II SA/Kr 52/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Beata Łomnicka po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 21 stycznia 2016 r. w sprawie ze skargi A. F. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 29 października 2015 r. sygn. akt [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności pisma postanawia: skargę odrzucić. A. F. w dniu 6 listopada 2015 r. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 29 października 2015 r. sygn. akt [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności pisma Burmistrza Miasta [...] z dnia 25 września 2013 r. znak [...]. W swoim postanowieniu Kolegium zawarło błędne pouczeniu dotyczące środka zaskarżenia. Zamiast poinformować stronę o możliwości złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy Kolegium pouczyło o możliwości złożenia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie. Ustosunkowując się do skargi Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] poinformowało, iż skarżący złożył do Kolegium dnia 05 listopada 2015r. wniosek zawierający zarzuty pod adresem wydanego postanowienia. Skarżący wniósł również o dopuszczenie i przeprowadzenie szeregu dowodów, które w jego ocenie przyczynią się do właściwego rozpatrzenia sprawy. Wniosek ten wpłynął w terminie przewidzianym dla wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, a zatem zostanie przez Kolegium rozpatrzony, a zarzuty zostaną przeanalizowane w trakcie rozpatrywania sprawy. Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2012.270 ze zm.) skargę można wnieść do wojewódzkiego sądu administracyjnego po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, przy czym przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Na postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania przysługuje zażalenie stosownie do treści art. 61a § 2 kpa. Jednak wobec faktu, że w pierwszej instancji orzekało Kolegium Odwoławcze w [...], to zgodnie z dyspozycja art. 127 § 3 kpa w zw. z art. 144 kpa, strona niezadowolona może wystąpić z wnioskiem do tego organu o ponowne rozpatrzenie sprawy. Wprawdzie zaskarżone postanowienie zawierało błędne pouczenie o możliwości złożenia skargi zamiast wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, to nie zmienia to konieczności oceny przez Sąd dopuszczalności wniesionej przez skarżącego skargi. Nadto z odpowiedzi na skargę wynika jednoznacznie, że skarżący w niniejszej sprawie w dniu 5 listopada 2015 r. wniósł do SKO w , pomimo błędnego pouczenia, wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy. Z powyższych okoliczności wynika, że skargę niniejszą należy uznać za przedwczesną. W orzecznictwie nie ulega wątpliwości, iż przedwczesność jest przypadkiem niedopuszczalności, o którym stanowi art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. (por. np. postanowienie NSA z dnia 4 stycznia 2013 r., I OZ 949/12 i z dnia 22 maja 2012 r., I OSK 973/12 oraz postanowienia WSA: w Warszawie z dnia 11 marca 2010 r., III SAB/Wa 14/10, w Łodzi z dnia 23 stycznia 2013 r., II SAB/Łd 134/12 i z dnia 10 czerwca 2014 r., II SAB/Łd 51/14 i inne, wszystkie dostępne w internetowej Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem orzeczenia.nsa.gov.pl) W konsekwencji skarga jako niedopuszczalna podlegała odrzuceniu, na podstawia art. 58 § 1 pkt 6 oraz § 3 p.p.s.a.