd, nie stwierdziwszy naruszenia art. 28 ust.1, art. 15 ust. 1, art. 20 ust. 1 w zw. z art. 9 ust. 4 u.p.z.p., ani innych przepisów prawa, w tym wskazanych w skardze, orzekł o jej oddaleniu na podstawie art.151 P.p.s.a..