III SA/Kr 1100/18

|Sygn. akt III SA/Kr 1100/18 | [pic] W Y R O K W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 12 grudnia 2018 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym:, Przewodniczący Sędzia: WSA Halina Jakubiec (spr.), Sędziowie: WSA Janusz Kasprzycki, WSA Barbara Pasternak, Protokolant: Tomasz Famulski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 grudnia 2018 r., sprawy ze skargi K. J. w przedmiocie wznowienia postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 23 marca 2017 r. w sprawie o sygn. akt III SA/Kr 80/17 skargę oddala. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wyrokiem z dnia 23 marca 2017 r. sygn. akt III SA/Kr 80/17 oddalił skargę K. J. (zwanego dalej w skrócie skarżącym) na postanowienie Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia 8 grudnia 2016 r. nr [...] utrzymujące w mocy postanowienie Komendanta Powiatowego Policji z dnia [...] 2016 r. nr [...] o odmowie wydania skarżącemu zaświadczenia żądanej treści. Orzeczenie uprawomocniło się w dniu 16 maja 2017 r. Skarżący zwrócił się do Sądu pismem z dnia 16 października 2018 r., nadanym w placówce pocztowej w dniu 17 października 2018 r. z wnioskiem o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego w opisanej wyżej sprawie zakończonej prawomocnym orzeczeniem. Podniósł, że został przedłożony w ww. sprawie fałszywy dokument, który stwierdzał okoliczności prawne i faktyczne uznane za bezsporne, niemniej nie udowodnione żadnymi dokumentami. Świadczyć o tym ma pismo Komendanta Powiatowego Policji z dnia 12 października 2018 r. [...]. Skarżący wskazał, że "w świetle obecnego świadectwa przedstawionego i wydanego przez Komendanta Powiatowego Policji z dnia 12.10.2018 r. [...]. ww. świadectwo okoliczności w tym świadectwie dla sprawy sądowej i mające znaczenie prawne, okazuje się jawnym fałszem intelektualnym, czyli dowód taki ze strony organu okazał się bezspornie fałszywy, co uzasadnia wznowienie postępowania". Skarżący zakwestionował przy tym twierdzenie organu, że w czasie czynnej służby w ogniwach patrolowo – interwencyjnych w Policji nie pełnił nasłuchu radiowego, to znaczy nie dbał o stałą łączność z dyżurnym jednostki Policji oraz nie nasłuchiwał komunikatów, przez co zaniedbywał obowiązki służbowe. Stwierdzenia te zdaniem skarżącego stoją w sprzeczności z treścią wystawionego przez Komendanta Powiatowego Policji z dnia 17 stycznia 2012 r. znak [...] świadectwa, w którym wskazano, że zakres nasłuchu radiowego jest wpisany w obowiązki służbowe takiej służby. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podnosząc, że w jego ocenie nie zachodzą przesłanki do wznowienia postępowania sądowoadministracyjnego, w szczególności orzeczenie Sądu nie zostało uzyskane za pomocą przestępstwa oraz nie zostały wykryte żadne okoliczności faktyczne lub środki dowodowe, które mogły mieć wpływ na wynik sprawy. Z treści skargi w ocenie organu wynika, że skarżący upatruje podstawy wznowienia w fakcie ujawnienia się okoliczności, iż w trakcie służby pełnił nasłuch radiowy, przy czym w sposób dla organu niezrozumiały skarżący przywołuje na tę okoliczność pismo z dnia 12 października 2018 r. Organ wskazał, że kwestia nasłuchu została wyjaśniona w postępowaniu o wydanie zaświadczenia, zakończonym wydaniem przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wyroku z dnia 23 marca 2017 r. Skarżący w kontrolowanym przez Sąd postępowaniu domagał się wydania zaświadczenia o wykonywaniu obowiązku stałego nasłuchu radiowego w związku z prawem do urlopu dodatkowego. Prawo do urlopu dodatkowego przy pełnieniu służby w warunkach szczególnie uciążliwych między innymi nasłuchu radiowego jednocześnie stanowi podstawę podwyższenia emerytury policyjnej. Organy policji, odmawiając wydania żądanego przez skarżącego zaświadczenia, wyjaśniły, że nasłuch radiowy stanowi jeden z rodzajów trybu pracy przy prowadzeniu korespondencji radiowej w jednostkach organizacyjnych Policji. Ponadto Komendant Powiatowy Policji stwierdził w zaświadczeniu z dnia 13 września 2018 r., że skarżący nie pełnił nasłuchu radiowego oraz, że skarżący miał obowiązek prowadzić łączność radiową ze służbą dyżurną przy pomocy środków łączności na podstawie stosownego zarządzenia Komendanta Głównego Policji. Zaświadczenie to zostało doręczone skarżącemu w dniu 25 września 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Skarga o wznowienie postępowania sądowego zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu z dnia 23 marca 2017 r. sygn. akt III SA/Kr 80/17 nie jest zasadna. Stosownie do przepisu art. 270 stawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.; zwanej dalej p.p.s.a.), w przypadkach przewidzianych w przepisach art. 271-285 w.w. ustawy można żądać wznowienia postępowania, które zostało zakończone prawomocnym orzeczeniem. Wznowienie postępowania jest nadzwyczajnym środkiem prawnym służącym od prawomocnych orzeczeń sądów administracyjnych, ale jednocześnie jest pismem strony w rozumieniu art. 45 p.p.s.a., powinno zatem odpowiadać wymogom określonym w art. 46 p.p.s.a. a ponadto powinno zawierać wszystkie te elementy, które zostały wyszczególnione w art. 279 p.p.s.a. (por. postanowienie NSA z dnia 9 marca 2005 r., I GSK 359/05 - ONSAiWSA 2005, nr 5 poz. 98). Zgodnie z art. 277 p.p.s.a. skargę o wznowienie postępowania wnosi się w terminie trzymiesięcznym. Termin ten liczy się od dnia, w którym strona dowiedziała się o podstawie wznowienia, a gdy podstawą jest pozbawienie możności działania lub brak należytej reprezentacji – od dnia, w którym o orzeczeniu dowiedziała się strona, jej organ lub jej przedstawiciel ustawowy. W świetle powyższych regulacji uznać należy, iż wniesiona przez skarżącego K. J. skarga o wznowienie postępowania sądowego zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu z dnia 23 marca 2017 r. sygn. akt III SA/Kr 80/17 opiera się na ustawowej przesłance wznowienia i została wniesiona w terminie. W ocenie Sądu przedstawioną przez skarżącego argumentację należy zakwalifikować jako "wykrycie nowych okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu", to jest przesłankę określoną w art. 273 § 2 p.p.s.a. Odnosząc się natomiast do kwestii dochowania terminu do wniesienia skargi, początek trzymiesięcznego terminu należy liczyć od pozyskania przez skarżącego wiedzy o treści pisma Komendanta Powiatowego Policji z dnia 12 października 2018 r. nr [...]. Skarga została wniesiona w dniu 17 października 2018 r., zatem termin należy uznać za zachowany. Wskazać należy, że sformułowanie podstawy wznowienia w sposób odpowiadający przepisom p.p.s.a. nie oznacza, że skarga opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. W ocenie Sądu w rozpatrywanym przypadku powołana przez skarżącego podstawa wznowienia nie występuje. Podstawy skargi o wznowienie postępowania zostały w ustawie o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wyliczone taksatywnie i można je podzielić na trzy grupy: 1) przyczyny nieważności (art. 271); 2) właściwe przyczyny restytucyjne (art. 273); 3) orzeczenie TK o niezgodności aktu normatywnego, na podstawie którego zostało wydane orzeczenie, z Konstytucją RP, umową międzynarodową lub z ustawą, lub rozstrzygnięcie organu międzynarodowego działającego na podstawie umowy międzynarodowej ratyfikowanej przez Rzeczpospolitą Polską (art. 272). Zgodnie z przepisem art. 273 § 2 p.p.s.a można żądać wznowienia w razie późniejszego wykrycia takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu. Skarżący powołał się na wynikające z pisma Komendanta Powiatowego Policji z dnia 12 października 2018 r. nr [...]. W twierdzenia, iż nie wykonywał obowiązków nasłuchu radiowego i przyjął, że zawarte w nim informacje stanowią nowe okoliczności faktyczne a jednocześnie w ocenie skarżącego stanowią "fałsz intelektualny". Wskazać należy, że wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego na tle art. 273 § 2 p.p.s.a. uzasadniają tylko te przesłanki, które jako okoliczności faktyczne lub środki dowodowe, odnoszą się do postępowania sądowoadministracyjnego, mogąc mieć wpływ na jego wynik, a nie dotyczą postępowania podatkowego (administracyjnego), w którym ostatecznie rozstrzygnięto co do istoty sprawę administracyjną (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 lutego 2017 r. sygn. akt I FSK 1121/16, Lex nr 2273295). Ponadto podstawą wznowienia postępowania, o której mowa w art. 273 § 2 p.p.s.a., mogą być tylko takie okoliczności faktyczne i dowody, które istniały już przed zakończeniem sprawy sądowoadministracyjnej, w której ma nastąpić wznowienie postępowania. Środki dowodowe powstałe po wydaniu prawomocnego orzeczenia w sprawie nie stanowią postawy do wznowienia postępowania (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 1 lutego 2018 r., sygn. akt II FSK 1918/17, Lex nr 2450529). Przywołane przez skarżącego okoliczności stanowiące w jego ocenie podstawę wznowieniową należy ocenić jako związane stricte z postępowaniem administracyjnym dotyczącym wydania zaświadczenia o wykonywaniu obowiązku stałego nasłuchu radiowego, kontrolowanym przez Sąd w postępowaniu prowadzonym pod sygnaturą III SA/Kr 80/17. Skarżący w istocie podjął się polemiki z rozstrzygnięciem organu, który odmówił mu wydania zaświadczenia o żądanej treści polegającej na stwierdzeniu, że wykonywał obowiązek stałego nasłuchu radiowego, co miało mieć znaczenie dla uzyskania prawa do urlopu dodatkowego a następnie do podwyższenia emerytury policyjnej. Brak związku tych okoliczności z zakończonym prawomocnie postępowaniem sądowym uzasadnia twierdzenie, że skarga o wznowienie postępowania jest niezasadna i podlega oddaleniu na podstawie przepisu art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.