III SA/Kr 1741/14

Dnia 20 września 2016 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Halina Jakubiec po rozpoznaniu w dniu 20 września 2016 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku P. B. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi P. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 12 sierpnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami w zakresie kat. B postanawia przywrócić termin do wniesienia skargi kasacyjnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wyrokiem z dnia 10 grudnia 2015 r. oddalił skargę P. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 12 sierpnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami w zakresie kat. B. Wyrok wraz z uzasadnieniem został doręczony skarżącemu w dniu 1 lutego 2016 r. Skarżący, w terminie do wniesienia skargi kasacyjnej, wniósł o ustanowienie adwokata. Referendarz Sądowy postanowieniem z dnia 11 maja 2016 r. przyznał skarżącemu adwokata. Dziekan Okręgowej Rady Adwokackiej zarządzeniem z dnia 22 czerwca 2016 r. wyznaczył jako pełnomocnika z urzędu dla skarżącego adwokata M. W. Wyznaczony w sprawie pełnomocnik wniósł w dniu 11 sierpnia 2016 r. skargę kasacyjną od ww. wyroku wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. W uzasadnieniu wniosku pełnomocnik wywodził brak winy skarżącego w niedochowaniu terminu do wniesienia skargi kasacyjnej wynikający z ustanowienia pełnomocnika z urzędu już po terminie do wniesienia skargi kasacyjnej. Pełnomocnik odebrał zarządzenie Dziekana Okręgowej Rady Adwokackiej w dniu 12 lipca 2016 r., a akta sprawy zostały mu udostępnione w dniu 15 lipca 2016 r. Na dalszym etapie sprawy pełnomocnik kilkakrotnie kontaktował się ze skarżącym celem konsultacji w sprawie treści skargi kasacyjnej. Ostatni kontakt miał miejsce w dniu 4 sierpnia 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Przepis art. 177 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postepowaniu przed sądami administracyjnymi – p.p.s.a. (Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) regulujący termin wniesienia skargi kasacyjnej w przypadku ustanowienia pełnomocnika z urzędu, został wprowadzony na podstawie przepisu art. 1 pkt 50 ustawy z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2015 r., poz. 658). Zgodnie z przepisem art. 2 tej ustawy, treść art. 177 § 3 p.p.s.a. nie znajduje zastosowania do spraw wszczętych przed dniem jego wejścia w życie (tj. od dnia 15 sierpnia 2015 r.). Postępowanie w niniejszej sprawie zostało wszczęte w dniu 22 sierpnia 2014 r. przez złożenie skargi na decyzję organu II instancji, z tego też względu należy stosować przepisy w brzmieniu obowiązującym uprzednio. Przepisy art. 85-89 p.p.s.a regulują skutki prawne niezachowania terminu oraz podstawy prawne jego przywrócenia reguluje. Zgodnie z treścią art. 85 cyt. ustawy czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu (art. 86 § 1 p.p.s.a.). Natomiast w art. 87 p.p.s.a. ustawodawca określił jakie wymogi muszą zostać spełnione by sąd mógł uwzględnić taki wniosek: – pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 87 § 1 p.p.s.a.), – w piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 p.p.s.a.), – równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 p.p.s.a.). W orzecznictwie sądów administracyjnych, na kanwie przepisów obowiązujących przed nowelizacją p.p.s.a dokonaną ustawą z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, przyjmuje się, że w przypadku ustanowienia pełnomocnika z urzędu w trybie art. 244 p.p.s.a. dniem, w którym ustała przyczyna uchybienia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej jest dzień, w którym pełnomocnik z urzędu miał rzeczywistą możliwość wniesienia skargi kasacyjnej po zapoznaniu się z aktami sprawy, jednak nie później niż dzień upływu trzydziestu dni od dnia zawiadomienia go o wyznaczeniu do występowania w sprawie (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 8 czerwca 2006 r., sygn. akt I FZ 198/06, z dnia 15 marca 2007 r., sygn. akt II FZ 47/07, z dnia 11 października 2011 r., sygn. akt II FZ 570/11, z dnia 11 lutego 2014 r., sygn. akt I OZ 70/14, publ. www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Z wyjaśnień pełnomocnika skarżącego wynika, że o wyznaczeniu na pełnomocnika z urzędu dla skarżącej dowiedział się w dniu 12 lipca 2016, z aktami sprawy zapoznał się niezwłocznie, w dniu 15 lipca 2016 r., natomiast ostatni kontakt ze skarżącym miał miejsce w dniu 4 sierpnia 2016 r. Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej został złożony w dniu 11 sierpnia 2016 r. i należy przyjąć, że termin jego złożenia, uwzględnia przewidziany dla złożenia wniosku o przywrócenie terminu termin 30 dni od daty wyznaczenia adwokat M. W. na pełnomocnika z urzędu. Do wniosku została dołączona skarga kasacyjna. We wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej pełnomocnik skarżącego uprawdopodobnił również okoliczności wskazujące na brak winy skarżącego w uchybieniu terminu. Skarżący nie mógł osobiście wnieść skargi kasacyjnej, gdyż jest ona obwarowana przymusem adwokacko-radcowskim. Mógł jedynie wystąpić o wyznaczenie pełnomocnika z urzędu, co też uczynił. Skarżący nie miał jednak wpływu na czas rozpatrywania tego wniosku przez Sąd, ani na termin wyznaczenia pełnomocnika przez Okręgową Radę Adwokacką. Tym samym, zdaniem Sądu, uchybienie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej nastąpiło bez winy skarżącego i należało go na podstawie przepisów art. 86 § 1 p.p.s.a. przywrócić.