II SA/Kr 546/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący SWSA Paweł Darmoń SWSA Jacek Bursa (spr.) SWSA Mirosław Bator po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 29 września 2021 roku sprawy ze skargi H. T. na Uchwałę Nr XXVI/300/2008 Rady Miasta Zakopane z dnia 26 czerwca 2008 r. w sprawie" Miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Pod Reglami" I. stwierdza nieważność zaskarżonej uchwały w części dotyczącej działki nr [...] obręb [...] Zakopane; II. zasądza od Gminy Zakopane na rzecz skarżącej H. T. kwotę 300 (trzysta) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania; H.T. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na uchwałę Rady Miasta Zakopane nr XXVI/300/2008 z dnia 26 czerwca 2008r. w sprawie "Miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Pod Reglami" zarzucając organowi, że zaskarżony plan w zakresie dotyczącym jej nieruchomości (działki ewid. nr [...] ) jest niezgodny ze Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego Miasta Zakopane, co narusza art. 20 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym z dnia 27 marca 2003 roku (dalej u.p.z.p.). W uzasadnieniu podkreślono, iż w Studium dla całej działki ewid. nr [...] przewidziano możliwość utrzymania i rozwijanie funkcji mieszkaniowej i usługowej, oraz obsługi turystyki, z ograniczeniem funkcji zagrodowej to w mpzp przewidziano dla niego funkcje rolniczą z zakazem realizacji obiektów budowlanych oraz obiektów tymczasowych i na zgłoszenie z drobnymi wyjątkami dot. obiektów niekubaturowych (niemieszkalnych nieturystycznych). Funkcje wynikające ze studium mogą być realizowane jedynie poprzez wznoszenie budynków mieszkalnych i usługowych czego mpzp już nie przewiduje a wręcz zakazuje. Nie ma zatem w mpzp "kontynuacji" ustaleń studium lecz występuje tu oczywista kolizja. Skarżąca wniosła o unieważnienie w/w uchwały w zaskarżonej części oraz zasądzenie kosztów postępowania. Skarżony organ w odpowiedzi wniósł o oddalenie skargi, podając, iż zgodnie z częścią graficzną oraz treścią § 12 obowiązującego Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego Miasta Zakopanego, przyjętego uchwałą nr XV/140/99 Rady Miasta Zakopane z dnia 15 grudnia 1999 r., działka nr ewid. [...] obr. [...] , położona jest w - strefie peryferyjnej oznaczonej symbolem OP, w obszarze zabudowy OPl z oznaczeniem - granice terenów zabudowy możliwe do korygowania (wyrównywanie, uzupełnianie luk w zabudowie, poszerzanie terenów zabudowy). Wg § 12 ust. 3 tekstu Studium w strefie peryferyjnej wyróżnia się obszary od OPl do OP7. Także w legendzie rysunku studium strefa peryferyjna OP obejmuje obszary zabudowy od OPl do OP7 z oznaczeniami: *ustalone - nieprzekraczalne granice terenów zabudowy (zakaz poszerzania tych terenów), * granice terenów zabudowy proponowane do utrzymania, *granice terenów zabudowy możliwe do korygowania (wyrównywanie. uzupełnianie luk w zabudowie, poszerzenie terenów zabudowy). rezerwowe tereny zabudowy (na cele rozwojowe miasta). Zatem obszary zabudowy w tym obszar OPl zostały podzielone w legendzie rysunku studium punktami i przypisanymi do nich odmiennymi oznaczeniami graficznymi, na trzy różne tereny o odmiennych uregulowaniach. Przy czym w ostatnim punkcie wyodrębnione zostały w tekście i oznaczeniu graficznym dwa rodzaje terenów, tereny zabudowy możliwe do korygowania i rezerwowe tereny zabudowy na cele rozwojowe miasta. Pierwszą kategorię stanowią tereny przeznaczone do zabudowy, oznaczone jasno brązowym kolorem, których granica oznaczona jest oznaczona grubą czarną linią i jest zakaz poszerzania tych terenów. Drugą kategorię stanowią treny przeznaczone do zabudowy proponowanedo utrzymania, oznaczone jasno brązowym kolorem, których granica oznaczona jest cienką czarną linią. Trzecią kategorię stanowią tereny zabudowy możliwe do korygowania, oznaczone szrafem składającym się z naprzemiennych wąskich białych linii i szerokich jasno brązowych linii. To w tych terenach położona jest w studium działka Skarżącej nr ewid. [...] obr. [...] . W tej kategorii mieszczą się też rezerwowe tereny zabudowy, oznaczone szrafem składającym się z naprzemiennych szerokich białych linii i wąskich jasno brązowych linii. Zatem granice terenów zabudowy w obszarze zabudowy OPl, mogą być zgodnie z studium w uzasadnionych przypadkach poszerzane i korygowane przy sporządzaniu miejscowych planów zagospodarowania przestronnego, ze względu na uwarunkowania terenowe, ale tylko i wyłącznie w ramach wskazanego ściśle na jego rysunku obszaru. Zgodnie § 6 pkt 6 studium ustala się następujące, podstawowe kierunki rozwoju Zakopanego: Nowe tereny budowlane wyznaczone na rysunku studium, traktuje się jako tereny rezerwowe, które mogą być przeznaczone pod zabudowę wyłącznie na cele związane z porządkowaniem i modernizacją miasta oraz zaspokajania potrzeb mieszkaniowych wspólnoty samorządowej, 2 zachowaniem następujących warunków: a) pełne wyposażenie terenu w urządzenia komunikacyjne i komunalną infrastrukturę techniczną, b) nawiązywanie, w zagospodarowaniu tych terenów, do istniejącego układu komunikacyjnego oraz charakteru zagospodarowania terenów sąsiadujących, c) w zagospodarowywaniu tych terenów - zachowanie walorów krajobrazowych (ekspozycja bierna i czynna, otwarcia, ciągi i punkty widokowe), W legendzie na rysunku studium, zapisano że w strefach rozwoju funkcji osadniczych zasięg terenów zabudowy wyznaczony został z uwzględnieniem ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego z 1994 r. Wg organu zgodnie z "Miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego POD REGLAMI" działka nr ewid. [...] obr. [...] położona jest w terenach rolnych oznaczonych symbolami 4.R, w których między innymi na całym terenie obowiązuje zakaz realizacji obiektów budowlanych oraz obiektów tymczasowych i na zgłoszenie za wyjątkiem: a) ławek i koszy na śmieci lokalizowanych w rejonie oznaczonego na rysunku planu punktu widokowego; b) miejsc postojowych i zieleni urządzonej z obiektami i urządzeniami małej architektury na części działek stanowiących funkcjonalny obszar z działką zabudowaną, położoną poza obszarem opracowania i nie wyznaczoną na rysunku planu, jednak nie więcej niż 30 m od granicy planu; Obowiązuje zakaz zmiany przeznaczenia istniejących budynków (mieszkalnych i gospodarczych), w tym pokazanych na rysunku planu; Dopuszcza się odbudowę oraz rozbudowę istniejących pokazanych na rysunku planu budynków mieszkalnych, wyłącznie w celu poprawy standardu mieszkania. Zaskarżony plan nie wprowadza dla tego obszaru nowych funkcji, które odbiegałyby zdecydowanie od faktycznego sposobu dotychczasowego użytkowania działki ewid. [...] obr. [...] oraz takich zakazów, które ingerowałyby w znaczny sposób w istniejące zagospodarowanie terenu. Zgodność ustaleń planu ze studium Działka ewid. [...] obr. [...] stanowi część istniejącego historycznie otoczenia terenów leśnych zwanych "[...] ", stanowiących przedpole [...] Parku Narodowego. Tereny wokół "[...] " oznaczono w obwiązującym studium symbolem TOs – strefa terenów otwartych o średnim reżimie ochrony. Przy czym nie jest tak jak twierdzi Skarżąca, że działkę ewid. [...] obr. [...] oznaczono w studium kolorem beżowyni i przewidziano dla tego terenu utrzymanie i rozwijanie funkcji mieszkaniowej, usługowej oraz obsługi turystyki, z ograniczeniem funkcji zagrodowej. Działka ta położonajest w studium w granicach terenów zabudowy możliwych do korygowania (wyrównywanie, uzupełnianie luk w zabudowie. poszerzenie terenów zabudowy), oznaczonych szrafem składającym się z naprzemiennych wąskich białych linii i szerokich jasno brązowych linii. Wszystkie elementy studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego stanowią integralną całość i muszą być stosowane łącznie. Zatem nie można pomijać tu zapisów studium dotyczących granic terenów zabudowy możliwych do korygowania, uwzględnienia ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego z 1994 r., czy wyposażenia terenu w urządzania komunikacyjne. W planie z 1994 r. działka Skarżącej położona była w terenach zieleni nieurządzonej lub urządzonej częściowo, oznaczonych symbolem 7.ZN oraz w strefie ochrony krajobrazu i powiązań wizualnych. W związku z niekorzystnym ukształtowaniem działki Skarżącej, brakiem wyposażenia terenu w urządzania komunikacyjne, historycznym położeniem w otoczeniu terenów leśnych zwanych "[...] ", położeniem w terenach zieleni nieurządzonej lub urządzonej częściowo w planie z 1994 r., brak było przesłanek do wyrównywania, uzupełniania luk w zabudowie, poszerzenia terenów zabudowy w terenach zabudowy możliwych do korygowania. Zatem zaskarżony plan nie jest sprzeczny ze studium. Nadto uchwała w sprawie planu "[...]", była przedmiotem oceny legalności: Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, który wyrokami sygn. akt II SA/Kr 60/09, II SA/Kr 805/13 i II SA/Kr 583/15 oddalił skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm., dalej "p.p.s.a."), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Stosownie do art. 3 § 2 pkt 5 p.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje między innymi orzekanie w sprawach skarg na akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego. Stosownie do art. 147 § 1 p.p.s.a., sąd uwzględniając skargę na akt, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 5, stwierdza nieważność aktu w całości lub w części albo stwierdza, że zostały wydane z naruszeniem prawa, jeżeli przepis szczególny wyłącza stwierdzenie ich nieważności. Przepisy te korespondują z art. 91 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 994 ze zm., dalej "u.s.g."), który przewiduje, że uchwała lub zarządzenie organu gminy sprzeczne z prawem są nieważne. Z kolei zgodnie z art. 28 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 1945, dalej "u.p.z.p.") – postrzeganym na ogół jako przepis szczególny wobec powołanego przepisu u.s.g. – istotne naruszenie zasad sporządzania studium lub planu miejscowego, istotne naruszenie trybu ich sporządzania, a także naruszenie właściwości organów w tym zakresie, powodują nieważność uchwały rady gminy w całości lub części. Kontrolując zaś zaskarżoną uchwałę zmieniającą z uwzględnieniem powyżej wskazanych reguł, Sąd stwierdził podstawy do stwierdzenia nieważności zaskarżonej części, uznając, iż zarzuty skargi są zasadne. W pierwszej kolejności wskazać należy, iż w myśl art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym, każdy czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem, podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może zaskarżyć uchwałę lub zarządzenie do sądu administracyjnego. W niniejszej sprawie interes prawny skarżącej, został naruszony, co nie było kwestionowane przez organ, gdyż kwestia przeznaczenia działki stanowiącej współwłasność skarżącej, oznacza, iż jej prawo doznało ograniczeń, na co wskazują zarzuty podniesione w skardze zarzuty. Zatem skarżąca posiada legitymację prawną do domagania się uchylenia zaskarżonej uchwały w części dotyczącej jej nieruchomości. Zapisy zaskarżonej uchwały odnoszące się do działki ewid. nr [...] są niezgodne ze Studium Uwarunkowań i Kierunków Zagospodarowania Przestrzennego Miasta Zakopanego tj. uchwały Nr XV/140/99 Rady Miasta Zakopane z dnia 15 grudnia 1999 r., co oznacza naruszenie art. 20 ust. 1 u.p.z.p. i prowadzi do stwierdzenia nieważności w tym zakresie. Przedmiotowa działka skarżącej leży w całości w terenie oznaczonym symbolem OP1, który w tekście studium nosi nazwę "Krzeptówki". Dla terenu o symbolu OP1 "Krzeptówki" w § 12 ust. 4 ustalono następujące przeznaczenie: 1) utrzymanie i rozwijanie funkcji mieszkaniowej, usługowej oraz obsługi turystyki, z ograniczeniem funkcji zagrodowej. 2) ochrona historycznej struktury przestrzennej wraz z istniejącymi obiektami zabytkowymi i innymi, stanowiącymi dobra kultury oraz ochrona istniejących zespołów zieleni, w tym zadrzewień; ochrona obiektów obejmuje przeprowadzanie remontów modernizacyjnych, z ewentualnymi zmianami funkcji obiektów oraz dostosowaniem standardów użytkowych i wyposażenia tych obiektów do współczesnych potrzeb, a w szczególności: a) na terenie “podwyższonej ochrony wartości kulturowych" (“A") konserwowanie i rewaloryzowanie pozostałości dawnej wsi podhalańskiej oraz innych elementów o wartościach kulturowych, w tym zabytkowych. b) na pozostałym terenie - utrzymanie charakteru krajobrazu tradycyjnego 3) korygowanie, przy remontach modernizacyjnych, formy architektonicznej obiektów trwałych dysharmonijnych z otoczeniem, poprawa ich detalu i kolorystyki. 4) eliminowanie (prowadzące do odzyskiwania wolnych terenów i obiektów): a) zagospodarowania terenu kolidującego w sposób istotny z funkcjami strefy bądź z generalnymi dyspozycjami studium dotyczącymi zagospodarowania strefy (dotyczy to w szczególności zagospodarowania otoczenia cieków, innego niż zagospodarowanie zielenią), b) zabudowy, która straciła wartość techniczną i użytkową, a nie przedstawia wartości kulturowych, zwłaszcza w otoczeniu cieków. c) obiektów tymczasowych, zwłaszcza dysharmonijnych z otoczeniem, bądź blokujących tereny cenne z punktu widzenia możliwości ich efektywniejszego wykorzystania, d) w obiektach istniejących, funkcji kolidujących w sposób istotny z funkcjami strefy i adaptowanie tych obiektów na cele z nimi niesprzeczne, 5) wprowadzanie - na wolnych działkach w obrąbie zespołów istniejących - nowej zabudowy mieszkaniowej, głównie jednorodzinnej oraz zabudowy związanej z obsługą mieszkańców i turystów, w tym obiektów bazy noclegowej (zabudowy pensjonatowej), przy zachowaniu następujących standardów: a) preferowania form architektury regionalnej, nawiązujących do tradycji Podtatrza, b) stosowania niewielkich gabarytów zabudowy. c) kształtowania brył budynków w układzie horyzontalnym. d) intensywność zabudowy netto, tj. stosunek powierzchni całkowitej budynków (rozumianej jak w §10 ust. 4 pkt 7 lit. d) do powierzchni obszaru zainwestowania, nie powinna być większa niż 0,3 (0,35 w przypadkach szczególnych). 6) w zagospodarowaniu wolnych działek – utrzymanie dotychczas zachowanych otwarć widokowych na Tatry bądź Pasmo Gubałowskie, 7) rezerwowanie - wskazanych w studium nowych, wolnych terenów nadających się do zabudowy - głównie na cele związane z modernizacją i porządkowaniem miasta, z zachowaniem zasad określonych w § 6 pkt 6, 8) odpowiednie kształtowanie zieleni w otoczeniu zabudowy z udziałem zadrzewień i zakrzewień, ze szczególnym uwzględnieniem obiektów o wysokich wartościach kulturowych, w celu wyeksponowania tych obiektów. 9) wprowadzanie i utrzymywanie zieleni w otoczeniu cieków z ewentualnymi pieszymi ciągami spacerowymi. 10) wprowadzanie zieleni osłonowej przy obiektach dysharmonijnych z otoczeniem, zwłaszcza w rejonach otwarć widokowych. 11) wyposażenie obszarów strefy w niezbędne urządzenia z zakresu komunikacji, w tym: a) uzupełnienie sieci ulicznej, głównie w zakresie ulic lokalnych i dojazdowych, z zachowaniem wymaganych parametrów, modernizacja i uzupełnianie urządzenia ulic (poszerzanie jezdni, urządzanie chodników, wprowadzanie zieleni towarzyszącej). b) modernizacja i uzupełnianie istniejących braków w zakresie wyposażenia terenów i obiektów w komunalną infrastrukturę techniczną, w tym w szczególności podłączenie do miejskiego systemu odprowadzania i oczyszczania ścieków terenów dotychczas nieskanalizowanych. Natomiast w zaskarżonym mpzp (części graficznej) sporna działka nr [...]= znalazła się w terenie oznaczonym symbolem 4.R. W tekście w § 7 ust. 4 określono dla tego terenu zagospodarowania przewidziane zostały następujące zasady 1) Na całym terenie obowiązuje zakaz realizacji obiektów budowlanych oraz obiektów tymczasowych i na zgłoszenie za wyjątkiem: a) ławek i koszy na śmieci lokalizowanych w rejonie oznaczonego na rysunku planu punktu widokowego; b) miejsc postojowych i zieleni urządzonej z obiektami i urządzeniami małej architektury na części działek stanowiących funkcjonalny obszar z działką zabudowaną, położoną pozą obszarem opracowania i niewyznaczoną na rysunku planu, jednak nie więcej niż 30 m od granicy planu; 2) Obowiązuje zakaz zmiany przeznaczenia istniejących budynków (mieszkalnych i gospodarczych), w tym pokazanych na rysunku planu; 3) Dopuszcza się odbudowę oraz rozbudowę istniejących pokazanych na rysunku planu budynków mieszkalnych, wyłącznie w celu poprawy standardu mieszkania, poprzez realizację m.in.: wiatrołapów, tarasów, łazienek lub garaży, z zakazem zmiany ich przeznaczenia, przy zachowaniu następujących zasad: a) zwiększenie powierzchni zabudowy nie może przekroczyć 30 m2; b) obowiązuje zakaz przekraczania wysokości istniejących budynków, podlegąjących rozbudowie; c) realizacją dachów jako dwuspadowych, o kącie nachyleniagłównych połaci pomiędzy 45° -54°. Dopuszcza się realizację dachów dwuspadowych z przyczółkami, dachów czteropołaciowych lub wielopołaciowych. Zakaz realizacji dachów namiotowych; d) szerokość okapu dachu nie może być mniejsza niż 80 cm; e) zakaz przesuwania w pionie połaci dachowych o wspólnej kalenicy; realizacji połaci dachowych o różnym kącie nachylenia (nie dotyczy wyglądów dachowych) z dopuszczeniem załamania połaci i zmiany kąta jej nachylenia w strefie okapu na długości nie większej niż 1/3 długości połaci; otwierania dachów jako otwarć pulpitowych wychodzących z kalenicy na długości powyżej 1/2 długości dachu. Dopuszcza się otwarcia dachowe typu: lukarny, facjatki, dymniki, "jaskółki", "kapliczki", otwarcia pulpitowe, lukarny łukowe typu "wole oko" itp. Szerokość jednego otwarcia dachowego liczona w najszerszym miejscu, nie może przekroczyć 1/2 długości całej połaci dachowej (tzn. szerokość czołowej ściany otwarcia bez okapów). Łączna szerokość otwarć dachowych nie może przekroczyć 2/3 długości całej połaci dachowej; f) obowiązuje dostosowanie architektury budynków do lokalnych tradycji budowlanych poprzez stosowanie miejscowych materiałów elewacyjnych (typu: drewno, gont, kamień i ich imitacje) i charakterystycznego dla regionu detalu (typu: gzymsy, obramienia okienne itp.), tradycyjnej kamieniarki oraz wyrobów kowalskich. Zakaz stosowania na elewacjach sidingu z tworzyw; g) stosowanie kolorystyki pokrycia połaci dachowych takiej jak ciemnoczerwony, ciemnobrązowy, grafitowy, czarny matowy; h) stosowanie na elewacjach budynków kolorów pastelowych; 4) Obowiązuje zakaz realizacji ogrodzeń za wyjątkiem: a) związanych z koszarowaniem owiec; b) ogrodzenia części działek stanowiących funkcjonalny obszar z działką zabudowaną, położoną poza obszarem opracowania i niewyznaczoną na rysunku planu, jednak nie więcej niż 30 m od granicy planu; 5) Obowiązuje zakaz realizacji nowych ciągów komunikącyjnych, za wyjątkiem ciągów spacerowych o szerokości nie większej niż 3 m (ścieżek pieszych i rowerowych, turystycznych tras narciarskich) oraz dróg dojazdowych do pól, na zasadach określonych w przepisach odrębnych. Z analizy treści tych przepisów studium i mpzp odnoszących się do terenu działki nr [...] , w tym z nałożenia rysunku map stadium względem rysunku mpzp, w studium dla tego terenu przewidziano utrzymanie i rozwijanie funkcji mieszkaniowej, usługowej oraz obsługi turystyki, z ograniczeniem funkcji zagrodowej, natomiast w mpzp przewidziano dla niego funkcję rolniczą z zakazem realizacji obiektów budowlanych oraz obiektów tymczasowych i na zgłoszenie z drobnymi wyjątkami dot. obiektów niekubaturowych (niemieszkalnych nieturystycznych). Zatem wynika z tego, iż przewidziane w studium funkcje mogą być realizowane jedynie poprzez wznoszenie budynków mieszkalnych i usługowych czego mpzp nie przewiduje, a wręcz zakazuje. Nie ma zatem w mpzp "kontynuacji" ustaleń studium lecz występuje tu niezgodność. Ustalenia studium są tymczasem wiążące dla organów gminy przy sporządzaniu planów miejscowych, co wynika z art. 20 ust. 1 upzp Określone obszary gminy mogą być zatem przeznaczone w planie miejscowym pod określoną funkcję, jeśli wcześniej w studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gmina wskaże te obszary jako tak przewidziane. Ustalenia planu miejscowego są konsekwencją zapisów studium (por. wyrok NSA z 31 maja 2010 r. sygn. akt II OSK 575/10). Zgodność ta nie może być rozumiana ogólnie i nie może oznaczać wyłącznie spójności ze studium. Z przyjętego w powszechnym rozumieniu pojęcia "zgodności" danego planu ze studium wynika, że jest to stopień związania znacznie silniejszy niż spójność bądź niesprzeczność. O ile studium ma być z założenia aktem elastycznym, który stwarzając nieprzekraczalne ramy dla swobody planowania miejscowego pozwala na maksymalne uwzględnienie warunków i potrzeb lokalnych przy tworzeniu regulacji planów miejscowych, to plan miejscowy ma stanowić uszczegółowienie zapisów zawartych w studium a nie ich dowolną interpretację czy wręcz całkowitą zmianę (por. wyrok NSA z dnia 19 maja 2011 r., sygn. akt II OSK 466/11). Skoro w studium dla całej działki ewid. nr [...] przewidziano możliwość utrzymania i rozwijanie funkcji mieszkaniowej i usługowej to winno to znaleźć odzwierciedlenie w mpzp, który dopuściłby taki sposób ich zagospodarowania. W tych okolicznościach przypisanie w zaskarżonym planie oznaczenia mojej działki symbolem 4.R z zakazem zabudowy o funkcji mieszkalnej i usługowej koliduje z jej przeznaczeniem przewidzianym w studium. Również wbrew argumentacji organu gdyby nawet przyjąć, że sporna działka leży w terenie charakteryzowanym jako tereny zabudowy możliwe do korygowania (wyrównanie uzupełnienie luk w zabudowie, poszerzenie terenów zabudowy) oraz jako rezerwowe tereny zabudowy (na cele rozwojowe miasta), to granice terenów zabudowy możliwe do korygowania (wyrównanie uzupełnienie luk w zabudowie, poszerzenie terenów zabudowy) oznacza, że wyznaczone granice mogą być korygowane jedynie w celu wyrównania i uzupełnienia luk w zabudowie i poszerzenia terenów zabudowy. Nie mogą natomiast być przesuwane w celu pomniejszania tego obszaru, a jedynie w celu jego powiększania czyli w celu zabudowy. Stanowią zatem także rezerwowe tereny zabudowy (na cele rozwojowe miasta). Z rysunku Studium, a zwłaszcza jego legendy nie wynika zatem przeznaczenie terenu na uprawy rolne. W § 12 ust. 4 pkt 1 tekstu Studium zawarto utrzymanie i rozwijanie funkcji mieszkaniowej, usługowej oraz obsługi turystyki, z ograniczeniem funkcji zagrodowej. Oznacza to działania planistyczne (na etapie przygotowania i uchwalania miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego) które nie mogą prowadzić do powstania tam terenów o funkcji rolnej. To te wymienione wyżej funkcją mają się co najmniej utrzymać a nawet rozwijać a wprowadzenie tam terenów rolnych (w skarżonym planie wprowadzono tam teren o symbolu 4.R nie oznacza- ani ich utrzymania ani rozwoju lecz funkcje przeciwne. Wbrew stanowisku organu nie ma znaczenia jakie przeznaczenie miała sporna działka w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego z 1994 r. Nie tego przeznaczenia sprawa dotyczy, a przeznaczenia w zaskarżonym planie opartym na ww. Studium. Również wobec prawnej niezgodności ze studium nie ma znaczenia faktyczny sposób dotychczasowego użytkowania działki ewid. [...] obr. [...] Kwestia badana to kwestia nienaruszania przez plan miejscowy ustaleń studium a nie kwestia nienaruszania dotychczasowego sposobu dotychczasowego korzystania z działki. Podobnie rzecz ma się z nachyleniem położenia działki, a także historycznego otoczenia lasu i przedpola TPN. Podkreślić przy tym należy, że położenie działki skarżącej jest znacząco inne niż pozostałych terenów oznaczonych symbolem 4.R, które były przedmiotem w sprawie II SA/Kr 583/15. Wobec tego orzeczono w pkt I wyroku na podstawie art. 147 § 1 p.p.s.a. O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 p.p.s.a. na które składa się koszt wpisu 300 zł.