III SA/Kr 359/20

|Sygn. akt III SA/Kr 359/20 | [pic] W Y R O K W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 28 kwietnia 2020 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym:, Przewodniczący Sędzia: WSA Ewa Michna (spr.), Sędziowie: NSA Krystyna Kutzner, WSA Maria Zawadzka, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym, w dniu 28 kwietnia 2020 r. skargi Prokuratora Rejonowego w Chrzanowie, na uchwałę Rady Miejskiej Alwerni, nr VIII/46/2011 z dnia 29 kwietnia 2011 r., w sprawie trybu i sposobu powoływania i odwolywania członków Gminnego Zespołu Interdyscyplinarnego oraz szczegółowych warunków jego, funkcjonowania, , , stwierdza nieważność zaskarżonej uchwały w całości., , , , Prokurator Prokuratury Rejonowej w Chrzanowie zaskarżył w całości pismem z 10 marca 2019 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, uchwałę nr VIII/46/2011 Rady Miejskiej w Alwerni z dnia 29 kwietnia 2011 r. w sprawie trybu i sposobu powoływania i odwoływania członków Gminnego Zespołu Interdyscyplinarnego oraz szczegółowych warunków jego funkcjonowania. Wniósł o stwierdzenie nieważności zaskarżonej uchwały w całości, a nadto rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym. Na wstępie prokurator powołując się na wypracowane orzecznictwo sądów administracyjnych wskazał, że zaskarżona uchwała jest prawem miejscowym i powinna zostać opublikowana w Dzienniku Urzędowym Województwa Małopolskiego. Uchwała nie została opublikowana, co naruszyło art. 88 ust. 1 Konstytucji Rzeczpospolitej Polskiej. Ustalony w zaskarżonej uchwale dzień wejścia jej w życie powinien wynosić co najmniej 14 dni od dnia publikacji w dzienniku urzędowym zgodnie z art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 20 lipca 2000 r. o ogłaszaniu aktów normatywnych i niektórych innych aktów prawnych (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 1461). Rada Miejska w Alwerni nie przedstawiła szczegółowego stanowiska co do zarzutów Prokuratora. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje. Skarga była zasadna przede wszystkim z powodu braku publikacji zaskarżonej uchwały w dzienniku urzędowym województwa. Zasadne były również argumenty Prokuratora o konieczności ustalenia co najmniej 14-dniowego vacatio legis podjętej uchwały. Zaskarżona uchwała została podjęta między innymi na podstawie art. 9a ust.15 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu przemocy w rodzinie (t.j. Dz. U. z 2020 r. poz. 218). Sąd w niniejszym składzie w całości zgadza się z aktualną linią orzeczniczą sądów administracyjnych, zgodnie z którą uchwały w sprawie trybu i sposobu powoływania i odwoływania członków zespołu interdyscyplinarnego oraz szczegółowych warunków jego funkcjonowania, uchwalane na podstawie art. 9a ust. 15 ustawy o przeciwdziałaniu przemocy w rodzinie, są aktami prawa miejscowego (por. m.in.: wyrok NSA z 11 stycznia 2012 r., I OSK 1922/11, wyrok WSA w Warszawie z 12 czerwca 2018 r., IV SA/Wa 262/18, wyrok WSA w Łodzi z 15 marca 2019 r., III SA/Łd 1064/18, wyrok WSA w Krakowie z 30 września 2019 r., III SA/Kr 762/19). Sąd stoi na stanowisku, że – z uwagi na charakter zespołu interdyscyplinarnego, jego zróżnicowany skład osobowy, zakres kompetencji, stosowane przez niego środki oraz treść upoważnienia ustawowego zamieszczonego w art. 9a ust. 15 ustawy – nie ma wątpliwości, że normy prawne zawarte w takiej uchwale mają charakter norm generalnych, powszechnych na terenie gminy i wywołujących określone skutki prawne. Zaskarżona uchwała powołująca Zespół Interdyscyplinarny jest zatem aktem prawa miejscowego i w związku z tym powinna być opublikowana w wojewódzkim dzienniku urzędowym, w tym przypadku w Dzienniku Urzędowym Województwa Małopolskiego. Powinna również wejść w życie po upływie czternastu dni od dnia ogłoszenia, chyba że w samej uchwale zostałby określony inny termin jej wejścia w życie (art. 4 ust. 1 ustawy o ogłaszaniu aktów normatywnych i niektórych innych aktów prawnych). Przedmiotowa uchwała nie została jednak ogłoszona w wojewódzkim dzienniku urzędowym, co stanowiło naruszenie art. 42 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz.U. z 2019 r., poz. 506) w związku z art. 2 ust. 1, art. 4 ust. 1 i art. 13 pkt 2 ustawy o ogłaszaniu aktów normatywnych i niektórych innych aktów prawnych i art. 88 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. W zaistniałej sytuacji konieczne jest zatem stwierdzenie nieważności zaskarżonej uchwały w całości. Nieważność ta dotyczy nie tylko jej postanowień sprzecznych z przepisami dotyczącymi publikacji aktów prawa miejscowego, ale całości uchwały jako aktu prawa miejscowego. Nieogłoszenie go w wojewódzkim dzienniku urzędowym oznacza, że nie może on wywołać skutków prawnych w nim zamierzonych (por. wyroki NSA z 23 października 2008 r., I OSK 701/08 i z 9 stycznia 2013 r., I OSK 1608/12). Ogłoszenie aktu prawa miejscowego w oficjalnym publikatorze jest zatem warunkiem jego wejścia w życie, zaś niewykonanie obowiązku publikacji jest równoznaczne z istotnym naruszeniem prawa, w rozumieniu art. 91 ustawy o samorządzie gminnym, skutkuje bowiem nieuzyskaniem przez niego mocy obowiązującej. W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, na podstawie art 147 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. 2019 r. poz. 2325 z późn. zm.), orzekł jak w sentencji wyroku.