II SA/Kr 717/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Magda Froncisz Sędziowie: Sędzia WSA Piotr Fronc (spr.) Asesor WSA Anna Kopeć Protokolant: sekretarz sądowy Katarzyna Cyganik po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 2 października 2025 r. sprawy ze skargi M. M. i K. P. na uchwałę Rady Gminy Lisia Góra z dnia 24 kwietnia 2007 r., Nr VI/96/2007 w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla obszaru wsi Brzozówka postanawia: I. odrzucić skargę; II. zwrócić skarżącym M. M. i K. P. solidarnie wniesiony wpis od skargi w kwocie 300 (trzysta) złotych. Pismem z dnia 9 kwietnia 2025r. M. M. i K. P. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na uchwałę Rady Gminy Lisia Góra z dnia 24 kwietnia 2007r. nr VI/96/2007 w podjętą w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla obszaru wsi Brzozówka zmienionej uchwałą z dnia 8 lipca 2016r. nr XVII/184/2016 Rady Gminy lisia Góra w sprawie zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla obszaru wsi Brzozówka. W odpowiedzi na skargę Rada Gminy Lisia Góra wniosła o odrzucenie skargi ewentualnie o jej oddalenie, wskazując , iż skarżąca nie złożyła wezwania do usunięcia naruszenia interesu prawnego, które to wezwanie winno poprzedzać złożenie skargi. Zarządzeniem z dnia 20 czerwca 2025r. wezwano pełnomocnika skarżących do usunięcia braków skargi poprzez przedstawienie dowodu, iż przed wniesieniem skargi na kwestionowaną uchwałę skarżący wezwali organ do usunięcia naruszenia prawa. W odpowiedzi na powyższe pełnomocnik skarżącej przesłał kopię pisma z dnia 31 grudnia 2024r. skierowanego do Rady Gminy Lisia Góra zawierającego wniosek o "zmianę przeznaczenia nieruchomości w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego". Pełnomocnik skarżącej wskazał, iż bez znaczenia jest nazwa samego pisma, a przedmiotowe pismo należy potraktować jako wezwanie organu do usunięcia naruszenia prawa. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym, zwanej dalej u.s.g., w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 maja 2017 r., każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może, po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia, zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego. Przepis ten został zmieniony przez art. 2 pkt 1 ustawy z dnia 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2017 r., poz. 935) i jego treść otrzymała następujące brzmienie: "Każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem, podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może zaskarżyć uchwałę lub zarządzenie do sądu". Ustawa zmieniająca z dnia 7 kwietnia 2017 r. weszła w życie z dniem 1 czerwca 2017 r., jednakże przepis przejściowy art. 17 ust. 2 tej noweli przewiduje, że przepisy art. 52 i art. 53 ustawy zmienianej w art. 9 (dot. ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi), w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, oraz przepisy ustaw zmienianych w art. 2 (dot. ustawy o samorządzie gminnym), art. 6 (dot. ustawy o samorządzie województwa), art. 7 (dot. ustawy o samorządzie powiatowym) i art. 11 (dot. ustawy o wojewodzie i administracji rządowej w województwie, wszystkie przypisy sądu) w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, stosuje się do aktów i czynności administracji publicznej dokonanych po dniu wejścia w życie niniejszej ustawy. Oznacza to w niniejszej sprawie dotyczącej uchwały Rady Gminy Lisia Góra z dnia 24 kwietnia 2007r. nr VI/96/2007 w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla obszaru wsi Brzozówka, jak również uchwały z dnia 8 lipca 2016r. nr XVII/184/2016 Rady Gminy lisia Góra w sprawie zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla obszaru wsi Brzozówka - że dla skargi wniesionej w trybie art. 101 ust. 1 u.s.g. stosuje się przytoczony na wstępie przepis w brzmieniu dotychczasowym, a więc skarga do sądu administracyjnego musi być poprzedzona wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa. Również dla ustalenia terminu do wniesienia skargi do sądu administracyjnego stosuje się przepisy art. 52 i art. 53 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019, poz. 2325 ze zm. zwanej dalej P.p.s.a.) w brzmieniu dotychczasowym. Tak więc skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa. Zachowuje w tych okolicznościach aktualność uchwała składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 kwietnia 2007 r., sygn. akt II OPS 2/07 (ONSAiWSA z 2007 r., nr 3, poz. 60), według której przepis art. 53 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, ze zm.) ma zastosowanie do skargi wnoszonej do sądu administracyjnego na podstawie art. 101 ust. 1 u.s.g. Wskazany w tym przepisie termin sześćdziesięciu dni, liczony od dnia wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa, jest ostatecznym terminem do złożenia skargi do sądu administracyjnego w sytuacji, gdy organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, bądź wprawdzie taką odpowiedź udzielił, ale została ona doręczona stronie już po upływie terminu sześćdziesięciu dni, liczonego od dnia wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa (tak w postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 kwietnia 2013 r., sygn. akt I OSK 710/13, dostępnym w CBOSA). Jak wynika z akt niniejszej sprawy, skarżąca przed złożeniem skargi do tut. Sądu nie wezwała Rady Gminy Lisia Góra do usunięcia naruszenia prawa w związku z zaskarżoną uchwałą. Za wezwanie takie nie może być uznane pismo dnia 31 grudnia 2024r. skierowane do Rady Gminy Lisia Góra zawierającego wniosek o "zmianę przeznaczenia nieruchomości w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego". Pismo to w sposób precyzyjny i jednoznaczny określa zakres wniosku, a jest nim chęć zmiany funkcji i przeznaczenia nieruchomości skarżących objętych skargą z przeznaczenia oznaczonego symbolem 5U ( tereny zabudowy usługowej) i 3KD(L) – tereny dróg publicznych klasy lokalnej na tereny zabudowy mieszkaniowej o niskiej intensywności. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym ugruntowane jest stanowisko, zgodnie z którym wezwanie do usunięcia naruszenia prawa jest czynnością prawną, która przysługuje danemu podmiotowi w stosunku do aktu prawa miejscowego jakim jest plan zagospodarowania przestrzennego , a która jednocześnie warunkuje możliwość skutecznego wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Ponieważ jednak, w niniejszej sprawie skarżący wnieśli skargę bez wniesienia wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa, skarga ta jako niedopuszczalna podlegała odrzuceniu, o czym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie orzekł na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. w związku z art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym, w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 maja 2017 r. O zwrocie uiszczonego wpisu orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 powołanej ustawy. Wobec przedstawionych okoliczności Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie orzekł jak w sentencji.