II SA/Kr 545/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Magda Froncisz Sędziowie: WSA Beata Łomnicka (spr.) WSA Agnieszka Nawara - Dubiel Protokolant: starszy referent sądowy Anna Frasik - Mazurek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 listopada 2019 r. sprawy ze skargi W. B. na decyzję Wojewody [...] z dnia 20 marca 2019 r. znak: [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę skargę oddala. Starosta Bocheński po rozpatrzeniu wniosku inwestora o pozwolenie na budowę budynku inwentarskiego (obory) z wewnętrzną instalacją elektryczną, wodną i kanalizacyjną wraz z płytą gnojową ze zbiornikiem na gnojówce oraz zbiornikiem na nieczystości ciekłe o poj. V=9,90 m3 wraz z przyłączem do tego zbiornika na działce nr [...], [...], [...] w obrębie ewidencyjnym Lipnica Górna (Nr [...]), w jednostce ewidencyjnej 120104__2, Lipnica Murowana w ramach zabudowy zagrodowej, decyzją Nr [...] z 16 stycznia 2019 r. (znak: [...]), zatwierdził projekt budowlany i udzielił pozwolenia na budowę dla przedmiotowego zamierzenia. Po rozpatrzeniu odwołania W. B., Wojewoda Małopolski w decyzji z 20 marca 2019 r., znak: [...], utrzymał ww. rozstrzygnięcie organu I instancji w mocy. W motywach swojego rozstrzygnięcia, organ odwoławczy wyjaśnił , że inwestor przedłożył do tego wniosku wymagane w art. 32 ust. 4 pkt 1 i 2, art. 33 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy - Prawo budowlane dokumenty, w tym oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, tj. działkami nr: [...], [...], [...], na których jest przewidziana do realizacji inwestycja. Nadto, organ I instancji prawidłowo wypełnił dyspozycję art. 35 ust. 1 tej ustawy, w tym sprawdził zgodność projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, zgodność projektu zagospodarowania działki opracowanego dla omawianego zamierzenia z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi. Wskazano, że projekt budowlany opracowany dla tego zamierzenia zgodny jest z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy Lipnica Murowana uchwalonego przez Radę Gminy Lipnica Murowana uchwałą Nr XX/169/2012 z 18 września 2012 r. ogłoszonego w Dzienniku Urzędowym Województwa Małopolskiego z 12 października 2012 r. pod pozycją 5006. Inwestycja zlokalizowana jest w terenie oznaczonym zgodnie z § 15 ust. 1 planu, symbolem RM tj. w terenach zabudowy zagrodowej w gospodarstwach rolnych, hodowlanych oraz ogrodniczych, leśnych i rybackich oraz w terenie MU tj. zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej, zagrodowej oraz usług niepublicznych stosownie do § 24 ust. 1 planu. Zamierzenie odpowiada ustaleniom planu na wskazanych powyżej terenach, gdyż projektowany budynek inwentarski będzie stanowił uzupełnienie istniejącej na działkach nr [...], [...] położonych w Lipnicy Górnej zabudowy zagrodowej tj. budynku mieszkalnego, budynków gospodarczych. Spełniony został również wskaźnik powierzchni zabudowy, który stosownie do § 15 ust. 3 pkt 2a planu dla terenu oznaczonego symbolem RM nie powinien przekroczyć 40% a dla terenu o symbolu MU powierzchnia ta ma wynosić maksymalnie 60 % wobec ustaleń § 24 ust. 3 pkt 2a planu, gdyż powierzchnia ta wynosi 22% (łączna powierzchnia 1026,36 m2) terenu inwestycji - działek nr [...], [...], [...] (łączna ich powierzchnia to 4670,00 m2). Wskaźnik zatem intensywność zabudowy nie jest większy niż wskazany w planie na poziomie 0,2-0,4 dla terenu RM, na poziomie 0,2-0,5 dla tereny MU, ponieważ wynosi 0,26 uwzględniając budynek projektowany oraz istniejącą zabudowę. Utrzymano na poziomie 44,00% powierzchnie biologicznie czynną wobec minimalnej 40 % określonej w planie, przy powierzchni zabudowy terenu inwestycji 1026,36 m2 oraz powierzchni terenu utwardzonego 1600,70 m2. Przyjęta wysokość budynku to 5,66 m i jest zgodna z § 97 ust. 2 pkt 1 miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, który określa maksymalną wysokość na poziomie 9 m. Dach budynku dwuspadowy, symetryczny o nachyleniu połaci głównej bryły dachu 15° a bryła budynku została zaprojektowana jako zwarta, czyli zgodne z § 97 ust. 2 pkt 2 i 3 planu. Organ ustalił następnie, że przedmiotowe zamierzenie nie należy do przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko, o jakich mowa w rozporządzeniu RM z dnia 9.11.2010 r. w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (DZ.U.2016.71 t.j.), czyli nie wymaga uzyskania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. Starosta Bocheński wydał bowiem pozwolenie na budowę budynku inwentarskiego – obory dla krów o obsadzie wyłącznie 38 DJP i 16 sztuk kur 0,64 DJP. Dalej wyjaśniono, że warunki w zakresie usytuowania przedmiotowego budynku w stosunku do granicy działek sąsiednich budowlanych są zgodne z § 12 ust. 1 pkt 1 i 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz.U.2015.1422 j.t.) - analiza projektu zagospodarowania terenu. Wymagania w zakresie przesłaniania, nasłoneczniania, o których mowa odpowiednio w § 13, § 57 i 60 ww. rozporządzenia, również zostały spełnione. Odległość pomiędzy projektowanym budynkiem a działkami sąsiednimi jest większa niż jego maksymalna wysokość wynosząca 5,66 tj. przy odległości 13,00-13,10 m od granicy działki nr [...], przy odległości 14,40-16,70 m od granicy działki nr [...]. Budynek ten ze względu na przeznaczenie i sposób użytkowania został stosownie do § 209 rozporządzenia, zakwalifikowany jako IN, i przewidziany do realizacji z materiałów nierozprzestrzeniających ogień, w lokalizacji od 13,00 m do 16,70 m w stosunku do granic zabudowanych sąsiednich działek czyli z zachowaniem warunków § 271 ust. 1 rozporządzenia. Drogę pożarową do obiektu stanowi droga gminna przez istniejący zjazd. Woda do gaszenia pożaru zapewniona jest z sieci wodociągowej w odległości 32 m od projektowanego budynku oraz z istniejącej studni. Organ odwoławczy wskazał, że wody opadowe i roztopowe z terenu objętego zamierzeniem budowlanym będą rozprowadzone po terenie inwestycji. Wojewoda Małopolski wyjaśnił przy tym, że w tej kwestii nie dysponuje żadnymi środkami by zobowiązać inwestora do zastosowania innych rozwiązań odprowadzania wód opadowych, tym bardziej, że został spełniony warunek § 29 ww. rozporządzenia, tj. dokonywanie zmiany naturalnego spływu wód opadowych w celu kierowania ich na teren sąsiedniej nieruchomości jest zabronione. Obowiązujący na terenie objętym inwestycją miejscowy plan nie przewiduje przy realizacji tego rodzaju inwestycji rozwiązań w zakresie odprowadzania wód opadowych i roztopowych. W terenie brak jest kanalizacji deszczowej. Projektowana inwestycja nie spowoduje, że nastąpi zmiana kierunku spływu wód na działkach nią objętych ze względu na istniejące i projektowane ukształtowanie terenu. Następnie wyjaśniono, że projektowane instalacje zewnętrzne oraz przyłącza zostaną zrealizowane w trybie art. 29a Prawa budowlanego. Zdaniem organu II instancji planowany budynek inwentarski wraz ze zbiornikiem na płynne odchody zwierzęce i płytą do składowania obornika zlokalizowany jest zgodnie z przepisami zawartymi w § 6 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej z dnia 7 października 1997r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budowle rolnicze i ich usytuowanie (tekst jednolity Dz.U.2014.81). Ponadto ustalono, że projektowany budynek został odizolowany od przyległych terenów pasem zieleni złożonym z roślinności średnio i wysokopiennej stosownie do § 12 wskazanego powyżej rozporządzenia. Następnie stwierdzono, że projekt budowlany został sporządzony z uwzględnieniem wymagań zawartych w rozporządzeniu Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 25 kwietnia 2012 r. w sprawie ustalania geotechnicznych warunków posadowienia obiektów budowlanych (Dz.U.463). Działki objęte inwestycją leżą w obszarach zagrożonych osuwaniem się mas ziemnych, co wynika z części graficznej planu, na których obowiązują ustalenia Działu VII Rozdziału 9 miejscowego planu. Stosownie do § 155 ust. 2 pkt 2 lit. a planu, nakazuje się przy prowadzeniu wszelkiej działalności inwestycyjnej - dostosowanie rozwiązań projektowych do występujących zagrożeń - z uwzględnieniem: geotechnicznych warunków posadowienia obiektów budowlanych oraz warunków wynikających z przeprowadzonych badań geologiczno-inżynierskich - z dostosowaniem do warunków gruntowych oraz zgodnie z przepisami odrębnymi. Podano, że przepis § 4 ust. 4 wskazanego powyżej rozporządzenia stanowi, że kategorię geotechniczną całego obiektu budowlanego lub jego poszczególnych części określa projektant obiektu budowlanego na podstawie badań geotechnicznych gruntu, których zakres uzgadnia z wykonawcą specjalistycznych robót geotechnicznych. Zaś w § 4 ust. 1 tego rozporządzenia, wskazano, że kategorię geotechniczną ustala się w opinii geotechnicznej. Zgodnie z § 7 rozporządzenia, w przypadku obiektów budowlanych pierwszej kategorii geotechnicznej i drugiej w prostych warunkach gruntowych opracowuje się opinię geotechniczną. Następnie organ odwoławczy zaznaczył, że w projekcie budowlanym znajduje się opinia geotechniczna dla tej inwestycji sporządzona przez geologa mgr inż. A. G., na podstawie między innymi czterech wierceń wykonanych do głębokości 3-4 m poniżej poziomu terenu, w której wskazano cyt. "Nie stwierdzono przejawów ruchów masowych. Warunki gruntowe są proste mimo położenia działki w obrębie obszaru zagrożonego. (...) Obiekt proponuje zaliczyć się do drugiej kategorii geotechnicznej". Podano, że na stronie nr 22 projektu budowlanego w dziale opinia geotechniczna, znajduje się oświadczenie projektanta - J. C. posiadającego uprawnienia w specjalności konstrukcyjno-budowlanej, cyt. "zaliczam przedmiotową inwestycję (...)do drugiej kategorii geotechnicznej w prostych warunkach gruntowych, przy mało skomplikowanym obciążeniu i stwierdzam przydatność gruntu do budowy.". Podsumowując, organ II instancji ocenił projekt budowlany jako kompletny, prawidłowy pod względem formalnym oraz spełniający wymagania zawarte w art. 34 ust. 3 ustawy - Prawo budowlane. Wojewoda Małopolski ustosunkowując się do zarzutu skarżącego odnośnie braku uregulowania przebiegu granicy pomiędzy działkami objętymi inwestycją, a nieruchomościami stanowiącymi jego własność, stwierdził, że organy administracji architektoniczno-budowlanej nie posiadają prawnych kompetencji do weryfikowania opracowań geodezyjnych zawartych w projekcie budowlanym i do kwestionowania treści tych opracowań, zawłaszcza w kontekście przebiegu granic. Elementem projektu budowlanego stanowiącym podstawę wydania decyzji o pozwoleniu na budowę, jest projekt zagospodarowania terenu sporządzony na mapie geodezyjnej do celów projektowych, przygotowanej przez uprawnionego geodetę i przyjętej do zasobu geodezyjno-kartograficznego. Wyjaśniono, że organ administracyjny rozpatrujący sprawę o zatwierdzenie projektu budowlanego i udzielenie pozwolenia na budowę nie rozstrzyga kwestii przebiegu granic. Projekt zagospodarowania terenu dla przedmiotowej inwestycji został opracowany na kopii mapy do celów projektowych w skali 1:500, przyjętej do zasobów Powiatowego Ośrodka Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej Starosty Bocheńskiego w dniu 8 czerwca 2018 r. i zaewidencjonowanej pod nr P. 1201.2018-2770, zgodnie z przepisami rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 21 lutego 1995r. w sprawie rodzaju i zakresu opracowań geodezyjno-kartograficznych oraz czynności geodezyjnych obowiązujących w budownictwie. Odwołujący nie przedłożył żadnego dokumentu podważającego sporządzony dla tej inwestycji projekt zagospodarowania terenu. W końcowej części uzasadnienia uznano, że zgromadzony w sprawie materiał dowodowy jest wystarczający do udzielenia pozwolenia na wykonanie przedmiotowej inwestycji. Nie znaleziono przesłanek do uchylenia przedmiotowej decyzji. W. B., reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika wniósł skargę od ww. decyzji Wojewody Małopolskiego do WSA w Krakowie, zarzucając naruszenie: 1) przepisów prawa materialnego, które miały istotny wpływ na wynik sprawy tj.: - art. 32 ust. 4 pkt. 2) ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 2018 r. póz. 1202 ze zm.) ("p.b."), a to przez wydanie pozwolenia na budowę w sytuacji gdy skarżący zgłosił zastrzeżenia dotyczące przebiegu granicy między działkami skarżącego, a działką inwestora co obligowało organ do weryfikacji złożonego oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowalne; - § 15 ust. 2 pkt 1) oraz § 24 ust. 2 pkt 1) lit. b) Uchwały nr XX. 169.2012 Rady Gminy Lipnica Murowana z dnia 18 września 2012 r. w sprawie zmiany Miejscowego Planu Zagospodarowania Przestrzennego Gminy Lipnica Murowana ("m.p.z.p.") poprzez błędne przyjęcie, iż planowana inwestycja, będąca przedmiotem postępowania stanowi zabudowę zagrodową, a w konsekwencji uznania, że jest ona zgodna z ustaleniami m.p.z.p., w sytuacji gdy nie spełnia ona wymogu zabudowy zagrodowej; 2) rażące naruszenie przepisów postępowania, które miały istotny wpływ na wynik sprawy tj.: - art. 7 w zw. z 77 § 1 -4 i art. 107 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r. póz. 2096 ze zm.) ("k.p.a.") w związku z § 15 ust. 2 pkt 1) w zw. z § 3 ust. 1 pkt 14) lit. a) m.p.z.p., a to przez nie odniesienie się w uzasadnieniu Decyzji do tego czy planowana inwestycja przekracza dopuszczalne poziomy oddziaływań - w zakresie odoru i zanieczyszczenia powietrza (standardy jakości środowiska), a tym samym czy zgodnie z ustaleniami m.p.z.p. dla obszaru planowanej inwestycji, spełnia ona wymóg nieuciążliwości; - art. 75 § 1 w zw. z art. 77 § 1 i 4 w zw. z art. 84 § 1 k.p.a. § 15 ust. 2 pkt 1) w zw. z § 3 ust. 1 pkt 14) iit. a) m.p.z.p., a to przez nie przeprowadzenie przez organ dowodu z opinii biegłego z zakresu badania poziomu zanieczyszczeń powietrza, co w konsekwencji doprowadziło do oparcia Decyzji o bezpodstawne przyjęcie, że planowana inwestycja ma charakter nieuciążliwy. Powyższe zarzuty zostały rozwinięte w uzasadnieniu skargi. Mając na względzie wskazane wyżej zarzuty, skarżący wniósł o uchylenie ww. decyzji oraz decyzji jej poprzedzającej w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Organ odwoławczy w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Stosownie do art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2017 r., poz. 2188) sądy administracyjne powołane są do kontroli zgodności z prawem działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W ramach swej kognicji sąd bada, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia prawa materialnego i przepisów postępowania administracyjnego, nie będąc przy tym związanym granicami skargi, stosownie do treści art. 134 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz.1302 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.". Sądowa kontrola zaskarżonej decyzji, dokonana według kryterium zgodności z prawem wykazała, że skarga nie ma usprawiedliwionych podstaw, a akt objęty skargą nie narusza prawa. Przedmiotem dokonywanej przez Sąd kontroli jest prawidłowość decyzji zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę dla inwestycji pn. Budowa budynku inwentarskiego z instalacjami wewnętrznymi (...) wraz z płytą gnojną ze zbiornikiem na gnojowice oraz zbiornikiem na nieczystości ciekłe (...) wraz z przyłączem do zbiornika na działce nr nr [...], [...], [...] w obrębie ewidencyjnym Lipnica Górna (Nr [...]), w jednostce ewidencyjnej 120104__2, Lipnica Murowana w ramach zabudowy zagrodowej. Jak stanowi przepis art. 28 ust. 1 Prawa budowlanego (j.t. Dz.U. z 2018 r., poz. 1202 ze zm.) roboty budowlane muszą być poprzedzone uzyskaniem decyzji o pozwoleniu na budowę, a decyzja o pozwoleniu na budowę musi być zgodna z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Wskazać w tym miejscu należy, że stosownie do art. 4 Prawa budowlanego każdy ma prawo do zabudowy nieruchomości gruntowej, jeżeli wykaże prawo do dysponowania nieruchomością na celu budowlane pod warunkiem zgodności zamierzenia budowlanego z przepisami. Norma ta kreuje wolność budowlaną jako zasadę prawa wypływającą z art. 21 ust. 1 i art. 64 ust. 2 Konstytucji RP, ustanawiających nakaz poszanowania wolności i własności. Stosownie zaś z art. 31 ust. 3 Konstytucji RP ograniczenia w zakresie korzystania z konstytucyjnych wolności i praw mogą być ustanawiane tylko w ustawie i tylko wtedy gdy są konieczne w demokratycznym państwie dla jego bezpieczeństwa lub porządku publicznego, bądź dla ochrony środowiska, zdrowia i moralności publicznej, albo wolności i praw innych osób. Wobec zasady wolności budowlanej wspomniana ochrona interesów osób trzecich w procesie inwestycyjnym nie może prowadzić do sytuacji, w której osoby trzecie, a nie inwestor - właściciel nieruchomości, na której ma powstać obiekt budowlany, decydować będą o dopuszczalności jego wybudowania, czy miejscu posadowienia ( wyroki NSA z 14 listopada 2007 r. sygn. II OSK 1489/06 Lex 425367, WSA w Warszawie z 9 maja 2008 r. sygn. VII SA/Wa 223/08 lex 425367, WSA w Lublinie z 8 lipca 2008 r. sygn. II SA/Lu 211/08 lex 510195 i NSA z 2 marca 2010 r. II OSK 465/09 lex 577666). W stanowiącym podstawę materialnoprawną przepisie art. 35 ust. 1 Prawa budowlanego nałożono na właściwy organ obowiązek sprawdzenia przed wydaniem powyższej decyzji: 1) zgodności projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu, a także wymaganiami ochrony środowiska, 2) zgodności projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno - budowlanymi, 3) kompletności projektu budowlanego i posiadania wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń oraz informacji dotyczącej bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, o której mowa w art. 20 ust. 1 pkt 1b, a także zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 7, 4) wykonania - w przypadku obowiązku sprawdzenia projektu o którym mowa w art. 20 ust. 2, także sprawdzenia projektu przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane i legitymującą się aktualnym na dzień opracowania projektu lub jego sporządzenia - zaświadczeniem, o którym mowa w art. 12 ust. 7. W sytuacji, gdy projektowana inwestycja mieści się w zakresie reguł projektowania i sytuowania budynków wyznaczonych przepisami prawa, w tym przepisami szczególnymi, nie można, zdaniem sądu, nawet z faktu dążenia do maksymalnego odpowiadającego inwestorowi wykorzystania powierzchni działki wyprowadzać wniosków zmierzających do ograniczenia prawa do swobodnego dysponowania nieruchomością, w tym jej zabudowy zgodnie z wolą inwestora. Przedkładany przez inwestora projekt budowlany składa się z dwóch części: projektu zagospodarowania działki lub terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego. Ustawodawca zróżnicował zakres badania przez organ każdej z tych części projektu. Pierwsza z nich podlega ocenie zarówno pod kątem zgodności z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, a także wymaganiami ochrony środowiska jak też z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi. Zakres badania drugiej części projektu budowlanego, tj. projektu architektoniczno-budowlanego został znacznie ograniczony. Jak wynika z treści art. 35 ust. 1 Prawa budowlanego, właściwy organ nie może ingerować w zawartość merytoryczną projektu budowlanego, a jego ocenie pod względem zgodności z przepisami, w tym techniczno - budowlanymi podlega tylko projekt zagospodarowania działki lub terenu. Ograniczenie zakresu oceny projektu architektoniczno-budowlanego nastąpiło m.in. w rezultacie zmiany Prawa budowlanego dokonanego ustawą z 27 marca 2003 r. o zmianie ustawy - Prawo budowlane oraz o zmianie niektórych ustaw (Dz.U. Nr 80, poz. 718 ze zm.). Na mocy art. 1 pkt 28 lit. b powołanej ustawy z 27 marca 2003 r. do Prawa budowlanego wprowadzono zasadę, zgodnie z którą odpowiedzialność za merytoryczną zawartość projektu architektoniczno-budowlanego ponosi wyłącznie projektant oraz - w przypadku obowiązku sprawdzenia projektu - sprawdzający projekt, którzy mają obowiązek dołączyć do projektu budowlanego oświadczenie o sporządzeniu projektu budowlanego zgodnie z obowiązującymi przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej (art. 20 ust. 4 Prawa budowlanego). Należy przy tym zauważyć, że mimo wyłączenia w art. 35 ust. 1 możliwości badania projektu architektoniczno-budowlanego pod kątem zgodności z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi, w art. 81 ust. 1 pkt 1 lit. c, jako jeden z podstawowych obowiązków organu architektoniczno-budowlanego nadal wskazuje się nadzór i kontrolę nad przestrzeganiem przepisów prawa budowlanego, a w szczególności badanie zgodności rozwiązań architektoniczno-budowlanych z przepisami techniczno-budowlanymi oraz zasadami wiedzy technicznej. W przedmiotowej sprawie organ odwoławczy zarówno w przypadku projektu zagospodarowania działki lub terenu, jak i projektu architektoniczno-budowlanego, zbadał ich kompletność i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń. Nadto podkreślenia wymaga, że zgodnie z art. 35 ust. 4 Prawa budowlanego, w razie spełnienia wymagań określonych w ust. 1 oraz art. 32 ust. 4, organ nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę. Analiza akt sprawy pozwala stwierdzić, że zaskarżona decyzja została wydana po spełnieniu przez inwestora wymogów zawartych w przepisach art. 32-35 Prawa budowlanego oraz po zweryfikowaniu decyzji zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę przedmiotowej inwestycji z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Inwestor przedłożył bowiem oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane tj. działkami nr [...], [...], [...] położonymi w Lipnicy Murowanej. Rozważając natomiast zgodność projektowanej inwestycji z ustaleniami planu, organy zbadały tę zgodność przede wszystkim w kontekście przeznaczenia terenu, na którym ma być zlokalizowana inwestycja. Otóż inwestycja zlokalizowana jest w terenie oznaczonym zgodnie z § 15 ust. 1 planu, symbolem RM tj. w terenach zabudowy zagrodowej w gospodarstwach rolnych, hodowlanych oraz ogrodniczych, leśnych i rybackich oraz w terenie MU tj. zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej, zagrodowej oraz usług niepublicznych stosownie do § 24 ust. 1 planu. Zamierzenie odpowiada zatem ustaleniom planu na wskazanych powyżej terenach, gdyż projektowany budynek inwentarski będzie stanowił uzupełnienie istniejącej na działkach nr [...], [...] położonych w Lipnicy Górnej zabudowy zagrodowej tj. budynku mieszkalnego oraz budynków gospodarczych (vide: §15 ust. 2 pkt 1, § 24 ust. 2 planu). Spełnione zostały również wskaźniki nowej zabudowy ustalone dla obszarów oznaczonych symbolem RM i MU w zakresie powierzchni zabudowy, intensywności zabudowy, minimalnej powierzchni biologicznie czynnej (vide: §15 ust. 3 pkt 2, § 24 ust. 3 pkt 2 planu), a także wymogów kształtowania zabudowy gospodarczej w zakresie bryły budynku, jego dopuszczalnej wysokości i kąta nachylenia połaci dachu dwuspadowego (vide: § 97 ust. 2 planu). Wskaźniki te zostały szczegółowo opisane w decyzji organu odwoławczego, zbędne jest zatem ich ponowne przytaczanie. Organ odwoławczy ustalił także, że zamierzenie nie należy do przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko, zaś jego sytuowanie w stosunku do działek sąsiednich jest zgodne z § 12 ust. 1 pkt 1 i 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz.U.2015.1422 j.t.) Nadto stwierdzono, że planowany budynek inwentarski wraz ze zbiornikiem na płynne odchody zwierzęce i płytą do składowania obornika zlokalizowany jest zgodnie z przepisami zawartymi w § 6 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej z dnia 7 października 1997r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budowle rolnicze i ich usytuowanie (tekst jednolity Dz.U.2014.81). Ustalono także, że projektowany budynek został odizolowany od przyległych terenów pasem zieleni złożonym z roślinności średnio i wysokopiennej stosownie do § 12 wskazanego powyżej rozporządzenia. W zakresie odprowadzenia wód opadowych i roztopowych, które będą rozprowadzone po terenie inwestycji, organ miał na uwadze, że rozwiązanie to nie narusza § 29 wyżej powołanego rozporządzenia Ministra Infrastruktury albowiem projektowana inwestycja nie spowoduje zmiany kierunku spływu wód na działkach nią objętych ze względu na istniejące i projektowane ukształtowanie terenu, natomiast plan miejscowy nie przewiduje szczególnych rozwiązań w tym zakresie, a w terenie brak jest z kolei kanalizacji deszczowej. Organ ustalił także, z uwagi na położenie działek inwestycyjnych w obszarach zagrożonych osuwaniem mas ziemi, że projekt budowlany sporządzony został z uwzględnieniem wymagań rozporządzenia Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 25 kwietnia 2012 r. w sprawie ustalenia geotechnicznych warunków posadowienia obiektów budowlanych (DZ.U.463) i zawiera stosowną opinię geotechniczną stwierdzającą przydatność gruntu dla celów przedmiotowej inwestycji stosownie do § 155 ust. 2 pkt 2 lit. a planu. Powyższe okoliczności, podzielane przez Sąd wskazują, że prawidłowo organy administracyjne przyjęły, że poddany kontroli projekt budowlany jest zgodny z obowiązującym na terenie inwestycji miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego oraz spełnia wymagania określone w art. 34 ust. 3 Prawa budowlanego. Przechodząc zatem do zarzutów skargi w pierwszej kolejności należy podzielić stanowisko organu odwoławczego w zakresie braku możliwości i kompetencji organów, w postępowaniu administracyjnym o pozwolenie na budowę, do weryfikowania opracowań geodezyjnych zawartych w projekcie budowlanym zwłaszcza w kontekście przebiegu granic. Załączona do projektu budowlanego mapa do celów projektowych jest dokumentem urzędowym potwierdzającym informacje ujawnione w ewidencji gruntów i budynków (granice działek i ich numery) aktualne na dzień sporządzenia mapy. Skarżący kwestionując natomiast przebieg granic nie wykazał, żadnym stosowym dokumentem by przebieg tak ujawnionych granic na dzień wydania zaskarżonej decyzji uległ zmianie. Nie zachodziła więc tym bardziej konieczność weryfikacji złożonego przez inwestora oświadczenia o prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Także jako całkowicie chybione jawią się dalsze zarzuty skargi, a które podniesione zostały dopiero na etapie postępowania sądowego. Otóż nie może budzić wątpliwości, zwłaszcza z uwagi na obecne zagospodarowanie działek inwestycyjnych, że planowana inwestycja stanowi zabudowę zagrodową. Z oświadczenia uczestnika L. F. złożonego na rozprawie w dniu 6.11.2019 r. wynika jednoznacznie, że na tym terenie prowadzone jest już od lat 60 ubiegłego wieku gospodarstwo rolne, w którym hoduje się krowy, cielęta i kury. Istniejące zaś budynki gospodarcze są przestarzałe. Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego obowiązujący w Gminie Lipnica Murowana nie zawiera definicji pojęcia zabudowa zagrodowa, odsyłając do definicji tego pojęcia zawartej w przepisach rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12.04.2002 r., gdzie w § 3 pkt 3 wskazano, że przez zabudowę zagrodową - należy rozumieć w szczególności budynki mieszkalne, budynki gospodarcze lub inwentarskie w rodzinnych gospodarstwach rolnych, hodowlanych lub ogrodniczych oraz w gospodarstwach leśnych. Pojęcie "zabudowy zagrodowej" oznacza więc zespół budynków obejmujących wiejski dom mieszkalny i zabudowania gospodarsko-inwentarskie, położony w zasadzie w obrębie jednego podwórza, przy czym ustawodawca dopuszcza również rozproszoną zabudowę zagrodową. Należy także zwrócić uwagę na postanowienia planu, gdzie w § 15 ust. 1 i 2 pkt 1) dla terenów RM – zabudowy zagrodowej w gospodarstwach rolnych, hodowlanych oraz ogrodniczych, leśnych i rybackich, ustalono jako przeznaczenie podstawowe zabudowę zagrodową w gospodarstwach rolnych (...) – mieszkaniową, garaże oraz nieuciążliwe obiekty i urządzenia służące gospodarce rolnej produkcyjne, gospodarcze, inwestorsko-składowe, hodowlane (...) – realizowane w obrębie istniejących działek zagrodowych – w formie obiektów dobudowanych do budynków mieszkalnych lub w formie obiektów towarzyszących, wolnostojących oraz poza siedliskiem zagrodowym. Tak więc plan wprost przewiduje możliwość sytuowania zabudowy zagrodowej poza siedliskiem. Subiektywne więc odczucia skarżącego, że odległość projektowanego budynku od istniejących zabudowań na działce nie pozwala traktować całości jako zabudowy zagrodowej pozostają bez wpływu na trafność rozstrzygnięcia. W zakresie zarzutu braku weryfikacji przez organ spełnienia wymogu nieuciążliwego charakteru planowanej działalności zgodnie z § 15 ust. 2 pkt 1) planu wypada w pierwszej kolejności zauważyć, że na terenie inwestycji jest już prowadzona działalność hodowlana - w starych budynkach gospodarczych, zatem budowa nowego budynku inwentarskiego nie zmienia w zasadniczy sposób prowadzonej dotychczas działalność, a z pewnością zmierza do podniesienia jej standardów także w zakresie ochrony środowiska. Z treści § 3 pkt 14 planu wynika, że przez działalność nieuciążliwą należy rozumieć działalność nie wymienioną w Rozporządzeniu RM z dnia 9.11.2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko, a ponadto działalność nie wywołująca zjawisk lub stanów utrudniających życie, zwłaszcza hałasu, wibracji, zanieczyszczeń powietrza, odorów itp.- przekraczających dopuszczalne poziomy oddziaływań (standardy jakości środowiska), które nie są szkodliwe dla zdrowia ludzi i środowiska oraz zwierają się w granicach działki lub terenu inwestycji, do której użytkownik posiada tytuł prawny – z wyjątkiem działalności inwestycyjnej z zakresu infrastruktury technicznej i komunikacyjnej. Lektura projektu ( str.12) wskazuje natomiast, że wielkość i zasięg uciążliwości projektowanego budynku inwentarskiego (obory), instalacji do produkcji mleka oraz płyty gnojowej i zbiornika na gnojówkę oraz zbiornika na nieczystości ciekłe zawierają się w granicach działek nr [...], [...], [...] i nie będzie przekraczać parametrów dopuszczalnych przepisami prawa. Inwestycja nie stwarza zagrożenia dla środowiska, ani higieny i zdrowia użytkowników. Usuwanie obornika z budynku obory odbywać się będzie mechanicznie przy użyciu hydraulicznych zgarniaczy. Gromadzone zaś odchody zwierząt wraz ze ściółką usuwane będą na zewnątrz budynku, bezpośrednio na płytę obornikową, która jest obiektem ściśle z nią związanym. Gnojówka z płyty obornikowej odprowadzana będzie z kolei kanałami ściekowymi do szczelnego zbiornika (str.23). Powyższe rozwiązania wskazują w ocenie Sądu, że po pierwsze przyjęte rozwiązania są zgodne z wymogami określonymi w planie dla działalności nieuciążliwej, po drugie nie było podstaw do wspierania się przez organy wiedzą specjalistyczną biegłych celem ustalenia nieuciążliwego charakteru przedmiotowej inwestycji, tym bardziej co należy jeszcze raz podkreślić, w toku postępowania administracyjnego skarżący miał możliwość czynnego udziału i nie zgłaszał w tej kwestii żadnych zastrzeżeń. Mając na uwadze powyższe, wobec bezzasadności zarzutów skargi, Sąd orzekł jak w sentencji biorąc za podstawę rozstrzygnięcia art. 151 p.p.s.a.