II SA/Kr 275/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Iwona Niżnik-Dobosz (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Krystyna Daniel Sędzia WSA Agnieszka Nawara-Dubiel po rozpoznaniu w dniu 20 czerwca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi Zakładów [...] w K. S.A. na postanowienie Wojewody [...] z dnia 27 grudnia 2016 r., znak: [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania I. uchyla zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie Prezydenta Miasta K. z dnia 17 sierpnia 2016 r., znak: [...] II. zasądza od Wojewody [...] na rzecz Zakładów [...] w K. S.A. kwotę 697 zł (słownie sześćset dziewięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania. Wojewoda [...] postanowieniem z dnia 27 grudnia 2016 r. (znak: [...]), na podstawie: - art. 80 ust. 1, art. 81 ust. 1 i art. 82 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (tekst jedn. Dz.U. z 2016 r., poz. 290 z późn. zm. – dalej jako: u.p.b.) oraz - art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 144 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz.U. z 2016 r., poz. 23 z późn. zm. – dalej jako: k.p.a.), - po rozpatrzeniu zażalenia Zakładów [...] w K. S.A. reprezentowanej przez pełnomocnika r.pr. P.S. , na postanowienie Prezydenta Miasta K. z dnia 17 sierpnia 2016 r. (znak: [...]) o odmowie wznowienia postępowania w sprawie zakończonej decyzją ostateczną Prezydenta Miasta K. z dnia 30 lipca 2014 r., nr [...] (znak: [...] ) zmieniającą decyzję Prezydenta Miasta K. z dnia 3 czerwca 2011 r., nr [...] o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzielającą pozwolenia na budowę dla zamierzenia inwestycyjnego pn. "Budowa budynku mieszkalnego wielorodzinnego z usługami, oraz wielostanowiskowym garażem podziemnym i nadziemnymi miejscami parkingowymi z instalacjami wewnętrznymi /wod-kan, c.o., wentylacji mechanicznej i automatyki, elektryczną, słaboprądową, gazową, kotłownią gazową/, wraz z budową wewnętrznej infrastruktury technicznej – kanalizacji opadowej, sanitarnej i elektrycznej oświetlenia terenu, z wewnętrznym układem drogowym, budowa wolnostojącej stacji transformacyjnej wraz z linią kablowa niskiego napięcia na działkach nr [...] ,[...] ,[...] obr. [...] w rejonie ulicy [...] i [...] w K. wraz z przebudową związaną ze skablowaniem linii wysokiego napięcia 110 kV na długości dwóch przęseł z likwidacją słupa środkowego i przebudowa dwóch słupów skrajnych i budowa kanalizacji teletechnicznej na działkach nr [...] ,[...] ,[...] ,[...] ,[...] obr. [...] w rejonie ulicy [...] w K. , oraz zatwierdzającą zamienny projekt budowlany w zakresie obejmującym zmianę w zakresie przebiegu skablowania linii elektroenergetycznej wysokiego napięcia 110kV oraz światłowodu, a następnie przeniesiona decyzją Nr [...] z dnia 1 kwietnia 2016 r. (znak: [...] ) na rzecz nowego inwestora [...] Spółka z o.o. Spółka [...], - utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie organu I instancji. Powyższe rozstrzygnięcie zapadło w następującym stanie faktycznym i prawnym: Decyzją z dnia 3 czerwca 2011 r., nr [...] , Prezydent Miasta K. zatwierdził projekt budowlany oraz udzielił pozwolenia na budowę dla ww. zamierzenia inwestycyjnego, która to decyzja stała się ostateczna w dniu 22 czerwca 2011 r. Decyzją z dnia 30 lipca 2014 r. nr [...], Prezydent Miasta K. , po rozpoznaniu wniosku [...] sp. j. z siedzibą w W. przy ul. [...] dokonał zmiany decyzji z dnia 3 czerwca 2011 r., nr [...], którą udzielono pozwolenia na budowę ww. inwestycji. Wnioskowana zmiana dotyczyła projektu zagospodarowania działki i zmieniała przebieg skablowania linii elektroenergetycznej wysokiego napięcia 110 kV oraz światłowodu. Decyzja o zmianie decyzji o pozwoleniu na budowę z dnia 30 lipca 2014 r. stała się natomiast ostateczna z dniem 19 sierpnia 2014 r. Decyzją z dnia 1 kwietnia 2016 r., nr [...] Prezydent Miasta K. , na wniosek [...] Sp. z. o. o. Sp. k., przeniósł decyzję z dnia 3 czerwca 2011 r, nr [...] zmienioną decyzją z dnia 30 lipca 2014 r., nr [...] – na rzecz nowego inwestora. W dniu 6 lipca 2014 r. został złożony wniosek Zakładów [...] w K. S.A. o wznowienie postępowania zakończonego ww. decyzją. We wniosku tym, jako uzasadnienie wskazano przesłankę, o której mowa w art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a., tj. brak udziału strony, która bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu zakończonym ww. decyzją. Postanowieniem z dnia 17 sierpnia 2016 r. Prezydent Miasta K. odmówił wznowienia postępowania z powodu braku legitymacji procesowej podmiotu wnioskującego o wznowienie. Pełnomocnik otrzymał postanowienie w dniu 22 sierpnia 2016 r., na które wniósł w ustawowym terminie zażalenie. Zarzucił on w imieniu swojego mocodawcy m.in., że nie był stroną postępowania pomimo, że działka wnioskodawcy graniczy z terenem inwestycji. Ponadto wskazał, że przedmiotowa inwestycja będzie miała wpływ na zagospodarowanie jego działki, a także będzie powodowała nadmierny hałas, wzrost zanieczyszczeń powietrza, nieprzyjemny zapach i niedogodności. Żalący się podniósł również, że przedmiotowa inwestycja spowoduje destabilizację wałów [...]. Wojewoda [...] po zbadaniu przedmiotowej sprawy wskazał, że w jego ocenie zaskarżone postanowienie odpowiada prawu, bowiem w ocenie organu odwoławczego wnioskodawcy nie przysługuje przymiot strony. Organ II instancji wyjaśnił na wstępie, że dz. nr [...] oraz [...] obr. [...] w całości zabudowane są wałami przeciwpożarowymi, których definicja została zawarta w art. 72 ustawy Prawo wodne. Tym samym, zdaniem organu odwoławczego, brak było prawnych możliwości zagospodarowania tych działek w sposób inny, niż dotychczasowy. Stąd też, według Wojewody [...], realizacja inwestycji polegająca na budowie budynku mieszkalnego wielorodzinnego z usługami oraz wielostanowiskowym garażem podziemnym i nadziemnymi miejscami parkingowymi nie wpłynie w praktyce na sposób obecnego zagospodarowania dz. nr [...] oraz [...], jak również nie wprowadzi ograniczenia w jej dotychczasowym użytkowaniu. Ponadto, organ odwoławczy podkreślił, że wprowadzona decyzją z dnia 30 lipca 2014 r., nr [...] zmiana przebiegu skablowania linii elektroenergetycznej wysokiego napięcia 110 kV oraz światłowodu, nie wprowadzała, żadnych zmian w dotychczasowym oddziaływaniu inwestycji objętej pozwoleniem na budowę nr [...] z dnia 30 lipca 2014 r. i tym samym nie wprowadzała żadnych ograniczeń dla dz. nr [...] ,[...] ,[...] obr. [...] w rejonie ul. [...] w K . Organ odwoławczy zaznaczył, że linia energetyczna oraz światłowód w całości przebiega przez nieruchomości objęte pierwotnym pozwoleniem na budowę nr [...] z dnia 3 czerwca 2011 r., a określony w tej decyzji obszar oddziaływania w dalszym ciągu obejmuje tylko dz. nr [...] ,[...] ,[...] ,[...] ,[...] obr. [...] W tej sytuacji, zdaniem Wojewody [...], brak było podstaw do objęcia dz. nr [...] ,[...] obszarem oddziaływania, jako że sam fakt bezpośredniego sąsiedztwa nie przesądzał jeszcze, że działka wnioskującego znajdować się będzie w obszarze oddziaływania obiektu. W tym miejscu Sąd zauważa, że organ prawdopodobnie błędnie posługuje się zamiennie wobec tego samego obszaru określeniem dz. nr [...] lub dz. nr [...] . Z akt sprawy wynika, że w tym przypadku chodzi działkę dz. nr [...] . Ponadto w ocenie organu odwoławczego, za odrębne zagadnienie należało uznać sprawy związane z bezpieczeństwem użytkowania wałów przeciwpowodziowych i możliwością realizacji inwestycji w ich pobliżu. Organ II instancji podał, że z pisma z dnia 2 listopada 2016 r. (znak: [...] wynika, że administratorem tego odcinka wałów przeciwpowodziowych zlokalizowanych na dz. nr [...] i [...] obr. [...] jest [...] Zarząd Melioracyjny i Urządzeń Wodnych w K . Niezależnie od uwag poczynionych co do tej wypowiedzi odpowiednio poniżej, Sąd w tym miejscu wyraża wątpliwość, czy organ nie myli działki [...] z działką [...] . Zdaniem Wojewody [...], tylko bowiem ten organ może podejmować decyzje co do tego terenu i istniejącego na nim obiektu budowlanego. Ponadto, jako jednostka odpowiedzialna za prawidłowe funkcjonowanie wałów, organ ten uczestniczył zarówno w postępowaniu poprzedzającym wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę, udzielając zgody na zbliżenie inwestycji do stopy wału, jak również otrzymał decyzję Prezydenta Miasta K. z dnia 22 czerwca 2011 r. o pozwoleniu na budowę. Wojewoda [...] wyjaśnił przy tym, że organ ten orzekając o możliwości zbliżenia inwestycji do terenów, na którym znajdują się wały przeciwpowodziowe, zawarł warunki, które musiały zostać spełnione przez inwestora. Dodać także należy, że dopiero wyrażona w tej decyzji zgoda, dała postawę do udzielania pozwolenia na budowę. Ponadto w odniesieniu do faktu, iż w ewidencji gruntów jako użytkownik wieczysty dz. nr [...] oraz [...] obr. [...] wskazany jest wnioskodawca, należało stwierdzić, że okoliczność ta pozostawała bez wpływu na ocenę posiadania przymiotu strony, z uwagi na ww. okoliczności. Organ odwoławczy nadmienił przy tym, że przedmiotowe działki nie znajdowały się w obszarze oddziaływania inwestycji. Stąd też, w jego ocenie, nie mogły być skuteczne podnoszone w zażaleniu zastrzeżenia dotyczące immisji pośrednich, bowiem charakter zabudowy na działkach (wały przeciwpowodziowe) nie jest czuły na działanie takich czynników. Z kolei, w odniesieniu do zastrzeżeń związanych z możliwością destabilizacji wałów wiślanych, organ II instancji wyjaśnił, że wnioskodawca nie posiadał żadnych uprawnień właścicielskich do tego obiektu budowlanego, a ponadto zagadnienie dotyczące sposobu prowadzenia robót budowlanych pozostawało poza kompetencją organu administracji architektoniczno-budowlanej właściwego w sprawie pozwolenia na budowę. Wojewoda [...] nadmienił, że do projektu dołączona została informacja dotycząca zagadnienia dotyczącego Bezpieczeństwa i Ochrony Zdrowia, która to informacja stanowiła podstawę do sporządzenia na potrzeby przedmiotowej budowy planu bezpieczeństwa, który uwzględniał specyfikę i warunki prowadzenia robót. W odniesieniu natomiast do prowadzenia robót budowlanych w sposób zapewniający ich bezpieczeństwo i zgodność realizacji inwestycji z pozwoleniem na budowę odpowiedzialny był kierownik budowy i inspektor nadzoru inwestorskiego. Skargę na ww. postanowienie wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie strona skarżąca Zakłady [...] w K. S.A., domagając się uchylenia zaskarżonego postanowienia oraz poprzedzającego je postanowienia organu I instancji, a nadto zasądzenia od organu na rzecz strony skarżącej kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa według norm przepisanych. Strona skarżąca zarzuciła zaskarżonemu postanowieniu naruszenie: art. 28 ust. 2 u.p.b. poprzez przyjęcie, że stronie skarżącej nie przysługuje przymiot strony mimo, iż jest użytkownikiem wieczystym nieruchomości pozostającej w obszarze oddziaływania inwestycji, art. 75 § 1 k.p.a. w zw. z art. 9 k.p.a. poprzez nieprzeprowadzenie w sposób właściwy postępowania dowodowego i poczynienia ustaleń w zakresie obszaru, na którym rozciąga się prawo użytkowania wieczystego strony skarżącej, tj. nie wzięcia pod uwagę, że dz. nr [...] jest w użytkowaniu wieczystym strony skarżącej, art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. poprzez błędną wykładnię przepisu prowadzącą do rozstrzygnięcia, iż postępowanie nie może zostać wznowione mimo spełnionych w nim przesłanek, - art. 149 § 2 k.p.a., poprzez odmowę wznowienia postępowania, a jednocześnie brak przeprowadzenia przez organ postępowania, co do przyczyn wznowienia. W uzasadnieniu skargi strona skarżąca podała, że w jej ocenie organ nie przeprowadził w sposób właściwy postępowania dowodowego w sprawie, ponieważ pomimo, iż strona skarżąca w zażaleniu z dnia 25 sierpnia 2016 r. wskazała na rozległość użytkowania wieczystego i podniosła, iż w użytkowaniu wieczystym skarżącej pozostaje również dz. nr [...] bezpośrednio sąsiadująca z inwestycją, do okoliczności tej nie odniósł się jednak organ w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Na potwierdzenie powyższego twierdzenia strona skarżąca przytoczyła treść art. 28 ust. 2 u.p.b., który to przepis – według skarżącej – jednoznacznie wskazywał, iż stronami w postępowaniu w sprawie pozwolenia na budowę są: inwestor oraz właściciele, użytkownicy wieczyści lub zarządcy nieruchomości znajdujących się w obszarze oddziaływania obiektu. Tym samym zdaniem skarżącej stwierdzenie organu, iż nie jest ona stroną postępowania o pozwolenie na budowę, gdyż dz. nr [...] i [...] nie znajdują się w obszarze oddziaływania inwestycji należało uznać za całkowicie bezpodstawne. Dodatkowo według strony skarżącej, sam fakt udzielenia przez ustawodawcę specjalnej ochrony wałom przeciwpowodziowym na mocy przepisów ustawy Prawo wodne sprawiał, że w ocenie oddziaływania inwestycji na obszar wałów organy powinny wykazywać się szczególną skrupulatnością. Dlatego też wątpliwości skarżącej w tej perspektywie budziło stanowisko organu, zgodnie z którym charakter zabudowy działek stanowiących wały przeciwpowodziowe nie był czuły na działanie immisji pośrednich. Skarżąca nie pozostawała co prawda właścicielem dz. nr [...] i [...] , jednakże jako ich użytkownik wieczysty miała prawo uczestniczyć w postępowaniu w przedmiocie udzielenia pozwolenia na budowę i wnosić swoje zastrzeżenia co do podejmowanych w nim działań organu. Ponadto dokonane przez organ ustalenia pozostawały zdaniem skarżącej w sprzeczności z dyspozycją art. 149 § 2 k.p.a., który wskazuje, że dopiero wydanie postanowienia o wznowieniu postępowania stanowi podstawę do przeprowadzenia przez właściwy organ postępowania co do przyczyn wznowienia. Zatem według skarżącej, co do zasady, weryfikacja przesłanek wznowienia powinna być poprzedzona wydaniem postanowienia o wznowieniu postępowania. Jednocześnie w ocenie skarżącej w niniejszej sprawie brak było podstaw, aby organ odmówił wznowienia postępowania ze względu na brak posiadania przymiotu strony przez skarżącą, wobec wypełnienia przesłanek z art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. Strona skarżąca podkreśliła również, że bezsprzecznie pozostaje ona użytkownikiem wieczystym działek stanowiących korpus lewego wału przeciwpowodziowego rzeki W. , które to sąsiadują z inwestycją, a nadto pozostają w jej obszarze oddziaływania. Skarżąca nadmieniła przy tym, że nawet w sytuacji, w której organ nie podzielałby statusu skarżącej jako strony postępowania, powinien ocenić i przeanalizować te wątpliwości w drodze postępowania wznowieniowego. W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o jej oddalenie, podtrzymując w całości stanowisko wyrażone w zaskarżonym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Kompetencje sądów administracyjnych określają przede wszystkim przepisy art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych, oraz art. 3 – 5, art. 134 i 135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. 2016, poz. 718 ze zm.). Z przepisów tych wynika, że sądowa kontrola działalności administracji publicznej sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, zadaniem więc sądu administracyjnego rozpoznającego skargę na akt administracyjny jest ocena zgodności z prawem tego aktu. Dokonując tej oceny sąd nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi, ani powołaną podstawą prawną. Granice sądowej kontroli ograniczają tylko granice sprawy i zakaz orzekania na niekorzyść skarżącego przy braku przesłanek do stwierdzenia nieważności aktu. Sąd jednak podkreśla w tym miejscu, że w świetle zaś art. 134 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd nie ma obowiązku, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, do badania tych zarzutów i wniosków, które nie mają znaczenia dla oceny legalności zaskarżonego aktu (tak NSA w wyroku z dnia 11 października 2005 r., sygn. akt: FSK 2326/04). |Skarga jest uzasadniona w zakresie wskazanym poniżej . | |Przedmiotem kontroli sądowoadministracyjnej w kontrolowanej sprawie jest postanowienie Wojewody [...] utrzymujące w mocy postanowienie | |Prezydenta Miasta K. z dnia 17 sierpnia 2016 r. (znak: [...] o odmowie wznowienia postępowania w sprawie zakończonej decyzją ostateczną | |Prezydenta Miasta K. z dnia 30 lipca 2014 r., nr [...] (znak: [...]) zmieniającą decyzję Prezydenta Miasta K. z dnia 3 czerwca 2011 r., | |nr [...] o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzielającą pozwolenia na budowę dla zamierzenia inwestycyjnego pn. "Budowa budynku | |mieszkalnego wielorodzinnego z usługami, oraz wielostanowiskowym garażem podziemnym i nadziemnymi miejscami parkingowymi z instalacjami | |wewnętrznymi /wod-kan, c.o., wentylacji mechanicznej i automatyki, elektryczną, słaboprądową, gazową, kotłownią gazową/, wraz z budową | |wewnętrznej infrastruktury technicznej – kanalizacji opadowej, sanitarnej i elektrycznej oświetlenia terenu, z wewnętrznym układem | |drogowym, budowa wolnostojącej stacji transformacyjnej wraz z linią kablowa niskiego napięcia na działkach nr [...] ,[...] ,[...] obr. [...] w| |rejonie ulicy [...] ul. [...] w K. wraz z przebudową związaną ze skablowaniem linii wysokiego napięcia 110 kV na długości dwóch przęseł z | |likwidacją słupa środkowego i przebudowa dwóch słupów skrajnych i budowa kanalizacji teletechnicznej na działkach nr [...] ,[...] ,[...] ,[...] | |,[...] obr. [...] w rejonie ulicy [...] w K. , oraz zatwierdzającą zamienny projekt budowlany w zakresie obejmującym zmianę w zakresie | |przebiegu skablowania linii elektroenergetycznej wysokiego napięcia 110kV oraz światłowodu, a następnie przeniesiona decyzją Nr [...] z | |dnia 1 kwietnia 2016 r. (znak: [...] na rzecz nowego inwestora [...] Spółka z o.o. Spółka K., | |Rozpatrując skargę w ramach opisanej na wstępie kognicji, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, nie przesądzając kwestii | |przysługiwania skarżącej przymiotu strony w poprzednio prowadzonym postępowaniu, stwierdza, że w toku postępowania administracyjnego | |organy obu instancji dopuściły się naruszenia przepisów postępowania - to jest art. 149 § 1, 2 i 3 Kpa - w stopniu mogącym mieć istotny| |wpływ na wynik sprawy. | |Rozważania należy poprzedzić uwagami natury ogólnej odnośnie specyfiki postępowania wznowienionego. Otóż postępowanie administracyjne, | |po wpłynięciu podania o wznowienie postępowania, jest podzielone na dwa etapy. W pierwszym etapie, organ bada, czy wniosek o | |wznowienie postępowania oparty jest na ustawowych przesłankach wznowienia, enumeratywnie wymienionych w art. 145 § 1 kpa oraz 145a kpa | |oraz, czy zostało ono wniesione z zachowaniem terminów przewidzianych w art. 148 kpa, a także, czy wnoszący poddanie jest stroną tego | |postępowania. Negatywna weryfikacja którejkolwiek z tych przesłanek uprawnia organ do wydania decyzji o odmowie wznowienia postępowania | |w oparciu o art. 149 § 3 kpa. Drugi etap obejmuje kontrolę merytoryczną tj. postępowanie co do przyczyn wznowienia oraz co do | |rozstrzygnięcia co do istoty sprawy. | |Kwestią dyskusyjną jest jednak uprawnienie do badania przez organ przymiotu strony na wczesnym, wstępnym etapie, w sytuacji, kiedy | |wnoszący podanie o wznowienie postępowanie powołuje się na brak swojego udziału w postępowaniu (145 § 1 pkt 4 kpa), a tym samym | |uprawnienie do wydania postanowienia o odmowie wznowienia postępowania już na tym etapie z powołaniem się na tą okoliczność, że wnoszący| |podanie nie jest stroną postępowania zakończonego decyzją ostateczną. W sytuacji takiej organ administracji, przymiot strony podmiotu | |składającego podanie, powinien badać jako przyczynę wznowienia - a zatem po wydaniu postanowienia o wznowieniu postępowania. Z zasady | |bowiem z wnioskiem takim występują podmioty pominięte przez organy administracji w ustalaniu kręgu stron danego postępowania | |administracyjnego, a które stoją na stanowisku (zasadnie lub niezasadnie), iż w postępowaniu tym powinny brać jako strony udział. | |Przyznanie lub odmowa przyznania statusu strony takiemu podmiotowi rozstrzyga o tym, czy zaszła wskazana w art. 145 § 1 pkt 4 Kpa | |przyczyna wznowienia postępowania i z uwagi na tą okoliczność ustalenia, co do posiadania przymiotu strony przez wnoszącego podanie o | |wznowienie, powinno nastąpić w pełnowymiarowym postępowaniu administracyjnym a nie na wstępnym, formalnym jego etapie. Wyjątkiem od tej | |reguły może być ocena organu dokonana w oparciu o treść samego podania. Otóż, jeżeli z tej treści w sposób ewidentny, nie budzący | |żądnej wątpliwości wynika, że pochodzi ono od podmiotu nie będącego stroną postępowania - co musi wynikać z samych twierdzeń w nim | |zawartych a nie z odmiennej oceny prawnej danego stanu faktycznego - organ może wydać postanowienie o odmowie wznowienia postępowania. | |Organ ma zatem podstawy wydać postanowienie o odmowie wznowienia postępowania, negatywnie oceniając przymiot strony przez wnoszącego o | |wznowienie postępowania, jedynie wtedy, gdy okoliczność ta nie budzi żadnych wątpliwości. | |Konkludując, w ocenie Sądu I instancji , jeśli okoliczność, czy danemu podmiotowi przysługuje status strony postępowania, stanowi | |jednocześnie przesłankę wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 4 Kpa), to może być ona badana już po wszczęciu postępowania | |wznowieniowego. Zaprezentowane wyżej stanowisko znajduje potwierdzenie w najnowszym orzecznictwie sądów administracyjnym (por. wyrok NSA| |z 17.04.2012r, II OSK 191/12, wyrok NSA z 5.04.2017r., sygn. akt l OSK 2214/16, wyrok NSA z 19.05.2017 r., sygn. II OSK 2411/15, | |dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, http://orzeczenia.nsa.gov.pl). | |Przenosząc powyższe uwagi na grunt niniejszej sprawy, Sąd I instancji stwierdza, że brak interesu prawnego po stronie skarżącej spółki, | |w sprawie zakończonej decyzją o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na budowę, nie ma z całą pewnością charakteru| |ewidentnego. Organy lakonicznie uzasadniły swoje stanowisko faktem, że na terenach działek nr [...] oraz [...] będących w użytkowaniu | |wieczystym strony skarżącej znajdują się wały przeciwpowodziowe, zatem nieruchomości nie mogą zostać zagospodarowane w sposób inny od | |obecnego. Przy wyznaczaniu obszaru oddziaływaniu obiektu należy jednak pamiętać, że ustawodawca w definicji określonej w art. 3 pkt 20 | |ustawy Prawo budowlane odsyła do przepisów odrębnych. Wobec braku wyraźnego wskazania przez ustawodawcę przepisów, na podstawie których| |dochodzi do wyznaczenia terenu w otoczeniu obiektu budowlanego, przyjąć należy, że są to wszystkie powszechnie obowiązujące przepisy | |prawa wprowadzające określonego rodzaju ograniczenia czy też utrudnienia w zakresie zagospodarowania tego terenu, a w szczególności: | |przepisy techniczno - budowlane, w tym przeciwpożarowe, przepisy z zakresu ochrony środowiska, ochrony zabytków, przepisy prawa | |miejscowego (wyrok NSA z 16.03.2011 r., II OSK 472/10), czy też przepisy dotyczące własności i innych praw rzeczowych określone w | |kodeksie cywilnym i innych ustawach (wyrok NSA z 24.04.2009 r., II OSK 626/08). | |Uznanie, że skarżąca nie ma interesu prawnego w przedmiotem sprawie nie jest więc oczywiste, a tylko w takiej sytuacji możliwe jest | |zakończenie postępowania wznowieniowego już na pierwszym etapie. Konieczne jest przeprowadzenie analizy sytuacji prawnej strony | |skarżącej w kontekście budowy budynku wielorodzinnego, przy zapewnieniu jej prawa do czynnego udziału w postępowaniu. Naczelny Sąd | |Administracyjny w wyroku z 11.04.2017 r., sygn. II OSK 2025/15 trafnie stwierdził, że nie sposób mówić o oczywistym (ewidentnym) braku | |przymiotu strony danego postępowania administracyjnego w odniesieniu do podmiotu, który składając wniosek o wznowienie tego postępowania| |powołuje się na własny interes prawny i dla weryfikacji twierdzeń którego - tak jak w rozpatrywanej sprawie, w której przymiot strony | |zależy od określenia rodzaju i zasięgu oddziaływania projektowanej inwestycji, co zwykle jest kwestią sporną - niezbędne jest | |przeprowadzenie postępowania wyjaśniającego, obejmującego zwłaszcza badanie i ocenę określonego materiału dowodowego. | |Dopiero po wszczęciu postępowania wznowieniowego, zasadne będzie dokonanie dogłębnej analizy przepisów prawa, ze szczególnym | |uwzględnieniem prawa cywilnego, prawa wodnego oraz przepisów dotyczących ochrony przeciwpożarowej w zastawieniu z parametrami samej | |inwestycji, co pozwoli na ustalenie, czy działki do których stronie skarżącej przysługuje tytuł prawny, znajdują się w obszarze | |oddziaływania inwestycji. W postanowieniach obydwu instancji brak szerszych rozważań w tym zakresie. Niezależnie od powyższych uwag, | |Sąd I instancji zwraca uwagę, że wnioskodawca a obecnie skarżące Zakłady we wniosku z dnia 21 czerwca 2016 r. o wznowienie | |postępowania wskazują, że posiadają tytuł prawny w postaci użytkowania wieczystego wobec działki oznaczonej w ewidencji gruntów jako | |działka [...] oraz jako działka [...].Następnie w zażaleniu od postanowienia skarżące adresowanym do organu II instancji , skarżące | |Zakłady dodatkowo powołują się na tytuł prawny w postaci prawa użytkowania wieczystego wobec działki nr [...] Jak wynika z analizy | |treści uzasadnienia postanowienia Wojewody [...], uzasadnienie to nie koresponduje bezpośrednio, w pewnym swoim zakresie z numeracją | |działek, co do których skarżący na etapie postępowania administracyjnego wywodzi swój tytuł prawny do bycia stroną postepowania | |administracyjnego. Organ ten prawdopodobnie błędnie posługuje się zamiennie wobec tego samego obszaru określeniem dz. nr [...] lub dz. | |nr [...]. Z akt sprawy wynika, że w tym przypadku raczej chodzi działkę dz. nr [...] . Następnie prawdopodobnie myli ze sobą działkę [...] | |z działką określną przez siebie jako działka [...] (traktuje te działki zamiennie). Sąd I instancji stwierdza też, że nie jest tak, | |jak podaje organ II instancji w uzasadnieniu, że z pisma z dnia 2 listopada 2016 r. (znak: [...]) wynika, że administratorem tego odcinka| |wałów przeciwpowodziowych zlokalizowanych na dz. nr [...] i [...] obr. [...] Zarząd Melioracyjny i Urządzeń Wodnych w K . We wskazanym | |piśmie zawarta jest informacja, że [...] Zarząd Melioracji i Urządzeń Wodnych Inspektorat Rejonowy w K. informuje, że wał | |przeciwpowodziowy rzeki [...] znajdujący się na od mostu [...] w kierunku stopnia D. na poziomie osiedla [...] , w rejonie ulicy [...] ,[...] | |(działka nr [...] i [...] obr. [...] figuruje w ewidencji prowadzonej przez MZMIUW w K. oraz jesteśmy jego administratorem. Jednakże | |bieżącym utrzymaniem przedmiotowego odcinka wału zajmuje się Miasto K. | |W konsekwencji, skarżące przedsiębiorstwo w skardze do Sądu I instancji pisze następująco, "nawiązując" prawdopodobnie, (choć to | |tylko przypuszczenie, wymagające gruntownego wyjaśnienia w ponownie prowadzonym postępowaniu administracyjnym), do prawdopodobnych | |błędów w numeracji działek dokonanych przez organ II instancji: "Stwierdzenie organu, iż skarżący nie jest stroną postępowania o | |pozwolenie na budowę, gdyż działki [...] i [...] nie znajdują się w obszarze oddziaływania inwestycji jest całkowicie bezpodstawne. Z | |przepisu jasno wynika, że stronami postępowania mogą być podmioty tam wskazane i nie przewiduje w tym zakresie wyjątków - zatem | |twierdzenie, że [...] Zarząd Melioracyjny i Urządzeń Wodnych w K. jest administratorem wałów i jako jedyny może podejmować decyzje co do| |tego terenu nie powoduje, że był to jedyny podmiot mający przymiot strony w ww. postępowaniu. Dodatkowo już sam fakt, że administrator | |wałów brał udział w postępowaniu poprzedzającym wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę oraz w postępowaniu głównym i musiał orzec o | |możliwości zbliżenia inwestycji do wałów, a także ustalić warunki, które musiał spełnić inwestor przy wznoszeniu budynków implikuje | |twierdzenie, że działki [...] i [...] znajdują się w obszarze oddziaływania inwestycji. (.....) Skarżący nie pozostaje właścicielem działek | |[...] i [...] jednakże jako ich użytkownik wieczysty ma prawo uczestniczyć w postępowaniu w przedmiocie udzielenia pozwolenia na budowę i| |wnosić swoje zastrzeżenia co do podejmowanych w nim działań organu. Z powyższego wynika, że skardze do Sądu I instancji skarżące | |przedsiębiorstwo zaczęło się powoływać na tytuł prawny użytkowania wieczystego wobec działki [...] , czego nie czyniło w postępowaniu | |administracyjnym. | |W konsekwencji, działające w sprawie organy powinny zweryfikować, w ponownie prowadzonym postępowaniu, swoje ustalenia zawarte w | |uchylonych decyzjach, tak aby uniknąć ww. niejasności/wątpliwości w oznaczeniu nr działek mających znaczenie dla sprawy, niejasności| |naruszających zasadę zaufania obywatela do administracji publicznej w stopniu mającym znacznie dla wyniku sprawy (art. 8 w zw. z art. 7 | |k.p.a.). Organy powinnny także zweryfikować także tytuł prawny skarżącego przedsiębiorstwa i zarazem wnioskodawcy w zakresie | |przysługującego mu prawa użytkowania wieczystego działek nr ew. [...] ,[...] ,[...] oraz [...] , a także ew. innych, z których chce czerpać | |tytuł do bycia stroną postępowania. | |Dodatkowo należy podzielić zarzut skargi, że wojewoda nie odniósł się do zarzutów odwołania. W szczególności jego analiza i kontrola nie| |obejmuje w wystarczającym stopniu wymienionej po raz pierwszy w zażaleniu działki nr ew. [...], która znajduje się najbliżej terenu | |inwestycji (graniczy z nią bezpośrednio). Wyjaśnienia wymaga także dlaczego obszar oddziaływania obiektu, o którym mowa w art. 28 | |ust. 2 ustawy Prawo budowlane, obejmował w sprawie pozwolenia m. in. działkę [...] , a pomijał znajdującą się bliżej inwestycji wskazaną | |wyżej działkę [...] | |Mając na względzie powyższe stanowisko organów obu instancji - sprowadzające się w istocie do ustalenia, że sporna inwestycja nie będzie| |oddziaływać na nieruchomość skarżącej - nie budzi wątpliwości sądu, że w niniejszej sprawie doszło do merytorycznego rozpoznania wniosku| |skarżącej spółki- bez wymaganego w tym zakresie wznowienia postępowania. Jak wynika bowiem z art. 149 § 1 i 2 K.p.a. przeprowadzenie | |przez właściwy organ postępowania co do przyczyn wznowienia oraz co do rozstrzygnięcia istoty sprawy następuje na podstawie | |postanowienia o wznowieniu postępowania. W konsekwencji należy uznać, że organy obu instancji orzekły o odmowie wznowienia postępowania | |z naruszeniem tych przepisów. | |Orzekając ponownie organ, mając na względzie poczynione wyżej uwagi, wyda stosowne rozstrzygnięcie, uwzględniając wymogi art. 7 w zw. z | |art. 77, art. 149 § 1 i 2 K.p.a. i eliminując tym samym dotychczasowe naruszenia prawa. | |W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie działając na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c w zw. z art. 135 ustawy | |p.p.s.a. orzekł jak w pkt l sentencji wyroku. | |O kosztach orzeczono na zasadzie art. 200 p.p.s.a., zgodnie z którym w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji | |przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. Na | |zasądzone koszty w wysokości 697 zł składa się: kwota 200 zł tytułem uiszczonego przez skarżącą wpisu; kwota 480 zł tytułem | |wynagrodzenia radcy prawnego reprezentującego skarżącą, ustalona jako stawka minimalna na podstawie art. 205 § 2 p.p.s.a. w związku z § | |14 ust. 1 pkt. 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców | |prawnych. (Dz. U. poz. 1804 z późn. zm.), oraz kwota 17 zł tytułem uiszczonej przez pełnomocnika skarżących opłaty skarbowej za złożony | |dokument pełnomocnictwa. |