II SA/Kr 489/18

Kraków, dnia 29 maja 2018r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w następującym składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Jacek Bursa po rozpoznaniu w dniu 29 maja 2018r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Spółdzielni Mieszkaniowej [...] w K. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji [...] Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia 31 stycznia 2018r. nr [...] znak: [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki postanawia: oddalić wniosek. Strona skarżąca w zawartym w skardze wniosku domagała się wstrzymania wykonania decyzji, wskazując na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody z uwagi na koszt 27 tys. zł wybudowania wiaty śmietnikowej co do której orzeczono nakaz rozbiórki, co stanowi duży koszt dla mieszkańców nieruchomości, w większości osób starszych. Podniesiono również znaczny koszt wykonania rozbiórki dla skarżącej spółdzielni, a także brak możliwości z przyczyn technicznych (w tym z powodu zimy) i finansowych na wybudowanie nowej wiaty śmietnikowej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 61 § 1 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r., poz. 270 ze zm.) określanej dalej p.p.s.a. - wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności, jednakże po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przepis art. 61 § 3 p.p.s.a musi być wykładany ścieśniająco, a zatem to na wnioskodawcy, spoczywa obowiązek wskazania i uprawdopodobnienia istnienia wymienionych powyżej przesłanek tj. niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Treść art. 61 § 3 p.p.s.a. formułuje alternatywnie dwie ustawowe przesłanki pozostawionego ocenie sądu wstrzymania wykonania aktu lub czynności: niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Pojęcie "znaczna szkoda" jest nieostre i w związku z tym jest przedmiotem interpretacji w literaturze przedmiotu i orzecznictwie sądów administracyjnych. Uznaje się, że niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody nie musi mieć charakteru materialnego. Chodzi o taką szkodę, która nie będzie mogła być zrekompensowana wskutek zwrotu spełnionego i wyegzekwowanego świadczenia, jak również nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu (por. B. Dauter w: B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2009, s. 205). Na stronie wnioskującej o wstrzymanie aktu ciąży więc powinność wykazania, że w związku z wykonaniem zaskarżonego aktu zachodzi tak rozumiane niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody. Nieostre pojęcie znacznej szkody wymagają konkretyzacji w dokładnie i wszechstronnie zgromadzonym materiale dowodowym, a ten powinien w szczególności przedstawić właśnie wnioskodawca. Nie wystarczy ogólnikowy wywód strony. Wnioskodawca ma obowiązek wykazać istnienie konkretnych okoliczności pozwalających stwierdzić, że wstrzymanie aktu lub czynności jest zasadne (por. postanowienie NSA z dnia 17 listopada 2010r., sygn. akt II FZ 595/10, postanowienie NSA z dnia 21 października 2010r., sygn. akt II FZ 522/10, oba dostępne w internetowej bazie orzeczeń pod adresem: www.orzeczenia.nsa.gov.pl, postanowienie NSA z dnia 22 lutego 2008r., sygn. akt II OZ 131/08, niepubl.) i rzeczowo uzasadnić swój wniosek poprzez poparcie go twierdzeniami, tezami oraz stosownymi dokumentami na okoliczność spełnienia ustawowych przesłanek udzielenia ochrony tymczasowej (postanowienie NSA z dnia 24 czerwca 2008r., sygn. akt I FSK 983/08, Lex nr 468877; postanowienie NSA z dnia 6 lutego 2009r., sygn. akt II FZ 39/09, Lex nr 489786). Obowiązkiem sądu jest natomiast wszechstronna i wnikliwa ocena argumentów przedstawionych przez wnioskodawcę. Wniosek skarżącej, reprezentowanej przez profesjonalnego pełnomocnika, nie zawiera takiego uprawdopodobnienia, stąd podlega oddaleniu. Podane przez skarżącą okoliczności dotyczą sytuacji typowej dla decyzji rozbiórkowej z którą związane są pewne koszty, zależne od wielkości i wartości tej inwestycji. Skarżąca w sposób gołosłowny, nie poparty żadnymi dokumentami powołała się zaś na swoją sytuację finansową oraz członków spółdzielni, w żaden sposób nie wykazując, iż opisane skutki mogą w takich sytuacjach wystąpić i wiązać się ze wskazanymi szkodami. Podobnie rzecz ma się z powołaniem na przyczyny techniczne i finansowe, co do braku możliwości wybudowania nowej wiaty śmietnikowej, czy zapewnienia miejsca gromadzenia odpadów. Skarżąca w żaden sposób podanych okoliczności nie uprawdopodobniła, stąd wniosek podlega oddaleniu.