II SA/Kr 746/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Niecikowski Sędziowie NSA Anna Szkodzińska (spr) WSA Mirosław Bator Protokolant Grażyna Grzesiak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 sierpnia 2011r. sprawy ze skargi M.B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia 14 lutego 2011r., [....] w przedmiocie przedłużenia terminu decyzji skargę oddala Decyzją z dnia 9 stycznia 2006 r. znak: [...], Burmistrz Miasta i Gminy [...] ustalił obowiązek uiszczenia przez M. B. opłat za opróżnianie zbiornika bezodpływowego usytuowanego na nieruchomości położonej w [...] Nr "1" i transport nieczystości ciekłych w ilości 3m3/miesiąc do punktu zlewnego - w kwocie 47,04 zł: + VAT /miesiąc oraz termin uiszczania opłaty za wykonanie tej usługi na 28 dzień każdego następującego po sobie miesiąca. Decyzją tą został także ustalony termin udostępnienia zbiornika bezodpływowego przedsiębiorcy posiadającemu zezwolenie na prowadzenie działalności w zakresie opróżniania zbiorników bezodpływowych i transportu nieczystości ciekłych działającemu pod firmą: Miejskie Przedsiębiorstwo Oczyszczania Spółka z o.o. w K. - na czwarty piątek każdego następującego po sobie miesiąca. Przedmiotowa decyzja miała obowiązywać przez okres 1 roku od dnia jej wydania. Decyzją z dnia 19 stycznia 2010 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] utrzymało w mocy własną decyzję z dnia 16 października 2009 r., którą odmówiło stwierdzenia nieważności decyzji Burmistrza Miasta i Gminy [...] z dnia 9 stycznia 2006 r. Wyrokiem z dnia 7 marca 2011 r. sygn. II SA/Kr 1499/10 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił skargę M. B. na decyzję SKO z dnia 19 stycznia 2010 r. Wyrok nie jest prawomocny. Decyzją z dnia 15 grudnia 2006 r. ([...]) na podstawie art. 6 ust. 10 ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (t. jedn. Dz. U. z 2005 r. nr 236, poz. 2008 r. ze zm.) Burmistrz Miasta i Gminy [...] przedłużył z urzędu na okres od dnia 9 stycznia 2007 r. do dnia 8 stycznia 2008 r. decyzję Burmistrza Miasta i Gminy [...] z dnia 9 stycznia 2006 r. ([...]) nakładającą na M. B. obowiązek uiszczania w terminie do 28 dnia każdego miesiąca opłat za opróżnienie zbiornika bezodpływowego usytuowanego na nieruchomości gruntowej położonej w [...] nr "2" i transportu nieczystości ciekłych do punku zlewnego. Decyzją z dnia 31 stycznia 2007 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...], po rozpoznaniu odwołania M. B., decyzję organu l instancji uchyliło i sprawę przekazało do ponownego rozpoznania. Postanowieniem z dnia 20 lutego 2007 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze sprostowało "oczywisty błąd pisarski" swej decyzji przez zastąpienie przytoczonego rozstrzygnięcia słowami: "utrzymuje zaskarżoną decyzję w mocy". Wyrokiem z dnia 6 grudnia 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie sygn. II SA/Kr 339/07 oddalił skargę M. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 31 stycznia 2007 r. "sprostowaną postanowieniem z dnia 20 lutego 2007 r". Wyrokiem z dnia 13 października 2009 r. sygn. II OSK 760/08 Naczelny Sąd Administracyjny uchylił wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 6 grudnia 2007 r. i sprawę przekazał do ponownego rozpoznania. Wyrokiem z dnia 10 lutego 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie stwierdził "nieważność postanowienia Samorządowego Kolegium odwoławczego w [...] z dnia 20 lutego 2007 r. oraz objętej nim zaskarżonej decyzji", uchylił także decyzję organu l instancji z dnia 15 grudnia 2006 r. wskazując na konieczność ustalenia, czy faktycznie nieczystości płynne są w przedmiotowym zbiorniku gromadzone". Decyzją z dnia 6 grudnia 2010 r. ([...]) na podstawie art. 6 ust. 10 ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (t. jedn. Dz. U. z 2005 r. nr 236, poz. 2008 r. ze zm.) Burmistrz Miasta i Gminy [...] przedłużył z urzędu na okres od dnia 9 stycznia 2007 r. do dnia 8 stycznia 2008 r. decyzję Burmistrza Miasta i Gminy [...] z dnia 9 stycznia 2006 r. ([...]) nakładającą na M. B. obowiązek uiszczania w terminie do 28 dnia każdego miesiąca opłat za opróżnienie zbiornika bezodpływowego usytuowanego na nieruchomości gruntowej położonej w [...] nr "2" i transportu nieczystości ciekłych do punku zlewnego. Organ stwierdził, że M. B. korzysta z bezodpływowego zbiornika na nieczystości ciekłe, o czym świadczą faktury VAT wystawiane przez przedsiębiorcę MPO. Faktowi temu nie przeczy M. B., która nie przedstawiła, na co najmniej 3 miesiące przed upływem okresu obowiązywania decyzji umowy, w której termin rozpoczęcia wykonywania usługi nie jest późniejszy niż data dnia utraty mocy obowiązującej decyzji. Odwołanie od powyższej decyzji złożyła M. B.. Zarzuciła naruszenie art. 61 kpa przez "brak wszczęcia postępowania", oraz naruszenia prawa materialnego polegające na tym, że: "Burmistrz wydaje decyzje nakazujące czyszczenia szamba tylko jednemu ze współwłaścicieli nieruchomości", tolerując zresztą w ten sposób nielegalne istnienie szamba, pomija fakt, że według dokumentacji cała nieruchomość podłączona jest do sieci kanalizacyjnej, a dokumenty związane z budową przyłącza niezgodnie z prawem wydawane były tylko na nazwisko drugiego współwłaściciela nieruchomości. M. B. żądała przeprowadzenia dowodów z dokumentacji technicznej inwestora budowy kanalizacji na okoliczność, że posesja nr "1" w [...] została przyłączona do sieci kanalizacji miejskiej. Decyzją z dnia 14 lutego 2011 r. ([...]) na podstawie art. 6 ust. 10 ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (t. jedn. Dz. U. z 2005 r., nr 236, poz. 2008 ze zm.) oraz art. 138§1 pkt 1 kpa Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] utrzymało zaskarżoną decyzję w mocy. W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy podał co następuje: M. B. jest współwłaścicielką w 1/2 części nieruchomości położonej w [...] "1", a współwłasność ta nie jest związana z ustanowieniem odrębnej własności lokalu w budynku znajdującym się na tej działce. W budynku tym znajdują się dwa lokale mieszkalne, przy czym z jednego z nich korzysta wyłącznie M. B., a z drugiego T. i J. S.. M. B. nie zawarła stosownej umowy o opróżnianie zbiornika bezodpływowego. Nie wykazała, że jej lokal mieszkalny został podłączony do kanalizacji sanitarnej i nie przedstawiła, na co najmniej 3 miesiące przed upływem daty obowiązywania decyzji umowy, w której termin rozpoczęcia wykonywania usług nie jest późniejszy niż data utraty mocy obowiązującej decyzji. Tym samym odwołująca się nie wypełniła obowiązków wynikających z art. 5 ust.1 pkt 3b ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach, zasadnym więc było orzeczenie o przedłużeniu w/w decyzji (art. 6 ust. 10 ustawy). Z faktu, że drugi współwłaściciel nieruchomości podłączył do kanalizacji sanitarnej wyłącznie użytkowany przez niego lokal mieszkalny odwołująca się nie może wywodzić, że jest zwolniona z obowiązku opróżniania zbiornika bezodpływowego, do którego są odprowadzane nieczystości ciekłe z zajmowanego przez nią lokalu (por. II SA/Kr 863/08, II SA/Kr 972/09). Nieprawidłowości, które według odwołującej się miały miejsce podczas przyłączania do sieci kanalizacyjnej lokalu zajmowanego przez T. S. i J. S. pozostają bez wpływu na decyzję. Dla rozstrzygnięcia sprawy istotne jest jedynie ustalenie, że odwołująca się korzysta z bezodpływowego zbiornika na nieczystości ciekłe i nie zawarła stosownej umowy na opróżnienie tego zbiornika. Art. 6 ust. 10 powołanej powyżej ustawy nakłada na organy administracji publicznej bezwzględny obowiązek wydania z urzędu decyzji o przedłużeniu decyzji na kolejny okres, jeżeli właściciel nieruchomości nie przedstawi na co najmniej 3 miesiące przed upływem daty obowiązywania decyzji umowy, w której termin rozpoczęcia wykonywania usługi nie jest późniejszy niż data utraty mocy obowiązującej decyzji. Zatem tylko okazanie przez M. B. odpowiedniej umowy potwierdzającej korzystanie z usług w zakresie opróżniania zbiorników bezodpływowych i transportu nieczystości ciekłych, uniemożliwiałoby wydanie decyzji przedłużającej na kolejny okres ustalonych obowiązków. Na powyższą decyzję M. B. złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie. Zarzuciła jej rażące naruszenie prawa i wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji jak i poprzedzającej ją decyzji organu l instancji. Skarżąca powtórzyła zarzuty odwołania. Podkreśliła, że organy nie przeprowadziły wskazywanych dowodów na okoliczność, że przyłącz do sieci kanalizacyjnej miał obsługiwać całą nieruchomość, a nie tylko lokal zajmowany przez T. S., że proces budowy przyłącza został przeprowadzony wadliwie, wreszcie że istnienie szamba nie jest zgodne z prawem. Wskazała, że w budynku nr "1" w [...] nie ma wydzielonych lokali, a nieruchomość ta jest objęta współwłasnością w częściach ułamkowych. Zarzuciła organowi odwoławczemu, że pominął istotne dla sprawy dowody, w tym orzeczenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie II SA/Kr 971/09. Sprecyzowała, że "do postępowania l instancji znak [...] nigdy nie zostało wszczęte żadne postępowanie administracyjne, a wszczęte postępowanie administracyjne znak [...], w którym została wydana zaskarżona decyzja, zostało umorzone decyzją z dnia 14 października 2010 r. po wydaniu wyroku WSA w Krakowie z 16 września 2010 r. sygn. II SAB/Kr 40/10". W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 6 ust. 6, 7, 9 i 10 ustawy z dnia z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach gmina jest obowiązana zorganizować odbieranie odpadów komunalnych oraz opróżnianie zbiorników bezodpływowych w przypadku właścicieli nieruchomości, którzy nie zawarli stosownych w tym przedmiocie umów. Wójt (burmistrz, prezydent miasta) wydaje z urzędu decyzję, w której ustala: 1) obowiązek uiszczania opłat za odbieranie odpadów komunalnych lub opróżnianie zbiorników bezodpływowych; 2) wysokość opłat wyliczonych z zastosowaniem stawek, o których mowa w ust. 2; 3) terminy uiszczania opłat, o których mowa w pkt 1; 4) sposób i terminy udostępniania urządzeń lub zbiorników w celu ich opróżnienia. Decyzja taka wydawana jest na okres 1 roku i ulega przedłużeniu w drodze decyzji wydawanej z urzędu, na kolejny okres, jeżeli właściciel nieruchomości nie przedstawi, na co najmniej 3 miesiące przed upływem daty obowiązywania decyzji, umowy, w której termin rozpoczęcia wykonywania usługi nie jest późniejszy niż data utraty mocy obowiązującej decyzji. Pierwsza decyzja, którą ustalono obowiązek ponoszenia przez M. B. opłat wydana została jeszcze w styczniu 2006 r., jest ostateczna i dotąd nie została uchylona. Nadal zatem stanowi ona źródło obowiązku i kształtuje stan prawny. Tym stanem organy pozostają związane i z tego powodu w postępowaniu o przedłużenie decyzji "podstawowej" nie mogą ponownie badać przesłanek, dla których została ona wydana. Postępowanie o przedłużenie decyzji nie toczy się w granicach sprawy o nałożenie obowiązku, lecz w granicach sprawy nowej, statuowanej przepisem art. 6 ust. 10 ustawy. Przepis ten formułuje zaś tylko jedną negatywną przesłankę, powodującą odstąpienie od "przedłużenia decyzji na następny okres". Ta przesłanka została przez organy zbadana, a co więcej nie jest między stronami sporna: skarżąca nie zwarła umowy o jakiej mowa w art. 6 ust 10 ustawy. Nie jest także sporne i to, że lokal skarżącej nie został podłączony do kanalizacji po dacie ustalenia obowiązku ponoszenia opłat. O tym zaś, że z faktem zajmowania tego lokalu (niepodłączonego na dzień 6 stycznia 2006 r. odrębnie do sieci kanalizacyjnej) wiąże się obowiązek ponoszenia opłat, przesądza decyzja z tej daty pochodząca. Wywody zatem skarżącej, zmierzające do wykazania, że faktyczne tylko zajmowanie jednego z niewyodrębnionych lokali we współwłasnym budynku nie daje podstaw do obciążania obowiązkiem ponoszenia opłat, nie mogły być przez organy weryfikowane w sprawie o przedłużenie decyzji "podstawowej". Na marginesie tylko więc wskazać można, że ustawa o utrzymaniu czystości i porządku w gminach nakłada określone obowiązki w zakresie gromadzenia i usuwania nieczystości ciekłych na właścicieli nieruchomości. Zadośćuczynienie temu obowiązkowi polega na tym, że problem nieczystości zostaje w całości rozwiązany: częściowe tylko uregulowanie tej kwestii przez jednego ze współwłaścicieli powodować musi odpowiednie, przewidziane prawem, działanie organu. Bez znaczenia dla rozstrzygnięcia w rozpatrywanej sprawie pozostawały przywoływane przez skarżącą orzeczenia. Sprawa o sygnaturze II SA/Kr 971/09 dotyczyła decyzji wójta o nałożeniu obowiązku podłączenia lokalu skarżącej do sieci kanalizacyjnej, a nie obowiązku ponoszenia opłat. Z kolei w sprawie II SA/Kr 1472/09 przedmiotem zaskarżenia była decyzja organu nadzoru budowlanego dotycząca przyłącza do sieci kanalizacyjnej urządzonego przez T. S.. Żadna z w/w spraw nie pozostawała w prawnym związku ze sprawą aktualnie rozpatrywaną, a wynik którejkolwiek z nich nie mógł mieć wpływu na zaskarżone rozstrzygnięcie. W przedstawionych aktach administracyjnych rzeczywiście brak jest zawiadomienia o wszczęciu postępowania o przedłużeniu decyzji z dnia 9 stycznia 2006 r. Uchybienie to jednak nie ma w sprawie istotnego znaczenia. M. B. znała przedmiot sprawy i w toku długotrwałego postępowania wielokrotnie swe stanowisko, łącznie z wnioskami dowodowymi, przedstawiała. Ani w skardze, ani we wcześniejszych odwołaniach M. B. nie wskazała nawet, czy i jaki wpływ na wynik sprawy mogło mieć wytykane uchybienie. W okolicznościach rozpoznawanej sprawy także i Sąd możliwości takiego związku nie dostrzega. Dołączoną do skargi decyzją z dnia 14 października 2010 r. Burmistrz Miasta i Gminy ( po zobowiązaniu przez Sąd wyrokiem z dnia 21 czerwca 2010 r. w sprawie II SAB/Kr 40/10) umorzył postępowanie w sprawie "eksploatacji szamba", a nie w sprawie nałożenia, lub przedłużenia obowiązku ponoszenia opłat za wywóz nieczystości. Wbrew zaś temu, co zdaje się uważać skarżąca, o tożsamości spraw administracyjnych nie decydują ich numery czy znaki, lecz przedmiot rozstrzygnięcia. Wskazać też należy, że kolejnymi decyzjami administracyjnymi przedłużano decyzję z dnia 9 stycznia 2006 r. na kolejne okresy : 9 stycznia 2008 - 8 stycznia 2009, 9 stycznia 2009 - 8 stycznia 2010, oraz 9 stycznia 2010 - 8 stycznia 2011 ( por. decyzje w katach administracyjnych, oraz wyroki: WSA w Krakowie z dnia 11 października 2010 r. II SA/Kr 694/10, oraz z 30 września 2009 r. II SA/Kr 972/09 i NSA II OSK 202/10.). Zaskarżone rozstrzygnięcie uznać więc należy za zgodne z prawem. Wobec powyższego, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę należało oddalić.