II SO/Kr 17/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Krystyna Daniel po rozpoznaniu w dniu 29 listopada 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata R. C. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie z wniosku M. B. postanawia: odmówić przyznania adwokatowi R. C. wynagrodzenia za zastępstwo wykonane na zasadzie prawa pomocy Postanowieniem z dnia 13 sierpnia 2010r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zwolnił skarżącą M. B. od kosztów sądowych i ustanowił dla niej adwokata z urzędu. W dniu 13 października 2010r. do sądu wpłynął wniosek adwokata R. C. o "przyznanie i zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej z urzędu według norm przepisanych". Jednocześnie pełnomocnik poinformował, że nie znalazł podstaw do wniesienia skargi o wznowienie postępowania w sprawie o sygn. akt II OSK 748/09 w przedmiocie której został ustanowiony pełnomocnikiem z urzędu. Na ww. okoliczność sporządził opinię prawną wydaną M. B.. Postanowieniem z dnia 26 października 2010r. Referendarz sądowy WSA w Krakowie odmówił pełnomocnikowi przyznania kosztów nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej w ramach prawa pomocy, bowiem wiosek w tym przedmiocie nie zawierał oświadczenia, o którym mowa w § 20 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.). A. R. C. wniósł sprzeciw na ww. postanowienie, wskazując, że sformułowania, że wnosi o przyznanie i zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy z urzędu według norm przepisanych" wynika jasno, że pomoc prawna nie została opłacona. Pełnomocnik opisał również czynności podjęte w sprawie uzasadniające przyznanie wynagrodzenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek adwokata R. C. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do treści art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej ppsa, wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Zasady przyznawania wynagrodzenia adwokatowi reguluje również rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.). Zgodnie z § 20 tego rozporządzenia wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części. Omawiane oświadczenie jest obligatoryjnym składnikiem wniosku o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej. W doktrynie podkreśla się, iż to oświadczenie nie jest elementem formalnym wniosku, tylko stanowi zasadniczy składnik uzasadnienia tego wniosku (por. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz. B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, 3 wydanie, W-wa 2009, s. 704). Zgodnie z utrwalonym stanowiskiem sądów administracyjnych brak oświadczenia pełnomocnika, o jakim mowa w § 20 rozporządzenia w sprawie opłat za czynności adwokackie wywołuje skutki materialnoprawne, polegające na utracie prawa do wynagrodzenia. Nie stosuje się do niego trybu uzupełnienia jego braków, opisanego w art. 49 ppsa (por. post. NSA z dnia 21 czerwca 2006 r. sygn. akt II FSK 862/05 Lex nr 242945; post. NSA z 25 marca 2009r., sygn. akt II FZ 90/09 niepubl.; wyrok WSA w Gdańsku z dnia 26 października 2005 r. sygn. akt III SA/Gd 373/04, LEX nr 235283). W świetle powyższego należy uznać, że wniosek pełnomocnika z dnia 13 października 2010 r. nie spełnia warunków określonych w cyt. wyżej § 20 rozporządzenia. Zawiera ono jedynie wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, bez oświadczenia, że opłaty te nie zostały uiszczone w całości lub części. Wobec jednoznacznej treści przepisu nie można, jak chce tego pełnomocnik z samego faktu złożenia przedmiotowego wniosku wyinterpretować, że pomoc prawna nie została opłacona. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 250 ppsa w zw. z § 20 rozporządzenia w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, orzeczono jak w sentencji.