II SA/Kr 872/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Waldemar Michaldo po rozpoznaniu w dniu 7 lipca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "W" sp. z o.o. z siedzibą w K. na decyzję Wojewody [...] z dnia 31 marca 2014 r. znak: [...] w przedmiocie uchylenia po wznowieniu postępowania decyzji przenoszącej pozwolenie na budowę i odmowy przeniesienia decyzji o pozwoleniu na budowę postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji W skardze wniesionej na decyzję Wojewody [...] z dnia 31 marca 2014r. znak: [...] w przedmiocie uchylenia po wznowieniu postępowania decyzji przenoszącej pozwolenie na budowę i odmowy przeniesienia decyzji o pozwoleniu na budowę, strona skarżąca zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku podniesiono, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje niebezpieczeństwo powstania trudnych do odwrócenia skutków, polegających na pozbawieniu skarżącej spółki posiadanych praw, które wynikają z zawartych umów ze spółką "U" sp. z o.o., tym bardziej w kontekście wydanego w dniu 28 marca 2014 r. do sygn. akt [...] przez sędziego-komisarza postępowania upadłościowego "U" spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w upadłości likwidacyjnej z siedzibą w K. postanowienia z wniosku syndyka w przedmiocie zezwolenia na sprzedaż nieruchomości m.in. działki nr [...] z wolnej ręki. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje. Stosownie do art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) dalej jako p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonej decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Rozstrzygając w oparciu o art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd związany jest zatem zamkniętym katalogiem przesłanek. Ustawa wymienia w tym przepisie dwie przesłanki: niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Poprzez wyrządzenie znacznej szkody należy rozumieć taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowanie, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy od stanu pierwotnego. Z kolei trudne do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków. Naczelny Sąd Administracyjny wielokrotnie zwracał uwagę, że obowiązek przedstawienia okoliczności, które pozwolą sądowi na dokonanie oceny, czy spełnione są przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności spoczywa na wnioskodawcy. W postanowieniu z 29 maja 2009 r. sygn. akt I FZ 148/09 Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że w interesie strony leży takie sformułowanie wniosku o wstrzymanie wykonania aktu lub czynności, by powołane w nim okoliczności wskazywały na zajście w jej przypadku przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. Podstawowym warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu jest zatem wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość powstania znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Okoliczności te powinny mieć charakter konkretny i zindywidualizowany, pozwalający ustalić, iż wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne w stosunku do danego wnioskodawcy. Wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji powinien być więc wnikliwie uzasadniony, a strona powinna wskazać we wniosku konkretny stan faktyczny, wykazujący możliwość wystąpienia przesłanek o jakich mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Przenosząc powyższe uwagi na grunt niniejszej sprawy Sąd doszedł do przekonania, że argumenty przytoczone przez stronę skarżącą nie dają podstawy do stwierdzenia, iż w sprawie zachodzą przesłanki do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji o jakich mowa w art. 63 § 3 p.p.s.a. Zdaniem Sądu przedmiotowy wniosek został sformułowany w sposób zbyt lakoniczny, by na jego podstawie Sąd mógł stwierdzić, że w sprawie zachodzi niebezpieczeństwo powstania trudnych do odwrócenia skutków. Z uzasadnienia wniosku nie wynika, jakie konkretnie umowy strona skarżąca zawarła ze spółką "U" sp. z o.o. z siedzibą w K., ani też, jakie znaczenie dla strony skarżącej ma ewentualna utrata przez skarżącą spółkę posiadanych przez nią praw. Jednocześnie w odniesieniu do argumentacji wniosku należy zauważyć, iż decyzja która poddana została powtórnej kontroli organu na skutek wznowienia postępowania tj. decyzja Prezydenta Miasta z dnia 25 kwietnia 2012 r. nr [...] przenosząca na rzecz strony skarżącej pozwolenie na budowę z dnia 29 grudnia 2000 r. nr [...] została na skutek tej kontroli uchylona w części dotyczącej budynku mieszkalnego (...) zlokalizowanego na działce [...], nie zaś na działce [...]. Mając na uwadze powyższe w ślad za ugruntowanym orzecznictwem sądowo-administracyjnym należy przypomnieć, iż przy składaniu wniosku o wstrzymaniu wykonania w całości lub części aktu lub czynności na wnioskodawcy spoczywa obowiązek szczególnie wnikliwego uzasadnienia wniosku. Konieczna jest spójna argumentacja, poparta faktami oraz odnoszącymi się do nich dowodami, które uzasadniają wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Brak jakiegokolwiek uzasadnienia wniosku lub uzasadnienie go tak jak w analizowanym przypadku w sposób lakoniczny, uniemożliwia sądowi ocenę, czy przesłanki te w sprawie zachodzą. Innymi słowy Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli wnioskodawca na kanwie konkretnego stanu faktycznego wykaże w sposób właściwy przesłanki ochrony tymczasowej, aby możliwe było mu jej przyznanie będące wyjątkiem od zasady wykonania decyzji. (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 kwietnia 2014 r. sygn. I FZ 110/14, postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 19 maja 2014 r. sygn. II FZ 608/14) Na końcu wskazać należy, że Sąd na etapie rozpoznania wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu nie bada zasadności skargi. Postępowanie w przedmiocie wstrzymania wykonania aktu stanowi jedynie postępowanie o charakterze wpadkowym, które jest prowadzone w ściśle określonych granicach wyznaczonych treścią art. 61 § 3 p.p.s.a. Zaskarżona decyzja będzie podlegać kontroli sądu, pod względem jej zgodności z prawem, dopiero w toku merytorycznego rozstrzygania sprawy. Odniesienie się zatem do zarzutów stawianych zaskarżonej decyzji na etapie rozpoznawania przedmiotowego wniosku jest niedopuszczalne. Mając na uwadze powyższe, a w szczególności brak wykazania przez stronę skarżącą, w jaki sposób odmowa wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji może przyczynić się do wystąpienia trudnych do odwrócenia skutków, Sąd na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a w zw. z art. 61 § 5 p.p.s.a orzekł jak w sentencji postanowienia.