III SA/Kr 1039/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym : Przewodniczący : Sędzia WSA Halina Jakubiec po rozpoznaniu w dniu 8 sierpnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A Sp. z o.o. w W o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi A Sp. z o.o. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia 17 czerwca 2016 r. Nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej za urządzanie gier na automatach poza kasynem gry p o s t a n a w i a odmówić wstrzymania wykonania decyzji. A Sp. z o. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia 17 czerwca 2016 r. Nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego z dnia [...] 2016 r. nr [...] o wymierzeniu skarżącej spółce kary pieniężnej w wysokości 12 000 zł za urządzanie gier na automatach poza kasynem gry. W skardze Spółka zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Spółka podniosła, że w niniejszej sprawie nie zachodzą jakiekolwiek przesłanki negatywne stojące na przeszkodzie uwzględnieniu tego wniosku, nie istnieje również jakikolwiek przepis prawa powszechnie obowiązującego wyłączający wstrzymanie wykonania przedmiotowej decyzji. Za uwzględnieniem wniosku przemawia brak jednolitego stanowiska Służby Celnej co do charakteru gier na urządzeniach, których dotyczy zaskarżona decyzja, różna praktyka organów w zakresie uzależnienia wydania decyzji od rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego oraz wyroki wojewódzkich sądów administracyjnych stwierdzających zasadność skarg na inne decyzje we wskazanym wyżej przedmiocie. Ponadto wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, bowiem wobec skarżącej Spółki toczy się już szereg postępowań w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej za urządzanie gier poza kasynem gry. W związku z niebagatelną kwotą uiszczoną już przez Spółkę wykonanie decyzji grozi utratą płynności finansowej, co skutkowałoby groźbą jej upadłości, czyli sytuacją, której nie da się już odwrócić nawet w przypadku wygrania przez Spółkę sporu i zwrotu wyegzekwowanego już wcześniej świadczenia. Strona skarżąca ponosi obecnie duże straty nie osiągając planowanych zysków w wyniku zatrzymania przez urzędy celne urządzeń do gier. Uiszczenie kar pieniężnych na obecnym etapie postępowania, kiedy dokonanie zarzuconego czynu nie zostało udowodnione żadnym prawomocnym orzeczeniem, dodatkowo pogorszy sytuację finansową Spółki i będzie niewspółmierne do zaistniałych okoliczności. Na potwierdzenie swojej argumentacji Spółka przytoczyła szereg orzeczeń wojewódzkich sądów administracyjnych wstrzymujących wykonanie decyzji w przedmiocie wymierzenia kar pieniężnych za urządzanie gier poza kasynem gry. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 716) wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże stosownie do art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Istotne z punktu widzenia rozstrzygnięcia w przedmiocie wstrzymania wykonania decyzji jest, iż do wykazania, iż zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w rozumieniu art. 61 § 3 p.p.s.a. nie jest wystarczające samo twierdzenie strony. Użyte w tym przepisie pojęcia nieostre takie jak niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków wymagają skonkretyzowania w postaci argumentacji strony skarżącej (zob. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 9 maja 2012r., sygn. akt II OZ 358/12, Lex Omega nr 1166174 oraz z dnia 25 kwietnia 2012r., sygn. akt II FSK 921/12, Lex Omega nr 1137672). Ponieważ postępowanie w przedmiocie wstrzymania wykonania decyzji prowadzi do wyłomu od zasady wykonalności aktu administracyjnego, strona nie może ograniczyć się w uzasadnieniu wniosku do tak ogólnikowego stwierdzenia, ale musi precyzyjnie wskazać na zagrożenia płynące z wykonania (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 kwietnia 2012r., sygn. akt II OSK 768/12, Lex Omega nr 1145639). Skarżący ma zatem obowiązek wykazać istnienie konkretnych okoliczności pozwalających stwierdzić, że wstrzymanie aktu lub czynności jest zasadne (zob. postanowienie NSA z dnia 17 listopada 2010 r., sygn. akt II FZ 595/10, publ. http://orzeczenia.nsa.gov.pl). W świetle powyższego należy zwrócić uwagę, że skoro zaskarżoną decyzją wymierzono stronie karę pieniężną (12.000 zł), to z uwagi na treść art. 61 § 3 p.p.s.a. uzasadnienie rozpoznawanego wniosku powinno precyzyjnie opisywać aktualną sytuację finansową i majątkową strony skarżącej. Uzasadnienie wniosku powinno przekonywać, że uiszczenie przed rozpoznaniem skargi tej kwoty spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Strona skarżąca tymczasem ograniczyła się do lakonicznych stwierdzeń, że zapłata kary pieniężnej w niniejszej sprawie pogorszy jej kondycję finansową. Ponadto należy zauważyć, iż rodzaj obowiązku nałożonego na skarżącego to jest wymierzenie kary pieniężnej nie wywołuje stanu, który byłby nieodwracalny, skoro chodzi o świadczenie pieniężne, którego spełnienie z natury rzeczy jest odwracalne (por. postanowienie NSA z dnia 28 kwietnia 2009 r., II GZ 80/09 ) W świetle powyższych okoliczności, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.