III SA/Kr 1252/11

PostanowienieWSA w Krakowie2012-01-27

Skład orzekający: Janusz Kasprzycki

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy uchybienie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi spowodowane pomyłką pracownika skarżącego w zaadresowaniu przesyłki, może być uznane za brak winy strony w rozumieniu art. 86 § 1 PPSA?
Ratio decidendi
Sąd odmówił przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi, uznając, że pomyłka pracownika skarżącego w zaadresowaniu przesyłki do sądu nie wyłącza winy strony. Powierzenie czynności innej osobie wiąże się z ponoszeniem ryzyka związanego z jej zachowaniem, a kryterium braku winy wymaga szczególnej staranności, której niedochowanie, nawet w stopniu lekkiego niedbalstwa, uniemożliwia przywrócenie terminu.
Stan faktyczny
Skarżący K. P. złożył skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił skargę z powodu nieuzupełnienia braków formalnych w terminie. Skarżący wniósł o przywrócenie terminu, tłumacząc, że jego pracownik błędnie zaadresował przesyłkę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zamiast w Krakowie, co nastąpiło bez jego winy. Skarżący domagał się również przesłuchania pracownika.
Rozstrzygnięcie
Odmówiono przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Janusz Kasprzycki po rozpoznaniu w dniu 27 stycznia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. P. prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą: "A" K. P. na decyzję Głównego Inspektora transportu Drogowego z dnia 28 lipca 2011 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej postanawia odmówić przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi Postanowieniem z dnia 28 listopada 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił skargę K. P. na decyzję Głównego Inspektora transportu Drogowego z dnia 28 lipca 2011 r. w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej z uwagi na nie uzupełnienie braków formalnych skargi. Pismem z dnia 29 grudnia 2011 r. skarżący wniósł o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. Skarżący we wniosku podniósł, że wykonując wezwanie sądu do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez jej podpisanie, wysłał 2 egzemplarze podpisanej skargi na adres Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Skarżący wskazał, że jego pracownik, który zajmował się wysyłaniem korespondencji pocztowej, nie zwrócił uwagi, iż sprawa została przekazana do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie i wysłał skargę na pierwotny adres sądu w Warszawie, bowiem pozostawał w przekonaniu, że sprawa toczy się przez Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie. Tym samym w ocenie skarżącego do uchybienia terminu doszło bez jego winy, a pomyłka pracownika nie może być elementem, który go obciąża. Dodatkowo skarżący wniósł o przesłuchanie pracownika zajmującego się wysyłką poczty. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, zwanej dalej w skrócie – p.p.s.a.), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Stosownie do treści art. 87 p.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. We wniosku o przywrócenie terminu należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Zauważyć należy, że kryterium braku winy jako przesłanki zasadności wniosku o przywrócenie terminu, wiąże się z obowiązkiem strony do szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowych. W tym też kontekście należy oceniać przesłankę braku winy. Przywrócenie terminu ma bowiem charakter wyjątkowy i nie jest możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. O braku zawinienia w uchybieniu terminu można więc mówić wyłącznie wówczas, gdy skarżący przekracza termin pomimo dochowania należytej staranności w dbałości o własne sprawy i przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Wskazać ponadto należy, że pojęcie winy strony w uchybieniu terminu w postępowaniu sądowym obejmuje swym zakresem także winę osób trzecich, które strona upoważniła do dokonania określonej czynności (por. Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dna 15 lipca 2010 r. sygn. akt II OZ 708/10). Z informacji podanych przez skarżącego wynika, że jedyną okolicznością mającą uzasadnić przywrócenie terminu było mylne zaadresowanie przez jego pracownika przesyłki do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zamiast do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie. W ocenie Sądu, okoliczność ta nie może wyłączać winy w niezachowaniu terminu przez skarżącego. Skarżący powierzając dokonanie określonych czynności innej osobie, w tym przypadku pracownikowi zajmującemu się wysyłką korespondencji, także ponosi ryzyko związane z zachowaniem tej osoby. Zaznaczyć przy tym należy, że wszystkie wezwania kierowane do skarżącego w niniejszej sprawie pochodziły od Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie. Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, że okoliczności wskazane we wniosku o przywrócenie terminu nie spełniają przesłanek określonych w art. 86 p.p.s.a.. Zaznaczyć również należy, że sąd nie jest zobowiązany do przesłuchania świadka. Podkreślenia wymaga, że jeśli strona powoła środki dowodowe na okoliczność wykazania braku jej winy w uchybieniu terminowi procesowemu, to mogą to być wyłącznie środki mieszczące się w ramach art. 106 § 3 i 4 p.p.s.a., a zatem dowody z dokumentów oraz fakty powszechnie znane, podczas gdy wnioskowany dowód nie podlega przeprowadzeniu w postępowaniu sądowoadministracyjnym (por. postanowienia NSA z 21 listopada 2006 r., sygn. akt I OZ 1546/06 oraz z 21 września 2010 r., sygn. akt II OZ 912/10). Mając na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie na podstawie art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) orzekł jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 16.07.2026. · Źródło