II SA/Kr 350/12

sygn. akt II SA/Kr 350/12 Kraków, dnia 15 października 2012r. POSTANOWIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Aldona Gąsecka - Duda po rozpoznaniu w dniu 15 października 2012r. na posiedzeniu niejawnym skargi K.G. i M.G. na uchwałę Rady Miasta Gorlice z dnia 25 maja 2006r., nr 448/XLVIII/2006 w przedmiocie zmiany uchwały o przystąpieniu do opracowywania miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego postanawia: odrzucić skargę. K.G. i M.G. wniosły do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na uchwałę Rady Miasta Gorlice 25 maja 2006r., nr 448/XLVIII/2006 w przedmiocie zmiany uchwały o przystąpieniu do opracowywania miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. W wykonaniu zarządzenia z dnia 23 lipca 2012r. skarżąca K.G. została wezwana do wykazania, że przed wniesieniem skargi do sądu wezwała Radę Miasta Gorlice do usunięcia naruszenia prawa związanego z podjęciem zaskarżonej uchwały – w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało doręczone skarżącej w dniu 3 sierpnia 2012r. W piśmie procesowym z dnia 10 sierpnia 2012r. (data stempla pocztowego) K.G. podała, że nie kierowała do Rady Miasta Gorlice wezwania do usunięcia naruszenia prawa przed wniesieniem skargi na przedmiotową uchwałę. W wykonaniu zarządzenia z dnia 21 sierpnia 2012r. M.G. została wezwana do wykazania stosownymi dokumentami, innymi niż w aktach sygn. II SA/Kr 348.12, że przed wniesieniem skargi na uchwałę Rady Miasta Gorlice z dnia 25 maja 2006r., Nr 448/XLVIII/2006 wezwała Radę do usunięcia naruszenia prawa, związanego z podjęciem ww. uchwały – w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. W piśmie z dnia 28 sierpnia 2012r. (data stempla pocztowego) M.G. wskazała, że kierowała pisma do Urzędu Miasta w Gorlicach, Wojewody Małopolskiego, Urzędu Wojewódzkiego w Nowym Sączu i Krakowie. Treść pism była jednoznaczna i wzywała do usunięcia stanu niezgodnego z prawem, zmiany planu zagospodarowania przestrzennego i uchylenia podjętych uchwał. Do pisma skarżąca dołączyła kopię postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 1 sierpnia 2012r., sygn. akt II OSK 1795/12. W aktach sądowych niniejszej sprawy znajdują się kopie pism T.G. (podpisującego się jako pełnomocnik) z dnia 23 sierpnia 2008r., kierowanego do Wojewódzkiego Urzędu Ochrony Zabytków w Krakowie – Delegatury w Nowym Sączu, dotyczącego strefy ochrony konserwatorskiej (k [...]) , a także do Małopolskiego Urzędu Wojewódzkiego, z dnia 13 stycznia 2009r., zawierającego zastrzeżenia wobec miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego oraz niewykonania przez Urząd Miejski w Gorlicach wyroku sądu administracyjnego (k. [...]). W aktach znajduje się też kopia pisma M. i T.G. z dnia 17 lutego 2006r., kierowanego do Urzędu Miejskiego w Gorlicach, zawierającego oświadczenie o braku zgody na zajęcie działki celem poszerzenia drogi wojewódzkiej (k. [...] . Kopie (a w przypadku pisma z dnia 13 stycznia 2009r. – oryginał) wymienionych pism znajdują się również w aktach sygn. II SA/Kr 348/12. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zgodnie z art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym (tekst jednolity: Dz. U. z 2001r., Nr 142, poz. 1591 ze zm.) każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego. Z przepisu tego wynika w sposób wyraźny, że warunkiem wniesienia skargi na uchwałę rady gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, a zatem również na uchwałę w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, jest wezwanie na piśmie właściwego organu do wykonania orzeczenia sądu. W orzecznictwie na gruncie powołanego przepisu wskazuje się słusznie, że przedmiot zaskarżenia musi pokrywać się z przedmiotem wezwania do usunięcia naruszenia (tak Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w wyroku z dnia 23 czerwca 2010r., sygn. akt II SA/Sz 177/10, Lex Omega nr 668879). Należy się zgodzić również z poglądem, że wezwanie do usunięcia naruszenia, o jakim mowa w art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie terytorialnym (obecnie – ustawy o samorządzie gminnym – przyp. Sądu), stanowiące warunek dopuszczalności skargi do sądu administracyjnego na uchwałę organu gminy, musi być skierowane do organu samorządowego znajdującego się w ramach struktury organizacyjnej danej gminy. Żądanie unieważnienia uchwały organu gminy skierowane do organu nadzoru uruchamia wyłącznie postępowanie nadzorcze w ramach własnych, samodzielnych kompetencji tego organu do badania legalności uchwał organów gminy i nie zastępuje wezwania, o jakim mowa w art. 101 ust. 1 ustawy (tak w postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 kwietnia 1995r., sygn. akt II SA 105/95, ONSA 1996/2/81). Zwraca się także uwagę, że skierowanie wezwania do usunięcia naruszenia prawa w przypadku skargi na uchwałę rady gminy do wójta nie zawsze powoduje, że wezwanie to jest prawnie bezskuteczne, gdyż obowiązkiem wójta jest nadanie wezwaniu właściwego biegu. Jednak, o ile proobywatelska , liberalna wykładnia art. 101 ust. 1 pozwalałaby kwalifikować jako skuteczne wezwanie skierowane do organu wykonawczego gminy (wójta, burmistrza czy prezydenta) a nie jej organu uchwałodawczego (rady), o tyle nieprawidłowe zaadresowania pisma , któremu towarzyszy brak żądania będącego wymaganym wezwaniem kierowanym do organu właściwego (a wystosowanie innego pisma np. wniosku o uchylenie uchwały w trybie nadzoru) nie pozwala już na uznanie przez sąd administracyjny takiej czynności za spełniająca wymogi z art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym (tak Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 18 maja 2011r., sygn. akt II OSK 910/11, Lex Omega nr 992663). Skarga, wniesiona bez uprzedniego wezwania organu właściwego jest niedopuszczalna, co obliguje sąd administracyjny do jej odrzucenia, stosownie do art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U. Nr z 2012r., poz. 270 -oznaczana dalej jako p.p.s.a.). W niniejszej sprawie skarga podlega odrzuceniu, ponieważ żadna ze skarżących nie wykazała, aby jej wniesienie poprzedziła wezwaniem organu jednostki samorządu terytorialnego do usunięcia naruszenia prawa. K.G. podała wprost w odpowiedzi na odezwę Sądu, że nie kierowała wezwania do usunięcia naruszenia prawa w związku z uchwałą Rady Miasta Gorlice 25 maja 2006r. nr 448/XLVIII/2006 w przedmiocie zmiany uchwały o przystąpieniu do opracowywania miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, zatem już z twierdzeń skarżącej wynika , że nie wyczerpała obligatoryjnego trybu zaskarżenia przewidzianego w art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym. Natomiast M.G. w wyznaczonym terminie nie przedłożyła jakichkolwiek dokumentów, które potwierdzałaby, że wyczerpała tryb zaskarżenia, o którym mowa w art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym. Znajdujące się w aktach sądowych kopie pism nie mogą zaś zostać uznane za takie wezwanie, albowiem były kierowane bądź do innych organów niż organy Gminy Gorlice, bądź też nie odnosiły się do naruszenia prawa związanego z zaskarżoną uchwałą. Pismo z dnia 23 sierpnia 2008r. zostało skierowane do Wojewódzkiego Urzędu Ochrony Zabytków w Krakowie, zaś pismo z dnia 13 stycznia 2009r. do Małopolskiego Urzędu Wojewódzkiego. Pisma te nie zostały zatem skierowane do właściwego organu. Jedynie pismo z dnia 17 lutego 2006r. zostało skierowane do Urzędu Miejskiego w Gorlicach., jednakże wyrażono w nim jedynie ogólne zastrzeżenia dotyczące przebudowy skrzyżowania ul. [...], bez wskazania na ich powiązanie z zaskarżoną uchwałą. O ile pisma zawierały zarzut nie realizowania poleceń Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, to w żadnym z nich nie została wskazana uchwała Rady Miasta Gorlice 25 maja 2006r., nr 448/XLVIII/2006, ani też nie wyartykułowano żądania usunięcia naruszenia prawa, do którego miałoby dojść w związku z podjęciem tego aktu prawnego. Potwierdzeniem, że M.G. poprzedziła wniesienie skargi do sądu wezwaniem organu do usunięcia naruszenia prawa nie może być też przedłożona przez nią kopia postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 1 sierpnia 2012r., sygn. akt II OSK 1795/12. Dotyczyło ono bowiem wyczerpania trybu zaskarżenia przez innego skarżącego i w stosunku do innej uchwały organu samorządu terytorialnego niż zaskarżona w niniejszej sprawie. Mając powyższe na uwadze należało uznać, że żadna ze skarżących nie wezwała Rady Miasta Gorlice do usunięcia naruszenia prawa w związku z zaskarżoną uchwałą. Skarga jako niedopuszczalna podlegała zatem odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.