III SA/Kr 1507/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym : Przewodniczący : Sędzia WSA Dorota Dąbek po rozpoznaniu w dniu 13 października 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. Ł. o wstrzymanie wykonania postanowienia Wójta Gminy z dnia [...] 2014 r. nr [...] w sprawie ze skargi M. Ł. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 30 czerwca 2014 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia kosztów postępowania rozgraniczeniowego postanawia: odmówić wstrzymania wykonania postanowienia Wójta Gminy W z dnia [...] 2014 r. nr [...] Postanowieniem z dnia [...] 2014 r. nr [...] Wójt Gminy ustalił koszty postępowania w sprawie rozgraniczenia na kwotę 1500 zł i zobowiązał strony postępowania do ich uiszczenia w następującej wysokości: M. Ł. – 718,75 zł, J. J. – 625,00 zł i W. H. – 156,25 zł. Termin uiszczenia kosztów organ wyznaczył na dzień 30 maja 2014 r. Po rozpatrzeniu zażalenia M. Ł., Samorządowe Kolegium Odwoławcze postanowieniem z dnia 30 czerwca 2014 r. nr [...] uchyliło postanowienie organu I instancji w części dotyczącej ustalenia terminu uiszczenia kosztów na dzień 30 maja 2014 r. i ustaliło, że koszty te należy uiścić w terminie do 14 dni licząc od dnia otrzymania tego postanowienia. W skardze na powyższe postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego M. Ł. zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania postanowienia Wójta Gminy z dnia [...] 2014 r. nr [...] z uwagi na fakt, że wykonanie postanowienia może spowodować dla niej zbyt ciężkie następstwa finansowe. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm., zwanej dalej p.p.s.a.), po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Przedmiotem skargi jest postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 30 czerwca 2014 r. nr [...], którym uchylono postanowienie Wójta Gminy z dnia [...] 2014 r. nr [...] w części dotyczącej ustalenia terminu uiszczenia kosztów postępowania rozgraniczeniowego. Natomiast wniosek o wstrzymanie wykonania dotyczy w/w postanowienia Wójta Gminy z dnia [...] 2014 r. nr [...]. Sąd podziela utrwalony w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego pogląd, zgodnie z którym na gruncie art. 61 § 3 p.p.s.a. możliwe jest wstrzymanie wykonania innych niż zaskarżony bezpośrednio do sądu akt, pod warunkiem, że akty te zostały wydane "w granicach tej samej sprawy" rozumianej jako sprawa w sensie materialnoprawnym. Tożsamość sprawy w takim ujęciu będą więc wyznaczały elementy stosunku prawnego wynikającego z zaskarżonego aktu, a więc przede wszystkim identyczność podmiotowa i przedmiotowa, a także identyczność podstawy faktycznej i prawnej rozstrzygnięcia (zob. przykładowo postanowienia NSA: z dnia 12 czerwca 2012 r., sygn. akt II FZ 441/12; z dnia 8 sierpnia 2013 r., sygn. akt I OSK 1651/13; z dnia 14 stycznia 2014 r., sygn. akt I OSK 3075/13). Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy uznać należy, że postanowienie organu I instancji z dnia [...] 2014 r., której dotyczy rozpatrywany wniosek, jest postanowieniem wydanym w tej samej sprawie. Możliwe zatem było merytoryczne rozpoznanie wniosku, gdyż opierając się na treści art. 61 § 3 p.p.s.a. in fine, sąd administracyjny może orzekać o wstrzymywaniu nie tylko tych aktów, które zostały zaskarżone, ale również i tych, które zostały wydane we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Z sytuacją taką mamy do czynienia w niniejszym postępowaniu. Należy jednak zauważyć, że aby sąd mógł wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności skarżący musi wykazać we wniosku okoliczności uzasadniające możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Nie można bowiem przyjąć, że w sytuacji, gdy skarżący nie wskazuje we wniosku ani na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, ani tych przesłanek w ogóle nie uzasadnia, to obowiązkiem sądu jest poszukiwanie tych okoliczności (postanowienie NSA z dnia 6 lutego 2009 r., sygn. akt II FZ 39/09). Uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest uzasadnione. Wnioskujący musi dokładanie przytoczyć okoliczności, które przemawiają za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, gdyż od uprawdopodobnienia niebezpieczeństwa wystąpienia znacznej szkody i negatywnych skutków zależy orzeczenie sądu (postanowienie NSA z dnia 7 kwietnia 2005 r., sygn. akt II OZ 201/05). W niniejszej sprawie skarżąca nie wykazała, że wykonanie postanowienia organu I instancji wiąże się z niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody lub że powstałe po jego wykonaniu skutki byłyby trudne do odwrócenia. Uzasadnienie wniosku o wstrzymanie wykonania postanowienia Wójta Gminy w istocie sprowadza się jedynie do ogólnego wskazania na możliwość spowodowania ciężkich następstw finansowych dla skarżącej. Skarżąca nie wykazała przy tym jaki jest jej ogólny stan majątkowy, nie przedłożyła bowiem żadnych dokumentów, które pozwoliłyby na zobrazowanie jej aktualnej kondycji finansowej. Brak tych dokumentów uniemożliwia Sądowi pełną ocenę jej sytuacji w kontekście wymogów stawianych w art. 61 § 3 p.p.s.a. Skoro więc skarżąca nie wskazała żadnych okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia jej przez w/w postanowienie Wójta Gminy znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków – na mocy art. 61 § 3 p.p.s.a. w związku z art. 61 § 5 p.p.s.a. – Sąd orzekł jak w sentencji.