II SA/Kr 5/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący SWSA Paweł Darmoń po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 7 marca 2022 r. sprzeciwu E. M. od decyzji Nr [...] [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] grudnia 2021 r. znak [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego zamiennego oddala sprzeciw. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego - Powiat Grodzki w K. decyzją z dnia 29 października 2013 r., wydaną na podstawie art. 51 ust. 4 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2010 r. Nr 243, poz. 1623) - po stwierdzeniu wykonania obowiązku nałożonego własną decyzją z 13 grudnia 2011 r. (znak: [...]), utrzymaną w mocy decyzją [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. nr [...] z dnia 30 marca 2012 r. (znak: [...]): - w punkcie I zatwierdził inwestorowi W. S. projekt budowlany zamienny dla inwestycji pod nazwą "Zjazd indywidualny z ul. [...], działki nr [...], [...] przez działki nr [...], [...] do działki [...] obręb [...] [...] w K.", realizowanej w okolicznościach określonych w art. 50 ust. 1 pkt 4 ustawy Prawo budowlane; - w punkcie II pozwolił na wznowienie robót budowlanych; - w punkcie III nałożył na inwestora obowiązek uzyskania decyzji o pozwoleniu na użytkowanie przedmiotowego obiektu. Odwołanie od tej decyzji wnieśli B. G. oraz S. G.. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowalnego w K. decyzją z dnia 2 kwietnia 2014 r. (znak: [...]), wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa oraz art. 51 ust.4 ustawy Prawo budowlane, utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. Po rozpoznaniu skargi B. G. i S. G. na decyzję Nr [...] [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 2 kwietnia 2014 r., znak: [...] Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wyrokiem z dnia 13 października 2014 r., sygn. II SA/Kr 869/14 uchylił zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję organu I instancji. Decyzją nr [...] z dnia 2 grudnia 2014r., znak: [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. - Powiat Grodzki udzielił inwestorowi pozwolenia na użytkowanie zjazdu indywidualnego z ul. [...] w K.. W dniu 20 lipca 2015r. PINB w K. - Powiat Grodzki wydał decyzję nr [...]. znak: [...], którą na podstawie art. 105 § 1 k.p.a. umorzył postępowanie administracyjne w sprawie wykonania obowiązku nałożonego w decyzji PINB w K. - Powiat Grodzki z dnia 13.12.2013r. znak: [...] tj. przedłożenia 4 egzemplarzy projektu zamiennego, a dotyczącą zjazdu z działek drogowych nr [...], [...] obręb [...] poprzez działki nr [...], [...] obręb [...] na działkę nr [...] obręb [...] wraz z przebudową rowu polegającą na wykonaniu przepustu komunikacyjnego pod zjazdem w celu obsługi komunikacyjnej istniejącej zabudowy na działce nr [...] obręb [...] w K. przy ul. [...] w K., po uchyleniu wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 13.10.2014r. sygn. akt 11 SA/Kr 869/14 decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. nr [...] z dnia 02.04.2014r. znak: [...] i poprzedzającej ją decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. - Powiat Grodzki nr [...] z dnia 29.10.2013r. znak: [...], zatwierdzającej projekt zamienny, jako bezprzedmiotowe. Organ I instancji uznał, że wobec zakończenia robót budowlanych i przyjęcia przedmiotowego zjazdu do użytkowania ostateczną decyzją PINB z 2 grudnia 2014r. dalsze postępowanie jest bezprzedmiotowe. Od powyższej decyzji odwołanie złożyli B. i S. G.. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. decyzją z dnia 7 grudnia 2021 r., znak: [...] uchylił zaskarżoną decyzję w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji na podstawie art. 138 § 2 k.p.a. W ocenie organu odwoławczego istnienie w obrocie ostatecznych decyzji o pozwoleniu na użytkowanie stanowi przeszkodę do procedowania w ramach postępowania nadzorczego. Zwrócono uwagę na fakty znane organowi z urzędu. W sprawie wyroku WSA w Krakowie z dnia 13 października 2014r., sygn. akt II SA/Kr 869/14 (uchylającego decyzję MWINB z dnia 2 kwietnia 20I4r. i decyzję PINB z dnia 29 października 2013 r.) wznowiono postępowanie. Wyrokiem z dnia 5 października 2016 r., sygn. II SA/Kr 1455/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił skargę o wznowienie postępowania. Skargę kasacyjną od tego wyroku złożyła W. S., a Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 19 grudnia 2018 r., sygn. II OSK 238/17 uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Krakowie. Po ponownym rozpoznaniu sprawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wyrokiem z dnia 12 kwietnia 2019 r., sygn. II SA/Kr 112/19 uchylił wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 13 października 2014 r., sygn. akt II SA/Kr 869/14; uchylił decyzję Nr [...] [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 2 kwietnia 2014 r. znak: [...] i poprzedzającą ją decyzję organu I instancji tj. decyzję z dnia 29 października 2013 r. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną wniesioną od tego wyroku wyrokiem z 23 marca 2021 r., sygn. II OSK 328/20. Organ odwoławczy podkreślił, iż decyzja [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. nr [...] z dnia 2 kwietnia 2014r., znak: [...] kończyła postępowanie naprawcze, uregulowane w przepisach art. 50-51 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane. Wskazano, iż prawomocne wyeliminowanie z obrotu prawnego decyzji ostatecznej wydanej na podstawie art. 51 ust. 4 u.p.b. powoduje zaistnienie w stosunku do decyzji udzielającej pozwolenie na użytkowanie przesłanki wznowieniowej określonej w art. 145 § 1 pkt 8 k.p.a. Pomiędzy decyzjami organów nadzoru budowlanego, które zostały wyeliminowane z obrotu prawnego przez sąd administracyjny, a decyzją zezwalającą na użytkowanie ww. inwestycji istnieje związek, o którym mowa w art. 145 § 1 pkt 8 k.p.a., tj. ww. decyzje są od siebie zależne. Decyzja organu powiatowego zatwierdzająca projekt budowlany spornej inwestycji stanowiła podstawę do wydania decyzji o pozwoleniu na użytkowanie ww. inwestycji. Wyeliminowanie z obrotu prawnego decyzji zatwierdzających projekt budowlany zamienny oraz wskazania Sądu co do dalszego procedowania w sprawie, uzasadniają konieczność wyeliminowania z obrotu prawnego pozwolenia na użytkowanie celem prawidłowego przeprowadzenia postępowania naprawczego w oparciu o stosowne przepisy Prawa budowlanego oraz biorąc pod uwagę wytyczne zawarte w ww. wyroku. W świetle przedstawionych wyżej okoliczności organ odwoławczy wskazał, iż na dzień wydania niniejszego rozstrzygnięcia brak jest przesłanek, które wskazywałyby na bezprzedmiotowość postępowania w sprawie wykonania obowiązku nałożonego w decyzji PINB w K. - Powiat Grodzki nr [...] 9 liz dnia 13.12.2013r. znak: [...] tj. przedłożenia 4 egzemplarzy projektu zamiennego. Przy ponownym badaniu przedmiotu postępowania organ I instancji winien zweryfikować przedłożony projekt zamienny w zakresie rozwiązań dotyczących zjazdu z działek drogowych nr [...], [...] obręb [...] poprzez działki nr [...]. [...] obręb [...] na działkę nr [...] obręb [...] wraz z przebudową rowu polegającą na wykonaniu przepustu komunikacyjnego pod zjazdem w celu obsługi komunikacyjnej istniejącej zabudowy na działce nr [...] obręb [...] w K. przy ul. [...] w K. - zgodnie ze wskazaniami zawartymi w wyroku WSA w Krakowie z dnia 12 kwietnia 2019r., sygn. akt II SA/Kr 112/19 oraz w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 marca 2021r., sygn. akt II OSK 328/20. Przypomniano, iż NSA w ostatnim z powołanych wyroków podkreślił, iż: (...) Sąd Wojewódzki zasadnie wskazał na wadliwą ocenę projektu zamiennego, który stosownie do art. 51 ust 1 pkt 3 Prawa budowlanego powinien uwzględniać zmiany wynikające z dotychczas wykonanych robót budowlanych oraz - w razie potrzeby - wykonania określonych czynności lub robot budowlanych w celu doprowadzenia wykonanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem. Kierując się właściwym rozumieniem art. 51 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego, Sąd wyjaśnił w uzasadnieniu wyroku, że wobec wyeliminowania z obrotu prawnego decyzji o pozwoleniu na budowę, projekt zamienny powinien obejmować roboty budowlane objęte pierwotnym pozwoleniem, wykonane zgodnie z projektem oraz te wykonane z odstępstwami. Nie ulega wątpliwości, że decyzja wydawana na podstawie art 51 ust 4 Prawa budowlanego powinna zakresem swojego rozstrzygnięcia obejmować całość inwestycji stanowiącej przedmiot postępowania naprawczego, przy czym istotne jest aby zatwierdzony projekt zamienny uwzględniał też roboty budowlane niezbędne do legalizacji obiektu budowlanego. Tymczasem analiza dokumentacji przedstawiona przez Sąd Wojewódzki wykazała, że organy nadzoru obu instancji nie sprawdziły projektu zamiennego w zakresie określonym w art. 35 w zw. z art. 51 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego (...). Aby był spełniony cel naprawczy decyzji wydawanej na podstawie art. 51 ust 4 Prawa budowlanego, projekt zamienny musi w sposób kompletny przedstawiać roboty budowlane, zgodnie z wymogami ar. 51 ust 1 pkt 3 Prawa budowlanego. Dlatego nie było wystarczające wskazanie w inwentaryzacji powiązań sytuacyjno-wysokościowych zjazdu z istniejącym stanem, skoro roboty budowlane w tym zakresie warunkowały doprowadzenie obiektu do stanu zgodnego z prawem. Jak zaznaczono wyżej, kwestia oddziaływania wykonanych robót budowlanych na wjazd do sąsiedniej nieruchomości wymagała definitywnego rozstrzygnięcia w przedmiotowym postępowaniu. Słusznie zatem Sąd Wojewódzki zwrócił uwagę na potrzebę wnikliwego sprawdzenia przez organ nadzoru zachowania wymogów wynikających z obowiązujących przepisów, uzgodnień i decyzji, w tym pozwolenia wodnoprawnego. MWINB podkreślił, że o ile weryfikacja projektu architektoniczno-budowlanego przez organ jest ograniczona w związku z regulacją art. 35 ust. 1 pkt 1, 3 i 4 Prawa budowlanego, to w odniesieniu do projektu zagospodarowania działki lub terenu obowiązki organu są szersze. Mianowicie zgodnie z art. 35 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego organ sprawdza zgodność projektu zagospodarowania działki i terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi. W okolicznościach niniejszej sprawy istotne znaczenie miała merytoryczna analiza części opisowej i rysunkowej projektu zagospodarowania działki w zakresie: powiązań przedmiotowego zjazdu z układem komunikacyjnym (wjazdem na sąsiednią nieruchomość), ukształtowania terenu, uzbrojenia terenu (odprowadzanie wód opadowych) -stosownie do § 8 ust. 2 pkt 3, pkt 8, ust. 3 pkt 2, pkt 3, pkt 6 rozporządzenia z dnia 25 kwietnia 2012 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego. Dodatkowo wskazano, że w sprawie należało uwzględnić również § 29 rozporządzenia z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, zgodnie z którym dokonywanie zmiany naturalnego spływu wód opadowych w celu kierowania ich na teren sąsiedniej nieruchomości jest zabronione. Zgodnie z wymienionymi przepisami oraz ustaleniami pozwolenia wodnoprawnego wymagane było rzetelne sprawdzenie projektu zamiennego w zakresie wskazanym przez Sąd Wojewódzki. W szczególności wytyczne Sądu wskazują na potrzebę dodatkowego sprawdzenia projektu zamiennego pod kątem spełnienia warunków wynikających z uzgodnień z zarządcą drogi. Zapewnienie drożności przepustu pod zjazdem nie stanowi wyłącznie obowiązku cywilnoprawnego właściciela nieruchomości jak przyjął organ odwoławczy, lecz powinno być uregulowane w postępowaniu naprawczym tak, aby zatwierdzony projekt gwarantował rozwiązania, które chronić będą grunty sąsiednie przed zalewaniem wodami opadowymi Opisaną wyżej decyzję zaskarżyła sprzeciwem do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie E. M.. Podniosła w nim, że Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. Powiat Grodzki odmówił uchylenia ostatecznej decyzji o pozwoleniu na użytkowanie. W postępowaniu poprzedzającym udzielenie pozwolenia na użytkowanie nie stwierdzono żadnych nieprawidłowości. Podkreśliła również, że przepust pod przejazdem jest drożny (czyszczony). Rozpoznając sprawę Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2021 r. poz. 137 ze zm.) kontrola sądowa zaskarżonych decyzji, postanowień bądź innych aktów wymienionych w art. 3 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r. poz. 329) - dalej określanej jako "p.p.s.a." - sprawowana jest w oparciu o kryterium zgodności z prawem. Zgodnie z art. 64a p.p.s.a. od decyzji, o której mowa w art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego, skarga nie przysługuje, jednakże strona niezadowolona z treści decyzji może wnieść od niej sprzeciw. Postępowanie w przedmiocie sprzeciwu zostało znacznie uproszczone: organ administracji nie musi udzielać odpowiedzi na skargę (art. 64c § 4), w postępowaniu przed sądem nie biorą udziału uczestnicy, a jedynie strona skarżąca i organ, który wydał zaskarżoną decyzję (art. 64b § 3), sąd rozpoznaje sprawę na posiedzeniu niejawnym (art. 64d § 1). Stosownie do art. 64e p.p.s.a. rozpoznając sprzeciw od decyzji, sąd ocenia jedynie istnienie przesłanek do wydania decyzji, o której mowa w art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego. Z kolei w myśl art. 151a § 1 p.p.s.a. Sąd, uwzględniając sprzeciw od decyzji, uchyla decyzję w całości, jeżeli stwierdzi naruszenie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego. Sąd może ponadto orzec z urzędu albo na wniosek strony o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6. Punktem wyjścia do oceny zaskarżonej decyzji musi być treść art. 138 § 2 kodeksu postępowania administracyjnego, zgodnie z którym "Organ odwoławczy może uchylić zaskarżoną decyzję w całości i przekazać sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji, gdy decyzja ta została wydana z naruszeniem przepisów postępowania, a konieczny do wyjaśnienia zakres sprawy ma istotny wpływ na jej rozstrzygnięcie. Przekazując sprawę, organ ten powinien wskazać, jakie okoliczności należy wziąć pod uwagę przy ponownym rozpatrzeniu sprawy". Kontrolowane postępowanie toczy się w sprawie "zjazdu z działek drogowych nr [...], [...] obr[...] poprzez nr [...], [...] obr. jw. na działkę nr [...] obr [...] wraz z przebudową rowu polegającą na wykonaniu przepustu komunikacyjnego pod zjazdem, w celu obsługi komunikacyjnej istniejącej zabudowy na działce nr [...], obr [...] [...] w K. przy ul. [...] w K., zrealizowanego w sposób istotnie odbiegający od ustaleń i warunków określonych w ostatecznej decyzji Prezydenta Miasta K. z dnia 18.02.2010r. nr [...] znak: [...]". Postępowanie toczy się w trybie art. 50 – 51 ustawy Prawo budowlane. Jest to tryb wieloetapowy. W dniu 19 października 2011 r. organ I instancji wydał postanowienie, którym w oparciu o art.50 ust. 1 pkt 4, ust. 2 i ust. 3 Prawa budowlanego wstrzymał inwestorowi prowadzenie robót budowlanych oraz nałożył na inwestora obowiązek przedłożenia w terminie 30 dni od daty doręczenia postanowienia inwentaryzacji architektoniczno-budowlanej wykonanych robót budowlanych i oceny technicznej dotyczącej sposobu wykonania robót i ich zgodności z przepisami w tym techniczno-budowlanymi i zasadami wiedzy technicznej. W dniu 13 grudnia 2011 r. PINB w K. Powiat Grodzki wydał decyzję nr [...], znak: [...], którą w oparciu o art. 51 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego nałożył na inwestora obowiązek przedłożenia do dnia 29 lutego 2012r. 4 egzemplarzy projektu budowlanego zamiennego zjazdu, uwzględniającego zmiany wynikające z dotychczas wykonanych robót budowlanych. Na skutek odwołania od tej decyzji MWINB w K. decyzją z 30 marca 2012r. uchylił decyzję organu I instancji nr [...] z dnia 13 grudnia 201lr., znak: [...] w części dotyczącej terminu wykonania nałożonego obowiązku i w tym zakresie orzekł na nowo (do dnia 30 czerwca 2012r.), w pozostałym zakresie utrzymał przedmiotowa decyzję w mocy. Decyzja o nałożeniu obowiązku przedłożenia projektu budowlanego zamiennego pozostaje w obrocie prawnym. Kolejne etapy postępowania w omawianym trybie zostały opisane w art. 61 ust. 4 i 5 ustawy Prawo budowlane: Po upływie terminu lub na wniosek inwestora, właściwy organ sprawdza wykonanie obowiązku, o którym mowa w ust. 1 pkt 3, i wydaje decyzję w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i pozwolenia na wznowienie robót budowlanych albo - jeżeli budowa została zakończona - o zatwierdzeniu projektu budowlanego zamiennego. W decyzji tej nakłada się obowiązek uzyskania decyzji o pozwoleniu na użytkowanie (ust. 4). W przypadku niewykonania w terminie obowiązku, o którym mowa w ust. 1 pkt 3, właściwy organ wydaje decyzję nakazującą zaniechanie dalszych robót budowlanych bądź rozbiórkę obiektu lub jego części, bądź doprowadzenie obiektu do stanu poprzedniego (ust. 5). Organ I instancji na podstawie art. 51 ust. 4 ustawy Prawo budowlane wydał opisaną na wstępie decyzję z 29 października 2013 r., a MWINB utrzymał ją w mocy decyzją z 2 kwietnia 2014 r. Jednakże obie te decyzje zostały uchylone przez Wojewódzki Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 13 października 2014 r., sygn. II SA/Kr 869/14. Tym samym organy nadzoru budowlanego zostały zobligowane do ponownego zbadania prawidłowości przedłożonego projektu budowlanego zamiennego i zatwierdzenia go na podstawie art. 51 ust. 4 albo też nakazania zaniechania dalszych robót, rozbiórki lub doprowadzenia do stanu poprzedniego (na podstawie art. 51 ust. 5). Umarzając postępowanie w tej sprawie organ I instancji oparł się wyłącznie na fakcie wydania pozwolenia na użytkowanie dla przedmiotowego zjazdu, uznając, że okoliczność ta czyni dalsze postępowanie w trybie art. 51 bezprzedmiotowym. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. w zaskarżonej decyzji słusznie uznał to stanowisko za wadliwe. Kierował się przy tym jednoznacznymi wskazaniami Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie zawartymi w wyroku sygn. II SA/Kr 112/19 oraz Naczelnego Sądu Administracyjnego sygn. II OSK 328/20. NSA stwierdził: "(...) analiza dokumentacji przedstawiona przez Sąd Wojewódzki wykazała, że organy nadzoru obu instancji nie sprawdziły projektu zamiennego w zakresie określonym w art. 35 w zw. z art. 51 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego. (...) W okolicznościach niniejszej sprawy istotne znaczenie miała więc merytoryczna analiza części opisowej i rysunkowej projektu zagospodarowania działki w zakresie: powiązań przedmiotowego zjazdu z układem komunikacyjnym (wjazdem na sąsiednią nieruchomość), ukształtowania terenu, uzbrojenia terenu (odprowadzanie wód opadowych) –stosownie do § 8 ust. 2 pkt 3, pkt 8, ust. 3 pkt 2, pkt 3, pkt 6 rozporządzenia z dnia 25 kwietnia 2012 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego. (...) w sprawie należało uwzględnić również § 29 rozporządzenia z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, zgodnie z którym dokonywanie zmiany naturalnego spływu wód opadowych w celu kierowania ich na teren sąsiedniej nieruchomości jest zabronione. Zgodnie z wymienionymi przepisami oraz ustaleniami pozwolenia wodnoprawnego wymagane było rzetelne sprawdzenie projektu zamiennego w zakresie wskazanym przez Sąd Wojewódzki. W szczególności zgodzić się należało z wytycznymi Sądu wskazującymi na potrzebę dodatkowego sprawdzenia projektu zamiennego pod kątem spełnienia warunków wynikających z uzgodnień z zarządcą drogi. Trafnie przy tym stwierdził Sąd Wojewódzki, że zapewnienie drożności przepustu pod zjazdem nie stanowi wyłącznie obowiązku cywilnoprawnego właściciela nieruchomości jak przyjął organ odwoławczy, lecz powinno być uregulowane w postępowaniu naprawczym tak, aby zatwierdzony projekt gwarantował rozwiązania, które chronić będą grunty sąsiednie przed zalewaniem wodami opadowymi". Wskazania te winny zostać uwzględnione przez organ I instancji w ponownie prowadzonym w niniejszej sprawie postępowaniu. Naczelny Sąd Administracyjny podkreślił: "Całkowicie nieskuteczny okazał się zarzut kasacyjny wskazujący na nieuwzględnienie przy wyrokowaniu ostatecznej decyzji z 2 grudnia 2014 r. udzielającej inwestorowi pozwolenia na użytkowanie obiektu. Naczelny Sąd Administracyjny we wcześniejszym wyroku z 19 grudnia 2018 r., II OSK 238/17, odnosząc się do zarzutu naruszenia art. 59 Prawa budowlanego przesądził, że wydanie decyzji o udzieleniu pozwolenia na użytkowanie nie mogło mieć wpływu na kontrolę decyzji WINB z dnia 2 kwietnia 2014 r., albowiem nastąpiło po wydaniu zaskarżonej decyzji, sąd administracyjny zaś orzeka według stanu faktycznego i prawnego z daty wydania zaskarżonej decyzji. Wskazał przy tym, że ewentualne prawomocne wyeliminowanie z obrotu prawnego decyzji ostatecznej wydanej na podstawie art. 51 ust. 4 Prawa budowlanego skutkować będzie zaistnieniem w stosunku do decyzji udzielającej pozwolenie na użytkowanie przesłanki wznowieniowej określonej w art. 145 § 1 pkt 8 k.p.a.". Na obecnym etapie postępowania decyzje obu instancji wydane na podstawie art. 51 ust. 4 ustawy Prawo budowlane zostały prawomocnie wyeliminowane z obrotu prawnego. Ponieważ to właśnie z tych decyzji wynikał obowiązek uzyskania pozwolenia na użytkowanie (został nałożony na inwestora w punkcie III decyzji PINB z 29 października 2013 r.) – obecnie zaistniały podstawy do wznowienia postępowania w tym zakresie. Twierdzenia skarżącej zawarte w sprzeciwie, że "Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. Powiat Grodzki odmówił uchylenia ostatecznej decyzji z dnia 2 grudnia 2014 r." nie znajdują potwierdzenia w aktach sprawy. Jak wynika z powołanych wyżej wyroków postępowanie legalizacyjne nie jest bezprzedmiotowe i obecnie powróciło do etapu badania prawidłowości projektu budowlanego zamiennego. Z powyższych względów sprzeciw należało oddalić na podstawie art. 151a § 2 p.p.s.a.