III SA/Kr 1019/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Elżbieta Czarny-Drożdżejko po rozpoznaniu w dniu 12 sierpnia 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. J. na postępowanie Wojewody Małopolskiego w przedmiocie postępowania Małopolskiego Urzędu Wojewódzkiego w Krakowie – pismo z dnia 19 kwietnia 2024r., znak OK-I.1412.113.2024 postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia 24 maja 2024 r. J. J. (dalej: skarżący) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie zażalenie na pismo Wojewody Małopolskiego z dnia 7 maja 2024 r o udzielenie wyjaśnień dot. dwóch pism skarżącego z dnia 30 kwietnia 2024r. w przedmiocie postępowania Starosty Powiatu Oświęcimskiego w związku z pismem SGG.6620.5.53.2023.JS. Pismo o wskazanej sygnaturze dotyczy przekazania zażalenia skarżącego przez Starostę Oświęcimskiego do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2022 r., poz. 2492 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości między innymi przez kontrolę wykonywania administracji publicznej, która sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Zakres kontroli działalności administracji publicznej sprawowanej przez sądy administracyjne określa w pierwszym rzędzie art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r. poz. 1634 ze zm., dalej: p.p.s.a.). Ponadto, stosownie do art. 3 § 2a p.p.s.a., sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 k.p.a., a także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 p.p.s.a.). W ocenie Sądu przedmiot wniesionej w niniejszej sprawie skargi nie mieści się w żadnej z kategorii aktów podlegających jurysdykcji sądów administracyjnych. Z poczynionych w związku z wniesioną skargą ustaleń wynika bowiem, że skarżący złożył skargę na pismo Wojewody Małopolskiego z dnia 30 kwietnia 2024r. W piśmie tym organ wezwał w terminie 7 dni do jego sprecyzowania, a więc czy wnosi on skargę, czy też wniosek, a jeżeli skargę to na określeniu na czym polegało postępowanie Starosty Powiatu Oświęcimskiego. Materia skargi złożonej z kolei do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie nakazuje zakwalifikować ją do postępowania uregulowanego działem VIII ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2023 r., poz. 775 ze zm., dalej k.p.a.), zatytułowanym "Skargi i wnioski". Postępowanie skargowe stanowi rodzaj uproszczonego postępowania administracyjnego, w ramach którego realizowane jest zagwarantowane każdemu w Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej prawo składania petycji, skarg i wniosków (art. 63 Konstytucji). Przedmiotem skargi wniesionej zgodnie z art. 227 i nast. k.p.a. może być w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe i biurokratyczne załatwianie sprawy. Postępowanie w sprawie tego typu skarg cechuje się tym, iż nie ma w nim stron postępowania, nie wydaje się rozstrzygnięć adresowanych do skarżącego, jedynie zawiadamia się go o czynnościach wewnętrznych zmierzających do wyjaśnienia okoliczności podniesionych w skardze. Celem tego postępowania jest ocena skutków działania, czy też bezczynności określonych organów, a nie wydawanie wiążących w sprawie rozstrzygnięć. Postępowanie w tym trybie nie kończy się zatem władczym aktem, podlegającym ocenie sądu administracyjnego z punktu widzenia legalności. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem, stronie niezadowolonej z załatwienia skargi na podstawie art. 227 k.p.a., nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego. Sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpoznawania skarg powszechnych w rozumieniu działu VIII k.p.a., a więc związanych z krytyką nienależytego wykonywania zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników (por. postanowienie WSA w Łodzi z dnia 5 lipca 2012 r., sygn. akt II SAB/Łd 74/12, postanowienie NSA z dnia 1 lutego 2007 r. sygn. akt I OSK 395/06, postanowienie NSA z dnia 1 czerwca 2010 r. sygn. akt I OW 30/10, dostępne na stronie internetowej: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Zgodnie z § 8 ust. 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 8 stycznia 2002 r. w sprawie organizacji, przyjmowania i rozpatrywania skarg i wniosków (Dz. U. Nr 5, poz. 46) jeżeli z treści skargi lub wniosku nie można należycie ustalić ich przedmiotu, wzywa się wnoszącego skargę lub wniosek do złożenia, w terminie siedmiu dni od dnia otrzymania wezwania, wyjaśnienia lub uzupełnienia, z pouczeniem, że nieusunięcie tych braków spowoduje pozostawienie skargi lub wniosku bez rozpoznania. Zważyć należy, że powołane rozporządzenie zostało wydane na podstawie delegacji ustawowej zawartej w art. 226 k.p.a. celem uregulowania organizacji, przyjmowania i rozpatrywania skarg i wniosków, o których mowa w Dziale VIII k.p.a. Oznacza to, że zaskarżone pismo zostało podjęte w trybie skarg i wniosków określonych w dziale VIII k.p.a. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 58 §1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.