II SA/Kr 714/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Rynczak Sędziowie: WSA Wojciech Jakimowicz (spr.) WSA Mariusz Kotulski Protokolant: Maciej Żelazny po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 września 2010 r. wniosków H. P. i T. P. oraz K. O. o dopuszczenie do udziału w postępowaniu ze skargi Wojewody [...] na uchwałę Rady Miasta Bochnia z dnia 25 lutego 2010 r. nr XLII/398/10 w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego terenu "Łany" w Bochni postanawia: wnioski oddalić. W toku postępowania sądowoadministracyjnego ze skargi Wojewody Małopolskiego na uchwałę Rady Miasta Bochni nr XLII/398/10 z dnia 25 lutego 2010 r. w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego terenu "Łany" w Bochni K.O. (pismem z dnia 19 lipca 2010 r.) oraz H.P. i T.P. (pismem z dnia 13 sierpnia 2010 r.) złożyli wnioski o dopuszczenie do udziału w postępowaniu na podstawie art. 33 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zgodnie z art. 33 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) udział w charakterze uczestnika może zgłosić również osoba, która nie brała udziału w postępowaniu administracyjnym, jeżeli wynik tego postępowania dotyczy jej interesu prawnego, a także organizacja społeczna, o której mowa w art. 25 § 4, w sprawach innych osób, jeżeli sprawa dotyczy zakresu jej statutowej działalności. Zgodnie z poglądami orzecznictwa, w świetle art. 33 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) dopuszczenie danego podmiotu w charakterze uczestnika postępowania, może mieć miejsce wyłącznie w tym postępowaniu sądowym, które w wyniku złożenia skargi staje się niejako "następstwem" postępowania administracyjnego. Nieprzypadkowo bowiem ustawodawca posłużył się pojęciem "postępowanie administracyjne", które jest pojęciem prawnym i nawiązuje do regulacji zawartej w art. 1 Kodeksu postępowania administracyjnego. Jedynie postępowania enumeratywnie wymienione w tym przepisie stanowią "postępowania administracyjne" i do tego rozumienia odwołuje się przepis art. 33 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi statuujący przesłanki dopuszczenia do udziału w postępowaniu sądowoadministracyjnym (postanowienie NSA z dnia 1 kwietnia 2009 r., sygn. akt: II OZ 301/09, publikowane na stronie internetowej NSA, postanowienie NSA z dnia 13 lutego 2009 r., II OZ 134/09). W rozpoznawanej sprawie skarga złożona została przeciwko uchwale w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Uchwała ta zapadła nie wskutek przeprowadzenia postępowania administracyjnego, do którego odsyła art. 33 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, lecz podjęto ją w trybie przewidzianym dla stanowienia prawa. Uchwalenie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego następuje bowiem w wyniku przeprowadzenia postępowania legislacyjnego, w niniejszej sprawie w procedurze określonej w ustawie z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. Nr 80, poz. 717 ze zm.), natomiast zatwierdzony w drodze uchwały plan miejscowy jest aktem prawa miejscowego, co wynika z regulacji art. 14 ust. 8 tej ustawy. Tryb postępowania w sprawie projektowania, uchwalenia i zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego nie jest określony przepisami Kodeksu postępowania administracyjnego, lecz ustawą normującą materię należącą do planowania i zagospodarowania przestrzennego. Nie mamy tu do czynienia z załatwieniem sprawy administracyjnej po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego w rozumieniu Kodeksu postępowania administracyjnego. Procedura planistyczna jest odrębnie uregulowana i nie prowadzi do załatwienia sprawy administracyjnej w rozumieniu Kodeksu postępowania administracyjnego (art. 1 pkt 1 k.p.a.). Odrębność postępowania prowadzonego w trybie przepisów ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym dotyczy nie tylko podjęcia uchwały w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, ale także wniesienia do sądu administracyjnego skargi na tę uchwałę na podstawie przepisów ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.), z którą to skargą mamy do czynienia w niniejszej sprawie. Postępowanie w niniejszej sprawie toczy się na skutek skargi Wojewody wniesionej na podstawie art. 93 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym. Zgodnie z tym przepisem po upływie terminu do podjęcia rozstrzygnięcia nadzorczego, o którym mowa w art. 91 ust. 1 powołanej ustawy, organ nadzoru może wnieść skargę do sądu administracyjnego. Postępowanie z takiej skargi jest więc formą nadzoru nad działalnością organów gminy sprawowanego przez organy nadzoru. Jak podkreśla NSA w postanowieniu z dnia 7 lipca 2010 r., II OZ 657/10, postępowanie takie toczy się wyłącznie z udziałem organu nadzoru oraz gminy i jej organu, którego rozstrzygnięcie nadzorcze dotyczy. Nie mogą brać w nim udziału inne podmioty, nawet wtedy, gdy wynik tego postępowania dotyczy ich interesu prawnego (por. też postanowienie NSA z dnia 2 lipca 2010 r., II OZ 623/10). Z tych powodów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odmówił dopuszczenia wnioskodawców do udziału w niniejszej sprawie na podstawie art. 33 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Na marginesie wskazać należy, że podmioty składające wnioski o dopuszczenie do udziału w charakterze uczestnika, w sprawie ze skargi wniesionej w trybie art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym przez inny podmiot, uzyskiwałyby prawo do bezpłatnej kontroli sądowej, wbrew regulacji art. 214 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.