II SA/Kr 422/19
WyrokWSA w Krakowie2019-05-29
Skład orzekający: SWSA Beata Łomnicka, SWSA Agnieszka Nawara - Dubiel (spr.), SWSA Małgorzata Łoboz
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy błąd w oznaczeniu nieruchomości w uzasadnieniu decyzji administracyjnej, polegający na wskazaniu innej miejscowości, gminy i opisu zamierzenia budowlanego, może zostać sprostowany jako oczywista omyłka pisarska na podstawie art. 113 § 1 k.p.a.?Ratio decidendi
Sąd uznał, że błąd w oznaczeniu nieruchomości w uzasadnieniu decyzji, polegający na wskazaniu innej miejscowości, gminy i opisu zamierzenia budowlanego, może zostać sprostowany jako oczywista omyłka pisarska na podstawie art. 113 § 1 k.p.a., jeśli z całokształtu akt sprawy i treści decyzji wynika, jaki był jej rzeczywisty przedmiot. W tym przypadku, mimo błędnego wskazania w jednym zdaniu uzasadnienia, pozostała część decyzji i akta sprawy jednoznacznie wskazywały na właściwą inwestycję, co pozwalało na uznanie błędu za wynik komputerowej obróbki tekstu i oczywistej omyłki pisarskiej.Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła postanowienia o sprostowaniu oczywistej omyłki pisarskiej w decyzji zatwierdzającej projekt budowlany zamienny. Omyłka polegała na błędnym wpisaniu w uzasadnieniu decyzji numeru działki, opisu zamierzenia budowlanego oraz nazwy miejscowości i gminy. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał w mocy postanowienie PINB o sprostowaniu. Skarżący zarzucił naruszenie art. 113 k.p.a., twierdząc, że wskazana rozbieżność nie jest oczywistą omyłką pisarską, lecz istotną zmianą ustaleń faktycznych.Rozstrzygnięcie
Skargę oddalono.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: SWSA Beata Łomnicka SWSA Agnieszka Nawara - Dubiel (spr.) SWSA Małgorzata Łoboz po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 29 maja 2019 r. sprawy ze skargi J. B. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia 6 lutego 2019 r. znak: [...] w przedmiocie sprostowania oczywistej omyłki pisarskiej skargę oddala.
Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla powiatu [...] - ziemskiego w K. postanowieniem z dnia 31 lipca 2018 r. nr [...] znak: [...] sprostował z urzędu oczywistą omyłkę pisarską zaistniałą w treści decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla powiatu [...]ziemskiego w K. nr [...] znak: [...] z dnia 29 lipca 2018 r. zatwierdzającej projekt budowlany zamienny C. B. - inwestorowi i współwłaścicielowi działki nr [...] w B. oraz G. B. - inwestorowi i współwłaścicielowi działki nr [...] w B. dla zamierzenia budowlanego p.n.: "budowa budynku mieszkalnego jednorodzinnego, z wewnętrznymi instalacjami: elektryczną, wody, kanalizacji, gazu, c.o., wraz z murem oporowym na działce nr [...] w B. gm. Z.". Omyłka polega na błędnym wpisaniu w uzasadnieniu decyzji w pierwszym zdaniu, zawierającym się w wierszach do 31 do 36 na stronie drugiej decyzji - numeru działki, opisu zamierzenia budowlanego oraz nazwy miejscowości i Gminy, w której wybudowany został budynek mieszkalny jednorodzinny:
- zamiast wyrazów: "Powiatowy Inspektorat Nadzoru Budowlanego dla powiatu [...]-ziemskiego w K., prowadzi postępowanie administracyjne w sprawie budynku mieszkalnego jednorodzinnego z wewnętrznymi instalacjami: wod.-kan., c.o., elektryczna, gazowa, wybudowanego na działce nr [...] w miejscowości S., gmina S., wykonanego z istotnymi odstępstwami od zatwierdzonego projektu budowlanego, które znajduje się na etapie oceny przedłożonego do zatwierdzenia projektu budowlanego zamiennego",
- winno być: "budynku mieszkalnego jednorodzinnego, z wewnętrznymi instalacjami: elektryczną, wody, kanalizacji, gazu, c.o., wraz murem oporowym na działce nr [...] w B. gm. Z.".
Po rozpatrzeniu zażalenia wniesionego na to postanowienie przez J. B. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia 6 lutego 2019 r., znak [...], nr [...] utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. Jako podstawę prawną rozstrzygnięcia powołano art. 138 § 1 pkt 1 i art. 104 w związku z art. 144 i art. 113 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2018r., poz. 2096 z późn. zmian.) – dalej "k.p.a." oraz art. 80 ust. 2 pkt 2 i art. 83 ust 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r.- Prawo budowlane (Dz.U. z 2018 r. poz. 1202 z późn. zmian.) dalej: ,,Pr. bud.".
W uzasadnieniu postanowienia organ II instancji wskazał, że zaskarżone postanowienie zostało wydane na podstawie art. 113 § 1 k.p.a., zgodnie z którym "Organ administracji publicznej może z urzędu lub na żądanie strony prostować w drodze postanowienia błędy pisarskie i rachunkowe oraz inne oczywiste omyłki w wydanych przez ten organ decyzjach".
Omyłka pisarska zaistniała w decyzji PINB z dnia 29.06.2018r. nr [...] znak: [...] W uzasadnieniu tej decyzji zamieszczono akapit, że "Powiatowy Inspektorat Nadzoru Budowlanego dla powiatu [...]-ziemskiego w K., prowadzi postępowanie administracyjne w sprawie budynku mieszkalnego jednorodzinnego z wewnętrznymi instalacjami: wod.-kan., c.o., elektryczna, gazowa, wybudowanego na działce nr [...] w miejscowości S., gmina S., wykonanego z istotnymi odstępstwami od zatwierdzonego projektu budowlanego, które znajduje się na etapie oceny przedłożonego do zatwierdzenia projektu budowlanego zamiennego". Analiza treści tego akapitu wskazuje, że pochodzi on z innego tekstu nie związanego z niniejszą sprawą. Powyższa omyłka powstała w edytorze tekstu i związana jest z komputerową obróbką tekstu. Umieszczenie tekstu tego akapitu w uzasadnieniu decyzji PINB z dnia 29.06.2018 r. nr [...] znak: [...] należy więc uznać, za oczywistą omyłkę, o której mowa w art. 113 § 1 k.p.a.
Powoływany w zażaleniu wyrok NSA z 4 maja1988r., III SA 1466/87 nie ma w niniejszej sprawie zastosowania, gdyż pochodzi z okresu, kiedy komputery nie były w powszechnym użytku, a więc z okresu kiedy nie znane były typowe błędy związane z obróbką tekstu w edytorach komputerowych.
Odnosząc się do pozostałych zarzutów zawartych w zażaleniu wskazano, że zaskarżone postanowienie PINB z dnia 31 lipca 2018r. nr [...] znak: [...] nie uzupełnia decyzji "w zakresie rozstrzygnięcia lub jej innego składnika" oraz nie zmienia ustaleń związanych ze stanem sprawy. W treści rozstrzygnięcia decyzji jednoznacznie bowiem wskazano, że dotyczy ona "budynku mieszkalnego jednorodzinnego, z wewnętrznymi instalacjami: elektryczną, wody, kanalizacji, gazu, c.o., wraz z murem oporowym na działce nr [...] w B. gm. Z.". Niezasadny jest więc zarzut merytorycznej ingerencji w treść orzeczenia.
Opisane wyżej postanowienie zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie J. B., zarzucając mu naruszenie przepisów prawa materialnego, tj. naruszenie art. 113 k.p.a. poprzez błędną jego wykładnię polegającą na uznaniu, iż błąd objęty zaskarżonym postanowieniem stanowi oczywistą omyłkę pisarską, możliwą do sprostowania z urzędu, co w konsekwencji prowadzi do niewłaściwego zastosowania powyższego przepisu. Na podstawie tego zarzutu skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2002 Nr 153 poz. 1270 ze zm.) i przekazanie sprawy Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego do ponownego rozpoznania, a także o zasądzenie kosztów postępowania.
W uzasadnieniu skargi podniesiono, że nie można uznać za omyłkę wskazania nieruchomości, której oznaczenie w sposób wyraźny odbiega od oznaczenia zawartego w uzasadnieniu. Wskazanej w sentencji nieruchomości w żaden sposób nie można zidentyfikować z nieruchomością będącą przedmiotem uzasadnienia. Wskazać należy, iż rozbieżność polega zarówno na oznaczeniu podanej miejscowości i gminie jej położenia, jak również na opisie wewnętrznych instalacji, przy czym opis, jako rozbudowany i dokładnie ją określający, pozwala jednoznacznie stwierdzić, iż mamy do czynienia z całkowicie różnymi nieruchomościami. Ponadto, zmiana dotyczy także zakresu objętego decyzją, ponieważ obejmuje ona budowę muru oporowego, który nie jest zawarty w uzasadnieniu decyzji. Rozbieżność we wskazanych nieruchomościach powoduje więc istotną zmianę w zakresie ustaleń faktycznych, a tym samym merytoryczną rozbieżność między rozstrzygnięciem a uzasadnieniem decyzji. Jest to wada, której nie można konwalidować w trybie art. 113 k.p.a., co też potwierdził Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z dnia 14 kwietnia 2005 r., sygn. akt: VII SA/WA 510/04. Ponadto, "oczywisty błąd, czy omyłka może polegać jedynie na widocznej w świetle akt sprawy rozbieżności między myślą (zamierzeniem) wyrażoną przez organ, a doborem poszczególnych słów lub cyfr dla określenia niebudzących wątpliwości faktów" (tak: WSA w Warszawie, I SA/Wa 779/12, wyrok z 2012-09-25).
Należy zwrócić uwagę również na treść przedmiotowej omyłki. Rozbieżność polega bowiem na wskazaniu dwóch zupełnie odrębnych nieruchomości. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w wyroku z dnia 17 kwietnia 2013 r. wskazał, iż "według utrwalonego orzecznictwa sądowoadministracyjnego, przedmiotem sprostowania nie mogą być też mylne ustalenia faktyczne organu administracji, popełniony błąd proceduralny, jak również niewłaściwe wskazanie w decyzji numerów działek i przypisanie ich niewłaściwym osobom" (tak: WSA w Krakowie, II SA/Kr 1120/12, wyrok 2013-04-17). Z powyższego wynika, że już samo mylne oznaczenie numerów działek stanowi podstawę do niemożności zastosowania art. 113 k.p.a., tym bardziej więc wskazanie zupełnie odmiennych nieruchomości nie może być przedmiotem sprostowania w tym trybie.
Również argumentacja jakoby cyt. w zażaleniu wyrok NSA z 4.5.1988 r., III SA 1466/87, OSP 1990 nie miał zastosowania z uwagi na brak powszechności w owym czasie stosowania komputerów, należy uznać za chybiony. Wyrok ten nadal pozostaje aktualny. Za nieistotne wskazać należy sposób w jaki doszło do powstałej omyłki (błąd związany z obróbką tekstu), istotne jest bowiem to, czy z treści postanowienia organu wynika oczywistość omyłki. Jak wskazuje Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oczywistość omyłki może wynikać z treści decyzji, postanowienia lub akt sprawy. W szczególności "oczywista omyłka w rozumieniu wyżej wymienionego przepisu to widoczne, niezgodne z zamierzonym, niewłaściwe użycie wyrazu, widoczna mylna pisownia czy też opuszczenie jakiegoś wyrazu" (Il SA/Kr 1120/12 -Wyrok WSA w Krakowie). Wobec powyższego nawet błędne oznaczenie nieruchomości, być może spowodowane obróbką tekstu, w żaden sposób nie uzasadnia uznania omyłki za oczywistą, a tym samym w świetle powyższego przepisu nie pozwala na zastosowanie omawianego trybu w niniejszej sprawie.
W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie i w całości podtrzymał stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Stosownie do treści art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2018 r. poz. 2107 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem (legalności), jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.
Sprawa została rozpoznana w trybie uproszczonym, na podstawie art. 119 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 z późn. zm.), dalej zwanej p.p.s.a., zgodnie z którym sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie.
Zaskarżone postanowienie jest prawidłowe, a zarzuty skargi nie mogą odnieść skutku.
Przedmiotem skargi jest postanowienie wydane na podstawie art. 113 § 1 k.p.a. tj. postanowienie o sprostowaniu oczywistej omyłki pisarskiej w treści decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla powiatu [...] - ziemskiego w K. z dnia 29 lipca 2018 r. nr [...] znak: [...] Jak wynika z treści zaskarżonego postanowienia omyłka ta polegała na błędnym oznaczeniu przedmiotu postępowania w pierwszym zdaniu uzasadnienia decyzji PINB. Była ona wynikiem błędu przy komputerowej obróbce tekstu w edytorze.
W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego podkreśla się, że instytucja sprostowania decyzji nie może prowadzić do zmiany merytorycznej orzeczenia, ani też do zmiany istotnych ustaleń faktycznych sprawy. Oczywistość błędu pisarskiego, rachunkowego czy też innego wynikać powinna bądź z natury samego błędu, bądź z porównania rozstrzygnięcia z uzasadnieniem, z treścią wniosku czy też innymi okolicznościami (por. np. wyroki NSA z dnia 5 lipca 2017 r., sygn. II GSK 3047/15, LEX nr 2320776 i z dnia 24 listopada 2017 r., sygn. II OSK 232/17, LEX nr 2598539).
W ocenie Sądu warunki te w okolicznościach niniejszej sprawy zostały spełnione. Zarówno w sentencji decyzji PINB z 29 czerwca 2018 r., jak i w pozostałej (oprócz pierwszego zdania) części uzasadnienia przedmiot postępowania określono prawidłowo: jako budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego, z wewnętrznymi instalacjami: elektryczną, wody, kanalizacji, gazu, c.o., wraz z murem oporowym na działce nr [...] w B. gm. Z.. Dotyczy to części uzasadnienia zawierającej opis dotychczasowego postępowania w sprawie, jak również części prawnej decyzji PINB. W decyzji wielokrotnie wskazuje się, że chodzi o inwestycję prowadzoną na działce nr [...] w B. . Biorąc pod uwagę całokształt okoliczności, a przede wszystkim oceniając kompleksowo treść decyzji PINB z 29 czerwca 2018 r. nie budzi wątpliwości jaki był jej przedmiot – inwestycja na działce nr [...] w B. gm. Z.. Powołana tylko w jednym miejscu uzasadnienia decyzji inwestycja na działce nr [...] w miejscowości S., gmina S. nie podważa prawidłowości i jednoznacznego wskazania przedmiotu postępowania. Tego rodzaju określenie niewątpliwie znalazło się w uzasadnieniu decyzji wyłącznie na skutek oczywistej omyłki pisarskiej przy edycji komputerowej wersji tekstu.
Na konieczność takiej kompleksowej oceny całości decyzji zwrócił uwagę Naczelny Sąd Administracyjny w uzasadnieniu wyroku z dnia 20 lutego 2019, sygn. II OSK 821/17 (dostępny w internetowej bazie orzeczeń sądów administracyjnych): "Skarżący kasacyjnie błędnie argumentują, że błąd w prawidłowym określeniu numeru działki, co do której orzeczony został nakaz rozbiórki, nie może mieć charakteru oczywistej omyłki. Pogląd ten nie powinien być rozważany w oderwaniu od realiów konkretnej sprawy administracyjnej. Z jednej strony sprostowanie decyzji w tej materii nie może prowadzić do wykreowania nowego obowiązku kosztem tego, który powinien być zrealizowany. Z drugiej strony, jeżeli z całokształtu akt sprawy wynika, której działki dotyczy prowadzone postępowanie, to błąd numeryczny nie powinien stać na przeszkodzie wszczęciu postępowania egzekucyjnego. W takim wypadku błąd nieistotny, noszący znamiona omyłki pisarskiej, uniemożliwiałby doprowadzenie do stanu zgodności z prawem istniejącego stanu faktycznego. W rozpoznawanej sprawie od samego jej początku nie ulegało wątpliwości, że jej przedmiotem jest ocena legalności wybudowania domku letniskowego, znajdującego się na działce o nr (...), położonej w obrębie wsi Z., gm. P. Zawiadomienie o takiej treści zostało skierowane do wszystkich stron postępowania na etapie jego wszczęcia. Wszystkie podmioty miały zatem świadomość tego, jaki jest przedmiot sprawy. Dlatego zaistniała omyłka pisarska mogła zostać sprostowana w trybie art. 113 § 1 k.p.a., ponieważ w rzeczywistości miała ona charakter przypadkowy. Innymi słowy, sprostowanie decyzji nie spowodowało modyfikacji w postaci nałożenia obowiązku na podmiot, w stosunku do którego powinność ta nie miała zaistnieć".
W świetle powyższych rozważań nieuzasadniony jest zarzut naruszenia art. 113 § 1 k.p.a. i brak jest podstaw do uchylenia zaskarżonego postanowienia, które odpowiada prawu.
Wobec powyższego skargę oddalono na podstawie art. 151 p.p.s.a.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło