II SA/Kr 863/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Joanna Tuszyńska (spr.) Sędziowie: WSA Mirosław Bator WSA Jacek Bursa Protokolant: Katarzyna Paszko-Fajfer po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 marca 2011 r. sprawy ze skargi I.K. , U.D. , T.B. , E.P. i B.M. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia 4 stycznia 2008 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania I. uchyla zaskarżone postanowienie; II. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. na rzecz skarżącego I.K. kwotę 460 zł (czterysta sześćdziesiąt złotych), a na rzecz skarżącej U.D. kwotę 100 zł (sto złotych), tytułem zwrotu kosztów postępowania. Decyzją z dnia [...] lipca 2007 r. Burmistrz Andrychowa, na podstawie 46 ust. 1 pkt 1, art. 46a ust. 1 i 7, art. 48 ust. 1 i 2 oraz 56 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. prawo ochrony środowiska (tj. Dz. U. Nr 129 z 2006 r., poz. 902), a także § 3 ust. 1 pkt 56 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2004 r. w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znaczących oddziaływać na środowisko oraz szczegółowych uwarunkowań związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięcia do sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko (Dz.U. Nr 257, poz. 2573 ze zm.) określił środowiskowe uwarunkowania realizacji przedsięwzięcia pn. " Budowa Lokalnej Obwodnicy Andrychowa – etap II, podetap II.2 – od ul. [...] do ul. [...]". Postanowieniem z dnia 9 listopada 2007 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...], na podstawie art. 129 § 2 w zw. z art. 134, art. 149 kpa oraz art. 46a ust. 5 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia odwołania przez mieszkańców ul. [...] i [...] w A.. W dniu 8 grudnia 2007 r. mieszkańcy ul. [...] i [...] w A. wnieśli do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. W uzasadnieniu podali, że w ogłoszeniu o decyzji Burmistrza, które zostało wywieszone na tablicach ogłoszeń w klatkach należących do nich budynków oraz na stronie internetowej Urzędu Miasta wskazany został termin 20 lipca 2007 r. Również Burmistrz Andrychowa, przesyłając odwołanie wraz aktami sprawy stwierdził, że odwołanie wpłynęło z zachowaniem ustawowego terminu. Podali, że o fakcie uchybienia terminu dowiedzieli się dopiero z postanowienia Kolegium z dnia 9 listopada 2007 r. i nie ponoszą winy w uchybieniu terminu, gdyż było to spowodowane nieznajomością prawa, jak i dat znajdujących się w pismach urzędowych. Postanowieniem z dnia 4 stycznia 2008 r. znak: [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...], na podstawie art. 58 § 1 i 2, art. 59 § 1 i 2 kpa odmówiło przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. W uzasadnieniu organ stwierdził, że wniosek o przywrócenie terminu został złożony w dniu 10.12.2007 r. Zgodnie z treścią art. 58 § 1 i 2 kpa przywrócić termin można jedynie w razie łącznego spełnienia czterech przesłanek: uprawdopodobnienia braku winy w uchybieniu terminu, wniesienia wniosku o przywrócenia terminu, dochowanie 7-dniowego terminu od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu do wniesienia tego wniosku oraz dopełnienie wraz z wnioskiem czynności, dla której był określony termin. Zdaniem organu w przedmiotowej sprawie nie można przywrócić terminu do wniesienia odwołania, gdyż nie została spełniona przesłanka braku winy w uchybieniu terminu, przesłanka dochowania siedmiodniowego terminu do wniesienia wniosku od dnia ustania przyczyny uchybienia terminowi oraz przesłanka dopełnienia czynności, dla której określono termin. Podnoszone natomiast przez wnioskodawców okoliczności nieznajomości przepisów prawa nie mogą stanowić o braku winy w uchybieniu terminu. Nie jest też taką okolicznością błędne poinformowanie przez pracownika administracji, ponieważ termin do wniesienia odwołania od decyzji administracyjnej określony jest jednoznacznie w przepisach prawa. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie w dniu 26 lutego 2008 r. (data stempla pocztowego na kopercie - k.11 akt sądowych) skutecznie wnieśli I. K. oraz U. D., T. B., E. P. i B. M. jako spadkobiercy zmarłego w toku postępowania sądowoadministracyjnego skarżącego J. B., domagając się uchylenia zaskarżonego postanowienia oraz zasądzenia kosztów postępowania. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucili naruszenie art. 58 § 1 i § 2, art. 112 i art. 77 kpa. W uzasadnieniu powtórzyli argumentację przedstawioną we wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. Podkreślili, że w doktrynie i orzecznictwie powszechnie przyjmuje się, że błędne pouczenie organu administracji publicznej nie może szkodzić stronie i stanowi podstawę do przywrócenia uchybionego terminu do dokonania czynności. Wskazali również, że postanowienie o stwierdzeniu uchybienia terminu do wniesienia odwołania zostało ogłoszone w dniu 3 grudnia 2007 r., a wniosek o przywrócenie terminu został złożony 8 grudnia 2007 r., a zatem z zachowaniem 7-dniowego terminu o którym mowa w art. 58 § 2 kpa. Ponieważ w aktach brak dowodu, że o postanowieniu SKO z dnia 4.01.2008 r. strony zostały zawiadomione w trybie art.49 kpa. uznano, że skarga wniesiona w terminie W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o odrzucenie skargi, twierdząc, że na postanowienie o odmowie przywrócenia terminu do złożenia środka zaskarżenia skarga nie przysługuje, względnie o jej oddalenie i podtrzymało swoje stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowieniem z dnia 25 kwietnia 2008 r., sygn. akt II SA/Kr 243/08 odrzucił skargę I. K., G. D., U. D., T. B., J. B., K. G., M. P., J. M., W. Z., A. S., W. S., U. M., B. M., S. P., K. H., M. M., J. O., Z. S., J. J., K. J., K. S., B. C., S. B., E. K., D. Z., W. S., M. K., D. T., J. A., K. F., Z. P., H. T., Z. K., R. K., W. R., H. K., S. K., S. M. i B. J. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 4 stycznia 2008 r. odmawiające stronie skarżącej przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. W ocenie Sądu postanowienie o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania nie może być kwalifikowane jako postanowienie kończące postępowanie w sprawie, bowiem w konsekwencji odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania organ odwoławczy jest zobowiązany do podjęcia postanowienia stwierdzającego uchybienie terminu do wniesienia odwołania na podstawie art. 134 Kodeksu postępowania administracyjnego. Dopiero postanowienie wydane na podstawie art. 134 k.p.a. kończy postępowanie w sprawie i służy na nie skarga do sądu administracyjnego. W związku z powyższym Sąd uznał, że skarga jest niedopuszczalna. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 21.10.2008 r., sygn. II OSK 1489/08 uchylił powyższe postanowienie i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Krakowie. W uzasadnieniu postanowienia wyrażony został pogląd, że postanowienie o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania wydane na podstawie art. 59 § 2 k.p.a., mieści się grupie postanowień "kończących postępowanie" w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 2 p.p.s.a., gdyż pozbawia ono stronę możliwości zaskarżenia decyzji organu pierwszej instancji. Na postanowienie to nie przysługuje wprawdzie zażalenie, jednakże jako postanowienie kończące postępowanie, stosownie do art. 3 § 2 pkt 2 p.p.s.a, podlega zaskarżeniu do wojewódzkiego sądu administracyjnego. Stosownie do treści art. 190 p.p.s.a Sąd, któremu sprawa została przekazana, związany jest wykładnią prawa dokonaną w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny. Wobec powyższego, przesądzone w sprawie zostało, że skarga do sądu administracyjnego na postanowienie SKO w [...] z dnia 4 stycznia 2008 r. o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania, jest dopuszczalna. Rzeczą Sądu było zatem dokonanie kontroli legalności tego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Przepis art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269) stanowi, iż sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W świetle powołanego przepisu ustawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżony akt administracyjny z punktu widzenia jego zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania tego aktu. Zgodnie z treścią art.3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie, nie będąc przy tym związanym granicami skargi (art. 134 ustawy). W myśl art. 53 § 1p.p.s.a. skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Skarga została w niniejszej sprawie wniesiona w dniu 26.02.2008 r. Ponieważ w aktach administracyjnych brak jest dowodu, że o postanowieniu SKO z dnia 4.01.2008 r. strony zostały zawiadomione w trybie art.49 kpa, a w szczególności czy w ogóle zostało ono obwieszczone, Sąd uznał, że skarga wniesiona została w terminie. Wskazać również należy, że zgodnie z przepisem art. 133 § 1 p.p.s.a. Sąd wydaje wyrok na podstawie akt sprawy. Orzekanie "na podstawie akt sprawy" oznacza, iż sąd przy ocenie legalności aktu bierze pod uwagą okoliczności, które z akt tych wynikają i które legły u jego podstaw. Podstawą orzekania przez sąd administracyjny jest zatem materiał dowodowy zgromadzony przez organ administracji publicznej w toku postępowania, na podstawie stanu faktycznego i prawnego istniejącego w dniu wydania zaskarżonego rozstrzygnięcia. Sąd w składzie rozpoznającym niniejszą sprawę w pełni podziela pogląd Naczelnego Sądu Administracyjnego, że "skoro wyrok wydawany jest na podstawie akt sprawy, to tym samym badając legalność zaskarżonej decyzji Sąd ocenia jej zgodność z prawem materialnym i procesowym w aspekcie całości zgromadzonego w postępowaniu administracyjnym materiału dowodowego" ( wyrok NSA W-wa z dnia 9.07.2008 r., sygn. II OSK 795/07, LEX nr 483232). Z przedłożonych akt administracyjnych wynika, że: - w obwieszczeniu o wszczęciu postępowania z dnia 21.06.2006 r. (k.35 akt administracyjnych) wskazano, że miejscami ogłoszeń są: tablica ogłoszeń Urzędu Miejskiego w Andrychowie, strona internetowa Urzędu Miejskiego w Andrychowie, teren przewidywanej inwestycji. - w dniu 19.07.2007 r. zostało sporządzone obwieszczenie z informacją o wydaniu decyzji z dnia 19.07.2007 r. (k.270) i o zamieszczeniu go na stronie internetowej UM Andrychowa i na tablicy ogłoszeń UM Andrychowa. W informacji tej podano, że z decyzją można zapoznać się do dnia 20 sierpnia 2007 r. W obwieszczeniu nie ogłoszono treści decyzji. Obwieszczenie nie zawiera również pouczenia o środkach odwoławczych. W aktach administracyjnych brak jest dowodu, że obwieszczenie to zostało wywieszone na tablicy ogłoszeń UM Andrychowa. Niemniej jednak do skargi przedłożona została kserokopia obwieszczenia Burmistrza Andrychowa z dnia 19.07.2007 r., zawierająca również w kserokopii pieczęć "Tablica ogłoszeń Urzędu Miejskiego [...] od 19.07.2007 do 20...2007", ale jest to dokument nie potwierdzony z oryginałem, data końcowa jest mało czytelna, a treść tego dokumentu różni się od dokumentu oryginalnego znajdującego się na k.270 akt administracyjnych. W kserokopii obwieszczenia wskazano 3 miejsca ogłoszeń : tablicę ogłoszeń Urzędu Miejskiego w Andrychowie, stronę internetową Urzędu Miejskiego w Andrychowie, teren przewidywanej inwestycji. W oryginale dokumentu wskazane są 2 miejsca ogłoszeń: tablica ogłoszeń Urzędu Miejskiego w Andrychowie i strona internetowa Urzędu Miejskiego w Andrychowie (sprzecznie z treścią obwieszczenia z dnia 21.06.2006 r.) - informacja o wydaniu decyzji przez organu I instancji w dniu 19 lipca 2007 r. została zamieszczona na stronie internetowej Urzędu Miasta Andrychowa w tym samym dniu. W informacji tej podano, że z decyzją można zapoznać się do dnia 20 sierpnia 2007 r. Na stronie tej podano treść decyzji, łącznie z tym jej fragmentem, że od decyzji przysługuje prawo wniesienia odwołania do SKO w [...], za pośrednictwem Burmistrza Andrychowa, w terminie 14 dni od daty otrzymania decyzji, z podaniem informacji, że decyzję otrzymują: T. G. i Wydz. BDT. Nie podano informacji o środkach odwoławczych przysługujących stronom, którym decyzja była doręczana w trybie art.49 kpa. (k.280). - z k.271 akt administracyjnych wynika, że obwieszczenie o wydaniu decyzji zostało wywieszone w miejscu inwestycji w dniu 19.07.2007 r.: [...] egz., [...] egz., [...] – 4 egz., Stacja Paliw [...] - 1 egz., Plac Targowy ul. [...] – 1 egz., skrzyżowanie ul. [...] i [...] – 1 egz. (mimo, iż w obwieszczeniu nie przewidziano takiego sposobu). W dokumencie tym brak jest wzmianki jaki był okres wywieszenia obwieszczenia. - na postanowieniu z dnia 9.11.2007 r. o stwierdzeniu uchybienia terminu do wniesienia odwołania (k.311) znajduje się zapis, że postanowienie zostało także obwieszczone w drodze ogłoszenia w budynku SKO w [...] oraz że postanowienie doręczono pełnomocnikowi inwestora i Burmistrzowi Miasta i Gminy Andrychów – z prośbą o powiadomienie wszystkich stron postępowania w trybie art.49 kpa. Na obwieszczeniu SKO (k.309) brak adnotacji o fakcie i terminie tego wywieszenia. - z k.313 akt administracyjnych wynika, że Burmistrz Miasta i Gminy Andrychów w dniu 28.11.2007 r. sporządził informację o wydaniu przez SKO w [...] postanowienia z dnia 9.11.2007 r. W informacji podano o zamieszczeniu jej na stronie internetowej UM Andrychowa i na tablicy ogłoszeń UM Andrychowa. Pominięto zatem ustalony w obwieszczeniu z dnia 21.06.2006 r. sposób obwieszczania również w terenie przewidywanej inwestycji. Informacja ta nie zawiera pouczenia o sposobie i terminie złożenia środka zaskarżenia. W aktach brak jest dowodu, że informacja ta została wywieszona na tablicy ogłoszeń UM Andrychowa i w jakim okresie. Brak też dowodu o zamieszczeniu jej na stronie internetowej organu. Nie wiadomo również, czy obwieszczenie o wydaniu postanowienia zostało wywieszone również w miejscu inwestycji, tak jak to miało miejsce przy wywieszeniu obwieszczenia o wszczęciu postępowania i o wydaniu decyzji z dnia 19.07.2007 r. - wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania został złożony do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] w dniu 8.12.2007 r. (data stempla pocztowego na kopercie – k.312). - w postanowieniu z dnia 4 stycznia 2008 r. (k.321) o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania znajduje zapis, że postanowienie zostało także obwieszczone w drodze ogłoszenia w budynku SKO w [...] oraz że postanowienie doręczono pełnomocnikowi inwestora i Burmistrzowi Miasta i Gminy Andrychów – z prośbą o powiadomienie wszystkich stron postępowania w trybie art.49 kpa. - na k.319 znajduje się obwieszczenie dokonane przez SKO z dnia 4.01.2008 r., z którego wynika, że z postanowieniem można się zapoznać w siedzibie Kolegium, ale brak na nim jakiejkolwiek informacji o fakcie i terminie wywieszenia. - w aktach brak dowodu, że o postanowieniu SKO z dnia 4.01.2008 r. strony zostały zawiadomione w trybie art.49 kpa. Stosownie do treści art.32 ust. 2 i 3 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. prawo ochrony środowiska organ administracji właściwy do wydania decyzji podaje do publicznej wiadomości informację o zamieszczeniu w publicznie dostępnym wykazie danych o decyzjach wymagających udziału społeczeństwa, w trybie określonym w niniejszym dziale (art.31 – 39). Podanie do publicznej wiadomości powinno nastąpić także poprzez zamieszczenie informacji na stronie internetowej organu właściwego do wydania decyzji, jeśli organ ten prowadzi taką stronę. Zgodnie zaś z przepisem art.46 a ust. 5 ustawy, jeżeli liczba stron postępowania o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach przekracza 20, stosuje się przepis art. 49 Kodeksu postępowania administracyjnego. Stosownie do treści tego ostatniego przepisu strony mogą być zawiadamiane o decyzjach i innych czynnościach organów administracji publicznej przez obwieszczenie lub w inny zwyczajowo przyjęty w danej miejscowości sposób publicznego ogłaszania, jeżeli przepis szczególny tak stanowi; w tych przypadkach zawiadomienie bądź doręczenie uważa się za dokonane po upływie czternastu dni od dnia publicznego ogłoszenia. Analiza przepisu art.32 ust. 2 i 3 oraz art.46 a ust.5 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska) wskazuje, że ustawodawca wyraźnie rozróżnił podanie do publicznej wiadomości informacji o decyzji od zawiadomienia strony o wydaniu decyzji. Pierwszy z przepisów zamieszczony jest w dziale V ustawy zatytułowanym "Udział społeczeństwa w postępowaniu w sprawie ochrony środowiska" i gwarantuje udział społeczeństwa w postępowaniu, a drugi z nich zamieszczony w dziale VI ustawy – Postępowanie w sprawie oceny oddziaływania na środowisko dotyczy zawiadamiania stron tego postępowania. Wobec powyższego prawidłowość dokonanych stronom zawiadomień o wydaniu decyzji winna być oceniana w oparciu o kryteria określone w art.49 kpa. Wykładnia tego przepisu prowadzi do wniosku, że przedmiotem jego szczególnej regulacji jest jedynie sam tryb uproszczonego "doręczania" decyzji. Przepis nie zawiera natomiast odrębnej, od ogólnych, regulacji odnośnie do przedmiotu tego zawiadomienia. Zgodnie zatem z zasadami ogólnymi strona powinna być zawiadomiona o treści decyzji, jak również o sposobie i terminie wniesienia środków zaskarżenia. Skoro zawiadomienie strony ma nastąpić przez obwieszczenie lub inny zwyczajowo przyjęty w danej miejscowości sposób publicznego ogłaszania, może wchodzić tu w grę rozplakatowanie obwieszczeń w miejscach publicznych (na tablicach ogłoszeń, w innych miejscach na ten cel przeznaczonych - także w urzędzie gminy czy w innych placówkach użyteczności publicznej), jak i inny miejscowo przyjęty sposób ogłaszania (przez ogłoszenie z ambony, ustne powiadomienie mieszkańców przez sołtysa, poprzez lokalne środki masowego komunikowania). Mając na uwadze, że celem takiego zawiadomienia jest dotarcie informacji o wydaniu decyzji do stron postępowania, wymagane jest równoczesne zastosowanie kilku z form lokalnego ogłaszania (por. (G. Łaszczyca, C. Martysz, A. Matan, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz. Tom I, LEX, 2010, wyd. III). Podkreślenia również wymaga, że stosowanie doręczenia przez obwieszczenie, zwłaszcza w aspekcie skuteczności tej czynności, wymaga jednoznacznego utrwalenia w aktach sprawy elementów natury technicznej. Określeniu podlegają nie tylko zastosowane formy publicznego ogłaszania, ale w szczególności kwestie liczby i miejsc obwieszczeń oraz daty ich dokonania (wyr. WSA w Warszawie z dnia 8 maja 2007 r., IV SA/Wa 436/07, niepubl.). W myśl art.49 kpa doręczenie uznaje się za dokonane po upływie czternastu dni od dnia publicznego ogłoszenia. Jeżeli publiczne ogłoszenie następowało w różnych dniach (w przypadku wielości stosowanych form) przyjąć należy, że termin rozpoczyna bieg od ostatniego dnia ostatniego z ogłoszeń. Podkreślenia jednakże wymaga, że jak już wyżej wskazano, w obwieszczeniu z dnia 19.07.2007 r. nie poinformowano stron o sposobie i terminie złożenia odwołania od decyzji, a wręcz zamieszczono w nim mylącą informację, że z treścią decyzji można zapoznać się do dnia 20 sierpnia 2007 r. Całkowicie wadliwe jest stanowisko Kolegium, że błędna informacja organu nie stanowi o braku winy strony w uchybieniu terminu, gdyż termin do wniesienia odwołania jest określony jednoznacznie w przepisach prawa. Właśnie ta okoliczność stanowi akademicki przykład konieczności uwzględnienia wniosku strony o przywrócenie terminu. Pominął również organ odwoławczy okoliczność, że strony nie zostały poinformowane o środkach zaskarżenia decyzji z dnia 19.07.2007 r. jak już wcześniej wskazano, przepis art.49 kpa odrębnie od ogólnych reguł procesowych, normuje wyłącznie kwestię doręczeń. Zastosowanie tego trybu nie zwalnia natomiast organu z obowiązku pouczania stron, w tym zwłaszcza o środkach zaskarżenia (art.8, 9, 129 kpa). Nadto, zgodnie z zasadą wyrażoną w art.112 kpa błędne pouczenie co do prawa wniesienia odwołania nie może szkodzić stronie. Powyższe odnosi się również do zaniechania w ogóle pouczenia. Kolegium stwierdziło, że nie została spełniona przesłanka dochowania siedmiodniowego terminu do wniesienia wniosku od dnia ustania przyczyny uchybienia terminowi. Nie ustaliło jednakże żadnych faktów tę tezę potwierdzających, a tymczasem skoro doręczanie postanowienia przez obwieszczenie stanowi odstępstwo od zasad przyjętych w art. 39-48 k.p.a., obowiązkiem organu stosującego tę formę powiadamiania stron jest wykazanie, że spełnione zostały przesłanki zawarte w przepisie art.49 kpa. Zauważyć w związku z tym pozostaje, że gdyby nawet przyjąć (jak podniesiono wyżej brak jest wystarczających dowodów w sprawie), że obwieszczenie Burmistrza Miasta i Gminy Andrychów o wydaniu przez SKO w [...] postanowienia z dnia 9.11.2007 r. o stwierdzeniu uchybienia terminu zostało wywieszone na tablicy ogłoszeń w dacie jego sporządzenia, czyli w dniu 28.11.2007 r., a zgodnie z treścią art.49 kpa doręczenie uważa się za dokonane po upływie czternastu dni od dnia publicznego ogłoszenia, oznacza to, że termin czternastodniowy upłynął z dniem 14.12.2009 r. Siedmiodniowy termin określony w art.58 § 2 kpa upłynął zatem w dniu 21.12.2007 r. Ponieważ wniosek o przywrócenie terminu został wniesiony w dniu 8.12.2007 r. , pogląd SKO o uchybieniu tego terminu jest całkowicie wadliwy. Nie można również zaaprobować stanowiska organu odwoławczego, że nie została spełniona przesłanka dopełnienia czynności, której dokonano z uchybieniem terminu. Czynność o której mowa w przepisie art.58 § 1 kpa, polegająca na wniesieniu odwołania, została bowiem dokonana przed wniesieniem wniosku o przywrócenie terminu – w dniu 20.08.2007 r. Warunek jednoczesności obu czynności (złożenia prośby o przywrócenie terminu i dokonania czynności) określony w art.58 kpa dotyczy takiego wypadku, gdy czynność nie została dokonana wcześniej, przed wniesieniem o przywrócenie terminu. Ratio legis tego przepisu jest uniknięcie takiej sytuacji, w której organ będzie rozstrzygał o przywróceniu terminu, a czynność której to rozstrzygnięcie ma dotyczyć, nie będzie dokonana. Należy też zauważyć, że skoro niedopełnienie obowiązku jednoczesnego dokonania czynności wraz z prośbą o przywrócenie terminu skutkować może co najwyżej koniecznością zastosowania procedury z art. 64 § 2 k.p.a, to w żadnym wypadku dokonanie czynności przed wniesieniem wniosku o przywrócenie terminu nie może być przyczyną wydania postanowienia o odmowie przywrócenia terminu. Stwierdzić również należy, że zarzut skarżących , że "mogli nie mieć wiedzy o momencie dokonania tych obwieszczeń, rzutującego na termin do wniesienia odwołania" jest niezasadny. W trybie doręczeń przewidzianym w art.49 kpa istotne jest bowiem to, kiedy faktycznie obwieszczenia zostały dokonane, a nie data dowiedzenia się stron o tych obwieszczeniach. Wyżej przedstawione argumenty przesądzają jednakże o wadliwości zaskarżonego postanowienia. Dlatego też, na podstawie art.145 §1 pkt 1 lit.c) p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji. O kosztach orzeczono na podstawie art.200 p.p.s.a.