III SA/Kr 1261/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Janusz Bociąga WSA Janusz Kasprzycki (spr.) Sędziowie WSA Halina Jakubiec Protokolant Monika Wójcik po rozpoznaniu w dniu 26 marca 2014 r. na rozprawie sprawy ze skargi A Sp. z o.o. w K na rozstrzygnięcie Agencji Rozwoju Regionalnego z dnia 3 października 2013 r. nr [...] w przedmiocie pozostawienia protestu bez rozpatrzenia postanawia umorzyć postępowanie sądowe. Zaskarżonym rozstrzygnięciem z dnia 3 października 2013 r. nr [...] Agencja Rozwoju Regionalnego S.A. z siedzibą w K poinformowała Spółkę A Sp. z o.o. z siedzibą w K, że jej protest z dnia 20 września 2013 r. złożony w ramach Działania 8.2 Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka "Wspieranie wdrażania elektronicznego biznesu typu B2B", dotyczący oceny merytorycznej obligatoryjnej wniosku o dofinansowanie nr [...] nie podlega rozpatrzeniu zgodnie z art. 30b ust. 11 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz. U z 2009 r. Nr 84, poz. 712, ze zm., zwanej dalej ustawą o zasadach prowadzenia polityki rozwoju), ponieważ został wniesiony bez spełnienia wymogów, o których mowa w pouczeniu zawartym w piśmie informującym o negatywnych wynikach oceny wniosku o dofinansowanie projektu z dnia 5 września 2013 r. o numerze [...]. Powyższe rozstrzygnięcie zapadło w następującym stanie faktycznym i prawnym: W dniu 28 czerwca 2013 r. A Sp. z o.o. z siedzibą w K (dalej skarżąca Spółka) złożyła wniosek o dofinansowanie nr [...] do Agencji Rozwoju Regionalnego S.A. z siedzibą w K (dalej ARR S.A. z siedzibą w K), pełniącej rolę Regionalnej Instytucji Finansującej (RIF), w ramach Działania 8.2 "Wspieranie wdrażania elektronicznego biznesu typu B2B". Pismem z dnia 5 września 2013 r. o numerze [...] ARR S.A. z siedzibą w K poinformowała wnioskodawców, że wniosek nie uzyskał pozytywnej oceny w ramach oceny merytorycznej obligatoryjnej. W uzasadnieniu organ wskazał szczegółowo okoliczności, które miały wpływ na wynik oceny. W piśmie zawarto również pouczenie zgodne z treścią art. 30b ust. 4, art. 30b ust. 6 oraz art. 30b ust. 11 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju. Pismo zostało doręczone stronie w dniu 10 września 2013 r. W dniu 20 września 2013 r. skarżąca Spółka wniosła do RIF protest, w którym podniosła, że jej wniosek o dofinansowanie spełnił kryteria zakwestionowane przez oceniających. Opisanym na wstępie rozstrzygnięciem z dnia 3 października 2013 r. ([...]) skarżąca Spółka została poinformowana, że jej protest nie podlega rozpatrzeniu zgodnie z art. 30b ust. 11 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, ponieważ został wniesiony bez spełnienia wymogów (błędne oznaczenie wniosku o dofinansowanie), o których mowa w pouczeniu zawartym w piśmie z dnia 5 września 2013 r., informującym o negatywnych wynikach oceny wniosku o dofinansowanie. Pismo zostało doręczone stronie w dniu 8 października 2013 r. W dniu 21 października 2013 r. skarżąca Spółka złożyła skargę odnoszącą się do stwierdzonego przez RIF niespełnienia przez protest skarżącej Spółki wymogów formalnych określonych w ustawie o zasadach prowadzenia polityki rozwoju do Polskiej Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości (dalej PARP), pełniącej rolę Instytucji Wdrażającej. W odpowiedzi na skargę PARP w dnia 5 listopada 2013 r. skierowała pismo do skarżącej Spółki, w którym PARP stwierdziła, że błąd formalny w postaci błędu w numerze wniosku w przedstawionych okolicznościach nie powinien skutkować pozostawieniem protestu bez rozpatrzenia. Ze względu na brak regulacji prawnych dotyczących protestów pozostawionych bez rozpoznania, PARP rekomendowała RIF przekazanie protestu wraz z dokumentacją dotyczącą przeprowadzonej autokontroli za pośrednictwem PARP do Ministerstwa Administracji i Cyfryzacji - w celu rozstrzygnięcia, czy w zaistniałych okolicznościach protest powinien podlegać rozpatrzeniu. ARR S.A. z siedzibą w K zastosowała się do ww. rekomendacji i przesłała dokumentację sprawy w dniu 14 listopada 2013 r. Ponadto, w dniu 4 listopada 2013 r. skarżąca Spółka złożyła skargę na rozstrzygnięcie RIF zawarte w piśmie z dnia 3 października 2013 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie. Wniosła przy tym o zobowiązanie organu do rozpatrzenia wniesionego w dniu 20 września 2013 r. protestu. W uzasadnieniu skarżąca Spółka podniosła, że jej protest spełniał wszystkie wymogi przewidziane w art. 30b ust. 6 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, a ARR S.A. z siedzibą w K nie zastosowała się do procedury odwoławczej w ramach PO IG, stanowiącej załącznik nr 4.4 do Szczegółowego opisu priorytetów Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka 2007 - 2013, która w § 6 ust. 5 wskazuje, że w sytuacji, gdy protest nie odpowiada wymogom, Instytucja Pośrednicząca zwraca się do wnoszącego protest o uzupełnienie dokumentów lub o przesłanie wyjaśnień w wyznaczonym terminie. ARR S.A. z siedzibą w K w przedmiotowej sprawie nie zwróciła się do wnioskującej Spółki o wyjaśnienia. Dodatkowo, RIF nie zastosowała się w ocenie skarżącej Spółki do przepisu art. 30b ust. 9 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju przez niezamieszczenie w piśmie z dnia 3 października 2013 r. pouczenia o możliwości wniesienia skargi do WSA w Krakowie. W odpowiedzi na skargę ARR S.A. z siedzibą w K wniosła o pozostawienie skargi bez rozpoznania, względnie o umorzenie postępowania w sprawie. W uzasadnieniu wskazano, że skarga powinna być skierowana do Instytucji Pośredniczącej (Ministerstwo Administracji i Cyfryzacji) lub Instytucji Zarządzającej (Ministerstwo Infrastruktury i Rozwoju), bowiem ARR S.A., pełniąca rolę Regionalnej Instytucji Finansującej, nie jest organem administracji publicznej w rozumieniu art. 13 ust. 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn., Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Ponadto, zdaniem ARR S.A. z siedzibą w K, skarżąca Spółka uchybiła terminowi do wniesienia skargi do WSA w Krakowie, bowiem odebrała zaskarżone pismo z dnia 3 października 2013 r. w dniu 8 października 2013 r., natomiast skargę złożyła w dniu 4 listopada 2013 r., a zatem o upływie terminu wskazanego w art. 30c ust. 2 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) w zw. z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn., Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej w skrócie P.p.s.a.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, stosując środki określone w ustawie. Kontrola sądu polega na zbadaniu, czy przy wydawaniu zaskarżonego aktu nie doszło do rażącego naruszenia prawa dającego podstawę do stwierdzenia nieważności, naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania, naruszenia prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy oraz naruszenia przepisów postępowania administracyjnego w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Sąd nie jest przy tym związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, zgodnie z dyspozycją art. 134 § 1 P.p.s.a. Sąd administracyjny nie rozstrzyga więc merytorycznie, lecz ocenia zgodność decyzji z przepisami prawa. Skarga była dopuszczalna. Nie mogła jednak zostać uwzględniona. Zdaniem Sądu skarga do sądu administracyjnego na pozostawienie bez rozpatrzenia protestu złożonego przez wnioskodawcę jest dopuszczalna. Zgodnie z art. 30c ust. 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz. U z 2009 r. Nr 84, poz. 712, ze zm., zwanej dalej ustawą o zasadach prowadzenia polityki rozwoju), po wyczerpaniu środków odwoławczych przewidzianych w systemie realizacji programu operacyjnego i po otrzymaniu informacji o negatywnym wyniku procedury odwoławczej przewidzianej w systemie realizacji programu operacyjnego, o której mowa w art. 30b ust. 4 ww. ustawy, wnioskodawca może w tym zakresie wnieść skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego, zgodnie z art. 3 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, (t. jedn., Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Podzielić należy w tym względzie stanowisko WSA w Białymstoku, wyrażone w wyroku z dnia 27 października 2010 r., sygn. akt I SA/Bk 484/10, LEX nr 747705, że dokonując wykładni przywołanego przepisu trzeba mieć przede wszystkim na uwadze konieczność zapewnienia stronie ochrony sądowej w sytuacji faktycznego zakończenia postępowania dotyczącego oceny projektu ze względu na pozostawienie bez rozpatrzenia środka odwoławczego. Przez wyczerpanie środków odwoławczych należy zatem rozumieć już samo wniesienie środka odwoławczego, zaś pojęcie negatywnego wyniku procedury odwoławczej obejmuje zarówno ponowną negatywną ocenę projektu, jak i nierozpoznanie środka odwoławczego. Zaznaczyć należy, że stanowisko to znajduje potwierdzenie w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego - m.in. wyrokach z dnia: 24 marca 2010 r., sygn. akt II GSK 248/10, czy 10 czerwca 2010 r., sygn. akt II GSK 565/10, (http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Wobec powyższego w tej sprawie skarżąca Spółka po złożeniu protestu od negatywnej oceny projektu i otrzymaniu informacji z dnia 3 października 2013 r. nr [...] o pozostawieniu protestu bez rozpatrzenia była uprawniona do złożenia skargi do tut. Sądu. Wbrew twierdzeniom strony przeciwnej do skarżącej skarga została wniesiona z zachowaniem 14-dniowego terminu przewidzianego do jej wniesienia (art. 30c ust. 2 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju). Skoro kwestionowane negatywne rozstrzygnięcie zostało doręczone w dniu 8 października 2013 r., a skarga została wniesiona osobiście w dniu 18 października 2013 r. nie może budzić wątpliwości zachowanie terminu do jej wniesienia. W świetle regulacji zawartych w przepisach art. 30 b ust. 4, 30 c ust. 1, ust. 2 i ust.3 pkt 1 - 3, ust. 4 i 5 oraz art. 30 c ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, nie budzi też wątpliwości pogląd, że w zakresie sądowej kontroli zgodności z prawem kontrolowanych rozstrzygnięć, ustawa o zasadach prowadzenia polityki rozwoju ma charakter ustawy szczególnej w rozumieniu art. 3 § 3 P.p.s.a. Zgodnie z art. 30c ust 3 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, w wyniku rozpatrzenia skargi, o której mowa w ust. 1, sąd może: 1) uwzględnić skargę, stwierdzając, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo, przekazując jednocześnie sprawę do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucję zarządzającą lub pośredniczącą; 2) oddalić skargę w przypadku jej nieuwzględnienia; 3) umorzyć postępowanie w sprawie, jeżeli z jakichkolwiek względów jest ono bezprzedmiotowe. W ocenie Sądu w niniejszym przypadku mamy do czynienia z tą ostatnią sytuacją, wskazaną w pkt 3 ust. 3 art. 30c ww. ustawy. Analiza akt sądowych nie nasuwa wątpliwości, że pomimo pozostawienia wniesionego przez skarżącą Spółkę protestu od negatywnej oceny projektu doszło jednakże do jego rozpatrzenia. Jak poinformowała na wezwanie Sądu ARR S.A. z siedzibą w K protest skarżącej Spółki został rozpatrzony zgodnie z zaleceniem PARP rozstrzygnięciem z dnia 14 listopada 2013 r. w trybie autokontroli, o którym mowa w § 8 pkt 2 Procedury Odwoławczej w ramach PO IG, stanowiącej Załącznik 4.4 do Szczegółowego opisu Priorytetów Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka 2007 – 2013. Wobec powyższego, biorąc pod uwagę specyfikę tego rodzaju postępowań i podejmowanych w nich rozstrzygnięć, a także odrębność uregulowań ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju w zakresie podejmowanych przez sąd administracyjny orzeczeń w ramach sądowej kontroli rozstrzygnięć co do ich zgodności z prawem, wobec regulacji zawartych w tym zakresie w ustawie Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, uznać należało, że postępowanie przed sądem zainicjowane skargą skarżącej Spółki na negatywne rozstrzygnięcie o pozostawieniu protestu bez rozpatrzenia, stało się bezprzedmiotowe wskutek rozpatrzenia protestu skarżącej Spółki. W efekcie bowiem, mimo że instytucja podejmująca rozstrzygnięcie w trybie autokontroli nie ma instrumentu prawnego do usunięcia pozostawienia protestu bez rozpatrzenia, to biorąc pod uwagę rozpatrzenie protestu zanim Sąd wydał wyrok w tej sprawie, a więc osiągnięcie procesowego aspektu przez skarżącą Spółkę, a także okoliczność, że w ten sposób jej prawa i obowiązki w postępowaniu dotyczącym oceny projektu finansowanego z Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka 2007 – 2013 zostały zagwarantowane, postępowanie sądowe należało umorzyć, tym bardziej, że dla skarżącej Spółki pozostaje w dalszym ciągu otwarta droga do poddania sądowej kontroli także i tego etapu Procedury Odwoławczej - rozpatrzenia protestu. W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, na podstawie art. 30c ust. 3 pkt 3 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (t. jedn., Dz. U. z 2009 r. Nr 84, poz. 712), orzekł jak w sentencji postanowienia. .