II SAB/Kr 227/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Tadeusz Kiełkowski (spr.) Sędziowie : WSA Paweł Darmoń WSA Krystyna Daniel po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 22 stycznia 2019 r. sprawy ze skargi A. M. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla powiatu [...] w [...] w sprawie dotyczącej legalności wieży antenowej na działce nr [...] w miejscowości [...] gmina [...] znak [...] I. zobowiązuje Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla powiatu [...] w [...] do wydania aktu administracyjnego w terminie jednego miesiąca; II. stwierdza, że Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla powiatu [...] w [...] dopuścił się bezczynności, która nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; III. w pozostałym zakresie skargę oddala; IV. zasądza od Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla powiatu [...] w [...] na rzecz skarżącego A. M. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wpłynęła skarga A. M. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K.. Skarżący zarzucił, że organ pomimo prawomocności wyroku WSA w Krakowie z dnia 3 sierpnia 2016 r., sygn. akt II SA/Kr 617/16, nie wydał wbrew ustawowemu obowiązkowi decyzji kończącej postępowanie w przedmiotowej sprawie. Skarżący wniósł o zobowiązanie organu do wydania decyzji w terminie 1 miesiąca od dnia uprawomocnienia się wyroku; stwierdzenie, że bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa; wymierzenie organowi kary oraz zwrot kosztów według normy przypisanych. Skarżący podniósł, że w niniejszej sprawie złożenie skargi jest konieczne, albowiem doszło do podważenia zaufania do organu stojącego rzekomo na straży przestrzegania przepisów między innymi ustawy prawo budowlane, ponieważ organ nie wykonał prawomocnego wyroku i to w sytuacji, w której nielegalny obiekt budowlany jest użytkowany. Ponadto organ pomimo obowiązku nie zajmuje się sprawą, którą na dodatek próbował nieskutecznie zawiesić, pomimo że zagadnienie wstępne nie występuje w niniejszej sprawie, a sam brak akt sprawy nie jest przesłanką zawieszenia w próżni postępowania na czas bliżej nieokreślony. Zdaniem skarżącego bezspornym jest, iż obiekt budowlany w sytuacji, w której inwestor nie skorzystał z możliwości jego legalizowania, winien zostać rozebrany wraz z jego wszystkimi elementami, które nie mogą funkcjonować bez niego. W odpowiedzi na skargę Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla powiatu krakowskiego ziemskiego w K. wniósł o jej oddalenie. Organ wyjaśnił, iż ponownie prowadzi postępowanie administracyjne w sprawie legalności wieży antenowej usytuowanej na działce nr [...] w [...] w związku z wydanym w dniu 3 sierpnia 2016 r. przez WSA w Krakowie wyrokiem, którym uchylono zarówno decyzję organu II instancji, jak i decyzję organu I instancji. Mając na uwadze wskazania sądu administracyjnego, organ podjął działania zmierzające do uzupełnienia materiału dowodowego i prawidłowego ustalenia stanu faktycznego i prawnego sprawy. W pierwszej kolejności organ uznał za konieczne zbadanie przez właściwy organ tj. Wojewodę [...] zgodności z prawem decyzji Wójta Gminy Z. oraz Starosty [...] udzielających pozwolenia na budowę stacji bazowych zrealizowanych na nielegalnym maszcie będącym przedmiotem postępowania. W tym celu skierował do MWINB pismo z dnia 10 lutego 2017 r. z prośbą o rozważenie, w ramach kompetencji wynikających z art. 84b ust. 3 ustawy prawo budowlane, czy istnieją okoliczności uzasadniające wystąpienia do Wojewody w celu wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności w/w decyzji. W dniu 10 marca 2017 postanowieniem nr [...] PINB w K. dla powiatu [...] ziemskiego zawiesił postępowanie do czasu rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego tj. kwestii podstaw do stwierdzenia nieważności decyzji organów architektoniczno-budowlanych. Postanowienie PINB zostało uchylone przez MWINB postanowieniem nr [...] z dnia 18 maja 2017 r. znak [...] Następnie, uwzględniając stanowisko MWINB, PINB pismem z dnia 24 sierpnia 2017 r. wystąpił bezpośrednio do Wojewody [...] z prośbą o dokonanie oceny prawidłowości wydanych decyzji Wójta Gminy Z. oraz Starosty [...] w odniesieniu do przesłanek określonych w art. 156 k.p.a. W odpowiedzi na sygnalizację PINB Wojewoda [...] poinformował w piśmie z dnia 26 października 2017 r., iż brak jest podstaw do wszczęcia z urzędu postępowań w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji o pozwoleniu na budowę stacji bazowych zamontowanych na maszcie. Równolegle do przedstawionych wyżej działań organ dokonywał czynności zmierzających do ustalenia stanu faktycznego sprawy, m.in. dokonał w dniu 31 stycznia 2017 r. kontroli wieży, podczas których nie stwierdzono zmian jej konstrukcji, stwierdzono natomiast zwiększenie ilości anten zamontowanych na wieży. Następnie w związku z przesłanym do Inspektoratu przez Wojewodę [...] w dniu 19 marca 2018 r. zawiadomieniem o wszczęciu postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Starosty [...] z dnia 8 kwietnia 2011 r. z wniosku A. M., organ zawiesił postępowanie postanowieniem z dnia 26 marca 2018 r., znak. [...] Wojewoda [...] na wniosek skarżącego prowadził także postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Wójta Gminy Z. z dnia 4 kwietnia 2002 r. oraz 5 czerwca 2002 r. udzielających pozwolenia na budowę stacji bazowych. Obecnie toczy się postępowanie sądowe przed WSA w Warszawie w sprawie ze skargi A. M. na decyzję GINB z 17 września 2018 r., znak [...], którą utrzymano w mocy decyzję Wojewody [...] z dnia 22 maja 2018 r., znak [...], odmawiającą stwierdzenia nieważności decyzji Starosty [...] z dnia 8 kwietnia 2011 r. MWINB postanowieniem z dnia 13 lipca 2018 r., znak. [...] r., uchylił postanowienie PINB w całości. Na postanowienie MWINB w K. została wniesiona skarga do WSA w Krakowie przez W. J., zatem akta sprawy znajdują się w WSA w Krakowie przy sprawie zarejestrowanej pod sygn. akt II SA/Kr 1266/18. Odnosząc się do zarzutów zawartych w treści skargi, organ podniósł, iż z uwagi na toczące się postępowanie sądowoadministracyjne dotyczące rozpoznania skargi na postanowienie MWINB znak. [...] w sprawie zawieszenia mniejszego postępowania, a co za tym idzie okoliczność przekazania kompletnych akt sprawy do sądu, organ nie pozostaje bezczynny. Zdaniem organu, przed wydaniem decyzji konieczne jest zapewnienie stronom czynnego udziału w postępowaniu poprzez umożliwienie im zapoznania się z aktami i umożliwienie wniesienia wniosków lub zarzutów, co nie jest w chwili obecnej możliwe. W ocenie organu sprawa ma charakter skomplikowany, a z uwagi na specyfikę przedmiotu sprawy, jakim jest nielegalnie zbudowana wieża antenowa, konieczne było zbadanie przez właściwe organy, czy istnieją przesłanki do wyeliminowania z obrotu prawnego ostatecznych pozwoleń na budowę stacji bazowych, zamontowanych na tej wieży. Powyższe ustalenia mają bowiem znaczenie dla określenia przez PINB zakresu ewentualnego nakazu w decyzji, która będzie wynikiem zakończonego postępowania, a także determinują rozstrzygnięcie w kontekście wykonalności ewentualnego obowiązku. Powołane okoliczności powodują, zdaniem organu, iż w chwili obecnej nie pozostaje on bezczynny, a wydanie decyzji byłoby przedwczesne. Z ostrożności organ wskazał, że ewentualna bezczynność organu nie miała charakteru rażącego. Organ wniósł także o oddalenie wniosku o ukaranie organu, z uwagi na okoliczność podejmowania przez organ działań zmierzających do załatwienia sprawy, które były jednakże uzależnione od czynności innych organów, co miało wpływ na ewentualne opóźnienia. Organ podkreślił, iż przy wyznaczaniu terminów załatwiania spraw uwzględnianie być muszą obiektywne okoliczności, w szczególności ilość postępowań prowadzonych przed PINB w K. dla powiatu [...] ziemskiego i związane z tym zadania organu. Obszar działania organu obejmuje cały powiat [...] ziemski, charakteryzujący się dużą intensywnością rozpoczętych procesów budowlanych, które są bądź w realizacji bądź na etapie zakończenia. W inspektoracie zatrudnionych jest 13 inspektorów merytorycznych prowadzących sprawy i dokonujących czynności kontrolnych. W samym tylko roku 2018 zostało wszczętych 427 postępowań w sprawie samowoli budowlanych, 51 postępowań w sprawie stanu technicznego, przeprowadzono 698 kontroli i oględzin. W sumie prowadzono 2139 sprawy, w tym postępowania w sprawie oddania obiektów do użytkowania, zawiadomień o zakończeniu budowy oraz pozostałe sprawy z zakresu kompetencji organów nadzoru budowlanego. Sytuacja kadrowa organu jest trudna z uwagi na dużą fluktuację pracowników i związaną z tym faktem koniecznością szkolenia nowych. Powyższe okoliczności powodują, że sprawy są przekazywane pomiędzy pracownikami, co wymaga dodatkowego czasu na zapoznanie się z dotychczas zgromadzonym materiałem dowodowym i dokonanymi czynnościami. Ponadto z każdym rokiem następuje zwiększenie ilości spraw w organie, co ma rzeczywisty wpływ na ilość i czas podejmowanych przez organ działań. Organ wniósł o uwzględnienie powołanych powyżej okoliczności przy ocenie działań organu, zatem przy ocenie czy zaistniała bezczynność, a jeśli tak to, że nie miała ona charakteru rażącego. Nie można bowiem oceniać podejmowanych przez organ działań w oderwaniu od realiów w jakich funkcjonuje jednostka, na które organ nie ma wpływu, bowiem nawet bardzo dobra organizacja pracy i podziału zadań nie zniweluje ilości spraw wpływających i podlegających rozpatrzeniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył , co następuje: Sprawa została rozpoznana w postępowaniu uproszczonym, bowiem zgodnie z art. 119 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm.) sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. Stosownie do treści art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2018 r. poz. 2107 ze zm.) w zw. z art. 3 § 1 p.p.s.a, sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, stosując środki określone w ustawie. Kontrola sądu obejmuje również orzekanie w sprawach spraw na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1- 4 § 2 art. 3 p.p.s.a. Sąd nie jest przy tym związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, zgodnie z dyspozycją art. 134 § 1 p.p.s.a. Skarga zasługiwała na uwzględnienie. Przedmiotem skargi w rozpatrywanej sprawie, jest bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla powiatu [...] - ziemskiego w K., polegająca na niewydaniu, pomimo ustawowego obowiązku, aktu kończącego postępowanie sprawie. Zgodnie z art. 149 p.p.s.a. Sąd, uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 albo na przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 4 a: 1) zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności; 2) zobowiązuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa; 3) stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania. § 1a. Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa. § 1b Sąd, w przypadku, o którym mowa w § 1 pkt 1 i 2, może ponadto orzec o istnieniu lub nieistnieniu uprawnienia lub obowiązku, jeżeli pozwala na to charakter sprawy oraz niebudzące uzasadnionych wątpliwości okoliczności jej stanu faktycznego i prawnego. § 2 Sąd, w przypadku, o którym mowa w § 1, może ponadto orzec z urzędu albo na wniosek strony o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 lub przyznać od organu na rzecz skarżącego sumę pieniężną do wysokości połowy kwoty określonej w art. 154 § 6. Stan bezczynności organu administracji publicznej występuje wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ nie podjął żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie, ale – mimo istnienia ustawowego obowiązku – nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu lub nie podjął stosownej czynności (por. wyrok WSA w Warszawie z dnia 4 marca 2003 r., IV SAB/Wa 109/07, CBOSA). Co do zasady warunkiem dopuszczalności skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego jest, jak to wynika z przepisu art. 52 § 1 p.p.s.a., wyczerpanie środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed właściwym organem administracji publicznej, przy czym dotyczy to także skargi na bezczynność organu, o której mowa w art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. Artykuł 53 § 2 b p.p.s.a. wyraźnie wskazuje, iż skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu. Skarżący wyczerpał powyższy tryb, co wynika z dokumentu przesłanego przy piśmie z dnia 22 grudnia 2018 r. Zgodnie z art. 35 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r. poz. 2096 ze zm., dalej k.p.a.) organy administracji publicznej obowiązane są załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki. Niezwłocznie powinny być załatwiane sprawy, które mogą być rozpatrzone w oparciu o dowody przedstawione przez stronę łącznie z żądaniem wszczęcia postępowania lub w oparciu o fakty i dowody powszechnie znane albo znane z urzędu organowi, przed którym toczy się postępowanie, bądź możliwe do ustalenia na podstawie danych, którymi rozporządza ten organ (§ 2). Załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej – nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania, zaś w postępowaniu odwoławczym – w ciągu miesiąca od dnia otrzymania odwołania (§ 3). Załatwienie sprawy w postępowaniu uproszczonym powinno nastąpić niezwłocznie, nie później niż w terminie miesiąca od dnia wszczęcia postępowania (§ 3a). Do terminów określonych w przepisach poprzedzających nie wlicza się terminów przewidzianych w przepisach prawa dla dokonania określonych czynności, okresów zawieszenia postępowania oraz okresów opóźnień spowodowanych z winy strony albo z przyczyn niezależnych od organu (§ 5). Z kolei art. 36 § 1 k.p.a. stanowi, że o każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie określonym w art. 35 lub w przepisach szczególnych organ administracji publicznej jest obowiązany zawiadomić strony, podając przyczyny zwłoki i wskazując nowy termin załatwienia sprawy. Ten sam obowiązek ciąży na organie administracji publicznej również w przypadku zwłoki w załatwieniu sprawy z przyczyn niezależnych od organu (§ 2). Wyrokiem z dnia 3 sierpnia 2016 r., sygn. akt II SA/Kr 617/16, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w sprawie ze skargi W. J. oraz [...] Sp. z o.o. z siedzibą w [...] na decyzję nr [...] [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 22 marca 2016r., znak: [...], w przedmiocie nakazu rozbiórki uchylił zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję organu I instancji. Zwrot akt do organu I instancji nastąpił w dniu 7 listopada 2016 r. jak wnika z pisma WINB w K. k. 300 akt administracyjnych. W dniu 28 listopada 2016 r. PINB wydał zawiadomienie o kontynuowaniu postępowania administracyjnego w związku z wydanym 3 sierpnia 2016 r. wyrokiem. W dniu 31 stycznia 2017 r. PINB dokonał kontroli wieży, podczas której nie stwierdzono zmian jej konstrukcji, stwierdzono natomiast zwiększenie ilości anten zamontowanych na wieży. W dniu 10 lutego 2017 r. PINB skierował do MWINB pismo z prośbą o rozważenie, w ramach kompetencji wynikających z art. 84b ust. 3 ustawy prawo budowlane, czy istnieją okoliczności uzasadniające wystąpienia do Wojewody w celu wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności w/w decyzji. W dniu 10 marca 2017 r. postanowieniem nr [...] PINB w K. dla powiatu [...] ziemskiego zawiesił postępowanie do czasu rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego tj. kwestii podstaw do stwierdzenia nieważności decyzji organów architektoniczno-budowlanych. Postanowienie PINB zostało uchylone przez MWINB postanowieniem nr [...] z dnia 18 maja 2017 r. znak [...] Postanowieniem z dnia 30 maja 2017 r. MWINB w K. wyznaczono PINB dodatkowy termin załatwienia sprawy do 2 miesięcy od daty zwrotu akt z tutejszego inspektoratu. PINB pismem z dnia 24 sierpnia 2017 r. wystąpił bezpośrednio do Wojewody [...] z prośbą o dokonanie oceny prawidłowości wydanych decyzji Wójta Gminy Z. oraz Starosty [...] w odniesieniu do przesłanek określonych w art. 156 k.p.a. Postanowieniem z dnia 11 września 2017 r. PINB wyznaczył nowy termin załatwienia sprawy do dnia 31 marca 2018 r. W odpowiedzi na sygnalizację PINB, Wojewoda [...] poinformował w piśmie z dnia 26 października 2017 r., iż brak jest podstaw do wszczęcia z urzędu postępowań w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji o pozwoleniu na budowę stacji bazowych zamontowanych na maszcie. Postanowieniem z dnia 26 marca 2018 r. PINB zawiesił postępowanie w sprawie do czasu stwierdzenia nieważności decyzji Starosty [...] z dnia 8 kwietnia 2011 r. MWINB postanowieniem z dnia 13 lipca 2018 r., znak. [...], uchylił postanowienie PINB w całości. Na postanowienie MWINB w K. została wniesiona skarga do WSA w Krakowie przez W. J.; akta sprawy znajdują się w WSA w Krakowie przy sprawie zarejestrowanej pod sygn. II SA/Kr 1266/18. W ocenie Sądu, termin do załatwienia przedmiotowej sprawy rozpoczął bieg od dnia zwrotu akt do organu I instancji tj. od dnia 7 listopada 2016 r. jak wnika z pisma WINB w K. k. 300 akt administracyjnych. Postanowieniem z dnia 30 maja 2017 r. MWINB w K. wyznaczono PINB dodatkowy termin załatwienia sprawy do 2 miesięcy od daty zwrotu akt z tutejszego inspektoratu. A postanowieniem z dnia 11 września 2017 r. PINB wyznaczył nowy termin załatwienia sprawy do dnia 31 marca 2018 r. W świetle powyższego, zdaniem Sądu, nie ulega wątpliwości, że w przedmiotowej sprawie Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla powiatu [...] – ziemskiego w K. dopuścił się bezczynności – nie załatwił sprawy w terminie ustawowym (termin ten został znacznie przekroczony), w terminie wyznaczonym przez WINB, ani nawet w terminie przez siebie wyznaczonym. Odnośnie argumentu o braku akt w organie w związku z zaskarżeniem postanowienia z dnia 13 lipca 2018 r. Sąd w całości podziela stanowisko wyrażone w wyroku Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w K. z dnia 14 marca 2016 r sygn. akt II SAB/Kr 221/15: "zwłoka organu z załatwieniem sprawy, związana z brakiem dostępu do akt nie stanowi okoliczności usprawiedliwiającej bezczynność. Organ bowiem powinien tak prowadzić postępowanie aby zapewnić sobie dostęp do właściwych akt sprawy, choćby np. poprzez wykonanie ich kopii przed przekazaniem akt w razie takiej konieczności. W przypadku uznania przez organ administracji, że akta sprawy znajdujące się w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym są mu rzeczywiście niezbędne do merytorycznego zakończenia postępowania organ ten powinien wyczerpać wszelkie możliwe środki do uzyskania wyglądu w te akta, w tym np. poprzez zapoznanie się z nimi w siedzibie Sądu lub zrobienia kserokopii niezbędnych dokumentów". Ponieważ w dacie orzekania przez Sąd nie został wydany akt administracyjny, Sąd zobowiązał organ na podstawie art. 149 § 1 p.p.s.a. do wydania w terminie 1 miesiąca aktu administracyjnego, o czym Sąd orzekł w pkt I wyroku. W myśl art. 149 § 1a p.p.s.a. sąd stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Sąd miał na względzie, że rażącym naruszeniem prawa jest stan, w którym bez żadnej wątpliwości i wahań można powiedzieć, bez potrzeby odwoływania się do szczegółowej oceny okoliczności sprawy, że naruszono prawo w sposób oczywisty (por. wyrok NSA z dnia 21 czerwca 2012 r., I OSK 675/12; CBOSA). Rażącym naruszeniem prawa może być m.in. naruszenie zawartych w k.p.a. przepisów o terminach załatwiania spraw. Za rażące naruszenie w/w przepisów można bowiem uznać ich oczywiste niezastosowanie lub zastosowanie nieprawidłowe, jak również nieuzasadnione rodzajem sprawy długotrwałe prowadzenie postępowania, czy też brak jakiejkolwiek aktywności organu (zob. wyrok WSA w Warszawie z dnia 20października 2011 r., I SA/Wa 353/11, wyrok WSA w Poznaniu z dnia 18 sierpnia 2011 r., II SAB/Po 60/10, wyrok WSA w Gdańsku z dnia 11 sierpnia 2011 r., II SAB/Gd 30/11, CBOSA). Ustawa nie reguluje przesłanek takiego orzeczenia. Stwierdzenie zatem, czy bezczynność organu miała charakter rażący, stanowić musi wynik oceny sądowej, nawiązującej do okoliczności sprawy. Mając na względzie ogół okoliczności wynikających z akt sprawy, w tym zreferowane wyżej wyjaśnienia organu zawarte w odpowiedzi na skargę – Sąd uznał, że bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; orzeczenie rażącego naruszenia prawa jest bowiem zastrzeżone jedynie dla najbardziej jaskrawych i niczym nieusprawiedliwionych przypadków długotrwałej bierności organów, a w niniejszej sprawie Sąd nie dopatrzył się znamion takiego przypadku. Z podobnych przyczyn Sąd uznał, że nie ma podstaw do wymierzenia organowi grzywny. Sąd orzekł zatem jak w pkt II i III wyroku na podstawie wyżej powołanych przepisów. O kosztach postępowania Sąd orzekł w pkt IV sentencji wyroku, na podstawie art. 200 p.p.s.a. Kwotę 100 zł stanowi uiszczony wpis od skargi.