II SA/Kr 954/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Anna Szkodzińska Sędziowie: WSA Mariusz Kotulski WSA Agnieszka Nawara-Dubiel (spr.) Protokolant: Maciej Żelazny po rozpoznaniu w dniu 21 października 2014 r. na rozprawie sprawy ze skargi A. W. na uchwałę Rady Miasta Krakowa z dnia 12 czerwca 2013 r. nr LXXVI/1105/13 w przedmiocie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru "Ugorek-Wschód" postanawia: zawiesić postępowanie do czasu prawomocnego zakończenia postępowania w sprawie sygn. akt: II SA/Kr 93/14. Sygn. IISA/Kr 954/14 UZASADNIENIE A. W. wniosła skargę na uchwałę Rady Miasta Krakowa nr LXXVI/1105/13 z dnia 12 czerwca 2013r. w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego "Ugorek – Wschód". Zakresem zaskarżenia objęta została działka skarżącej nr [...] obr. [...], położona według ustaleń planu w terenach oznaczonych symbolem ZP.2, natomiast w Studium Uwarunkowań i Kierunków Zagospodarowania Przestrzennego Miasta Krakowa położona w terenach oznaczonych symbolem UP. Zarzuty skargi dotyczą także naruszenia procedury planistycznej i naruszenia właściwości organów. Z urzędu jest Sądowi wiadomym, że skargę na tę samą uchwałę złożyła również Spółdzielnia Mieszkaniowa "[...]" w K.. Skarga obejmowała działkę będącą w użytkowaniu wieczystym spółdzielni nr [...] obr. [...], położoną według ustaleń Studium w obszarach oznaczonych symbolem UP natomiast według ustaleń zaskarżonego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego w obszarach ZP.2. Wyrokiem z dnia 15 kwietnia 2014r. sygn. II SA/Kr 93/14 Wojewódzki Sad Administracyjny w Krakowie stwierdził nieważność zaskarżonej uchwały w części graficznej dotyczącej działki nr [...] obr. [...] w K., stwierdzając, że ustalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego naruszają ustalenia Studium Uwarunkowań i Kierunków Zagospodarowania Przestrzennego Miasta Krakowa. Z uzasadnienia wyroku wynika nadto, że Sąd nie dopatrzył się naruszenia procedury planistycznej w stopniu o którym mowa w art. 28 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Jedyny odmienny (nowy) zarzut zawarty w skardze A. W., który nie był przedmiotem rozważań Sądu w sprawie o sygn. II SA/Kr 93/14, dotyczy "naruszenia właściwości organów oraz naruszenia zasad sporządzania planu" poprzez postanowienia zawarte w § 8 ust. 8 zaskarżonej uchwały. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje. Na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej: p.p.s.a.), Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Wyrokiem z dnia 15 kwietnia 2014r. sygn. II SA/Kr 93/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie orzekł w sprawie uchwały Rady Miasta Krakowa nr LXXVI/1105/13 z dnia 12 czerwca 2013r. w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Ugorek – Wschód. Postępowanie sądowoadministracyjne w sprawie, w której zapadł wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 15 kwietnia 2014r. sygn. II SA/Kr 93/14 nie zostało jeszcze zakończone, albowiem powyższy wyrok nie jest wyrokiem prawomocnym. Skarga w przedmiotowej sprawie (prowadzona pod sygn. II SA/Kr 954/14) dotyczy działki położonej w tym samym obszarze zaskarżonego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (ZP.2) i Studium (UP) co działka SM "[...]" i zasadniczo tożsame są zarzuty skarg w obu sprawach dotyczące naruszenia przez zaskarżoną uchwałę ustaleń Studium Miasta Krakowa. Wobec powyższego celowym jest zawieszenie postępowania sądowoadministracyjnego do czasu prawomocnego zakończenia postępowania w sprawie o sygn. akt II SA/Kr 93/14. Prawomocne rozstrzygnięcie sprawy o sygn. akt II SA/Kr 93/14, obejmującej w zasadniczej części identyczny, niezbędny do rozważenia problem prawny: naruszania lub nienaruszania zaskarżoną uchwałą w zakresie terenu ZP.2 ustaleń Studium - ma wpływ na wynik postępowania sądowoadministracyjnego w sprawie ze skargi A. W.. Należy podzielić stanowisko wyrażone przez Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 24 lutego 2009r, sygn. akt II OSK 181/09, w którym dokonano interpretacji art. 101 ust. 2 ustawy o samorządzie gminnym, że: "Nie można wykluczyć skargi z art. 101 ustawy o samorządzie gminnym na akt prawa miejscowego, w związku z dokonaną już wcześniej oceną legalności tego aktu ze skargi innego podmiotu. Zróżnicowany charakter prawny treści niektórych kategorii aktów prawa miejscowego, w tym zwłaszcza miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego, powoduje, że powaga rzeczy osądzonej, o której stanowi norma art. 101 ust. 2 ustawy o samorządzie gminnym, dotyczy sprawy, w której sąd administracyjny rzeczywiście orzekał i skargę oddalił, z wyłączeniem oceny naruszeń indywidualnych praw poszczególnych podmiotów, a zwłaszcza ewentualnego nadużycia wobec nich władztwa planistycznego gminy. Konsekwencją tego jest związanie sądu orzekającego o legalności aktu prawa miejscowego, po jego wcześniejszej kontroli sądowej ze skargi innego podmiotu, tymi ocenami wyroku oddalającego skargę na ten akt, które odnoszą się do ustaleń dotyczących praw i obowiązków ogółu jego adresatów oraz obowiązek sądu rozpoznania tych zarzutów, które mając charakter indywidualny nie mogły być przedmiotem rozpoznania sądu wcześniej orzekającego o legalności aktu, o którym mowa". Pogląd taki wyraził również NSA w postanowieniu z dnia 21.05.2010r., sygn. akt II OZ 464/10. Zob. także postanowienie NSA z 11.01.2012r., sygn. akt II OZ 1352/11 Tym samym w tej sprawie występuje przesłanka określona w art. 125 § 1 pkt 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi umożliwiająca sądowi administracyjnemu zawieszenie postępowania, ponieważ rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania sądowoadministracyjnego. Zarazem w tej sprawie postępowanie zostanie z urzędu podjęte z chwilą, gdy wyrok z dnia 15 kwietnia 2014r. sygn. II SA/Kr 93/14 stanie się prawomocny. Mając powyższe na uwadze, orzeczono jak w sentencji postanowienia.