II SA/Kr 93/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Człowiekowska po rozpoznaniu w dniu 27 kwietnia 2020 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi T. S. na decyzję Wojewody z dnia [...] grudnia 2019 r. znak: [...] w przedmiocie udostępnienia nieruchomości postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. T. S. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na decyzję Wojewody z 3 grudnia 2019 r., znak: [...]. Zaskarżoną decyzją Wojewoda uchylił pkt 2 decyzji Starosty [...] z 26 sierpnia 2019 r., znak: [...], i orzekł o udostępnieniu spółce T. D. S.A. Oddział w K. nieruchomości oznaczonej jako działka nr [...], poł. w obr. S. I, jedn. ewid. S. , w celu remontu słupa nr [...] znajdującego się na przedmiotowej nieruchomości na okres 3 miesięcy od dnia wydania decyzji; w pkt 2 utrzymał w mocy w pozostałym zakresie decyzję organu I instancji (w tym rygor natychmiastowej wykonalności). W skardze T. S. zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu tego wniosku skarżąca podniosła, że wykonanie zaskarżonej decyzji może doprowadzić do wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Ewentualne uwzględnienie skargi skutkować bowiem będzie wyeliminowaniem z obrotu prawnego zaskarżonej decyzji, co pozbawi T. D. S.A. w K. możliwości wstępu na teren działki nr [...] położonej w S. w celu remontu słupa nr [...] Taka sytuacja wymagać będzie wszczęcia odrębnego postępowania, zmierzającego do przywrócenia nieruchomości do stanu poprzedniego. Wziąwszy zaś po uwagę zarówno nakład środków, jak również czas trwania ewentualnych postępowań w tym zakresie, zasadnym jest uniemożliwienie realizacji spornej inwestycji do czasu wydania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wyroku w niniejszej sprawie. Nadto realizacja przez T. D. S.A. w K. wstępu na teren działki nr [...] położonej w S. w celu remontu słupa nr [...] wywoła nieodwracalne skutki wprowadzające ograniczenia przejazdu samochodami ciężarowymi dostarczającymi paszę dla krów i ciągnikami rolniczymi z różnymi maszynami (np. brony). Zaznaczono, że słup nr [...] doprowadza prąd tylko i wyłącznie do budynku, który od kilku lat jest nie użytkowany i jest w nim odcięty prąd. Budynek ten jest w bardzo złym stanie technicznym i nadaje się do rozbiórki. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, dalej jako "p.p.s.a.") sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać w całości lub w części wykonanie zaskarżonego aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeśli w wyniku ich wykonania zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Z przywołanych wyżej przepisów wynika, że instytucja wstrzymania wykonania decyzji administracyjnej ma charakter szczególny, przy czym przesłanki przewidziane w cytowanym przepisie nie mogą podlegać wykładni rozszerzającej. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym podnosi się, że o znacznej szkodzie w rozumieniu art. 61 §3 p.p.s.a., majątkowej albo niemajątkowej, można mówić, jeśli rozmiary szkody wywołanej wykonaniem zaskarżonego aktu administracyjnego są większe niż zwykle wywołane wykonaniem aktu tego rodzaju. Przesłanka spowodowania trudnych do odwrócenia skutków także musi być rozważana z uwzględnieniem specyfiki aktu administracyjnego, którego dotyczy wniosek o wstrzymanie. Odwrócenie skutków wywołanych wykonaniem zaskarżonego aktu musi być trudniejsze niż zwykle w tego rodzaju przypadkach (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 listopada 2007 r., sygn. II OZ 1198/07; dostępne na: http://orzeczenia.nsa.gov.pl, jak i pozostałe powołane poniżej orzeczenia). Trudne do odwrócenia skutki, to takie skutki prawne lub faktyczne, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków. Wskazuje się też, że w art. 61 § 3 p.p.s.a. chodzi o taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, a który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego wartość pieniężna nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu (por. postanowienie NSA z 20 grudnia 2004r., sygn. akt: GZ 138/04). Co istotne, niebezpieczeństwo zaistnienia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków musi wynikać z racjonalnej oceny zakresu, zasad i trybu wykonania aktu w czasie zawisłości skargi w danej sprawie sądowoadministracyjnej (postanowienie WSA w Krakowie z 6 marca 2017 r., II SA/Kr 736/16). Odnosząc powyższe rozważania do rozpoznawanej sprawy, Sąd uznał, że skarżąca nie wykazała zaistnienia przesłanek udzielenia ochrony tymczasowej w postaci wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Nie przedstawiła bowiem w uzasadnieniu wniosku żadnych okoliczności przemawiających za tym, że wykonanie zaskarżonego aktu grozi wyrządzeniem jej znacznej szkody lub wywoła skutki trudne do odwrócenia. Zaskarżoną decyzją nałożono na skarżącą obowiązek udostępnienia spółce T. nieruchomości w celu remontu zniszczonego słupa energetycznego znajdującego się na jej nieruchomości polegającego na: wymianie konstrukcji słupa na słup betonowy typu E, przepięciu przewodów elektroenergetycznych na nowy słup. Uzasadnienie wniosku skarżącej sprowadza się w istocie do kwestionowania prawidłowości wydanej decyzji i jej racjonalności, co nie mieści się w przesłankach wstrzymania wykonania decyzji. Omówione przesłanki nie obejmują także ewentualnych utrudnień dla skarżącej w trakcie wykonywania robót określonych zaskarżaną decyzją. Ochrona tymczasowa, polegająca na wstrzymaniu wykonania decyzji, nie służy bowiem kontroli wykonania zaskarżonej decyzji. Ponieważ, rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu, sąd ma obowiązek brać pod uwagę następstwa jego wykonania nie tylko w kontekście sytuacji strony skarżącej, lecz również uwzględnić sytuację pozostałych stron oraz interes publiczny, wobec konieczności konserwacji omawianego słupa mającej niewątpliwie na celu zapewnienie bezpieczeństwa osób i mienia, uzasadniona jest zatem odmowa udzielenia skarżącej ochrony tymczasowej. Jak wyżej wskazano przesłankami warunkującymi wstrzymanie wykonania aktu nie są jakiekolwiek skutki i jakakolwiek szkoda, ale szkoda i skutki kwalifikowane, tzn. przekraczające normalne następstwa związane z wykonywaniem aktu (por. postanowienia NSA: z 16 września 2015 r., sygn. akt: II GZ 336/15 i z 25 czerwca 2015 r., sygn. akt: II OZ 599/15). Zgodnie ze stanowiskiem Naczelnego Sądu Administracyjnego, które Sąd rozpoznający niniejszą sprawę w pełni podziela, to wnioskodawca, domagając się wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, musi wykazać, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia tym aktem znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Niezbędne jest w związku z tym wskazanie na konkretne okoliczności pozwalające ocenić, czy wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne. Wniosek powinien zawierać spójną argumentację, popartą faktami oraz ewentualnie odnoszącymi się do nich dowodami, które uzasadniają wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Brak przy tym podstaw, aby żądać od sądu poszukiwania argumentów przemawiających za wstrzymaniem wykonania aktu za samą stronę (por. postanowienie NSA z dnia 12 stycznia 2015 r., sygn. akt I OZ 1236/14). Biorąc pod uwagę powyższe, w ocenie Sądu, strona nie wykazała potencjalnego zaistnienia chociaż jednej z przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. Na marginesie należy dodać, że rozpoznanie wniosku o wstrzymanie wykonania aktu nie przesądza ostatecznego rozstrzygnięcia sprawy sądowoadministracyjnej. Zbadanie przez Sąd przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu nie jest bowiem tożsame z oceną legalności tego aktu. Mając powyższe na uwadze, Sąd - na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. - orzekł jak w sentencji.