II SA/Kr 948/13

sygn. akt II SA/Kr 948/13 Kraków, dnia 10 września 2013r. POSTANOWIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Aldona Gąsecka-Duda po rozpoznaniu w dniu 10 września 2013r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J.F. i S.F. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 15 maja 2013r., znak [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki postanawia: oddalić wniosek skarżących o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Niniejsza sprawa została wszczęta wskutek skargi J.F. i S.F. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] maja 2013r., znak [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki. Pismem z dnia 19 sierpnia 2013r. skarżący wnieśli o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Podnieśli, że wyburzenie istniejącej części obiektu spowodowałoby koszty i niemożliwość ponownego odtworzenia. Obiekty, których nakaz rozbiórki dotyczy, nie stanowią zagrożenia dla nikogo. Nieuzasadniony jest zatem pośpiech w wykonywaniu orzeczonej rozbiórki. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zasługiwał na uwzględnienie. W myśl art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm. - oznaczanej dalej jako p.p.s.a.) sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Należy zwrócić uwagę na ugruntowaną już linię orzecznictwa, zgodnie z którą do wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w rozumieniu art. 61 § 3 p.p.s.a., nie jest wystarczające samo twierdzenie strony. Użyte w tym przepisie pojęcia nieostre, tj. niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, wymagają skonkretyzowania w postaci argumentacji strony skarżącej, względnie - gdy okaże się to konieczne - zobrazowania opisanej we wniosku sytuacji za pomocą odpowiednich dokumentów (zob. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 9 maja 2012r., sygn. akt II OZ 358/12, Lex Omega nr 1166174 oraz z dnia 25 kwietnia 2012r., sygn. akt II FSK 921/12, Lex Omega nr 1137672). Ponieważ postępowanie w przedmiocie wstrzymania wykonania decyzji prowadzi do wyłomu od zasady wykonalności aktu administracyjnego, strona powinna precyzyjnie wskazać na zagrożenia płynące z wykonania (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 kwietnia 2012r., sygn. akt II OSK 768/12, Lex Omega nr 1145639). Co równie istotne, okoliczności, które uzasadniają niebezpieczeństwo zaistnienia trudnych do odwrócenia skutków w rozumieniu art. 61 § 3 p.p.s.a., muszą być wykazane w sposób realny, a nie na zasadzie przypuszczenia (tak Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 29 marca 2012r., sygn. akt I OZ 204/12, Lex Omega nr 1145157). Zauważyć też należy, że o przesłance jaką jest niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody można mówić wówczas, jeśli rozmiary szkody wywołanej wykonaniem zaskarżonego aktu administracyjnego są większe niż zwykłe skutki wywołane wykonaniem aktu tego rodzaju (tak Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 24 kwietnia 2012r., sygn. akt II OZ 327/12, Lex Omega nr 1145709). Wnioskodawca powinien zatem w zakresie tej przesłanki wskazać na okoliczności, świadczące o tym, że niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody w wyniku wykonania zaskarżonego aktu jest znaczne i prowadzi do szkody w rozmiarze większym, niż w wypadku normalnego, przeciętnego wykonania aktu administracyjnego danego rodzaju. W niniejszej sprawie skarżący jedynie w ogólnikowy sposób powołali się na koszty, które mogą ponieść w związku z wykonaniem decyzji. Podnieśli też, że ich zdaniem odtworzenie spornych obiektów nie będzie możliwe. Tak sformułowany wniosek nie może być uznany za uzasadniony należycie. Twierdzenie o koniecznych do poniesienia kosztach nie zostało w żaden sposób rozwinięte. Jest jasne, że przymusowe wykonanie rozbiórki zawsze może wiązać się z ponoszeniem kosztów przez zobowiązanego. Z wniosku nie wynika jednak, jakiego rozmiaru szkodę mogą ponieść skarżący z tego tytułu. Brak również podstaw do przyjęcia, aby szkoda, związana z wykonaniem rozbiórki w niniejszej sprawie miała osiągnąć rozmiar większy, niż ma to miejsce w wypadku wykonywania przeciętej rozbiórki obiektu budowlanego. Odnośnie natomiast braku możliwości odtworzenia spornych obiektów nie można podzielić stanowiska skarżących. Ponowne wykonanie obiektu budowlanego – pod warunkiem dochowania wszystkich wymogów, wynikających z przepisów prawa – będzie możliwe tak ze względów technicznych, jak i prawnych. Skutki wykonania rozbiórki nie mogą być zatem uznane za trudne czy nawet niemożliwe do odwrócenia. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia, za podstawę biorąc art. 61 § 3 p.p.s.a.