II SA/Kr 699/15

Kraków, dnia 3 lipca 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Iwona Niżnik-Dobosz po rozpoznaniu w dniu 3 lipca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi W.S. na decyzję Wojewody z dnia 22 kwietnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie sprzeciwu w sprawie zgłoszenia remontu nawierzchni postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W.S. , działający przez pełnomocnika adw. M.Z. , złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na decyzję Wojewody z dnia 22 kwietnia 2015 r. nr [...] którą utrzymano w mocy decyzję Starosty B. z dnia 26 lutego 2015 r. znak [...] o wniesieniu sprzeciwu wobec zgłoszenia remontu nawierzchni utwardzonej na działce nr [...] w B. Jednocześnie skarżący zawarł w skardze wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, podając, że istnieje niebezpieczeństwo spowodowania znacznej szkody po jego stronie. Podpisana bowiem została umowa na realizację projektowanych robót, więc brak możliwości ich rozpoczęcia i zrealizowania spowoduje powstanie zobowiązań odszkodowawczych z tytułu niewywiązania się przez skarżącego z tej umowy. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W myśl art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn. Dz. U. z 2012 r, póz. 270 ze zm., dalej jako P.p.s.a.), wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania (art. 61 § 3 P.p.s.a.). Postanowienia w sprawie wstrzymania aktu lub czynności, sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym (art. 61 §5 P.p.s.a). Zasadą jest, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności może dotyczyć tylko takich, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Wykonanie aktu administracyjnego oznacza spowodowanie w sposób dobrowolny lub w trybie przymusowym wykonania nałożonych na adresata obowiązków lub przyznanych praw. Nie każdy akt administracyjny kwalifikuje się do tak rozumianego wykonania i w związku z tym nie każdy wymaga wykonania (por. postanowienie NSA z dnia 8 lipca 2011 r, sygn. akt II OZ 564/11). W doktrynie wskazuje się, że wstrzymanie wykonania dotyczy sytuacji, gdy zaskarżony akt wywołuje skutki materialnoprawne (B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, str. 160-161). Zasadą jest, że z przymiotu wykonalności nie korzystają wszelkie akty administracyjne odmowne (por. postanowienie NSA z dnia 13 listopada 2013 r., sygn. akt II GZ 641/13). W ocenie Sądu. zaskarżona decyzja, utrzymująca w mocy decyzję organu l instancji o wniesieniu sprzeciwu wobec zgłoszenia zamiaru przeprowadzenia remontu nawierzchni, nie wywołuje skutków materialnoprawnych. Decyzja ta nie powoduje żadnych skutków w sferze interesu prawnego strony, nie nakłada nowych praw i obowiązków, które podlegałyby wykonaniu, nie stanowi też podstawy do realizacji planowanej przez skarżącego inwestycji. Sąd podziela stanowisko prezentowane w orzecznictwie, iż charakter prawny decyzji o wniesieniu sprzeciwu ma charakter zbliżony do rozstrzygnięć odmownych, gdyż decyzja ta oznacza, że jej adresat będzie musiał powstrzymać się od wykonywania robót budowlanych objętych zgłoszeniem (por postanowienie WSA w Poznaniu z dnia 27 czerwca 2013 r., sygn. akt II SA/Po 605/13: postanowienie NSA z dnia 18 września 2013 r., sygn. akt II OZ 760/13). Wskazać przy tym należy, że hipotetyczne wstrzymanie wykonania decyzji utrzymującej w mocy sprzeciw wobec zgłoszenia udaremniłoby w istocie skutki prawne rozstrzygnięcia administracyjnego przed merytorycznym zbadaniem jego legalności Mając powyższe na względzie, na mocy art. 61 § 3 i 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn. Dz U z 2012 r. póz. 270 ze zm.), Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie orzekł jak w sentencji