II SA/Kr 413/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Agnieszka Nawara - Dubiel po rozpoznaniu w dniu 12 lipca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A.F. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 17 stycznia 2012 r. znak [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego postanawia: odrzucić zażalenie A.F. na postanowienie z dnia 24 maja 2013 r. o odrzuceniu skargi kasacyjnej. Postanowieniem z dnia 24 maja 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzucił skargę kasacyjną A.F. na postanowienie z dnia [...] lutego 2013 r. o odrzuceniu jego skargi na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] stycznia 2012 r. znak [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego. Przyczyną odrzucenia skargi kasacyjnej było niezachowanie wymogów formalnych, o których mowa w art. 175 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 poz. 270 ze zm.) - oznaczanej dalej jako p.p.s.a. - zgodnie z którym skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego. A.F,. wniósł osobiście sporządzone i podpisane zażalenie na to postanowienie. Stosownie do art. 194 § 4 p.p.s.a. zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego. Przepis art. 175 § 2 i 3 stosuje siępouczenia) Brak polegający na naruszeniu art. 194 § 4 p.p.s.a. jest brakiem nieusuwalnym, a więc zażalenie dotknięte takim brakiem podlega odrzuceniu jako niedopuszczalne bez wzywania do usunięcia braków. Na takim też stanowisku stanął Naczelny Sąd Administracyjny między innymi w postanowieniach: z dnia 20 marca 2012 r., sygn. I OZ 169/12 (LEX nr 1125367), z dnia 13 kwietnia 2012 r., sygn. II OZ 256/12 (LEX nr 1138291), z dnia 12 stycznia 2012 r., sygn. II FZ 876/11 (LEX nr 1104161). W niniejszej sprawie skarżący wniósł osobiście sporządzone zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej, nie posiadając przy tym kwalifikacji ani nie zajmując stanowiska wymienionego w art. 175 § 2 p.p.s.a., co przesądza o niedopuszczalności tego środka zaskarżenia. Wobec powyższego sąd orzekł jak w sentencji postanowienia, za podstawę biorąc art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a.