III SA/Kr 1310/16

Kraków, dnia 24 października 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym : Przewodniczący : Sędzia WSA Janusz Kasprzycki po rozpoznaniu w dniu 24 października 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku B. S. o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi B. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 27 lipca 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia wychowawczego p o s t a n a w i a odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. B. S. zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 27 lipca 2016 r. nr [...] uchylającą decyzję Prezydenta Miasta z dnia [...] 2016 r. nr [...] odmawiającą przyznania skarżącemu świadczenia wychowawczego na dziecko M. S. i przekazującą sprawę organowi I instancji do ponownego rozpoznania. W treści skargi zawarty został wniosek o wstrzymanie zaskarżonej decyzji ze względu na okoliczność, iż jej wykonanie będzie skutkować pozbawieniem skarżącego prawa do uzyskania świadczenia wychowawczego od dnia wejścia w życie ustawy o pomocy państwa w wychowaniu dzieci, to jest z dniem 1 kwietnia 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Stosownie do art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Podstawową przesłanką wstrzymania wykonania rozstrzygnięcia w oparciu o cytowany przepis prawny jest wykazanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, przez co należy rozumieć sytuację, gdy szkoda (majątkowa, a także niemajątkowa) nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego (zob. postanowienie NSA z dnia 20 grudnia 2004 r., sygn. akt GZ 138/2004). Przesłanki powyżej wskazane nie zachodzą w niniejszej sprawie przede wszystkim z uwagi na charakter zaskarżonej decyzji. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem (zob. postanowienia NSA z dnia 15 marca 2016 r., sygn. akt II OZ 259/16, z dnia 10 marca 2016 r., sygn. akt II OZ 253/16, z dnia 14 grudnia 2009 r., sygn. akt II OSK 1898/09, z dnia 4 listopada 2008 r., sygn. akt II OZ 1143/08, z dnia 29 lutego 2012 r., sygn. akt II OZ 116/12), przedmiotem udzielenia ochrony tymczasowej mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania. Przez wykonanie aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie przymusu państwowego (egzekucji administracyjnej) do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie. Wstrzymanie wykonania dotyczy zatem sytuacji, gdy zaskarżony akt wywołuje skutki materialnoprawne. Skutków tego rodzaju nie wywołuje decyzja uchylająca rozstrzygnięcie organu I instancji i przekazująca sprawę do ponownego rozpatrzenia. Pozbawiona jest bowiem węzła praw i obowiązków, które mogłyby podlegać wykonaniu. Zaskarżona decyzja nie wywołuje zatem bezpośrednich skutków w sferze praw czy obowiązków materialnoprawnych wnioskującego o wtrzymanie wykonania tejże decyzji. Podobnie jak decyzja odmawiająca przyznania danego uprawnienia. W sytuacji zaskarżenia decyzji kasacyjnej do sądu administracyjnego, organ I instancji, któremu przekazana została sprawa do ponownego rozpatrzenia, jest zobowiązany prowadzić postępowanie i wydać ponownie decyzję załatwiającą sprawę co do istoty. Sam fakt niekorzystnych ocen faktycznych i prawnych zawartych w uzasadnieniu zaskarżonego rozstrzygnięcia nie może stanowić przesłanki udzielenia ochrony tymczasowej. W związku z powyższym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, na podstawie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), orzekł, jak w sentencji postanowienia.