II SA/Kr 343/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Magda Froncisz po rozpoznaniu w dniu 22 grudnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku T.P. o dopuszczenie do udziału w postępowaniu w sprawie ze skargi R.K. na uchwałę Rady Miasta Z. z dnia 27 lutego 2014 r. nr [....] w przedmiocie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego [....] . postanawia: odmówić dopuszczenia T.P. do udziału w sprawie. W dniu 7 listopada 2016 r. wpłynął do Sądu, nadany w dniu 4 listopada 2016r., wniosek (k. 200) T.P. o dopuszczenie do udziału postępowaniu w sprawie ze skargi T.K. na uchwałę Rady Miasta Z. z dnia 27 lutego 2014 r. w przedmiocie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego [....]. W dniu 20 grudnia 2016 r. wpłynęło do Sądu, nadane w dniu 15 grudnia 2016r., pismo (k. 225) T.P. , którym T.P. złożył oświadczenie o cofnięciu wniosku o dopuszczenie w charakterze strony do udziału w niniejszym postępowaniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Wniosek T.P. o dopuszczenie do udziału w sprawie należało oddalić. Zgodnie z art. 33 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm., dalej P.p.s.a.), osoba, która nie brała udziału w postępowaniu administracyjnym, a nie wniosła skargi, jeżeli wynik postępowania sądowego dotyczy jej interesu prawnego, jest uczestnikiem tego postępowania na prawach strony. Udział w charakterze uczestnika może zgłosić również osoba, która nie brała udziału w postępowaniu administracyjnym, jeżeli wynik tego postępowania dotyczy jej interesu prawnego, a także organizacja społeczna, o której mowa w art. 25 § 4 w sprawach innych osób, jeżeli sprawa dotyczy zakresu jej statutowej działalności (art. 33 § 2 P.p.s.a.). Postanowienie sąd wydaje na posiedzeniu niejawnym. Na postanowienie o odmowie dopuszczenia do udziału w sprawie przysługuje zażalenie. Z treści ww. przepisu wynika zatem, że dany podmiot może zostać dopuszczony do udziału w charakterze uczestnika wyłącznie w tym postępowaniu sądowym, które w wyniku złożenia skargi stało się następstwem postępowania administracyjnego. Tymczasem w nin. postępowaniu skarżący R.K. złożył skargę na uchwałę wydaną w przedmiocie planu miejscowego. Uchwała ta zapadła nie wskutek przeprowadzonego postępowania administracyjnego, ale została podjęta w trybie przewidzianym dla stanowienia prawa, na podstawie ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Nie mamy więc tutaj do czynienia z załatwieniem sprawy administracyjnej w rozumieniu Kodeksu postępowania administracyjnego, bowiem procedura planistyczna uregulowana jest odrębnie i nie prowadzi do załatwienia sprawy administracyjnej, ale do uchwalenia prawa miejscowego. Pogląd ten jest już utrwalony w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego (por. postanowienia NSA: z dnia 14 grudnia 2011 r. sygn. akt II OZ 1306/11, z dnia 26 lipca 2011 r. sygn. akt II OZ 644/11, z dnia 21 stycznia 2014 r. sygn. akt II OZ 3/14, z dnia 5 listopada 2010 r. sygn. akt II OZ 703/10, z dnia 22 stycznia 2008 r. sygn. akt II OZ 1361/07, dostępne: https://cbois.nsa.gov.pl). W postanowieniu NSA z dnia 16 października 2012 r. sygn. akt II OZ 903/12 (LEX nr 12703470), wyrażone zostało stanowisko, że "Przepis art. 101 u.s.g. nie daje podstaw do dopuszczenia do udziału w postępowaniu sądowym innego pomiotu, niż wnoszący skargę na akt prawa miejscowego". W niniejszej sprawie T.P. złożył wniosek o dopuszczenie do udziału w sprawie, stosownie do treści powołanego przepisu, zezwalającego na zgłoszenie takiego wniosku przez zainteresowany podmiot w dowolnym czasie, dopóki postępowanie to nie zostanie zakończone (por. postanowienie NSA z dnia 30 listopada 2012 r., sygn. akt I OSK 2032/12, LEX nr 1372739). Następnie T.P. cofnął złożony wniosek o dopuszczenie do udziału postępowaniu. Niezależnie od powyższych rozważań należy wskazać, że zgodnie z zasadą dyspozycyjności zagwarantowaną w postępowaniu sądowoadministracyjnym, podmioty występujące przed sądem mogą swobodnie decydować o składanych przez siebie wnioskach. Skoro z treści powołanego przepisu art. 33 § 2 P.p.s.a. wynika, że zainteresowany podmiot może złożyć wniosek o dopuszczenie do udziału w sprawie, to – a contrario - może go też cofnąć. W świetle wyraźnej treści pisma T.P. z dnia 15 grudnia 2016 r. wniosek T.P. o dopuszczenie do udziału w sprawie został cofnięty. Cofnięcie to nastąpiło jeszcze przed merytorycznym odniesieniem się przez Sąd do tego wniosku, zatem było skuteczne. Mając powyższe na uwadze należało odmówić dopuszczenia T.P. do udziału w sprawie. Takie rozstrzygnięcie - niezależnie od tego, że przepis art. 33 § 2 P.p.s.a. nie ma w niniejszej sprawie zastosowania, a przepis art. 101 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. ustawy o samorządzie gminnym nie daje podstaw do dopuszczenia do udziału w postępowaniu sądowym innego pomiotu, niż wnoszący skargę na akt prawa miejscowego - podyktowane jest także tym, że brak jest podstaw prawnych do umorzenia postępowania wpadkowego wywołanego wnioskiem o dopuszczenie zainteresowanego podmiotu do udziału w postępowaniu na prawach strony. Podstawy tej nie może bowiem stanowić art. 161 P.p.s.a., który dotyczy jedynie pism wszczynających postępowanie sądowoadministracyjne (skarg i wniosków w rozumieniu art. 63 P.p.s.a.). Dlatego brak jest podstaw do umorzenia postępowania na podstawie tego przepisu w razie cofnięcia wniosku w sprawie wpadkowej (tak: B. Dauter [w:] B. Dauter, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, wydanie 6, Wyd. Wolters Kluwer, Warszawa 2016 r., s. 705). Z powyższych względów, na podstawie art. 33 § 2 P.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji.