III SA/Kr 1628/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym : Przewodniczący : Sędzia WSA Dorota Dąbek po rozpoznaniu w dniu 21 stycznia 2016r. na posiedzeniu niejawnym wniosku P. T. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi P. T. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 19 sierpnia 2015r. nr [...] w przedmiocie skierowania na badania lekarskie postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W skardze na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 19 sierpnia 2015r. nr [...] w przedmiocie skierowania na badania lekarskie skarżący zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżący podniósł, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowodowałby dla niego niebezpieczeństwo trudnych do odwrócenia skutków, bowiem doprowadziłoby do tego, że musiałby przed merytorycznym rozpatrzeniem przez Sąd skargi poddać się kwestionowanym badaniom lekarskim, co z kolei czyniłoby zbędną samą skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r. poz. 270 z późn. zm., zwanej dalej p.p.s.a.), po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Należy zauważyć, że aby sąd mógł wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności strona skarżąca musi wykazać we wniosku okoliczności uzasadniające możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie takiego wniosku powinno odnosić się do okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy. Powinno zatem wskazywać konkretne okoliczności powodujące, że wykonanie aktu lub czynności będącej przedmiotem kontroli sądowoadministracyjnej spowoduje w stosunku do wnioskodawcy wystąpienie jednej lub obu przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a. (por. postanowienie NSA z dnia 24 stycznia 2014 r., sygn. akt II GZ 5/14). W ocenie Sądu skarżący nie wykazał, że wykonanie zaskarżonej decyzji wiąże się z niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody lub że powstałe po jej wykonaniu skutki byłyby trudne do odwrócenia. Skarżący ograniczył się jedynie do stwierdzenia, że wykonanie zaskarżonej decyzji przed rozpoznaniem skargi przez Sąd uczyni zbędną samą skargę. Należy jednak zauważyć, że wykonanie zaskarżonej decyzji przed rozpoznaniem skargi nie jest argumentem przemawiającym za wstrzymaniem wykonania tej decyzji, gdyż prowadziłoby to do konieczności wstrzymywania wykonania wszystkich decyzji administracyjnych zaskarżonych do sądu administracyjnego. Natomiast ustawodawca w art. 61 § 1 p.p.s.a. przewidział, że wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Dlatego też wprowadził możliwość wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w uzasadnionych przypadkach pozostawiając to do uznania Sądu. Należy również zauważyć, że zaskarżona decyzja nie upoważnia ani do zatrzymania prawa jazdy, ani do cofnięcia uprawnień w zakresie kierowania pojazdami. Samo wykonanie badania nie może zatem spowodować niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody i trudnych do odwrócenia skutków. (por. m.in. postanowienie NSA z dnia 26 października 2012r., sygn. akt I OZ 804/12 czy postanowienie NSA z dnia 19 lipca 2013r., sygn. akt I OZ 582/13, opubl. w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych na stronie internetowej www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Decyzja w przedmiocie skierowania na badanie lekarskie nie oznacza automatycznie pozbawienia prawa jazdy, a ma na celu jedynie wyjaśnienie wątpliwości co do stanu zdrowia kierowcy. Sama obawa, że wykonanie badania doprowadzi do podjęcia w przyszłości aktów administracyjnych, które doprowadzą do utraty uprawnień do kierowania pojazdami, nie stanowi okoliczności uzasadniającej zastosowanie instytucji wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Należy stwierdzić, że celem instytucji wstrzymania wykonania decyzji jest ukształtowanie stosunków do czasu rozpoznania skargi w zakresie zapobieżenia znacznej szkodzie lub trudnym do odwrócenia skutkom. Ewentualna decyzja o cofnięciu uprawnienia do kierowania pojazdem - w razie stwierdzenia na podstawie badań lekarskich istnienia przeciwwskazań do kierowania pojazdem - będzie jednak podlegała zaskarżeniu w odrębnym trybie. Jako odrębny akt administracyjny nie jest przedmiotem niniejszego postępowania. Skoro więc skarżący nie wykazał, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia mu przez zaskarżoną decyzję znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków – na mocy art. 61 § 3 p.p.s.a. w związku z art. 61 § 5 p.p.s.a. – Sąd orzekł jak w sentencji.