II SA/Kr 258/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący SWSA Mirosław Bator SWSA Paweł Darmoń (spr.) SWSA Iwona Niżnik – Dobosz po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 28 kwietnia 2016 r. sprawy ze skargi J. H. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 7 grudnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie niedopuszczalności zarzutu zgłoszonego w postępowaniu egzekucyjnym uchyla zaskarżone postanowienie. WSA/wyr. 1a - sentencja wyroku (tryb uproszczony) Starosta S. postanowieniem z dnia 27 lipca 2015 r., znak: [...] , na podstawie art. 34 § 4 i § 5 w związku z art. 18 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2014.1619 z późn. zm.) oraz art. 124 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267 ze zm.) po rozpatrzeniu zarzutów zobowiązanego J.H. z dnia 3 lipca 2015 r. stwierdził niedopuszczalność zarzutu zgłoszonego w postępowaniu egzekucyjnym. W uzasadnieniu postanowienia Starosta S. wskazał, że prowadzi postępowanie egzekucyjne nr [...] dotyczące wykonania obowiązku o charakterze niepieniężnym tj. obowiązku wynikającego z tytułu wykonawczego nr [...] przekazanego wraz z postanowieniem znak: [...] z dnia 8 czerwca 2015 r., polegającego na wydaniu nieruchomości oznaczonych, jako działki ewidencyjne nr [...] oraz nr [...] , obręb i jednostka ewidencyjna – S. , w terminie do 10 lipca 2015 r. W toku tego postępowania zobowiązany J.H. w dniu 3 lipca 2015 r. wniósł zarzuty w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej, na podstawie art. 33 pkt 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, zgłaszając zarzut wadliwości tytułu wykonawczego i faktu nieistnienia egzekwowanego obowiązku. Podniósł, że decyzja Starosty S. nr [...] z dnia 19 lipca 2013 r. znak: [...] o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej pn.: "rozbudowa i przebudowa drogi gminnej klasy D (ul. [...] ) długości 98m w S. (zwana dalej "decyzją ZRID"), z której wynika wspomniany wyżej obowiązek, nie jest ostateczna w świetle wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie (sygn. akt II SA/Kr 537/15) z dnia 16 czerwca 2015 r. orzekającego o uchyleniu postanowienia Wojewody stwierdzającego, że odwołanie od tej decyzji wniesione zostało po terminie. Starosta wskazał, że odrzuca zarzut, że wykonywana decyzja nie jest jeszcze ostateczna, co czyni wadliwymi inne wydane w oparciu o tę decyzję akty administracyjne (tytuł wykonawczy). Następnie wskazano, że decyzja nr [...] z dnia 19 lipca 2013 r. znak:[...] w dniu 26 sierpnia 2013 r. stała się ostateczna. Decyzji nadany został rygor natychmiastowej wykonalności. Wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie sygn. akt. II SA/Kr 537/15 z dnia 16 czerwca 2015 r. uchylone zostało postanowienie Wojewody stwierdzające, że odwołanie od tej decyzji wniesione zostało po terminie, co nie zmienia faktu, że decyzja jest ostateczna, posiada klauzulę natychmiastowej wykonalności i podlega wykonaniu. Podkreślono, że postanowienie Wojewody nr [...] z dnia 29 stycznia 2014 r. o wstrzymaniu z urzędu wykonania tej decyzji zostało uchylone przez Ministra Infrastruktury i Rozwoju postanowieniem z dnia 13 czerwca 2014 r., a złożona skarga na postanowienie o nadaniu decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności została oddalona przez Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku II OSK 1718/14 z dnia 4 marca 2015 r. W związku z powyższym inwestor realizuje roboty budowlane objęte decyzją. Dalej zwrócono uwagę, że zgodnie z art.17 ust. 2 ustawy z dnia 10 kwietnia 2003r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych (Dz. U. z 2013 poz. 687 z późn. zm.) decyzja, której nadany został rygor natychmiastowej wykonalności zobowiązuje do niezwłocznego wydania nieruchomości, uprawnia do faktycznego objęcia nieruchomości w posiadanie przez właściwego zarządcę drogi oraz uprawnia do rozpoczęcia robót budowlanych. W związku z tym nie może być mowy o fakcie nieistnienia egzekwowanego obowiązku. Nieuzasadnione jest również zakwestionowanie tytułu wykonawczego wystawionego do egzekucji wykonania obowiązku o charakterze niepieniężnym, gdyż spełnia on wymagania art. 27 § 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji i wystawiony został zgodnie z obowiązującym rozporządzeniem Ministra Finansów z dnia 16 maja 2014 r. w sprawie wzorów tytułów wykonawczych stosowanych w egzekucji administracyjnej (Dz. U. z 2014 poz. 650) - załącznik nr 2, tj. wzór tytułu wykonawczego stosowanego w egzekucji obowiązków o charakterze niepieniężnym. Zażalenie na to postanowienie wniósł J.H. , wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucił: a) nieuwzględnienie występowania zgłoszonych organowi okoliczności, o których mowa w art. 33 pkt 1, w związku z art. 29 § 1 i § 2 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, b) nieuwzględnienie możliwości zastosowania przepisu art. 56 § 1 pkt 4 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, w związku z wystąpieniem okoliczności, o których mowa w art. 59 § 1 pkt 2 tej ustawy. W uzasadnieniu zażalenia podniósł, że na skutek wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4 marca 2015 r. w sprawie o sygn. akt II OSK 2389/14 oraz wyroku WSA w Krakowie z dnia 16 czerwca 2015 r. sygn. akt II SA/Kr 537/15 postanowienie Wojewody w przedmiocie stwierdzenia uchybienia przez J.H. terminu do wniesienia odwołania od decyzji Starosty S. zostało uchylone. W sytuacji, gdy postępowanie odwoławcze nie zostało jeszcze zakończone, twierdzenie organu egzekucyjnego o ostateczności decyzji Starosty z 19 lipca 2013 r. nie znajduje żadnego uzasadnienia. Dalej podniesiono, że w obrocie prawnym istnieje decyzja Wojewody stwierdzająca przypadki rażącego naruszenia prawa w omawianej decyzji. Skarżący przypomniał, że postanowienie o nadaniu rygoru natychmiastowej wykonalności decyzji wydawane było w innym stanie prawnym, tj. przy założeniu, że omawiana decyzja Starosty jest prawomocna. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. postanowieniem z dnia 7 grudnia 2015 r., sygn. akt [...] działając w oparciu o art. 33, art. 34 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, art. 17 ust. 1 i 3 ustawy o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych oraz art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 144 k.p.a. utrzymało w mocy zaskarżone postanowienie. Uzasadniając to rozstrzygnięcie Kolegium podkreślił, że istnieje w obrocie decyzja Starosty S. nr [...] z dnia 19 lipca 2013r. o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej, która jest źródłem tytułu wykonawczego zobowiązującego J.H. do niezwłocznego wydania nieruchomości i podstawą stosowania przymusu administracyjnego. Decyzji tej Starosta S. postanowieniem z dnia 15 listopada 2013 r. nadał rygor natychmiastowej wykonalności. Postanowienie o nadaniu rygoru natychmiastowej wykonalności było przedmiotem kontroli sądowej, Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 4 marca 2015 r., sygn. II OSK 1718/14 oddalił skargę Wojewody i stwierdził, że postanowienie Starosty S. z dnia 15 listopada 2013 r. w sprawie nadania rygoru natychmiastowej wykonalności decyzji nr [...] jest prawidłowe i wywołuje skutki prawne. Sąd wyjaśnił, iż rygor natychmiastowej wykonalności na podstawie art. 17 ust. 1 specustawy drogowej można nadać decyzji nieostatecznej oraz decyzji o zwolnieniu na realizację inwestycji drogowej, która wprawdzie uzyskała przymiot ostateczności, lecz - z uwagi na termin określony w art. 16 ust. 2 specustawy drogowej - nie może być jeszcze wykonana. Dalej wskazano, że decyzja Starosty S. z dnia 19 lipca 2013 r. Nr [...] nie została uchylona i obecnie znajduje się w obrocie prawnym. Z informacji Wojewody wynika, że postępowanie w sprawie uchybienia przez J.H. terminu do wniesienia odwołania od decyzji prowadzone po wyroku WSA w Krakowie sygn. II SA/Kr 537/15 nie zostało jeszcze zakończone. Organ egzekucyjny nie jest uprawniony do samodzielnego rozstrzygania kwestii skuteczności doręczenia decyzji stanowiącej podstawę wszczęcia postępowania egzekucyjnego, toteż rozstrzygnięcie zarzutu kwestionującego istnienie obowiązku następuje w oparciu o stwierdzenie przez właściwy organ prawidłowości jej doręczenia oraz uchybienia terminu do wniesienia od niej odwołania. Przedmiotowa kwestia jest obecnie rozpoznawana w odrębnym postępowaniu administracyjnym. Ponadto zaskarżenie tych rozstrzygnięć do sądu administracyjnego nie tamuje postępowania egzekucyjnego - niezależnie od ewentualnych skutków następczych w przypadku uchylenia przez sąd administracyjny wymienionych rozstrzygnięć organów. Rozstrzygnięcie Wojewody dotyczące kwestii prawidłowości doręczenia decyzji Starosty S. oraz dochowania przez J.H. terminu wniesienia odwołania od decyzji, w sytuacji korzystnego dla niego rozstrzygnięcia będzie mogło jedynie stanowić podstawę wszczęcia nadzwyczajnego trybu postępowania administracyjnego. W ocenie SKO brak jest obecnie podstaw do zakwestionowania wymagalności obowiązku nałożonego decyzją nr [...] z dnia 19 lipca 2013 r. Konsekwencją nadania rygoru natychmiastowej wykonalności tej decyzji jest to, że przedmiotowa decyzja jest obecnie wykonalna i wywołuje skutki prawne już od chwili nadania rygoru natychmiastowej wykonalności. Powyższe postanowienie zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie J.H. , wnosząc o jego uchylenie i zarzucając mu 1.naruszenie prawa materialnego tj.: a/ przepisów art. 17 ust. 1 i 3 ustawy dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg - przez błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie ; b/ przepisów art. 2 i art. 31 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej - przez naruszenie chronionych praw własności i posiadania J.H. , zagrożonych przedwczesnym zastosowaniem środków egzekucyjnych. 2. naruszenie przepisów postępowania mających istotny wpływ na rozstrzygnięcie tj.: a/ przepisu art. 153 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - przez nieuwzględnienie istoty zaleceń Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, w świetle treści wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4 marca 2015 r. b/ przepisu art. 7 i 77 k.p.a. - przez pominięcie znaczenia istotnych przesłanek, pozwalających na właściwe ustalenie wszystkich okoliczności prawnych i faktycznych sprawy; c/ przepisu art. 33 i 34 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji - przez błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie; d/ przepisu art. 107 §1 i § 3 k.p.a. - przez brak w uzasadnieniu postanowienia stanowiska organu wobec ważnych argumentów strony, dotyczących m. in. oceny zależności pomiędzy wynikiem postępowania w sprawie ważności decyzji z 19 lipca 2013 r. a możnością prowadzenia postępowania egzekucyjnego. Do skargi dołączył kopię pierwszej strony postanowienia Wojewody z dnia 17 grudnia 2015 r., znak [...] o uchyleniu postanowienia Starosty S. z dnia 15 listopada 2013 r. o nadaniu rygoru natychmiastowej wykonalności decyzji Starosty S. nr [...] z dnia 19 lipca 2013 r. o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. w odpowiedzi na skargę wniosło o jej oddalenie i w całości podtrzymało stanowisko przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. W szczególności podkreśliło, że brak jest obecnie podstaw do zakwestionowania wymagalności obowiązku nałożonego decyzją Starosty S. z dnia 19 lipca 2013 r., a fakt uchylenia przez Wojewodę postanowienia o nadaniu tej decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności nie ma wpływu na rozstrzygnięcie Kolegium. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Niniejsza sprawa została rozpoznana w postępowaniu uproszczonym, bowiem zgodnie z art. 119 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 poz. 270 ze zm.) - dalej "p.p.s.a." - w brzmieniu nadanym ustawą z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. poz. 658) sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie. Zaskarżone postanowienie w przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym należy do ostatniej z wymienionych kategorii, zatem dopuszczalne było rozpoznanie niniejszej skargi w postępowaniu uproszczonym. Po dokonaniu kontroli sądowoadministracyjnej zaskarżonego postanowienia należało dojść do wniosku, że jest ono wadliwe w stopniu, który uzasadnia jego uchylenie przez Wojewódzki Sąd Administracyjny. Samorządowe Kolegium Odwoławczy przy jego wydawaniu naruszyło przepisy postępowania, nie wyjaśniając wszystkich istotnych dla sprawy okoliczności i naruszając w ten sposób art. 7 i art. 77 § 1 k.p.a. w zw. z art. 18 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Kwestia ostateczności i wykonalności decyzji Starosty S. nr [...] z dnia 19 lipca 2013 r. znak: [...] o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej pn.: "rozbudowa i przebudowa drogi gminnej klasy D (ul. [...] długości 98m w S. " była kilkukrotnie przedmiotem badania przez sąd administracyjny oraz organy administracji. Decyzji tej nadano rygor natychmiastowej wykonalności postanowieniem Starosty S. z dnia 15 listopada 2013 r. Wojewoda uchylił to postanowienie i umorzył postępowanie uznając, że rygor natychmiastowej wykonalności można nadać wyłącznie decyzji nieostatecznej, a decyzja ZRID jest ostateczna. Jednakże Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w wyroku z dnia 8 kwietnia 2014 r., sygn. II OSK 1718/14 zaprezentował odmienny pogląd, który później podzielił Naczelny Sąd Administracyjny oddalając skargę kasacyjną wyrokiem z dnia 4 marca 2015 r., sygn. II OSK 1718/14. Zdaniem sądów obydwu instancji na gruncie specustawy drogowej możliwość nadania rygoru natychmiastowej wykonalności należy łączyć nie tylko z kwestią ostateczności decyzji, ale i z możliwością wykonania decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej lub brakiem możliwości jej wykonania wynikającym z art. 16 ust. 2 specustawy drogowej. Rygor natychmiastowej wykonalności na podstawie art. 17 ust. 1 specustawy drogowej organ może nadać decyzji nieostatecznej o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej oraz decyzji, która wprawdzie uzyskała przymiot ostateczności, lecz - z uwagi na termin określony w art. 16 ust. 2 specustawy drogowej - nie może być jeszcze wykonana. Przepisy specustawy drogowej stanowią w tym zakresie regulacje szczególne w stosunku do art. 108 k.p.a. Jednocześnie przedmiotem kontroli sądowej była kwestia terminowości odwołania od decyzji ZRID wniesionego przez J.H. . Wojewoda postanowieniem z dnia 19 grudnia 2013 r. nr [...] stwierdził, że odwołanie J.H. zostało wniesione z uchybieniem terminu przewidzianego dla jego wniesienia, określonego w art. 129 § 2 k.p.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wyrokiem z dnia 6 maja 2014 r., sygn. II SA/Kr 315/14 oddalił skargę na to postanowienie, jednakże Naczelny Sąd Administracyjny uchylił wyrok WSA w Krakowie w dniu 4 marca 2015 r., sygn. II OSK 2389/14 i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia sądowi I instancji. Po ponownym rozpoznaniu sprawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wyrokiem z dnia 16 czerwca 2015 r. sygn. akt II SA/Kr 537/15 uchylił zaskarżone postanowienie. Sąd stwierdził w nim, że istota sporu sprowadza się do oceny, czy doręczenie zawiadomienia o wydaniu decyzji, dokonane w niniejszej sprawie skarżącemu, było skuteczne i w związku z tym czy w istocie uchybił on terminowi do wniesienia odwołania. Wobec zarzutu braku skutecznego doręczenia zawiadomienia skarżącego o decyzji Starosty S. z dnia 19 lipca 2013 r. nr [...] niezbędnym jest by organ odwoławczy w pierwszej kolejności ustalił czy w dacie doręczenia skarżącemu zawiadomienia dane wynikające z ewidencji gruntów dla nieruchomości oznaczonych jako dz. ew. [...] i [...] obręb S. były prawidłowe, a zwłaszcza czy znajdują potwierdzenie w dokumentach stanowiących podstawę wpisu zawartych w tym rejestrze danych. Dopiero na podstawie tak dokonanych ustaleń organ obowiązany jest ocenić czy J.H. prawidłowo zostało doręczone zawiadomienie o wydanej decyzji i czy wnosząc odwołanie w dniu 28 października 2013 r. uchybił terminowi wynikającemu z art. 129 § 2 k.p.a. Na mocy art. 170 p.p.s.a. orzeczenie prawomocne wiąże nie tylko strony i sąd, który je wydał, lecz również inne sądy i inne organy państwowe, a w przypadkach w ustawie przewidzianych także inne osoby. Na podstawie tego przepisu związanie poglądami wyrażonymi w wymienionych wyżej wyrokach dotyczy również organów prowadzących postępowanie egzekucyjne. Starosta S. kwestię drugiego w omówionych wyroków skwitował jedynie stwierdzeniem, że wprawdzie postanowienie Wojewody stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania przez J.H. zostało uchylone przez Sąd, "co nie zmienia faktu, że decyzja jest ostateczna, posiada klauzulę natychmiastowej wykonalności i podlega wykonaniu". Z kolei Kolegium w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia powołało się na art. 34 § 1a ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, który stanowi: "Jeżeli zarzut zobowiązanego jest lub był przedmiotem rozpatrzenia w odrębnym postępowaniu administracyjnym, podatkowym lub sądowym albo zobowiązany kwestionuje w całości lub w części wymagalność należności pieniężnej z uwagi na jej wysokość ustaloną lub określoną w orzeczeniu, od którego przysługują środki zaskarżenia, wierzyciel wydaje postanowienie o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu". Stwierdzono również, że rozstrzygnięcie Wojewody dotyczące kwestii prawidłowości doręczenia decyzji Starosty S. oraz dochowania przez J.H. terminu wniesienia odwołania od decyzji, w sytuacji korzystnego dla niego rozstrzygnięcia będzie mogło jedynie stanowić podstawę wszczęcia nadzwyczajnego trybu postępowania administracyjnego. Kolegium nie wyjaśniło jednak, jaki nadzwyczajny tryb postępowania może w tej sytuacji znaleźć zastosowanie, ani też czego konkretnie miałoby ono dotyczyć. Nie wyjaśniono, czy owo postępowanie w trybie nadzwyczajnym mogłoby odwrócić skutki wykonania decyzji, której dotyczy prowadzone postępowanie egzekucyjne. Pominięto przy tym w zaskarżonym postanowieniu kwestię postępowania nadzwyczajnego, które już toczyło się w odniesieniu do przedmiotowej decyzji ZRID. J.H. w zażaleniu zwrócił uwagę, że w obrocie prawnym istnieje decyzja Wojewody stwierdzająca przypadki rażącego naruszenia prawa w omawianej decyzji. Okoliczność ta znalazła częściowe potwierdzenie w piśmie [...] Urzędu Wojewódzkiego z dnia 13 listopada 2015 r., znak [...] (k. [...] akt administracyjnych). W piśmie tym stwierdzono: "Ponadto informuje się, że ww. decyzja Starosty S. była kontrolowana w postępowaniu nadzwyczajnym, zakończonym przez Wojewodę [...] wydaniem 10 lipca 2014 r. decyzji, znak: [...] stwierdzającej, że decyzja Starosty S. Nr [...] z 19 lipca 2013 r., znak: [...] , o zezwoleniu na realizację ww. inwestycji drogowej, została wydana z naruszeniem prawa. Minister Infrastruktury i Rozwoju 28 listopada 2014 r., decyzją znak: [...] , uchylił w całości ww. decyzję Wojewody i odmówił stwierdzenia nieważności ww. decyzji Starosty S". Sądowi z urzędu wiadomo, iż powyższa decyzja Ministra Infrastruktury i Rozwoju była przedmiotem kontroli Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, który wyrokiem z dnia 28 kwietnia 2015 r., sygn. VII SA/Wa 281/15 stwierdził jej nieważność z uwagi na naruszenie zasady reformationis in peius. Organ II instancji winien był te okoliczności ustalić i ocenić jaki mają wpływ na wymagalność wykonywanego obowiązku. Trzeba też zwrócić uwagę, że w postanowieniu organu I instancji znajduje się stwierdzenie, że "postanowienie Wojewody nr [...] z dnia 29 stycznia 2014 r. o wstrzymaniu z urzędu wykonania tej decyzji zostało uchylone przez Ministra Infrastruktury i Rozwoju postanowieniem z dnia 13 czerwca 2014 r.". Nie wiadomo na jakiej podstawie Starosta ustalił powyższą okoliczność, bowiem w aktach sprawy brak jest choćby kopii tych postanowień. Można jedynie przypuszczać, że uchylenie postanowienia miało miejsce w ramach postępowania nieważnościowego. Oczywiście okoliczność tę należało zweryfikować, także co do ewentualnego zaskarżenia postanowienia Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia 13 czerwca 2014 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Kolegium jednak tego nie uczyniło. Poddaje to w wątpliwość przyjęte jako podstawę zaskarżonego postanowienia ustalenie, iż postanowienie Starosty S. z dnia 15 listopada 2013 r. o nadaniu decyzji ZRID rygoru natychmiastowej wykonalności nadal obowiązuje. Podsumowując należy stwierdzić, że sprawa była przedmiotem wielu postępowań sądowych już po nadaniu decyzji ZRID rygoru natychmiastowej wykonalności , co znacznie komplikuje jej stan prawny. Rację ma skarżący, że kwestie te mogły mieć wpływ na wykonalność decyzji, a zatem w postanowieniu dotyczącym zarzutu niewykonalności decyzji z tego powodu powinny być szczegółowo rozważone - nawet, jeśli zdaniem organu egzekucyjnego nie mają wpływu na wykonalność obowiązku. Przede wszystkim jednak powinny znaleźć odzwierciedlenie w aktach sprawy. Niekompletność tych akt znacznie utrudnia zweryfikowanie zaskarżonego postanowienia. Z tych wszystkich względów zaskarżone postanowienie podlega uchyleniu. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. powinno również wziąć pod uwagę i ocenić postanowienie Wojewody z dnia 17 grudnia 2015 r., znak [...] o uchyleniu postanowienia Starosty S. z dnia 15 listopada 2013 r. o nadaniu rygoru natychmiastowej wykonalności decyzji Starosty S. nr [...] z dnia 19 lipca 2013 r. o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej. Organ odwoławczy winien również wziąć pod uwagę aktualny stan sprawy administracyjnej dotyczącej terminowości odwołania wniesionego przez J.H. od decyzji ZRID. Biorąc powyższe pod uwagę należało uchylić zaskarżone postanowienie jako naruszające przepisy postępowania w sposób, który miał wpływ na wynik sprawy - na postawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. "c" ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.).