II SA/Kr 795/13

sygn. akt II SA/Kr 795/13 Kraków, dnia 21 czerwca 2013r. POSTANOWIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Aldona Gąsecka-Duda po rozpoznaniu w dniu 21 czerwca 2013r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi U.K. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 6 lutego 2013r., znak [...] w przedmiocie obowiązku doprowadzenia robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem postanawia: I. odrzucić skargę; II. zwrócić skarżącej U.K. cały uiszczony wpis od skargi w kwocie 500 zł (słownie: pięćset złotych). Niniejsza sprawa została wszczęta wskutek skargi U.K. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] lutego 2013r., znak [...] w przedmiocie obowiązku doprowadzenia robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem. Jak wynika z akt administracyjnych sprawy, zakończonej zaskarżonym aktem administracyjnym, został on doręczony U.K. w dniu 14 lutego 2013r. U.K. wniosła skargę w dniu 14 marca 2013r. (data stempla pocztowego). W nagłówku skargi zostało co prawda zaznaczone, że jest ona wnoszona za pośrednictwem Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, jednakże skarżąca nadała ją bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, wpisując jego adres na kopercie, w której skarga została wysłana. Do sądu skarga wpłynęła w dniu 18 marca 2013r. (prezentata na skardze). W tej samej dacie wydane zostało zarządzenie sygn. akt [...] o przekazaniu skargi do [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. oraz zawiadomieniu skarżącej, że skargę wnosi się za pośrednictwem organu. Skarga została wysłana do organu nadzoru budowlanego w dniu 20 marca 2013r. (data stempla pocztowego na zwrotnym potwierdzeniu odbioru). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W myśl art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm. - oznaczana dalej jako p.p.s.a.) skargę do sądu administracyjnego wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Należy też zaznaczyć, że zgodnie z art. 54 § 1 p.p.s.a., skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Skargę, wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia sąd administracyjny zobligowany jest odrzucić, co wynika z art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Za utrwalony i nie budzący wątpliwości w orzecznictwie sądowoadministracyjnym należy uznać pogląd, zgodnie z którym w przypadku, gdy skarga została wniesiona bezpośrednio do sądu administracyjnego, o zachowaniu terminu do wniesienia skargi decyduje data jej nadania przez sąd pod adresem właściwego organu administracji publicznej (zob. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 1 lipca 2010r., sygn. akt II OSK 1233/10, Lex Omega nr 663561 i z dnia 29 maja 2008r., sygn. akt I FSK 631/08, Lex Omega nr 505351; analogicznie Naczelny Sąd Administracyjny odniósł się do kwestii zachowania terminu w przypadku omyłkowo wniesionej skargi kasacyjnej – zob. postanowienie z dnia 25 stycznia 2011r., sygn. akt II FSK 2554/10, Lex Omega nr 742361). Doręczenie zaskarżonej decyzji U.K. nastąpiło w dniu 14 lutego 2013r. Trzydziesty dzień liczony od tej daty przypadał w sobotę 16 marca 2013r. Stosownie do art. 83 § 2 p.p.s.a., jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy. Zatem w niniejszej sprawie ostatnim dniem terminu do wniesienia przez U.K. skargi na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] lutego 2013r., znak [...] był 18 marca 2013r. W świetle powołanych wyżej poglądów orzecznictwa uznać należy, że skarga została wniesiona dnia 20 marca 2013r., w chwili przekazania jej przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie [...]Wojewódzkiemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego. Wobec tego skargę, jako wniesioną z uchybieniem terminu, należało odrzucić, co Sąd uczynił w punkcie I. postanowienia, za podstawę biorąc art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. O zwrocie wpisu od skargi orzeczono w punkcie II. postanowienia, za podstawę przyjmując art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., zgodnie z którym sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego.