III SA/Kr 367/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący NSA Piotr Lechowski Sędziowie WSA Elżbieta Kremer WSA Tadeusz Wołek (spr.) Protokolant Katarzyna Dydaś po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 listopada 2008 r. sprawy ze skargi B. C. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] [...] w przedmiocie określenia kwoty podatku od towarów i usług oraz podatku akcyzowego skargę oddala Naczelnik Urzędu Celnego decyzją z dnia [...] 2007r. [...] wskazując jako podatnika skarżącego B. C.: - określił prawidłową kwotę akcyzy (typ 1A1) w wysokości 7.288 zł. oraz prawidłową kwotę podatku VAT w wysokości 4.070 zł. z tytułu importu towaru zgłoszonego w dniu [...] 2006r. do umieszczenia pod procedurą celną dopuszczenia do wolnego obrotu wg JDA SAD OGL [...]; - poinformował, że do zapłaty pozostaje kwota 7.460 zł. (w tym: podatek akcyzowy - 4.787 zł. oraz podatek VAT 2.673 zł.), wynikająca z różnicy pomiędzy kwotą podatku akcyzowego i podatku VAT, określonych decyzją, a kwotą podatków akcyzowego i VAT uiszczonego wg zgłoszenia celnego jw. (tj.1A1-2.501 zł., B00-1397 zł.) - poinformował o obowiązku zapłaty odsetek od kwoty podatku akcyzowego, stanowiącej różnicę pomiędzy kwotą należną, a kwotą pobraną (tj. od kwoty 4.787 zł.) liczonymi od dnia powstania długu celnego tj. od dnia [...] 2006r. Jako podstawę prawną rozstrzygnięcia organ wskazał art. 207 ustawy z dnia 29.08.1997 r. Ordynacja podatkowa, art. 2 pkt 9 , art. 4 ust. 1 pkt 4 , art. 7 ust. 2 pkt 1 , art. 10 ust.1 pkt 4, art. 11 ust. 1, art. 20 ust. 1, ust. 2 i ust. 5, art. 21, art. 75 ust. 1 i ust. 3 ustawy z dnia 23 stycznia 2004r. o podatku akcyzowym, pkt 59 Załącznika Nr 1 do w/w ustawy w związku z § 7 ust. 2 i 3 oraz pkt 23 Załącznika Nr 2 do rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22.04.2004r. w sprawie obniżenia stawek podatku akcyzowego, art. 2 pkt 7, art. 17 ust 1 pkt 1, art. 19 ust. 1 i 7, art. 29 ust. 13, art. 33 ust 2 i ust 4, art. 34 ust 4, art. 41 ust 1 i 13 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług, art. 65 ust. 5, ust. 6 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004r. Prawo celne (Dz. U., nr 68, poz. 622 z późn. zm.). W uzasadnieniu decyzji organ I instancji podniósł, że w dniu [...] 2006r. zgłoszono do procedury celnej dopuszczenia do wolnego obrotu, importowany z USA, samochód osobowy marki AUDI [...], rok produkcji 1999, o wartości 900 USD, wg faktury nr [...]. Do zgłoszenia celnego dołączono opinię nr [...] z dnia [...] 2006r. dotyczącą przedmiotowego samochodu sporządzoną przez rzeczoznawców M. P. i K. T., zgodnie z którą wartość rynkową brutto samochodu w stanie nieuszkodzonym określono na 50.000 zł, procentowy ubytek wartości pojazdu uszkodzonego w stosunku do pojazdu w stanie nieuszkodzonym określono na 56%, a wartość przedmiotowego pojazdu na rynku amerykańskim określono na 2.000 USD. Na podstawie art. 181 a rozporządzenia Komisji (EWG) Nr 2454/93 z dnia 2 lipca 1993r. ustanawiającego przepisy w celu wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny, organ celny zakwestionował zadeklarowaną wartość celną towaru, z uwagi na fakt, iż cena samochodu uwidoczniona w rachunku odbiega od rzeczywistej jego wartości. W wyniku przeprowadzonego postępowania celnego Naczelnik Urzędu Celnego decyzją z dnia [...] 2006r., znak: [...], określił kwotę długu celnego, podlegającego retrospektywnemu zaksięgowaniu z tytułu importu towaru. Powyższa decyzja miała wpływ na wysokość podstawy opodatkowania podatkiem akcyzowym i VAT i tym samym na wysokość kwoty tych podatków. Postanowieniem z dnia [...] 2006r. organ celny wszczął postępowanie w sprawie określenia prawidłowej wysokości podatku akcyzowego oraz podatku od towarów i usług. Naczelnik Urzędu Celnego decyzją z dnia [...] 2006r. nr [...] określił prawidłową kwotę podatku akcyzowego i podatku VAT. Dyrektor Izby Celnej po rozpoznaniu odwołania skarżącego, decyzją z dnia [...] 2007r. znak: [...] uchylił powyższą decyzję i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji. Naczelnik Urzędu Celnego decyzją z dnia [...] 2007r. znak [...], określił kwotę długu celnego podlegającą retrospektywnemu zaksięgowaniu, z tytułu importu przedmiotowego towaru. Rozstrzygnięcie, jakie zapadło w postępowaniu celnym, stało się podstawą do wydania decyzji w sprawie podatkowej. Mając powyższe na uwadze organ celny wyjaśnił, że zgodnie z art. 20 ust. 2 ustawy z dnia 23 stycznia 2004r. o podatku akcyzowym "Jeżeli w wyniku weryfikacji zgłoszenia celnego organ celny stwierdzi, że kwota akcyzy została wykazana nieprawidłowo, naczelnik urzędu celnego wydaje decyzję określającą kwotę akcyzy w prawidłowej wysokości." Ponadto zgodnie z art. 33 ust. 2 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług "Jeżeli organ celny stwierdzi, że w zgłoszeniu celnym kwota podatku została wykazana nieprawidłowo, naczelnik urzędu celnego wydaje decyzję określającą podatek w prawidłowej wysokości." Przepis art. 10 ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku akcyzowym wskazuje, że podstawą opodatkowania w przypadku wyrażenia stawki akcyzy w procencie podstawy opodatkowania jest wartość celna wyrobów akcyzowych powiększona o należne cło, towarów z uwzględnieniem przepisów art. 10 ust. od 2-9. Z kolei przepis art. 29 ust. 1 pkt 13 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług określa, że "Podstawą opodatkowania w imporcie towarów jest wartość celna powiększona o należne cło. Jeżeli przedmiotem importu są towary opodatkowane podatkiem akcyzowym, podstawą opodatkowania jest wartość celna powiększona o należne cło i podatek akcyzowy". Uwzględniając powyższe organ celny dokonał określenia: 1. kwoty akcyzy przy zastosowaniu stawki w wysokości 65 % zgodnie z rozporządzeniem Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2004r. w sprawie obniżenia stawek podatku akcyzowego 2. kwoty podatku VAT przy zastosowaniu stawki w wysokości 22 % stosownie do zapisu art. 41 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług. Organ I instancji przedstawił również wyliczenie kwot podatków w ten sposób, że wskazał: - jako podstawę akcyzy kwotę 11 212 zł, stawkę 65 %, kwotę podatku 7288 zł., - jako podstawę podatku z tytułu importu towaru kwotę 18 500zł, stawkę 22%, kwotę podatku 4070 zł. Ponadto organ I instancji wskazał, że stosownie do art. 21 ust.1 ustawy o podatku akcyzowym podatnik dokonujący importu wyrobów akcyzowych jest obowiązany do zapłaty akcyzy w terminie i na warunkach określonych w przepisach prawa celnego dla należności celnych. Zgodnie z art. 65 ust. 5 ustawy Prawo celne organ celny pobiera odsetki w przypadku, gdy kwota wynikająca z długu celnego została zaksięgowana na podstawie nieprawidłowych lub niekompletnych danych podanych przez zgłaszającego w zgłoszeniu celnym, z wyjątkiem, gdy dłużnik udowodni, że podanie nieprawidłowych lub niekompletnych danych spowodowane było okolicznościami nie wynikającymi z jego zaniedbania lub świadomego działania. Odsetki pobierane są od dnia powstania długu celnego od kwoty stanowiącej różnicę pomiędzy kwotą należną a kwotą pobraną. Odsetki, o których mowa w ust. 3-5, pobiera się według zasad i w wysokości określonej w odrębnych przepisach, dotyczących pobierania odsetek za zwłokę od należności podatkowych - art. 65 ust. 6 ustawy Prawo Celne. Zasadne jest, więc pobranie w sprawie odsetek od określonego podatku akcyzowego. Art. 53 § 3 ustawy Ordynacja podatkowa wskazuje, iż odsetki za zwłokę nalicza podatnik (...), oraz że wpłaca je bez wezwania organu podatkowego (art. 55 ustawy). Jednak w przypadku, gdy wysokość odsetek nie przekroczyłaby trzykrotnej opłaty dodatkowej pobieranej przez Pocztę Polską za polecenie przesyłki listowej, odsetek nie nalicza się. Zgodnie z art. 54 § 1 pkt 7 Ordynacji podatkowej odsetek nie pobiera się za okres od dnia wszczęcia postępowania podatkowego do dnia doręczenia decyzji organu pierwszej instancji, jeżeli decyzja nie została doręczona w terminie 3 miesięcy od wszczęcia postępowania. Art. 54 § 3 stanowi natomiast, iż w/w przepis stosuje się również w razie uchylenia decyzji i przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia. Tak, więc w sprawie nie nalicza się odsetek za okres od dnia 10.05.2007r. (tj. od dnia wpływu sprawy do organu l instancji, w celu jej ponownego rozpatrzenia) do dnia doręczenia decyzji Stronie . B. C. wniósł odwołanie od powyższej decyzji domagając się: 1) uchylenia decyzji podatkowej z dnia [...] 2007 r. znak: [...] jako sprzecznej z prawem tj. art. 207 Ordynacji podatkowej, art. 17 ust. 1 pkt.1,19 ust. 1, 7, art. 29, 33 ust. 2 ustawy z dnia 11.03.2004 r. o podatku od towarów i usług, art. 10 ust. 1 pkt.3, art. 20 ustawy z dnia 23.01.2004 r. o podatku akcyzowym, 2) uchylenia decyzji celnej z dnia [...] 2007r. znak [...] jako sprzecznej z art. 23 Prawa celnego, 3) wstrzymania wykonania decyzji do czasu wydania prawomocnego orzeczenia w sprawie, 4) przekazania sprawy do ponownego rozpoznania. Skarżący podniósł, że cło, podatek akcyzowy i podatek VAT uiścił w dniu odprawy celnej. Organ celny zakwestionował wartość celną samochodu w ten sposób, że podwyższył jego wartość celną i przyjął wartość celną samochodu osobowego m-ki LEXUS produkcji USA na kwotę 51.300 zł. Z taką wyceną nie zgodził się skarżący i zlecił wycenę rzeczoznawcy R. Ż., który wycenił samochód na kwotę 23.850 zł. Dyrektor Izby Celnej decyzją z dnia [...] 2007 r. uchylił decyzję Naczelnika Urzędu Celnego z dnia [...] 2006 r. i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania. W trakcie postępowania biegły R. Ż. podtrzymał ustalenia zawarte w opinii z dnia [...] 2007r. Z kolei biegły powołany przez organ celny M. P. w opinii z dnia [...] 2007r. ustalił, że cena zakupu samochodu AUDI [...] w USA określana jest na 2000 $ oraz dodał, że cena tego rodzaju pojazdów kształtuje się na poziomie 1800 do 2500$. Z kolei w piśmie z dnia 30.08.2007r. biegły M. P. stwierdził, że samochód Lexus [...] - 51.300 zł. ale nie odniósł się do uprzednio sporządzonej opinii ani do jej zmiany oraz do opinii rzeczoznawcy R. Ż. Następnie organ celny powołał biegłego J. M. który stwierdził, że podtrzymuje opinię sporządzoną przez M. P. i K. T., ale nie wyjaśnił zasadniczych różnic pomiędzy opiniami i nie odniósł się do zmian dokonanych przez biegłych M. P. i K. T. Oświadczenia biegłego J. M. zawierają istotne braki merytoryczne. A zatem stan faktyczny sprawy jest sprzeczny z wymienionymi przepisami. Dyrektor Izby Celnej decyzją z dnia 30.01.2008 r. utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. Jako podstawę prawną wskazał art. 207, art. 210 §1 i § 4, art. 233 §1 pkt 1 ustawy z dnia 29.08.1997r. - Ordynacja podatkowa (tekst jednolity Dz. U. z 2005r., nr 8, poz. 60 ze zmianami), art. 2 ust. 9, art. 4 ust. 1 pkt 4, art. 7 ust. 2 pkt 1, art.10 ust. 1 pkt 4, art.20 ust. 1, ust. 2, ust. 5, art.21, art. 75 ust. 1 i ust. 3 ustawy z dnia 23.01.2004r. o podatku akcyzowym (Dz. U. z 2004r., nr 29, poz. 257 ze zmianami), art. 2 pkt 7, art.17 ust. 1 pkt 1, art.19 ust. 1 i 7, art.29 ust.13, art. 33, art. 34, art. 41 ust. 1 i 13 ustawy z dnia 11.03.2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2004r., nr 54, poz. 535 ze zmianami), §7 ust.2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22.04.2004r. w sprawie obniżenia stawek podatku akcyzowego (Dz. U. z 2004r., nr 87, poz. 825). W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy podniósł, że w odwołaniu zarzucono naruszenie art. 207 Ordynacji podatkowej, art.17 ust. 1 pkt 1, art.19 ust. 1, ust. 7, art. 29, art. 33 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług oraz z art.10 ust. 1 pkt 3, art. 20 ustawy o podatku akcyzowym. Nie wskazano jednak, na czym polega to naruszenie. Dodatkowo zakwestionowano słuszność wyboru do obliczenia wartości celnej towaru ekspertyzy M. P. i K. T., a odrzucenie opinii sporządzonej przez R. Ż. Wątpliwości skarżącego budzi wybór dokonany przez organ celny, który przyjął wyższą z proponowanych przez biegłych wartości do obliczenia należności celnych. Organ celny I instancji oparł się w swoim wyborze na wypowiedzi kolejnego rzeczoznawcy – J. M., który w piśmie z dnia 10.09.2007r., stwierdził, że "pojazdem wyprodukowanym poza Wspólnotą ustalono samochód marki LEXUS [...] kat. wyprodukowany w Japonii odpowiadający klasą, parametrami technicznymi, rodzajem silnika, zbliżoną pojemnością i mocą oraz wyposażeniem samochodowi AUDI [...]." Zdaniem skarżącego, z pisma rzeczoznawcy J. M. nie wynika, czym kierował się przy dokonywaniu oceny przedstawionych mu opinii i dlaczego uznał wskazany przez siebie samochód za podobny do przedmiotowego pojazdu, nie wypowiedział się równocześnie w ogóle w kwestii drugiego z wycenionych aut, tj. Chrysler LHS 3.5 kat. W decyzji organu I instancji, w której wyliczono kwoty podatków od towarów i usług oraz akcyzowego, oparto się na ustaleniach zawartych w decyzji celnej z dnia [...] 2007r., wykorzystując elementy w postaci wartości celnej oraz kwoty cła. Zarzuty naruszenia takich samych regulacji prawnych podniesione zostały we wcześniejszym odwołaniu skarżącego dotyczącym decyzji Naczelnika Urzędu Celnego z dnia [...] 2006r., nr [...]. Odniesiono się do nich szczegółowo w decyzji z dnia [...] 2007r., nr [...]. Nieprawidłowości, które wtedy stwierdzono, zostały wyeliminowane i nie istnieją w obecnie zaskarżonej decyzji. Ponadto organ odwoławczy wskazał, że w związku z tym, iż decyzja podatkowa, jako decyzja ściśle związana z rozstrzygnięciem w sprawie celnej, dzieli los tej ostatniej, koniecznym jest utrzymanie w mocy zaskarżonej decyzji organu celnego I instancji. Ustalenia poczynione przez organ celny I instancji w sprawie wartości celnej pojazdu oraz obliczenie należności celnych, bądź też uznanie prawidłowości zadeklarowanej wartości celnej i kwoty cła w sposób bezpośredni wpływają na treść rozstrzygnięcia w sprawie podatkowej. Dlatego też utrzymanie w mocy decyzji podatkowej jest prawidłowym rozwiązaniem. B. C. wniósł skargę na powyższą decyzję Dyrektora Izby Celnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie i zarzucił: - naruszenie przepisów prawa materialnego art. 19 ust. 1, 7, art. 29 ust. 13, 33 ustawy o podatku od towarów i usług w zw. z art.art.23 ust. 1. 2 Prawa celnego i art. 31, 68 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 poprzez błędne przyjęcie wartości celnej towaru a także w związku z powyższym naruszenie art. 10 ust. 1 pkt 4, art. 20 ust. 1, ust. 2, 5, art. 21, art. 75 ustawy o podatku akcyzowym, - przepisów postępowania art. 188 Ordynacji podatkowej poprzez pominięcie opinii biegłego R. Ż. oraz art. 198 Ordynacji podatkowej poprzez pominięcie dowodu z oględzin samochodu. Zarzucając powyższe skarżący wniósł o: 1) uchylenie decyzji obu instancji względnie zmiana w/w decyzji w ten sposób, że organ celny przyjmie wartość celną z dnia [...] 2006r., 2) łączne rozpoznanie niniejszej sprawy ze skargą na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] 2008r. sygn. akt: [...], 3) przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania w celu prawidłowego ustalenia wartości celnej towaru, 4) zasądzenie kosztów postępowania i kosztów zastępstwa procesowego w/g norm przepisanych Skarżący podniósł, że przyjęcie wartości celnej zostało dokonane z naruszeniem art. 23 ust. 1, 2 Prawa celnego i t. 31,68 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92. Ustalenie wartości celnej towaru sprzecznie z przepisami prawa celnego jest nieprawidłowe. Nieprawidłowość ta powoduje naruszenie art. 19 ust. 1, 7, art. 29 ust. 13, art. 33 ustawy o podatku od towarów i usług. Naruszenie powyższych przepisów ustawy powoduje naruszenie art. 10 ust. 1, art. 20 ust. 1, 2, 5 art. 21, art. 75 ust. 1, 3 ustawy o podatku akcyzowym. Organy celne I i II instancji pominęły dowód z oględzin samochodu, co stanowi naruszenie przepisów postępowania art. 198 Ordynacji podatkowej. Pominięcie istotnego dla sprawy dowodu z opinii z dnia [...] 2007r. istotnej dla rozstrzygnięcia w sprawie stanowi naruszenie art. 188 Ordynacji podatkowej. Zdaniem skarżącego istotne okoliczności, które organy celne I i II instancji pominęły przy rozstrzygnięciu niniejszej sprawy są zawarte w uzasadnieniu do skargi na decyzję Izby Celnej sygn. akt: [...]. Stąd też łączne rozpoznanie niniejszej sprawy ze sprawą sygn. akt [...] jest zasadne. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej, wniósł o jej oddalenie podtrzymując dotychczasowe stanowisko. Na marginesie stwierdził, że z uwagi na to, iż decyzja podatkowa będąca obecnie przedmiotem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, jest decyzją pozostającą w ścisłej zależności od decyzji wydanej w sprawie celnej określającej kwotę długu celnego, Dyrektor Izby Celnej z ostrożności procesowej wniósł o ewentualne zawieszenie postępowania sądowoadministracyjnego na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wyrokiem z dnia 5 listopada 2008 r. sygn. akt III SA/Kr 368/08 oddalił skargę B. C. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia 31 stycznia 2008 r. [...] utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego z dnia [...] 2007r. znak: [...] w przedmiocie określenia kwoty długu celnego. W sprawie tej organ celny I instancji ustalił wartość celną spornego pojazdu na kwotę 10.193 zł. stwierdzając, że prawnie należna kwota należności celnych wynosi 1019 zł. Organ celny zaksięgował kwotę długu celnego zadeklarowaną przez zgłaszającego w wysokości 350 zł. a zatem kwota długu celnego podlegającego retrospektywnemu zaksięgowaniu, z tytułu importu towaru, wynosi 669 zł., wskazując skarżącego jako osobę dłużnika. Mając na uwadze powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, zważył, co następuje: Stosownie do art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2002 r., nr 153, poz.1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, że przedmiotem kontroli Sądu jest zgodność z prawem zaskarżonej decyzji, przy czym w sprawowaniu tej kontroli nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną rozstrzygając w granicach danej sprawy (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. z 2002 r., nr 153, poz.1270 ze zm.). Usunięcie z obrotu prawnego decyzji może nastąpić tylko wtedy, gdy postępowanie sądowe dostarczy podstaw do uznania, że przy wydawaniu zaskarżonej decyzji organy administracji publicznej naruszyły prawo w zakresie wskazanym w art.145 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Trafnie zdaniem Sądu, organy wskazywały, że decyzja podatkowa, jako decyzja ściśle związana z rozstrzygnięciem w sprawie celnej, dzieli los tej ostatniej. Ustalenia poczynione przez organ celny I instancji w sprawie wartości celnej pojazdu oraz obliczenie należności celnych, bądź też uznanie prawidłowości zadeklarowanej wartości celnej i kwoty cła w sposób bezpośredni wpływają na treść rozstrzygnięcia w sprawie podatkowej. Zgodnie, bowiem z: - art. 20 ust. 2 ustawy z dnia 23 stycznia 2004r. o podatku akcyzowym "Jeżeli w wyniku weryfikacji zgłoszenia celnego organ celny stwierdzi, że kwota akcyzy została wykazana nieprawidłowo, naczelnik urzędu celnego wydaje decyzję określającą kwotę akcyzy w prawidłowej wysokości.", - art. 33 ust. 2 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług "Jeżeli organ celny stwierdzi, że w zgłoszeniu celnym kwota podatku została wykazana nieprawidłowo, naczelnik urzędu celnego wydaje decyzję określającą podatek w prawidłowej wysokości." Ponadto zgodnie z: - art. 10 ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku akcyzowym podstawą opodatkowania w przypadku wyrażenia stawki akcyzy w procencie podstawy opodatkowania jest wartość celna wyrobów akcyzowych powiększona o należne cło, towarów z uwzględnieniem przepisów art. 10 ust. od 2-9, - art. 29 ust. 1 pkt 13. ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług "Podstawą opodatkowania w imporcie towarów jest wartość celna powiększona o należne cło. Jeżeli przedmiotem importu są towary opodatkowane podatkiem akcyzowym, podstawą opodatkowania jest wartość celna powiększona o należne cło i podatek akcyzowy". Uwzględniając powyższe organ celny prawidłowo w ocenie Sądu, przyjmując ustalenia wynikające z decyzji określającej kwotę długu celnego oraz wartość celną przedmiotowego pojazdu, dokonał określenia: 1. kwoty akcyzy w wysokości 7.288 zł. przy zastosowaniu stawki w wysokości 65 % zgodnie z rozporządzeniem Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2004r. w sprawie obniżenia stawek podatku akcyzowego, przyjmując jako podstawę opodatkowania wartość celną powiększoną o należne cło - kwotę 11 212 zł. (10.193 zł. + 1019 zł.), 2. kwoty podatku VAT przy zastosowaniu stawki w wysokości 22 % stosownie do zapisu art. 41 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług - w wysokości 4.070 zł. przyjmując jako podstawę opodatkowania wartość celną powiększoną o należne cło i podatek akcyzowy - kwotę 18 500 zł. (10 193 zł.,+1019 zł.+ 7.288 zł.). Stosownie do art. 21 ust.1 ustawy o podatku akcyzowym podatnik dokonujący importu wyrobów akcyzowych jest obowiązany do zapłaty akcyzy w terminie i na warunkach określonych w przepisach prawa celnego dla należności celnych. Zgodnie z art. 65. ust. 5 ustawy Prawo celne organ celny pobiera odsetki w przypadku, gdy kwota wynikająca z długu celnego została zaksięgowana na podstawie nieprawidłowych lub niekompletnych danych podanych przez zgłaszającego w zgłoszeniu celnym, z wyjątkiem, gdy dłużnik udowodni, że podanie nieprawidłowych lub niekompletnych danych spowodowane było okolicznościami nie wynikającymi z jego zaniedbania lub świadomego działania. Odsetki pobierane są od dnia powstania długu celnego od kwoty stanowiącej różnicę pomiędzy kwotą należną a kwotą pobraną. Przy czym odsetki, o których mowa w ust. 3-5, pobiera się według zasad i w wysokości określonej w odrębnych przepisach, dotyczących pobierania odsetek za zwłokę od należności podatkowych - art. 65 ust. 6 ustawy Prawo Celne. W związku z powyższym zasadne było pobranie w przedmiotowej sprawie odsetek również od obliczonego wyżej podatku akcyzowego. Art. 53 § 3 ustawy Ordynacja podatkowa wskazuje, iż odsetki za zwłokę nalicza podatnik (...), oraz, że wpłaca je bez wezwania organu podatkowego (art. 55 ustawy). Jednak w przypadku, gdy wysokość odsetek nie przekroczyłaby trzykrotnej opłaty dodatkowej pobieranej przez Pocztę Polską za polecenie przesyłki listowej, odsetek nie nalicza się. Zgodnie z art. 54 § 1 pkt 7 Ordynacji podatkowej odsetek nie pobiera się za okres od dnia wszczęcia postępowania podatkowego do dnia doręczenia decyzji organu pierwszej instancji, jeżeli decyzja nie została doręczona w terminie 3 miesięcy od wszczęcia postępowania. Art. 54 § 3 stanowi natomiast, iż w/w przepis stosuje się również w razie uchylenia decyzji i przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia. Tak, więc w przedmiotowej sprawie nie nalicza się odsetek za okres od dnia 10.05.2007r. (tj. od dnia wpływu sprawy do organu l instancji, w celu jej ponownego rozpatrzenia ) do dnia doręczenia decyzji Stronie. Należy zauważyć, że B. C. w skardze wniesionej na decyzje podatkowe podnosił zarzuty dotyczące decyzji celnej z dnia [...] 2007r. znak [...] jako sprzecznej z art. 23 Prawa celnego. Granice orzekania wyznaczone są tylko i wyłącznie granicami sprawy rozpatrywanej przez Sąd, czyli ogółem elementów stosunku administracyjno-prawnego będącego przedmiotem zaskarżonej decyzji (wyrok NSA z dnia 20.07.2005 r., I FSK 68/05, LEX nr 172990). Zgodnie, bowiem z art. 134 § 1 ustawy- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Granice sprawy w rozumieniu powyższego przepisu wyznacza przedmiot rozstrzygnięcia w zaskarżonej ostatecznej decyzji organu odwoławczego (wyrok NSA z dnia 2.11.2005 r., I FSK 264/05, LEX nr 187951). W niniejszej sprawie poddanej kontroli Sądu, przedmiotem rozstrzygnięcia zaskarżonej ostatecznej decyzji organu odwoławczego i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji była kwestia określenia podatku akcyzowego i podatku od towarów i usług z tytułu importu spornego samochodu. Natomiast poza granicami sprawy pozostawały decyzje w przedmiocie długu celnego. Dlatego też nie mogły przynieść zamierzonego skutku wnioski i zarzuty skarżącego dotyczące decyzji celnych, przy czym Sąd miał na uwadze, że wyrokiem z dnia 5 listopada 2008 r. została oddalana skarga na te decyzje. Skarga nie może być uwzględniona, ponieważ wyniki oceny przeprowadzonego postępowania i stanowisko organów nie dają podstawy do uchylenia zaskarżonej decyzji. Sąd uchyla zaskarżoną decyzję na podstawie art. 145 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – tylko w razie zaistnienia istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu, jeżeli mogły one mieć wpływ na wynik sprawy lub naruszenia przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy. W rozpatrywanej sprawie Sąd nie stwierdził takich wad i uchybień, dlatego należało orzec jak w sentencji na podstawie art.151 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.