III SA/Kr 1184/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Janusz Bociąga WSA Dorota Dąbek (spr.) Sędziowie WSA Maria Zawadzka Protokolant Monika Wójcik po rozpoznaniu w dniu 16 grudnia 2014 r. na rozprawie wniosku K. C. o dopuszczenie do udziału w charakterze uczestnika postępowania w sprawie ze skargi Wojewody na zarządzenie Wójta Gminy C z dnia 26 kwietnia 2013 r.nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia konkursu na dyrektora Zespołu Szkół w L postanawia odmówić K. C. dopuszczenia do udziału w sprawie w charakterze uczestnika postępowania. postanowienia WSA w Krakowie z dnia 16 grudnia 2014r. W dniu [...] 2013r. Wójt Gminy C wydał zarządzenie Nr [...], którym zatwierdził konkurs na dyrektora Zespołu Szkół w L. Zarządzenie zostało wydane na podstawie art. 36a ustawy z dnia 7 września 1991r. o systemie oświaty (Dz. U. z 2004r. nr 256, poz. 2572 z późn. zm.) i § 8 ust. 2 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 8 kwietnia 2010r. w sprawie regulaminu konkursu na stanowisko dyrektora publicznej szkoły lub publicznej placówki oraz trybu pracy komisji konkursowej (Dz. U. nr 60, poz. 373 z późn. zm.) w zw. z art. 30 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001r. nr 142, poz. 1591 z późn. zm.). Pismem z dnia 24 czerwca 2014r. Wojewoda wniósł skargę na powyższe zarządzenie Wójta Gminy C, domagając się stwierdzenia jego niezgodności z prawem. Zaskarżonemu zarządzeniu Wojewoda zarzucił naruszenie prawa, w tym w szczególności niezastosowanie § 8 ust. 2 pkt 4 w zw. § 4 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 8 kwietnia 2010r. w sprawie regulaminu konkursu na stanowisko dyrektora publicznej szkoły lub publicznej placówki oraz trybu pracy komisji konkursowej i zatwierdzenie konkursu na dyrektora szkoły, mimo nieprawidłowości w pracach komisji konkursowej, które miały wpływ na wynik konkursu, co doprowadziło do utrzymania jego niezgodnego z prawem wyniku, a co za tym idzie wydania zaskarżonego zarządzenia. Organ nadzoru stwierdził, iż do konkursu na stanowisko dyrektora szkoły został dopuszczony kandydat, który nie spełniał wymagań jakie stawiano kandydatom na to stanowisko, a określonym w ogłoszeniu o konkursie. Wojewoda wyjaśnił, że J. R. w dacie przedkładania oferty, a także dacie przeprowadzenia konkursu przez komisję nie legitymował się dokumentem potwierdzającym fakt nadania stopnia nauczyciela dyplomowanego mimo, że z treści § 1 i § 2 ogłoszenia wyraźnie wynikał wymóg przedłożenia takiego dokumentu. J. R. przedłożył jedynie zaświadczenie wydane przez Kuratorium Oświaty z dnia 3 lipca 2003r. Nr [...], z którego wynikało, że Komisja Kwalifikacyjna powołana przez Kuratora oświaty stwierdza, iż J. R. po przeprowadzeniu postępowania kwalifikacyjnego uzyskał w dniu 3 lipca 2003 r. akceptację Komisji Kwalifikacyjnej. W ocenie organu nadzoru, dokument ten bynajmniej nie świadczył o nadaniu J. R. stopnia nauczyciela dyplomowanego. Zdaniem Wojewody, skoro J. R. nie przedstawił aktu nadania mu stopnia nauczyciela dyplomowanego to zachodzi uzasadniona wątpliwość, czy takowy stopień został mu w ogóle kiedykolwiek nadany. W związku z powyższym organ nadzoru uważa, że komisja konkursowa nie powinna była w ogóle dopuszczać J. R. do dalszego postępowania konkursowego. Wojewoda stwierdził zatem, iż przeprowadzony konkurs na stanowisko dyrektora Zespołu Szkół w L był nieważny z uwagi na w/w nieprawidłowości, które miały istotny wpływ na jego wynik, a zatem Wójt Gminy C winien był go unieważnić i zarządzić ponowne jego przeprowadzenie. Skoro jednak Wójt Gminy C zatwierdził nieważny konkurs, to zdaniem Wojewody, zasadne jest stwierdzenie nieważności zaskarżonego zarządzenia. W odpowiedzi na skargę Wójt Gminy C wniósł o oddalenie skargi. Wójt Gminy C wskazał, iż w § 1 ogłoszenia o konkursie wskazano, że kandydat ma być nauczycielem mianowanym lub dyplomowanym, spełniającym łącznie podane szczegółowo wymagania. Podejmując zatem uchwałę nr [...] z dnia 15 kwietnia 2013r. o dopuszczeniu kandydata J. R. do konkursu komisja konkursowa wzięła pod uwagę fakt, że posiada on stopień nauczyciela mianowanego co wynika z dokumentów przedłożonych przez tego kandydata do konkursu, tj. karty oceny pracy z dnia 16 maja 2008r. i zaświadczenia o zatrudnieniu z dnia 2 kwietnia 2013r. Zdaniem Wójta Gminy, treść tych dokumentów dowodzi, że J. R. w dniu posiedzenia komisji konkursowej był nauczycielem o stopniu nauczyciela mianowanego, czyli spełniał minimalną przesłankę dopuszczenia go do konkursu. Potwierdza to również zaświadczenie z dnia 3 lipca 2003r. wydane przez Kuratorium Oświaty o uzyskaniu akceptacji Komisji Kwalifikacyjnej na stopień nauczyciela dyplomowanego. Wójt Gminy C dodał, że w dacie dopuszczenia do konkursu, jak też w dacie wydania zaskarżonego zarządzenia, J. R. posiadał akt nadania nauczyciela dyplomowanego. Przed wydaniem tego zarządzenia J. R. pismem z dnia 19 kwietnia 2013r. złożył wyjaśnienia, w których wskazał, że w jego aktach osobowych znajduje się kserokopia aktu nadania stopnia nauczyciela dyplomowanego, na której znajduje się odręcznie wpisana przez pracownika administracji szkoły data "XI 2003" oraz jego podpis. Wójt Gminy stwierdził, iż na tej kserokopii brak było potwierdzenia odbioru, co wskazuje na brak doręczenia J. R. tego dokumentu. W związku z powyższym J. R. pismem z dnia 17 kwietnia 2013r. zwrócił się do Kuratora Oświaty z prośbą o wydanie duplikatu aktu nadania stopnia aktu nadania nauczyciela dyplomowanego, który został wydany w dniu 23 kwietnia 2013r. Wójt Gminy podkreślił, iż przed zatwierdzeniem konkursu na dyrektora Zespołu Szkół w L dokument w postaci aktu nadania nauczyciela dyplomowanego J. R. znajdował się w Urzędzie Gminy w C. Za nieprawdziwe Wójt Gminy uznał twierdzenia Wojewody, że uwierzytelnioną kopię zaskarżonego zarządzenia organ nadzoru wraz z kompletem dokumentacji związanej z przeprowadzeniem konkursu na Dyrektora Zespołu Szkół w L otrzymał po kilku pisemnym interwencjach dopiero w dniu 2 kwietnia 2014r. Wójt Gminy wyjaśnił, iż wezwanie z dnia 22 stycznia 2014r. wpłynęło na dziennik podawczy Urzędu Gminy w C w dniu 24 stycznia 2014r. Wójt Gminy C pismem z dnia 20 lutego 2014r., działając w oparciu o art. 36 § 1 kpa, przedłużył termin do udzielenia odpowiedzi do dnia 31 marca 2014r. i pismem z dnia 31 marca 2014r. zostały przesłane żądane wyjaśnienia wraz z kompletną dokumentacją. Wójt Gminy podkreślić, że sprawa przeprowadzenia postępowania konkursowego na Dyrektora Zespołu Szkół w L była już przedmiotem oceny Wydziału Prawnego i Nadzoru Urzędu Wojewódzkiego, który w tym czasie nie podjął żadnych działań. Wójt Gminy C stwierdził, iż okoliczność, że J. R. posiadał zaświadczenie o uzyskaniu akceptacji komisji kwalifikacyjnej z dnia 3 lipca 2003r. przesądzała o tym, że posiadał on akt nadania stopnia nauczyciela dyplomowanego. Powyższe wynika z treści § 7 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 3 sierpnia 2000r. w sprawie uzyskiwania stopni awansu zawodowego przez nauczycieli (Dz. U. nr 70, poz. 825 z późn. zm.), obowiązującego w dacie posiedzenia Komisji Kwalifikacyjnej Kuratorium Oświaty. Wójt Gminy C dodał, że postępowanie przed Wojewodą zostało zainicjowane przez M. P., która pozostaje w konflikcie z obecnym dyrektorem Zespołu Szkół w L J. R., a podłożem tego konfliktu są m.in. problemy z przekazaniem kompletu dokumentacji po ustaniu powierzenia stanowiska M. P. z dniem 31 sierpnia 2013r. W przedmiotowej sprawie prowadzone jest przez Prokuraturę Rejonową śledztwo z art. 276 kk i z art. 231 § 1 kk, sygnatura [...]. Ponadto Wójt Gminy wskazał, iż M. P. prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego, Wydział Karny Sekcja do spraw Wykroczeniowych i Karnych Uproszczonych z dnia 18 września 2013r., sygn. akt [...] została uznana winną wykroczenia w związku z naruszeniem Kodeksu pracy, ustawy o ZFŚS oraz ustawy o związkach zawodowych. Wójt Gminy C wskazał, iż M. P. jest osobą konfliktową, agresywną, komunikującą się z podwładnymi za pomocą przekleństw, obelg i wulgaryzmów językowych. Natomiast J. R. wykonuje bez zastrzeżeń swoje obowiązki jako Dyrektor Zespołu Szkół w L. Wójt Gminy C uważa zatem, iż decyzja, na podstawie której Wójt Gminy C zatwierdził konkurs na Dyrektora Zespołu Szkół w L i powierzył stanowisko J. R. była słuszna, co potwierdza dodatkowo fakt uznania M. P. winną za czyny określone w wyroku przez Sąd Rejonowy we wrześniu 2013r., a które były poruszane na posiedzeniu Komisji Konkursowej w kwietniu 2013r. Pismem z dnia 7 sierpnia 2014r. M. P. wniosła o dopuszczenie jej do udziału w niniejszym postępowaniu sądowym. Swój wniosek M. P. uzasadniła tym, że sprawa dotyczy bezpośrednio jej osoby, a udział w tym postępowaniu leży niewątpliwie w jej interesie, gdyż od samego początku kwestionowała konkurs na dyrektora w Zespole Szkół w L, do którego dopuszczono kandydata, który w ofercie konkursowej nie złożył wszystkich wymaganych rozporządzeniem Ministra Edukacji Narodowej w sprawie regulaminu konkursu na stanowisko dyrektora publicznej szkoły lub publicznej placówki oraz trybu pracy komisji konkursowej dokumentów. M. P. dodała, że po zaskarżeniu konkursu spotkała się z szykanami m.in. odebrano jej dodatek motywacyjny (mimo, że jej działania jako dyrektora przynosiły dobre rezultaty), skierowano przeciwko niej wniosek do Prokuratury Rejonowej o rzekome niszczenie dokumentów, poświadczenie nieprawdy, zawieranie szkodliwych umów, a wreszcie wypowiedziano jej umowę o pracę. M. P. zarzuciła, że urzędnicy Gminy C postępowali wbrew art. 225 § 1 Kpa, zaś ona sama była eliminowana tylko dlatego, że śmiała wykazać nieznajomość prawa, matactwo i kombinatorstwo. M. P. uważa, że posiadana przez nią wiedza oraz dokumenty dotyczące zaskarżonego zarządzenia z pewnością będą pomocne w toczącym się postępowaniu. Pismem z dnia 7 września 2014r. wniosek o dopuszczenie do udziału w toczącym się postępowaniu sądowym złożyła również K. C., która podała, iż jest rodzicem i członkiem komisji i od początku kwestionowała konkurs na dyrektora w Zespole Szkół w L. K. C. stwierdziła, że pomimo sprzeciwu jej oraz innych członków w sposób nieuprawniony dopuszczono do dalszego postępowania kandydata, który w ofercie konkursowej nie złożył wszystkich wymaganych dokumentów. Dopiero po jej kilku interwencjach oraz interwencji przedstawicieli Kuratorium Oświaty przewodniczący komisji odnotował ten fakt w protokole posiedzenia komisji. Ponadto K. C. uważa, że J. R. przedstawił gorszą prezentację, której realizacja nic nowego nie wniesie. Wskazała, że skierowano przeciwko niej wniosek do Prokuratury Rejonowej o rzekome niszczenie dokumentów, poświadczenie nieprawdy, zawieranie szkodliwych umów. Zdaniem K. C., urzędnicy Gminy C i "nowy" dyrektor postępowali wbrew art. 225 § 1 Kpa, zaś ona sama była ośmieszana tylko dlatego, że śmiała wykazać nieznajomość prawa, matactwo i kombinatorstwo. K. C. uważa, że jej wiedza oraz posiadane przez nią dokumenty będą pomocne w toczącym się postępowaniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Wniesiony w niniejszej sprawie wniosek K. C. o dopuszczenie do udziału w sprawie w charakterze uczestnika nie jest uzasadniony. Art. 33 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm., zwanej dalej p.p.s.a.) przewiduje, że udział w charakterze uczestnika może zgłosić osoba, która nie brała udziału w postępowaniu administracyjnym, jeżeli wynik tego postępowania dotyczy jej interesu prawnego. Z powyższego przepisu wynika, że dopuszczona do udziału w postępowaniu sądowym może być osoba, która nie brała udziału w postępowaniu administracyjnym i nie była adresatem zaskarżonego skargą aktu, jeżeli wykaże wpływ wyniku tego postępowania na własne materialne prawa lub obowiązki. Wnosząc o dopuszczenie do udziału w sprawie podmiot powinien zatem wykazać, że wynik postępowania administracyjnego dotyczy interesu prawnego tego podmiotu. W orzecznictwie sądowym i doktrynie podkreśla się, że o tym, czy wnioskodawca ubiegający się o udział w postępowaniu sądowoadministracyjnym ma interes prawny w danej sprawie, decyduje norma prawa materialnego, na której oparto zaskarżony do sądu akt, a nie interes faktyczny (zob. wyrok NSA z dnia 15 kwietnia 1993 r., I SA 1719/92, OSP 1994, z. 10, poz. 199, z aprobującą glosą P. Kucharskiego). Stwierdzenie istnienia interesu prawnego wymaga ustalenia związku o charakterze materialnoprawnym między obowiązującą normą prawą a sytuacją prawną konkretnego podmiotu, polegającego na tym, że akt stosowania tej normy może mieć wpływ na sytuację prawną tego podmiotu w zakresie prawa materialnego. Od tak pojmowanego interesu prawnego należy odróżnić interes faktyczny czyli sytuację, w której dany podmiot jest wprawdzie bezpośrednio zainteresowany rozstrzygnięciem sprawy administracyjnej, nie może jednak tego zainteresowania poprzeć przepisami prawa mogącymi stanowić podstawę skierowanego żądania w zakresie podjęcia stosownych czynności przez organ administracji. Interes prawny winien być aktualny i realny. Aktualność interesu prawnego oznacza, że nadaje się on do urzeczywistnienia w danej sytuacji faktycznej i prawnej, jego realność zaś oznacza, że powinien on istnieć w dacie stosowania norm. O interesie prawnym osobistym, własnym i indywidualnym można mówić, gdy przypisać go można do zindywidualizowanego podmiotu w tym znaczeniu, że akt prawny wpływa na jego sytuację prawną (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4 lutego 2011 r., sygn. akt II OZ 18/11; także z dnia 3 września 2014 r., II OZ 783/14, dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych). W niniejszej sprawie wnioskodawczyni K. C. uzasadniając swój wniosek o dopuszczenie jej do udziału w sprawie powołuje się na okoliczności, które należy zakwalifikować jako interes faktyczny do uczestniczenia w przedmiotowej sprawie, nie poparty interesem prawnym. Była ona członkiem komisji konkursowej i jest rodzicem dziecka uczęszczającego do szkoły, w której procedura wyłaniania dyrektora odbywała się w postępowaniu konkursowym, co do którego zapadło zaskarżone zarządzenie Wójta Gminy C zatwierdzające konkurs. Zdaniem Sądu, wynik postępowania w żaden sposób nie dotyczy praw i obowiązków wnioskodawczyni. Wnioskodawczymi nie była kandydatem w tym postępowaniu konkursowym, akt zatwierdzający konkurs pozostaje zatem bez wpływu na jej interes prawny. Rozstrzygnięcie zawarte w zakwestionowanym zarządzeniu zatwierdzającym konkurs nie jest władczym rozstrzygnięciem organu administracji publicznej wpływającym na interes prawny K. C. Przedmiot tego postępowania dotyczy jedynie praw uczestniczących w tym postępowaniu konkursowym M. P. i J. R., gdyż tylko praw tych osób dotyczył wynik postępowania konkursowego. Wnioskodawczyni K. C. nie wykazała zatem istnienia interesu prawnego do uczestniczenia w tym postępowaniu. Z tego względu, uznając wniosek K. C. za nieuzasadniony, Sąd odmówił jej dopuszczenia do udziału w postępowaniu sądowym na prawach strony, działając na podstawie art. 33 § 2 p.p.s.a., orzekając jak w sentencji.