III SA/Kr 1167/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Maria Zawadzka po rozpoznaniu w dniu 15 grudnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata P. K. o przyznanie wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy w sprawie ze skarg G. P. na decyzje Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 31 maja 2012 r., nr [...], z dnia 31 maja 2012 r., nr [...], z dnia 28 maja 2012 r., nr [...], z dnia 28 maja 2012 r. nr [...], z dnia 4 czerwca 2012 r., nr [...], z dnia 4 czerwca 2012 r., nr [...], w przedmiocie zasiłku celowego postanawia: przyznać od Skarbu Państwa - Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie adwokatowi P. K., wykonującemu zawód w Kancelarii Adwokackiej przy [...] w B, kwotę 2520 zł (słownie: dwa tysiące pięćset dwadzieścia złotych) tytułem wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy w postępowaniu pierwszoinstancyjnym oraz w związku ze sporządzeniem i wniesieniem odpowiedzi na skargę kasacyjną organu od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie 17 kwietnia 2013 r. sygn. akt. III SA/Kr 1167/12, a także za udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, podwyższoną o obowiązującą stawkę podatku od towarów i usług. W dniu 7 września 2015 r. adw. P. K. złożył wniosek o przyznanie kosztów pomocy prawnej świadczonej z urzędu, w treści którego domagał się przyznania na swoją rzecz kosztów pomocy prawnej świadczonej z urzędu w postępowaniu pierwszoinstancyjnym oraz ze skargi kasacyjnej oświadczając, że koszty te nie zostały dotychczas pokryte w jakiejkolwiek części. Dla ustanowionego dla skarżącego adwokata, którego Okręgowa Rada Adwokacka wyznaczyła w osobie P. K., za czynności podjęte w postepowaniu pierwszoinstancyjnym zostało przyznane wynagrodzenie w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 17 kwietnia 2014 r., sygn. akt III SA/Kr 1167/12. Wyrok ten jednak został zaskarżony w całości, w konsekwencji czego Naczelny Sąd Administracyjny, wyrokiem z dnia 9 kwietnia 2015 r., sygn. akt I OSK 2404/13 uchylił ww. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie. Jednocześnie adw. P. K. po doręczeniu skargi kasacyjnej organu od wyroku tutejszego sądu sporządził w imieniu skarżącego i wniósł w terminie odpowiedź na skargę kasacyjną. W sporządzonej odpowiedzi na skargę kasacyjną wyznaczony adwokat sformułował wniosek o zasądzenie na jego rzecz kosztów pomocy prawnej świadczonej z urzędu w postępowaniu ze skargi kasacyjnej, oświadczając jednocześnie że koszty te nie zostały dotychczas pokryte w jakiejkolwiek części. Wyznaczony adwokat zapewnił także stronie reprezentację na rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w dniu 9 kwietnia 2015 r. Postanowieniem z dnia 30 października 2015 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie przyznał adw. P. K. kwotę w wysokości 1080 zł za sporządzenie i wniesienie odpowiedzi na skargę kasacyjną organu od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie 17 kwietnia 2013 r. sygn. akt. III SA/Kr 1167/12 oraz za udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, podwyższoną o obowiązującą stawkę podatku od towarów i usług. Od powyższego postanowienia adw. P. K. wniósł skutecznie sprzeciw. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje. Stosownie do treści art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.2002.153.1270) wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Zasady te precyzuje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U. 2002.163.1348) określając czynności, stawki minimalne i szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, udzielnej przez adwokata ustanowionego z urzędu (§ 1 rozp.) Zgodnie z § 20 powołanego rozporządzenia wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty te nie zostały zapłacone w całości lub części. W realiach rozstrzyganego przypadku należy przyjąć, że zostało ono złożone przez adwokata. W niniejszej sprawie adwokat został ustanowiony pełnomocnikiem skarżącego przed wydaniem przez Sąd I instancji wyroku w sprawie. Następnie pełnomocnik sporządził i wniósł odpowiedź na skargę kasacyjną organu od orzeczenia wydanego w pierwszej instancji. Wyrok Sądu I instancji z 17 kwietnia 2013 r. został w całości uchylony przez NSA wyrokiem z dnia 9 kwietnia 2015 r., sygn. akt I OSK 2404/13. Pełnomocnik skarżącego zapewnił też reprezentację skarżącego na rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w dniu 9 kwietnia 2015 r. Na mocy § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia, w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w innej sprawie stawka minimalna wynosi 240 zł. A zatem wobec faktu, że w niniejszej sprawie połączone zostało do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia 6 spraw zakończonych decyzjami administracyjnymi, kwotę 240 zł należało pomnożyć przez 6 co dało kwotę 1440 zł, tytułem wynagrodzenia za pomoc prawną świadczoną z urzędu w postępowaniu przed sądem pierwszej instancji. Odnośnie czynności podjętych przez pełnomocnika w dalszym toku postepowania stwierdzić należy, że stosownie do § 18 ust. 1 pkt 2 lit. a i c rozporządzenia stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej oraz udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym - 75% stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli w drugiej instancji nie prowadził sprawy ten sam adwokat - 100% tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł i za udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym - 50% stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy w drugiej instancji ten sam adwokat, nie sporządził i nie wniósł kasacji - 75% tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. Jednocześnie Sąd nadmienia, że w uchwale z dnia 19 listopada 2012 r. sygn. akt. II FPS 4/12 Naczelny Sąd Administracyjny w składzie siedmiu sędziów stwierdził, że odpowiedź na skargę kasacyjną, o której mowa w art. 179 P.p.s.a. jest pismem procesowym strony, która nie wniosła skargi kasacyjnej. Mimo, że pismo to nie podlega szczególnym rygorom poza wskazanymi w art. 49 p.p.s.a., jej autor, profesjonalny pełnomocnik, powinien w terminie jaki zakreślił mu ustawodawca, ustosunkować się do żądań zawartych w skardze kasacyjnej, podnosić zarzuty i argumenty przeciwko podstawom kasacyjnym i ich uzasadnieniu. Zatem swym charakterem odpowiedź na skargę kasacyjną najbardziej zbliżona jest do czynności sporządzenia i wniesienia skargi kasacyjnej. W związku z tym przyjąć należy, że za sporządzenie i wniesienie odpowiedzi na skargę kasacyjną profesjonalnemu pełnomocnikowi przysługuje opłata (stawka minimalna) jak za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej. Skoro zaś w realiach niniejszej sprawy wyznaczony adwokat w ramach postępowania kasacyjnego sporządził i wniósł w terminie odpowiedź na skargę kasacyjną organu a także zapewnił stronie reprezentację na rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, to należy mu się za to opłata w wysokości 180 zł stosownie do § 18 ust. 1 pkt. 2 lit. a), gdyż kwota ta odpowiada 75% stawki określonej w § 18 ust. 1 pkt. 1 lit. c). Uwzględniając, że w realiach rozstrzyganego przypadku, sprawy zostały połączone do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia ustaloną opłatę należało zwielokrotnić do kwoty 1080 zł (z wyliczenia 180 x 6 =1080). Jakkolwiek połączone do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy wykazują znaczne podobieństwo stanu prawnego oraz zbieżność przedmiotową, to jednak w takich przypadkach zdaniem NSA nie mogą być traktowane jak sprawa pojedyncza (por. wyrok NSA z 6.11.2009 r. I OSK 392/09 oraz postanowienie WSA w Krakowie z 30.03.2010 r. III SA/Kr 635/08). Połączenie oddzielnych spraw w celu ich łącznego rozpoznania lub także rozstrzygnięcia nie oznacza bowiem, że takie połączenie tworzy z tych spraw jedną nową sprawę a tylko jest podyktowane względami technicznymi oraz ekonomią procesową. To zaś nie pozbawia połączonych spraw ich odrębności oraz nie zmienia faktu, że łącznie rozpoznawane i rozstrzygane sprawy są nadal samodzielnymi sprawami (por. H. Knysiak-Molczyk komentarz do art. 111 Lex Polonica oraz wyrok NSA z 1.04.2010 r. II OSK 2060/09 a także postanowienie NSA z 10.06.2008 r. II FZ 231/08). Z powyższego wynika, że kwota wynagrodzenia należnego dla pełnomocnika skarżącego, świadczącego pomoc prawną z urzędu, przed sądami obu instancji wynosi 2520 zł. Na mocy § 2 ust. 3 cytowanego rozporządzenia ustalona opłata ulega powiększeniu o obowiązującą stawkę podatku od towarów i usług. Mając powyższe na uwadze Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia na podstawie cytowanych wyżej przepisów.